Af fréttum dagsins -- mótmæli, Gaza, Republika Srpska

Saving Iceland fjalla um stóriðjumótmælin í gær. Það er líka fjallað um þau á mbl.is, Vísi og víðar -- og mér finnst kostulegt að sjá umræðuna. Sumir eru augljóslega að grínast með gífuryrðum, enda er það bara hlægilegt að tala um brot á fánalögum. Eins og það sé issjúið? Hversu mörg börn ætli hafi látið íslenska fánann snerta jörð í gær? Hvað ætli margir hafi verið með andlitsmálningu þar sem fáninn var í röngum hlutföllum? Brot á fánalögum -- asnalegt, segi ég.
Svo kemur sami kvakandi kórinn fram og venjulega, blaðrandi um að mótmælendur séu ómarktækir (vegna þess að þeir sjálfir eru ósammála þeim), það sé rangt að mótmæla þannig að fólk láti taka eftir sér -- best sé að vera bara einn og asnalegur og mótmæla á einhverjum afviknum stað og helst með ljósin slökkt, að mótmælendur séu letingjar (er það leti að nenna að búa til 25 metra langa borða eða skipuleggja stóreflis tjaldbúðir eða vera reiðubúinn að sitja í fangelsi fyrir hugsjónirnar?) og svo að þau séu atvinnulaus (hvernig vita menn það? eru ekki flestir annars í fríi hvort sem er á sautjánda júní?) og flest flokksbundin í VG. Þeim til fróðleiks sem ekki vita, þá veit ég satt að segja ekki um einn einasta félaga í Saving Iceland sem er flokksbundinn.
Þessi jarmandi hjörð er fyrirsjáanleg, svo ekki sé meira sagt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ísraelar loka Gaza og taka upp samstarf við valdaránsstjórn Abbasar (Vísir). Evrópusambandið er ekki lengi að stökkva til að styðja hana líka (Moggi, Moggi). Það er greinilegt að það á að ganga milli bols og höfuðs á palestínsku þjóðfrelsishreyfingunni undir því yfirskini að Hamas séu svo mikil illmenni. Ég játa að mér finnst umhugsunarefni hvað Ingibjörg Sólrún gerir nú. Viðurkennir hún kvislingana eða bíður hún átekta?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Sú frétt sem kom mér samt hvað skemmtilegast á óvart var sú um virkjanasamninga við Serbneska lýðveldið. Republika Srpska er annað af ríkjunum tveim í Bosníu-Herzegóvínu. (Svo ég monti mig: Ég fór þar í gegn síðasta sumar og er með stimpilinn þeirra í vegabréfinu.) Þetta þykir mér gleðifrétt. Það er að segja, ekki endilega að samningarnir snúist um virkjanir (ég hef svosem ekki skoðun á því í sjálfu sér, enda veit ég ekki nóg um þetta tiltekna mál), heldur að það séu komin einhver tengsl við Bosníu-Serba. Þeir eru fólkið sem við héldum öll fyrir nokkrum árum að væri upp til hópa stríðsglæpamenn og smábarnaætur. Það er auðvitað vitleysa.
Izetbegovic í Bosníu var harðlínuíslamisti og vildi stofna íslamskt lýðveldi í Bosníu. Hans fylgismenn voru reyndar í minnihluta, en komu sér í þá stöðu að gera stefnu sína að stefnu landsins, með ýmsum og misjafnlega geðslegum leiðum. Þegar Júgóslavía var gerð upp, þá má auðvitað segja að Bosníumenn hafi haft sama sjálfsákvörðunarrétt og aðrir og ef þeir vildu vera sjálfstæðir, þá var annað ekki sanngjarnt en að þeir fengju það. En hvað með Bosníu-Serba? Rökin fyrir því að Bosnía fái að kljúfa sig út úr Júgóslavíu eru um leið rök fyrir því að Bosníu-Serbar fái að kljúfa sig út úr Bosníu. Eða áttu kristnir eða trúlausir Serbar að sætta sig við að íslömsku ríki væri troðið upp á þá? Auðvitað ekki. Fyrst Bosnía sagði sig úr lögum við Júgóslavíu til að byrja með, þá hef ég fulla samúð með Bosníu-Serbum að segja sig úr lögum við Bosníu. Sama má reyndar segja um Serbana sem búa í Kosovo, ef Albanarnir þar vilja endilega segja sig úr lögum við Serbíu. Serbneski minnihlutinn í Kosovo á ekki sjö dagana sæla, og þar eins og annars staðar hafa þeir myndað með sér samtök um að verja sig ef til þess kemur. Ansi er ég samt hræddur um að sumir fari offari ef það verður, og margur mundi snýta rauðu sem á það ekki skilið.

Mótmæli dagsins

Jæja, ég varð við minni eigin áskorun og fór áðan og mótmælti herskipakomunni. Bjó til skilti þar sem stendur "NATO - Nazi American Terrorist Organization" þar sem "N"-ið í "NATO" er stílfærður hakakross. Þjóðverjarnir á Sachsen við Miðbakka kipptu sér ekkert upp við okkur, og stóðum við þar um hríð. Þegar við hins vegar fórum inn að Sundahöfn, þar sem amerískt morðtól flaut fyrir landi, gerði Kaninn sér lítið fyrir og lokaði skipinu fyrir gestum á meðan þessi vafasami fámenni hópur af sakleysislegu, meinleysislegu og friðelskandi fólki stóð þarna. Þeir færðu okkur vald til þess að loka skipinu með því að standa þarna! Það var nú ekki laust við að maður væri upp með sér yfir að vera álitið svona merkilegur, og varð þetta okkur hvatning til að standa lengur en við hefðum ella nennt.

Segjum nei við morðum

Það fljóta morðtól á Reykjavíkurhöfn og Sundahöfn og ég skora á andstæðinga hernaðar að
koma því til skila á einn eða annan hátt, hvaða hug við berum til svona tækja.

NATO-herskipin í Reykjavíkurhöfn verða sýnd almenningi á þjóðhátíðardaginn.
Af því tilefni munu félagar úr SHA mæta með dreifirit, þar sem dregnar eru fram
ýmsar staðreyndir um NATO og tilgang herskipanna.
Staðið verður við þýska skipið við Miðbakka í gömlu höfninni kl. 12.

Þetta er áminning hernaðarbandalagsins, sem kennt er við Atlantshaf, um hvar við eigum að standa í alþjóðamálum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Er það ekki annars hlægilegt þegar Ingibjörg Sólrún segist ekki styðja Íraksstríðið og Nicholas Burns brosir alveg jafn breitt? Það er ekki að sjá að stjórnarráðið hafi gefið til kynna að formlegum stuðningi Íslands við fjöldamorð sé lokið. Plís, leiðréttið mig ef þið vitið betur.
Er ekki annars hlægilegt þegar stuðningsmenn stríðsins láta eins og listinn sé ekki til?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Við höldum upp á þjóðfrelsi okkar samtímis því sem við erum hluti af hópnum sem neitar Írökum um þjóðfrelsi. Væri rangt að kalla það hræsni?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Fatah halda valdaráni sínu áfram í Palestínu, Abbas reynir að svipta Hamas þeim völdum sem byggjast á sigri í lýðræðislegum kosningum og með stuðningi Bandaríkjanna. Það er ekki skrítið, enda er Salam Fayyad, nýi forsætisráðherrann, hallur undir Bandaríkin og hefur góð tengsl við Ísrael. Er fólk hissa? Þetta heitir að menn séu samverkamenn hernámsliðsins. Það eru til ýmis samheiti, sum hver gildishlaðnari. Og þá stendur nú ekki á Evrópusambandinu að taka aftur saman við valdaránsstjórn Abbasar -- og einhvern veginn gæti maður ímyndað sér að nú minnki andúð Geirs H. Haarde á stjórninni, fyrst hún er ekki lengur lýðræðisleg.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er greinilega nauðsynlegt að byggja álver og égveitekkihvað á Húsavík til þess að stemma stigu við þessu hvínandi atvinnuleysi.

Abbas biður um grið

Þegar Mahmoud Abbas biður um vopnahlé, um leið og hann skipar öryggissveitunum að svara árásum, um leið og bardagar eru að brjótast út á Vesturbakkanum og um leið og hann ákveður að leysa heimastjórnina upp, þá hlýtur það að teljast til marks um að hann finni að hann sé að tapa þessum slag. Það er að segja, tapa honum á Gaza. Það er tvennt ólíkt, Gazaströndin og Vesturbakkinn. Þótt Gaza sé áhrifasvæði Hamas, þá er ekki víst að áhrif þeirra séu eins sterk á Vesturbakkanum (eða, réttara sagt, þá veit ég það ekki) -- og þriðja óráðna dæmið eru svo flóttamennirnir, sem skipta milljónum í löndunum um kring. En það er greinilegt að Hamas vinna á.

Ég játa það fúslega að í þessum bardaga er mín samúð með Hamas. Það er vegna þess að Mohammed Dahlan og dauðasveitir hans, þjálfaðar af Bandaríkjamönnum, bíða með blóðbragð í munninum eftir því að sökkva tönnunum í forystu Hamas, murka úr henni lífið og skelfa almenna stuðningsmenn til hlýðni -- og slá þannig kollinn undan andspyrnunni og selja landsmenn í böðla hendur. Það er fásinna að láta eins og þetta séu einhver óskiljanleg átök eða að erfitt sé að greina hver eigi upptökin. Það er alveg skýrt. Upptökin liggja hjá gerspilltum elementum innan Fatah -- þ.e.a.s. kreðsunni í kring um Dahlan -- og það er svo aukaatriði hver skýtur fyrstu kúlunni. Í því samhengi er óhætt að halda því til haga að í desember stóðu kónar Dahlans að morðtilræði við Ismail Haniyeh.

Það er óhætt að fullyrða að atburðir næstu daga geta reynst Palestínumönnum afdrifaríkir.

Eins og þjófar að nóttu...

Eins og fyrri daginn var ég úti í garði áðan, í óða önn við að reyta skriðsóley. Hafði reytt nokkra fermetra í dag, og klukkan langt gengin eitt að nóttu. Heyri ég þá bíl nema staðar á götunni fyrir framan húsið. "Ah," hugsa ég, "minn kæri meðleigjandi er seint á ferðinni -- nema þarna fari minn kæri nágranni." Þegar ég leit upp -- ég var skríðandi í drullunni fremst í garðinum, í því horni sem er fjær hliðinu, sé ég ókunnuga menn -- þrjá talsins -- koma inn um hliðið, á milli runnanna og inn á blettinn. Með vasaljós í höndunum, og eitthvað fleira. Ég reis upp, með fíflajárnið í hendinni. Þeir komu auga á mig í rökkrinu og brá við. "Góða kvöldið," bauð ég, frekar önuglega, "var það eitthvað?" Forsprakkinn hafði orð fyrir þeim: "Böh.. við erum bara að tína orma." Ég sagði þeim að allir ormar í þessum garði væru mín eign. Það var að vísu hvít lygi -- tæknilega séð er ég ekki eigandi hússins þótt ég hafi reyndar frjálsar hendur í garðinum -- en boðflennurnar höfðu sig á bak og burt, upp í bíl og keyrðu í burtu. Var ég að koma í veg fyrir innbrot? Eða var ég að bjarga saklausu ánamöðkunum mínum úr klóm vandalausra?

Hamas vs. Fatah

Mohammad Dahlan er kallaður hinn tilvonandi Augusto Pinochet Palestínu. Núna þegar bardagar standa yfir, hvað ætli hann sé að gera? Jú, nema hvað, það vill svo heppilega til að hann er staddur í Kaíró, þar sem hann undirgengst aðgerð vegna meiðsla á hné. En sú tilviljun að hann skyldi vera mátulega kominn í öruggt skjól. Ismail Rudwan er talsmaður fyrir Hamas. Hann kenndi Dahlan um tilræði við Ismail Haniyeh í desember síðastliðnum -- hann nafngreindi hann.
Það er villandi og afvegaleiðandi að tala um þessi átök eins og Hamas séu öðru megin og stuðningsmenn Abbaras hinu megin. Fatah-megin eru stríðsmenn sem svara ekki til Abbasar heldur Mohammeds Dahlan -- kvislingsins sem á að ganga erinda Ísraels og Bandaríkjanna með því að kurla niður palestínsku andspyrnuna.
Ég get ekki varist þeirri tilhugsun að Hamas-samtökin séu núna -- í þessum töluðum orðum -- síðasta varnarlína skipulagðrar, opinberrar andspyrnu gegn hernáminu. Niðurstöður þessara bardaga skipta úrslitamáli fyrir framtíð Palestínu, hvort það verða kvislingar eða andspyrnan sem veita fólkinu forystu. Ef Fatah hafa betur verður andspyrnunni naumast fyrir að fara nema neðanjarðar á herteknu svæðunum.

Ekki líst mér á blikuna

Ef þessi frétt er eitthvað í námunda við atburðarásina, þá er óþverri framundan í Palestínu -- valdataka Mohammeds Dahlan og dauðasveita hans. Hann er öryggismálastjóri Fatah, með mörg hundruð manna prívat her sem er þjálfaður af Bandaríkjamönnum og Ísrael -- og hefur verið kallaður hinn tilvonandi Augusto Pinochet Palestínu. Ef hann framkvæmir áætlunina sem menn vita að hann á, semsé að ganga milli bols og höfuðs á Hamas og öðrum andspyrnuhreyfingum, þá líst mér ekki á blikuna. Þetta er kvislingur.

Sulta, sulta og meiri sulta

Síðasta haust bjó ég til rifsberjasultu og rabarbarasultu. Framleiðslan fór fram á næturvakt á Kleppi, rabarbarinn tíndur á lóðinni þar og rifsberin heima hjá mér. Nú í nótt sem leið bjó ég svo til 9 krukkur af rabarbarasultu, og 13 krukkur nóttina þar áður, úr rabarbara sem var allur tíndur á Kleppi líka. Segið svo að það séu ekki hlunnindi að vinna þarna! Segið svo að maður sitji auðum höndum í vinnunni!

Afrek í garðinum

Garðurinn á hug minn allan þessa dagana, eins og fram hefur komið. Eða, réttara sagt, hann er ofarlega á forgangslistanum. Verst hvað vaktirnar á Kleppi taka mikinn tíma.
Ég er búinn að fara með líklega á annað tonn af garðúrgangi í Sorpu. Það sér, held ég, fyrir endann á kerflinum, en skriðsóleyin er meira og minna eftir. Ég ætla ekki að halda nákvæmt registur hér á blogginu yfir hverja kerru af úrgangi eða hverja skóflu af mold -- en langaði bara til að deila því með heiminum hvað það er ánægjulegt að hugsa um garðinn sinn.

SLFÍ, reykingar o.fl.

Það er grein eftir mig á Egginni í dag: Af fulltrúaþingi SLFÍ. Sviptingarnar í Sjúkraliðafélagi Íslands hafa verið miklar í vetur; það verður athyglisvert að sjá hvernig nýendurkjörnum formanni tekst að halda friðinn á þessu kjörtímabili.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Vegna þessa almenna reykbanns sem tekur gildi á morgun er rétt að minna á ágæta grein Jóns Karls Stefánssonar á Egginni í gær, um Reykingabannið og samvinnurekstur. Um leið er best að blása í sinn eigin lúður; ég skrifaði um afstöðu hins frjálslynda marxista til reykingabanns fyrir rúmum tveim árum. Ég held að það sem ég skrifaði þá standi barasta óbreytt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi um reykingabannið, þá verður reykingasamkoma í kvöld. Markmið: Að reykja eins mikið á krá og hægt er á meðan það er leyfilegt. Staður: bakherbergi Celtic Cross, stund: 20:00. Áhugafólk um reykingar velkomið.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Félagar í Félaginu Íslandi-Palestínu ættu að fá Frjálsa Palestínu inn um bréfalúguna eftir helgi, ef ekkert fer alvarlega úrskeiðis. Ég held að þetta tölublað sé bara frambærilegt, þótt ég segi sjálfur frá.

Ég fór með rangt mál

Í síðasta innleggi hér sagði ég að garðurinn minn hefði verið í órækt í yfir 20 ár. Það var rangt hjá mér. Mágur minn var svo vinsamlegur að leiðrétta mig og minna mig á að meðan hann bjó þarna lét hann sitt ekki eftir liggja. Þessi yfirsjón lætur mér líða bjánalega. Eftir 20 ára órækt hefði garðurinn litið mun verr út en hann gerði til skamms tíma. Nær væri að tala um að illgresi hefði lítið verið reytt og trjá- og runnagróður lítið grisjaður undanfarin ár. Það hefur svo sannarlega verið nóg að gera í garðinum undanfarið, en tíminn var gróflega ofmetinn hjá mér. Óneitanlega var hann í ágætu horfi þegar systir mín og mágur bjuggu þarna, en nú eru liðin nokkur ár síðan það var og það fennir víst hratt í sporin...

Með öðrum orðum: Ég fór með fleipur og mér þykir það leitt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Meðal annarra orða, þá stendur heilmikið til með þennan garð, bæði skammtímaáætlanir og langtímaáætlanir. Ég reikna með að fræða mína tryggu lesendur um þær eftir því sem þeim vindur fram.

Tony Sayegh skrifar: Is it really just an Inter-Palestinian Fight?, og fjallar um dauðasveitirnar sem Mohammed Dahlan er að koma upp með tilstyrk BNA og Ísraels, til þess að "friða" landa sína í eitt skipti fyrir öll. Lesið þetta!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Amnesty vara við óttaherferðinni sem ríkisstjórnir og fleiri valdamenn beita til þess að búa til skálkaskjól til að grafa undan mannréttindum. Þessi tilhneiging hefur ekki farið framhjá neinum sem er ekki því ákveðnari í því að sjá hana ekki.

Mold undir nöglunum

Fyrsta vorið sem ég hef búið á Laufásvegi hefur hingað til verið alveg hreint ágætt. Ég er svo heppinn, að umhverfis húsið er stóreflis garður. Í honum hefur varla verið tekið til hendinni í meira en 20 ár (með honorable undantekningum af hálfu föður míns og stundum mín) og í stuttu máli ekki vanþörf á. Þannig að ég hef verið með annan fótinn úti í garði í vor. Ég hef til dæmis gjarnan komið heim af næturvakt og stungið upp eða reytt kerfil í einn til tvo tíma áður en ég tek á mig náðir.
Ég hef meðal annars sett niður kartöflur, gulrætur og rósir, fellt tvö tré sem var fyrir löngu kominn tími á, brytjað mörg tonn af greinarusli niður í viðráðanleg stykki og síðast en ekki síst hef ég snúið vörn í sókn gegn erkióvininum -- kerflinum. Kerfill var orðinn of umsvifamikill í garðinum mínum (áður en ég tók til hendinni), en hefur hins vegar gleypt garð nágrannans algerlega. Það var því ekki um annað að ræða en að fara og stinga nágrannagarðinn upp eins og hann leggur sig. Ég er búinn að gera það þrisvar sinnum, og hef undanfarið verið að fínkemba hann í leit að smákerflum.
Rabarbarinn sem ég setti niður í fyrrahaust hefur það fínt og er hinn sprækasti. Ég hlakka til að éta hann.

Nýja ríkisstjórnin, Palestína, Moggablogg...

Ég vil bara segja eitt um ríkisstjórnina sem er að koma í dagsljósið, að ég er jafn andvígur henni og síðustu ríkisstjórn. Ef skipting ráðuneyta milli kynja verður jöfn hjá Samfylkingunni fær hún að vísu prik fyrir það, sem og fleira, því get ég ekki neitað. En það voru líka einstök atriði sem gamla ríkisstjórnin mátti eiga og fékk prik fyrir. Nei ég veit, mér varð nú ekki tíðrætt um þau, en þau voru nú þarna, seisei já -- skárra væri það nú.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég bendi á frétt af Ortrud Gessler Guðnason, sjálfboðaliða frá Íslandi sem er í Palestínu og varð fyrir barsmíðum af hálfu ísraelskra óknyttaunglinga. Lesa má fréttatilkynningu Félagsins Ísland-Palestína í heild sinni á Egginni: Sjálfboðaliði frá Íslandi varð fyrir barsmíðum í Palestínu. Það er ljóti óaldarlýðurinn, þessir landtökumenn.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eldar Ástþórsson skrifaði grein á Vísi um daginn: Til helvítis með Palestínu! heitir hún. Heill hópur zíonista skríður fram úr fylgsnum sínum til þess að kommentera á grein Eldars, og eru flest kommentin hvert öðru vitlausar. Hvar er þetta fólk dagsdaglega? Létu Zíonistasamtök Íslands (ZSÍ) boð út ganga á póstlistanum sínum?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl Stefánsson skrifar á Eggina: Riftir milli grasrótarhópa og austfirskra launþega.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Moggablogg fer hrikalega í taugarnar á sumum. Ég er í sjálfu sér ekki í þeim hópi, en hef samt vissa andúð á því. Það er þægilegra að geta fest blogg beint við fréttir, og það er hentugt að hafa flesta bloggara landsins tengda innbyrðis, og ætli Moggabloggið hafi ekki blásið nýju lífi að glóðum kulnandi bloggmenningar? Altént er það þó eitt: Einsleitni. Þegar flest blogg eru af sama taginu, hvar er þá fjölbreytnin? Ég get svosem trútt um talað, skrifandi á blogger.com... Auk þessflokkast það tæpast undir frjálsari bloggheim, að hann sé undir valdi Morgunblaðsins. Ég er allavega ennþá hérna, og hef lítið hugsað mér til hreyfings (en stundum þó..)
Það er hins vegar eitt sem fer ósegjanlega í taugarnar á mér við sum Moggablogg. Sumir bloggarar þar hafa þann leiða ávana að kommentera á frétt á mbl.is, segja "Það var aldeilis" í fyrirsögninni eða eitthvað ámóta innihaldsríkt, copy/peista síðan allri helvítis fréttinni inn í bloggið sitt í stað þess að láta bara helvítis linkinn nægja! Hefur þetta fólk ekki áttað sig á því að aðrir eru fullfærir um að lesa fréttina sjálfir á mbl.is í gegn um linkinn? Þ.e.a.s. ef þeir komu ekki þaðan inn á bloggið? Það er til tilbrigði við þetta, sem er fólkið sem les frétt og sér ástæðu til að skrifa sérstakt blogg sem ber sama titil og fréttin, og svo gott sem ekkert nýtt kemur fram í, þótt hlutirnir séu orðaðir aðeins öðruvísi (fyrir utan titilinn). Ég held ekki að ég þurfi að nefna nöfn.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég var að ljúka við að ganga frá efni í Frjálsa Palestínu, málgagn Félagsins Island-Palestína, sem ég ritstýri í ár. Það fylgir því viss ánægja að ljúka þannig verki. Ég hlakka til að sjá blaðið koma út. Innanbúðarupplýsingar: Takið kvöldið 5. júní frá, því þá verður félagsfundur sem verður um leið útgáfuhóf blaðsins.

Á eftir fer ég og kýs VG

Ég er utan flokka og enginn flokkur hér er mér fyllilega að skapi. Hins vegar ætla ég að kjósa VG, og fyrir því eru einkum tvær ástæður. Flokkurinn er mun trúverðugri en aðrir flokkar í jafnréttimálum og í umhverfismálum. Þar við bætast fleiri mál, en í þessum tveim skarar hann mest fram úr.

Það sem mér liggur á hjarta í dag

Það er grein eftir mig í Mogganum í dag. Ef fólk hefur ekki tök á að kaupa Moggann til að lesa hana, þá hef ég ákveðið að vera svo rausnarlegur að birta hana einnig á Egginni: „Íraksstríðið: Mistök?“ heitir hún. Ríkisstjórnin hefur alveg verið leiðinleg við okkur hérna á köflum og svona, en hún hefur þó ekki stutt það að við fengjum sprengju í hausinn. Það er að segja, við sem búum á Íslandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hin mæta Katrín Jakobsdóttir minnist á vinnustaðalýðræði á s. 41 í Mogganum í dag. Ég gæti ekki verið meira sammála; lýðræði á vinnustöðum væri hin mesta gæfa. En gætum að: Það er ekki lýðræði að hafa samráð við undirmenn sína. Ekki heldur að bera virðingu fyrir þeim, umbera að þeir séu í stéttarfélagi, vera alþýðlegur við þá eða kaupa bakkelsi á föstudögum. Á meðan einn maður, eða nokkrir, geta ákveðið að leggja niður fyrirtækið eða hækka sín eigin laun eða þannig -- með öðrum orðum, meðan lítill hópur eigenda eða embættismanna hefur völdin á vinnustaðnum, þá er ekki hægt að segja að þar ríki lýðræði. En lýðræði er gott og æskilegt -- við ættum fyrir alla muni að reyna að koma því á á sem flestum vinnustöðum -- en það er varla nema ein leið til þess, og hún heitir afnám auðvaldsskipulagsins.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég er ekki vanur að halda með stórkapítalistum. Alls eki þegar þeir beita peningum sínum í pólitísku skyni. Það er ekki lýðræðislegt að stórfyrirtæki skipti sér af stjórnmálum -- peningar þeirra koma beint úr vösum arðrændra starfsmanna og/eða kúnna, sem hafa lítið að segja um pólitíkina sem viðkomandi fyrirtæki skarar eld að. En þegar Jóhannes í Bónus birtir heilsíðuauglýsingar og skorar á kjósendur Sjálfstæðisflokksins að strika Björn Bjarnason út -- þá liggur nú við að maður geri undantekningu. Ég meina, þarna er verið að fórna minni hagsmunum fyrir meiri, er það ekki? Það sem Jóhannes gerir er rangt í sjálfu sér, en inntakið í því er rétt. Ég ætla reyndar ekki að strika Björn Bjarnason út, en það er ekki vegna þess að ég sé svo hrifinn af honum...
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er sagt að Kölski freisti ekki þeirra sem hann telur sér vísa. Nú hefur Sjálfstæðisflokkurinn enn ekki hringt í mig. Hvers vegna ætli það sé eiginlega? Ég veit ekki hvort ég get kosið flokkinn sem ég fæddist inn í ef hann hringir ekki í mig til að segja mér hvers vegna ég ætti að gera það. Nú hlýt ég að hugsa minn gang.
Ég þekki pólska konu sem er á kjörskrá hérna. Um daginn var hringt í hana frá Sjálfstæðisflokknum. Hinu megin á línunni var önnur pólsk kona sem vildi útskýra fyrir henni hvað Sjálfstæðisflokkurinn væri nú fínn og flottur og að hún ætti nú að kjósa hann. Mín var nú ekki alveg viss, sagðist vera efins. Hin bauð henni þá að koma á fund og kynna sér málin nú almennilega. Eftir nokkrar fortölur sagði mín: "Kannski kem ég .. ekki."

Játningar, þó ekki eftir Ágústínus kirkjuföður

Ég er svag fyrir Spiderman. Það er að segja -- myndirnar eru fínar og allt það -- en teiknimyndasögurnar eru eitt það skemmtilegasta sem ég veit. Ég fylgist náið með sögunni sem er í Mogganum, og finnst hún æsispennandi. Gömlu blöðin eru líka gersemar. Einu sinni stappaði nærri því að ég læsi yfir mig af þeim. Það eru sko bókmenntir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er grein eftir mig í Mogganum í dag, á blaðsíðu 45. Ég hef nokkrum sinnum áður skrifað í Moggann, og alltaf fæ ég sömu tilfinninguna þegar ég les mínar eigin greinar þar -- sömu tilfinningu og þegar ég heyri mína eigin rödd á segulbandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég verð að viðurkenna að ég hef lengi verið aðdáandi Eiríks Haukssonar. Ég gerðist svo frægur að sjá hann á tónleikum á Wacken 2001, þar sem hann söng með hljómsveitinni sinni Artch frá Noregi -- ef þið viljið getið þið séð myndir á heimasíðu þeirra, þar á meðal þessa, þar sem baksvipnum á mér tvítugum bregður fyrir fremst á myndinni.
Mér finnst Evrósjón hins vegar frábærlega leiðinleg keppni. Ég hef meira að segja sloppið við að heyra þetta æðislega lag sem stóð sig svo eftirminnilega. En kommon, austur-evrópsk mafía? Hvað meinar maðurinn? Eins og Norðurlöndin séu ekki mafía líka? Þau eru bara ekki eins mörg, díses. Norðurevrópska mafían er bara léleg mafía vegna þess að hún getur ekki keppt við austurevrópsku mafíu.
Ég efast um að ég muni eyða fleiri orðum í Evrósjón. Á ævinni.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Doddi er í bænum. Þá er gaman.

Í dag fór ég í nokkur erindi. Ég var afgreiddur af homma, gyðingi, anorexíusjúklingi og manni með nef eins og Matthías Jochumsson. Skemmtilegt hvað lífið getur verið litríkt.

VG, Live Earth, London'05 og Heiligendamm

Á maður að trúa því að VG glopri sigri aldarinnar út úr höndunum á lokasprettinum? Ekki get ég sagt að mér þætti það skemmtilegt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Núna er verið að handtaka fólk fyrir árásirnar í London 2005. Ég neita að trúa því að íslamskir hryðjuverkamenn hafi varað Binyamin Netanyahu við!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Á maður að vera leiður yfir því að Live Earth! verði ekki á Íslandi? Ég verð nú bara að viðurkenna að ég finn ekki til mikillar depurðar. Ég sé ekki hvaða gagn svona tónleikar eiga að gera gegn þeirri vá sem steðjar að okkur á mörgum vígstöðvum. Eins og með Live8 hér um árið. Þvílík della. Ágóðinn fór næstum allur í yfirbyggingu og í vasa tónlistarmannanna. Þetta er blekking. Blekking, segi ég. Þetta er hugsað sem svona „eitthvað“ sem frægir tónlistarmenn geta gert til að líða betur og fundist þeir þó hafa gert eitthvað. Misskiljið mig ekki, ég hef ekkert á móti frægum tónlistarmönnum, og fáeinir eru mér meira að segja kærir. En þetta er blöff og ekkert annað.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Húsleit hjá „stjórnleysingjum“ sem „tilheyra hryðjuverkasamtökum“ -- það er ekkert annað! Allt er nú hægt að kalla hryðjuverkasamtök nú á þessum síðustu og verstu tímum. Ef þið spyrjið mig, þá væri nær að gera húsleit á Hótel Karpinsky í Heiligendamm í júní. Ég hef grun um að þar verði stór hópur heimsvaldasinna að gera eitthvað fleira en að éta snittur. Ég snuðraði í garðinum við hótelið núna í aprílbyrjun, og hitti þar fyrir vörð sem var næstum því dónalegur við mig. En bara næstum því. Þær löggur sem ég átti samskipti við voru hins vegar greiðviknar og nokkuð þægilegar í viðmóti. En á móti kemur að ég er ekki með dredda og var auk þess í heilum buxum...
En er það ekki billegt að reyna að mála andófið gegn G8 með sama penslinum, að þetta séu nú bara anarkistar sem séu í tengslum við hryðjuverkasamtök? Það er búist við allt að 100.000 mótmælendum á G8, og flestir þeirra eru alls engir anarkistar, nei, síður en svo. Fyrir utan annað: Fyrirbæri á borð við G8-fund getur af sér andstöðu hvar sem það er haldið. Það liggur við að það megi kalla það náttúrulögmál, nei, hvernig læt ég, það er náttúrulögmál. Tesa ( staða) getur af sér antitesu (andstöðu). Vald getur ávallt af sér mótspyrnu. Þannig að það eru skipuleggjendur G8-fundarins sem eru, óbeint, að skipuleggja mótmælin. Augljóslega væru engin mótmæli ef enginn væri fundurinn, eða hvað?

Prachanda, blóm hugsjónanna fölnað?

Í Nepal segir Prachanda að það ætti að lýsa landið lýðveldi. Á sama tíma taka sex maóistar sæti sem ráðherrar í bráðabirgðaríkisstjórn. 31.000 hermenn maóista sitja í búðum undir eftirliti SÞ og vopn þeirra í innsigluðum skemmum. Ef Prachanda væri alvara þá mundi hann einfaldlega lýsa landið lýðveldi og leita stuðnings hjá verkamönnum í Katmandú og öðrum borgum til þess að koma borgaraflokkunum frá völdum.
Ég hef misst trúna á nepölsku maóistana. Ég held að lýðveldistal Prachanda sé lýðskrum. Orð hans eru innistæðulítil meðan hann fylgir þeim ekki eftir. Þetta eru vonbrigði; maóistarnir voru á blússandi siglingu, með mestallt landið á valdi sínu, boðandi hundraða þúsunda manna útifundi og voru svo gott sem með pálmann í höndunum. Það vantaði að vísu tengingu við fátæklinga í borgunum, en það hefði nú mátt bæta úr því með góðum vilja. En allt kom fyrir ekki.
Það er engu líkara en að Prachanda, Baburam Bhattarai og félagar hafi einfaldlega ekki staðist völdin þegar þeim buðust þau. Það leggst lítið fyrir kappana. En þessu floti hafa fáir neitað.

Kaupþing smaupsming

Ég er í viðskiptum hjá Kaupþingi, og hef verið óánægður með það árum saman, en ekki komið því í verk að skipta um banka. Ég þoli það ekki, þegar þessi banki þarf alltaf að vera að skipta sér af mér og klína á mig einhverri andskotans "þjónustu" sem ég hef aldrei beðið um. Það heitir dónaskapur í mínum bókum.
Rétt í þessu hringdi kona í mig. Eflaust góð manneskja og bara að vinna vinnuna sína og svona, en hún hringdi semsé frá Kaupþingi. Erindið var að tilkynna mér mér hefði verið úthlutað þjónustufulltrúa og hún væri sumsé þessi þjónustufulltrúi. Ég sagðist aldrei hafa beðið um neinn þjónustufulltrúa, spurði hverju það sætti að vera að úthluta mér þjónstufulltrúa að mér forspurðum og að ég væri fullfær um að biðja um að fá þjónustufulltrúa ef mig vantaði slíkan. Mér skildist á henni að hún skyldi kippa þessu í liðinn; að ég yrði áfram jafnfrjáls undan þjónustufulltrúaveldinu og ég hef verið. Það er að segja, relatíft frjáls.
Einu sinni hélt ég gremjulista yfir allt sem fór í taugarnar á mér við það sem þá hér Búnaðarbankinn.Ég skrifaði hann að vísu aldrei niður, en kunni hann þess í stað utanað, þangað til hann varð of langur til að ég gæti það. Það var á síðasta áratug.
Það er sagt að tryggð Íslendinga við bankann "sinn" sé með því mesta sem gerist. Það er víst þess vegna sem bankarnir eru með öll þessi gylliboð til fermingarkrakka. Það er eini vettvangurinn þar sem hægt er að ná sér í nýja kúnna, meðal fólks sem er að hefja sinn feril sem auðmagnsþrælar.
Ég er langþreyttur á Kaupþingi. Það er tímaspursmál hvenær mælirinn fyllist og ég tek mitt fjárhagslega hafurtask annað. Ef einhver er sérstaklega ánægður með bankann sinn, þá fúlsa ég ekki við vingjarnlegum ábendingum.

1. maí er á morgun

Á morgun er 1. maí. Það verður morgunkaffi í Friðarhúsi (Njálsgötu 87) frá klukkan 10:30. Klukkan 13:00 verður safnast saman í Hlemmi, og klukkan 13:30 gengið fylktu liði undir lúðrablæstri og fánaborg niður Laugaveg og á Ingólfstorg. Þegar fundinum þar lýkur, um klukkan 15:00, verður boðið upp á kaffi og slíkt á ýmsum stöðum, m.a. verður Zapatista-kaffi og 20% hátíðarafsláttur af róttækum bókmenntum í Snarrót, Laugavegi 21; BSR býður upp á kaffi og með því í Félagamiðstöðinni á Grettisgötu 89; eitthvað heyrði ég að yrði á döfinni í MÍR-salnum (sem er kominn upp á Hverfisgötu 105) og ég þykist vita að það verði opið í Pathfinder-bóksölunni líka.

Mitt plan: Morgunkaffi SHA - bera fána niður Laugaveg - fara kannski á einn eða tvo staði að fundinum loknum og enda í BSRB-húsinu á Grettisgötu.

Þessa dagana (23.-29. apríl) stendur Slökkvum á sjónvarpinu-vikan yfir, að undirlagi AdBusters. Ég hvet fólk til að taka þátt í henni: Glápum minna, lifum meira.

Fréttin "Meirihluti hlynntur stofnun varaliðs lögreglu" frá því um daginn gefur gróflega skakka mynd vegna þess hvernig hún er sett fram. Hvers lags fyrirsögn er þetta, þegar kemur síðan fram að 9% eru mjög hlynnt, 30% frekar hlynnt, 17% frekar andvíg en 23,3% mjög andvíg? Augljóslega eru skiptar skoðanir um þetta -- en það gefur raunhæfari mynd, að af þeim sem hafa sterkar skoðanir á málinu eru meira en tveir þriðju mjög á móti.

Martin Van Crevel, ísraelskur prófessor í hernaðarsögu, talar af óvenjulegri hreinskilni þar sem vitnað er í hann í þessari grein: Við gætum eytt öllum höfuðborgum Evrópu. Furðuleg lesning.

Heiligendamm, Berlín, Café Oscar

Ég er erlendis, nánar tiltekið í Árósum í Danmörku. Um daginn var ég í Berlín, þar sem ég kom á Karl-Marx-Allee og skoðaði Helfarar-minnismerkið og bílastæðið þar sem sprengjubyrgi Hitlers var forðum daga. Auk þess fór ég í róttæka bókabúð (á Kastanienallee 84) og skoðaði mig um í Prenzlauer Berg-hverfinu, og þar að auki heimsótti ég Heiligendamm í Mecklenburg-Vorpommern, þar sem ráðstefna G8 verður í 6.-8. júní. Með í för voru Rósa og Særós dóttir hennar. Við gistum yfir nótt í Heiligendamm og skoðuðum okkur um. Bærinn hefur ekki meira en nokkur hundruð íbúa, en lögreglan er nú þegar með gríðarlegan viðbúnað -- það voru tugir lögreglubíla á ferðinni, tugir, og það þótt tveir mánuðir séu enn til stefnu fyrir fundinn. Það sem ég skrifa meira um þennan N-Þýzkalandsrúnt mun birtast á hinu blogginu mínu.

Í gær skruppum við niður í bæ. Erindið var að fara í búð sem selur lífrænt ræktaðan mat og spyrjast fyrir um sjálfbært tilraunaþorp hér á Jótlandi, sem ég heyrði um á dögunum. Við fengum þær leiðbeiningar sem við þurftum, og gengum svo leiðar okkar. Skammt undan, á Mejlgade, fundum við hús þar sem athyglisverðir bolir hengu í glugga -- Café Oscar stóð yfir dyrunum. Við fórum inn, og það vildi svo heppilega til að þarna er aðeins opið einu sinni í viku, á föstudagseftirmiðdögum. Þetta reyndust vera höfuðstöðvar danska Kommúnistaflokksins (ekki rugla saman við Kommúnistaflokk Danmerkur), sem gefur út rauða dagblaðið Arbejderen. Það var áhugavert og skemmtilegt að spjalla við dönsku kommúnistana og drekka með þeim öl. Planið er að heimsækja þá aftur næsta föstudag. Eins og Íslendinga er siður í Danmörku, átti ég stórviðskipti við þau, kom út klyfjaður kommapésum, bolum, barmmerkjum og plakötum.

Sigurinn í Hafnarfirði

Það er best að halda því til haga hvað þessi sigur í Hafnarfirði var. „Mikilvægur áfangi í náttúruverndarbaráttunni“ segja Vinstri-græn, og það er líka hárrétt. Ekki þarf að orðlengja að þetta er mikilvægt. Áfangasigur er þetta vissulega -- sigur í einni viðureign á einni vígstöð, en ekki úrslitasigur í stóru baráttunni, og loks var þetta ekki sigur í baráttunni fyrir lýðræðinu eða gegn auðvaldinu, heldur fyrir náttúruvernd, í hinni borgaralegu baráttu fyrir náttúruvernd.
Þótt það séu skammtímahagsmunir auðvaldsins að rústa náttúrunni, þá eru það ekki langtímahagsmunir þess. Að því leyti getur vel verið gerlegt að heyja náttúruverndarbaráttu að miklu leyti borgaralegum forsendum. Já, sætur sigur var þetta, en varast skyldi að taka hann fyrir annað en hann er.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Í komandi kosningum ætla ég að kjósa Vinstri-græn. Ég er vel meðvitaður um þær takmarkanir sem flokkurinn býr, og reikna með að skrifa dálítið um þær á næstu vikum. Aðrir flokkar eru hins vegar sýnu takmarkaðri eða síður til gæfu fallnir. Hvað kemur fólki eiginlega til að kjósa Samfylkinguna?
Ég hef sett upp merki VG, „Af hverju ekki ríkisstjórn með ZERO framsókn?“ -- Fyrir utan að Framsókn átti þátt í R-listanum í borgarstjórn, þá þætti mér sniðugt ef það væru búin til merki þar sem stæði „Af hverju ekki land með ZERO ríkisstjórn?“ eða „Af hverju ekki þjóðfélag með ZERO auðvaldi?“
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl Stefánsson skrifar á Eggina: Vill samfélagið refsa ógæfufólki? Saga Big Issue. Lesið þetta!

Dylgjað um öfgamenn

Ég er að verða langþreyttur á dylgjum um ónafngreinda „öfgamenn“ í náttúruvernd. Um hverja er verið að tala? Við hvern eiga menn við? Er verið að tala um skyrslettara? Eða líka ljóðalesara? Eða fólk sem skrifar undir áskoranir? Eða kannski bara fólk sem er búið að fá nóg af þessari andskotans stóriðjustefnu? Og hvað er eiginlega „umhverfisverndarsinni í jákvæðri merkingu“, eins og ég sá einhvers staðar?
Ég hef velt því fyrir mér hvort íbúar höfuðborgarinnar séu kannski áhugalausir um afdrif landsbyggðarinnar. Hvort andstaða höfuðborgarbúa við virkjanir og álver á Austurlandi sé blönduð skilningsleysi á atvinnumálum eystra, eða því um líkt. Eiginlega er ég ekki viss um hvað svarið er. Ekki það, að alhæfingar í þeim efnum eru innistæðulausar.
Hins vegar ergir það mig hvernig það er eins og það sé opið skotleyfi á Reykvíkinga í orðræðunni. Má maður ekki leggja til málanna, eða hefur maður kannski sjálfkrafa rangt fyrir sér, ef maður er Reykvíkingur? Er ástæðulaust að hlusta á skoðanir Reykvíkinga vegna þess að þeir séu ófærir um að hafa vit á málunum, nema þeir séu stóriðjusinnar?
Það er sterk fylgni milli meiri menntunar og meiri áhuga á umhverfisvernd. Ég skil ekki hvernig það getur verið umhverfisvernd í óhag í augum nokkurs manns. Nema þá að viðkomandi sé þjakaður af einhverri meinloku varðandi menntun.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég las grein eftir Salman Rushdie og fannst hún svo góð að ég ákvað að þýða hana yfir á íslensku. Þannig að nú getið þið lesið hana líka: „Skilið mér aftur gamla góða trúleysinu!“ og birtist á Vantrú í fyrradag.
Í umræðum eftir greinina er einhver Gummi, sem vísar í ritdóm Joe Kay: „Science, religion and society: Richard Dawkins’s The God Delusion“ -- og það er skemmst frá því að segja, að ég vildi að ég hefði skrifað þennan ritdóm sjálfur. Þannig að ég mæli með því að fólk lesi hann líka. Grundvallarpunktur Kays er að árangursrík barátta gegn hindurvitnum verður naumast háð nema í pólitísku samhengi við aðrar, og víðari, félagslegar vígstöðvar.

Þýðingarvilla?

Mbl.is:

Bush brá sér í hlutverk uppistandara
Bestu viðtökurnar fékk Bush þó þegar hann sagðist áforma að skrifa ævisögu sína eftir að hann færi úr embætti og sagði að Bill Clinton hefði skrifað 10 þúsund blaðsíðna langa grafhvelfingu. [leturbreyting mín]

Sagði hann tomb eða sagði hann tome?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
„Baráttusamtökin“? Frábært.

Frá Hebron...

Eva birtir lýsingu á atburðum gærdagsins, sem rangt voru hermdir á Mbl.is, auk þess að vísa í aðra palestínska frétt af málinu til viðbótar við þá sem ég hef þegar vísað í.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Önnur játning sem er ekki pappírsins virði sem hún er prentuð á. Píslarbekkirnir í Guantanamo eru ekki uppspretta trúverðugra heimilda heldur lyga, blekkinga og viðbjóðs.

Fundur í kvöld + fleira

4 ár frá innrásinni í Írak í dag.
Ég þarf varla að minna á það, en geri það samt, að það er fundur í kvöld og skyldumæting á hann:

Stundin: Mánudagskvöldið 19. mars, kl. 20

Staðurinn: Austurbær (gamla Austurbæjarbíó)

Dagskráin:

Ávörp: Guðfríður Lilja Grétarsdóttir og Helgi Hjörvar

Tónlistaratriði: XXX Rottweilerhundar, Ólöf Arnalds & Vilhelm Anton Jónsson

Upplestur: Bragi Ólafsson

Kynnir: Davíð Þór Jónsson

Aðstandendur: Hinir staðföstu stríðsandstæðingar:

Samtök hernaðarandstæðinga

MFÍK

Þjóðarhreyfingin - með lýðræði

Ung vinstri græn

Ungir Jafnaðarmenn

~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Að öðru:

Naumast eru það fréttirnar, ungur Íslendingur sagður handtekinn í Hebron. Ég veit ekki meira um þetta heldur en stendur í fréttinni. Nánasti aðstandandi hans bendir á það sem raunverulega gerðist. Það virðist sem Morgunblaðið hafi verið ónákvæmt. Ekki það, að það er mjög eðlilegt. Þegar hlutirnir gerast hratt í fjarlægum löndum er ekki auðvelt að átta sig á framvindu svona mála út frá takmörkuðum upplýsingum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hver er tilgangurinn með íslenskum fána í þingsal? Hvers vegna hefur Guðmundur Hallvarðsson ekki eitthvað brýnna við tíma sinn að gera en að berjast fyrir þessu?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Í síðustu viku birtist greinaröð eftir mig á Vantrú, Strategískar ráðleggingar handa Þjóðkirkjunni I, II og III; ég var þegar búinn að vísa á fyrstu greinina, Opnið augun önnur greinin heitir Rætur vandans og sú þriðja: Ráðið ykkur framkvæmdastjóra.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eggin birti á dögunum áskorun sem ber titilinn Friðsöm utanríkisstefna, eftir Lárus Pál Birgisson sjúkraliða og friðarsinna. Það var hún sem Lárus og félagar (ég þar á meðal) voru að afhenda stjórnmálamönnum fyrir framan Alþingishúsið þegar víglína tjáningarfrelsisins færðist til á miðvikudaginn var.

Samúð með níðingum og hugleiðing

Flestir hafa almennt litla samúð með níðingum, en því meiri með þeim sem verða fyrir níðingshætti. Ég er engin undantekning þar á. Annað slagið hendir mig það þó. Já, ég get fengið samúð með hinum verstu bófum. Besta leiðin til að láta mig fá samúð með níðingi, er að láta hann í hendurnar á öðrum níðingi sem níðist á honum. Þá er hann ekki lengur í hlutverki níðingsins, heldur kominn í hlutverk fórnarlambsins. Með þessum hætti hafði ég samúð með Saddam Hussein -- sem ég hafði andstyggð á -- frá því hann var niðurlægður fyrir alþjóð og skoðað upp í ginið á honum og honum leitað lúsa, þangað til hann mætti dauða sínum af stillingu og karlmennsku.

Annar er sá sem ég játa fúslega samúð með: Khalid Sheikh Mohammed. Fjölmiðlar éta það hver upp eftir öðrum að hann hafi játað ábyrgð á 11. september. Ég veit ekkert um hvað hann játaði. Allt sem ég veit -- sem er það sama og fjölmiðlar vita -- er að bandarísk yfirvöld segja að hann hafi játað þetta og fleira. Þar að auki er vitað að hann hefur verið pyndaður til andskotans og aftur til baka, á meðan hann hefur verið í haldi Bandaríkjamanna. Er eitthvað mark takandi á því sem menn segja þegar er verið að pynda þá? Ég játa fúslega að ég dauðskelfist tilhugsunina, og mundi örugglega játa að hafa skotið Olof Palme ef ég væri pyndaður nóg.

Í þessu máli hafa bandarísk stjórnvöld hagað sér af algerum níðingsskap. Það er svosem ekki í fyrsta sinn, og varla það síðasta. Hér eru fréttir fyrir þá sem ekki vissu: Það er ekki vitund mark á því takandi sem menn segja þegar er verið að pynda þá. Ekki vitund. Það er heldur ekki tilgangurinn með pyndingum. Böðlar og aðrir sérfræðingar í pyndingum vita það manna best að vitnisburður og játning pyndaðs manns er einskis virði. Nema að einu leyti. Vitnisburðurinn um hvað pyndingarnar voru hræðilegar -- hann vegur þungt. Hann fer eins og logi um akur og fólk áttar sig á því hvað bíður þeirra sem setja sig nógu mikið upp á Valdinu.

Pyndingar eru terrorismi. Þær gegna því hlutverki að láta fólki -- einkum hinum herskárri stjórnarandstæðingum -- renna kalt vatn milli skinns og hörunds. Pyndingar kunna að vera gefnar út fyrri að vera einhvers konar yfirheyrsla, en raunverulegur tilgangur þeirra er ekki upplýsingaöflun heldur refsing -- grimmileg refsing -- sem er ætlað að vera öðrum víti til varnaðar.

Það er síðan ekkert annað en ógeðslegt að sjá fjölmiðlana éta þetta hvern upp eftir öðrum, eins og hundur snýr aftur til spýju sinnar. Meint einskisverð játning er þarna notuð til að stimpla því inn í hausinn á fólki að nú sé málið upplýst, afgreitt. Því er logið að okkur.

Því fastar sem maður kreppir hnefann utan um sandlúku, þess meiri sandur rennur milli fingra manns. Hver trúir því að stríð gegn hryðjuverkum geti verndað Vesturlandabúa til eilífðar fyrir illum suðurálfubúum? Það er ekki hægt að útiloka allar leiðir og fyrir menn sem eru tilbúnir að deyja fyrir málstaðinn er nóg að vera heppinn einu sinni. Fyrir utan þá dómadags heimsku Bandaríkjaforseta, ef hann vill ekki fá serkneskar sprengur í bandarískum borgum, hvað er þá best að gera? Jú: Færa Serkjum bandarísk skotmörk til Miðausturlanda! Þá sting ég frekar upp á að menn hætti að afla sér óvina með heimsvaldastefnu. Ég veit samt fullvel að sú uppástunga hefur varla nema áróðursgildi fyrir sjálfan mig. Ekki bið ég mink að láta hænsnabúið mitt í friði, eða hvað?

Þetta stríð gegn hryðjuverkum er fáránlegur skrípaleikur. Ég hef þegar nefnt að það er ekki hægt að útiloka allt, en þess utan er ekki hægt að ráðast á taktík. Mestu skiptir samt, að þetta svokallaða stríð gegn hryðjuverkum er alls ekkert stríð gegn hryðjuverkum. Þetta er hryðjuverk gegn fólki. Ein allsherjar, alhliða aðför að venjulegu, heiðarlegu fólki. Borgararéttindum sópað út af borðinu, eftirlit aukið til muna, skattpeningum veitt til hergagnaiðnaðar, málaliða og annarra ámóta erkióþokka. Hvað ætli við mundum hugsa um Bandaríkin, ef okkar helstu kynni af þeim væru að þau hefðu lokað fyrir vatn og rafmagn, drepið frændfólk okkar eða nágranna, og við mættum sífellt vera á verðbergi til að fá ekki sprengju í hausinn?

95. grein Almennra hegningarlaga er eitthvað á þessa leið:

Hver, sem opinberlega smánar ... þjóðhöfðingja [erlends
ríkis] skal sæta sektum eða fangelsi allt að 2 árum.

Davíð Oddsson kallaði Saddam Hussein slíkum ónefnum í aðdraganda Íraksstríðsins, að ekki er hafandi eftir. Af hverju var hann ekki ákærður? Ætli þinghelgi hafi gert hann stikk? Talandi um það, þá var Robert Gabriel Mugabe kallaður afar óvirðulegum nöfnum í frétt í Morgunblaðinu í gær eða fyrradag. Væri rétt að kæra Styrmi Gunnarsson? Nei, ég bara spyr. Ætli þetta sé kannski ekki lengur refsivert?

Vantrú, Zimbabwe, VG, klám...

Það er grein eftir mig á Vantrú í dag, Strategískar ráðleggingar handa Þjóðkirkjunni I: Opnið augun heitir hún. Framhaldsgreinar munu birtast á næstu dögum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Þetta auðlindaákvæði í stjórnarskrá er fíflaleg markleysa, móðgun við kjósendur. Ingibjörgu Sólrúnu fannst mér
mælast vel um það í Mogganum, hvað sagði hún, að með þessu væri verið að bregðast við vilja landsmanna með blekkingu? Eitthvað á þá leið.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég hef lesið margt og mikið að undanförnu. Ein allrabesta lesningin held ég samt að hafi verið svar Kristins Hrafnssonar, fyrir hönd Kompáss, við gremjuskrifum Karls Sigurbjörnssonar, fyrir hönd Þjóðkirkjunnar, vegna Kompássþáttar fyrir skemmstu. Ef þetta fór framhjá einhverjum, þá má sjá bæði bréfin á vef Kompáss. En sú flenging.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Nú taka einhverjir andköf vegna slæmrar meðferðar á Morgan Tsvangirai í Zimbabwe, og hreyfingar hans MDC. Ég er ekki sannfærður um að MDC sé neitt fýsilegri kostur en ZANU-PF Mugabes. Man einhver eftir Ian Duncan Smith núorðið? Hann leiddi apartheidstjórnina sem Mugabe og hans menn komu frá á sínum tíma. Hann er í MDC núna. Það þýðir væntanlega að hann sjái MDC sem andstæðing sem gæti ógna ZANU-PF, frekar en að apartheid sé í aðsigi aftur -- en ég sé það nú sem bjarnargreiða að fá stuðning þannig karla. Zimbabwe er í kaldakoli, það er kunnara en frá þurfi að segja, en ég held að MDC sé ekki það sem landsmenn vantar.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Egill Helgason hefur farið mikinn (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 o.fl. til skýringar) að undanförnu og hamast gegn okkur „öfgamönnunum“ sem vogum okkur að mótmæla trúboði í grunnskólum. Ég veit ekki hvað ýfði svona á honum stélið, en fyrr má nú vera. Ef Egill færi að mínum ráðum mundi hann núna slaka vel á og reyna að komast í betra jafnvægi.
Egill má samt alveg eiga það sem hann má eiga. Hann nefndi góðan punkt í grein sinni í gær, semsé að ungliðar í Vinstrihreyfingunni-grænu framboði „eru ekki alveg búnir að gleyma róttækninni, þótt ýmislegt bendi til að flokksforystan ætli að að vera nógu skikkanleg til að hægt sé að bjóða henni inn á skrifstofur bankastjóra.“
Þar stendur nefnilega hnífurinn í kúnni. VG er ekki sósíalistaflokkur heldur flokkur vinstri-krata sem ætla sér allt annað en að steypa kapítalismanum. Bylting er ekki á dagskrá hjá VG. Flokkur sem stefnir á samfélag þar sem hagkerfið er kapítalískt, getur ekki kallast sósíalískur samkvæmt mínum kokkabókum. Í þessu samhengi er vert að minna á grein Þórarins Hjartarsonar: Við þurfum öðruvísi flokk, um VG og ástæður úrsagnar hans nú í haust.
Ég er utan flokka. VG er vettvangur þar sem ég er þess fullviss að mínar grundvallarhugsjónir eiga sér ekki farveg. Hins vegar eru aðrar ástæður fyrir því að kjósa þau, að mínu hógværa mati: VG er eini íslenski stjórnmálaflokkurinn sem er trúverðugur í jafnréttismálum og í umhverfismálum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Um daginn skrifaði Matti grein á Vantrú, Vantrú fer í framhaldsskóla, þar sem kemur punktur sem mér finnst ónóg fjallað um:
„Berum þetta saman við prestana sem eiga afar auðvelt með að herja á börn en þegar kemur að því að svara gagnrýni frá fullorðnu fólki virðist vera minni vilji eða geta, þá hlaupa prestarnir í skjól og vilja sem allra minnst segja.“
Hvað getur maður sagt? „Látið börnin koma til mín.“
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég þarf ekki að rifja upp fyrir fólki hver mín afstaða var í máli klámráðstefnunnar. Ég heyrði einhvers staðar minnst á að einhverjir hergagnaframleiðendur ætli að standa fyrir einhverju hér í sumar. Ég eftirlæt fólki að giska á hvað mér finnst um það.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi annars um klám, ég held að Smáralindarbæklingurinn alræmdi geti ekki flokkast undir klám. Ég veit ekki hvernig var ákveðið að hafa þessa mynd eins og hún er, eða hvers vegna, en ég held að það sé ekkert athugavert við hana -- í það minnsta ekki það að hún sé á neinn klæmin.

Ungdomshuset rifið

Í þessum töluðum orðum er verið að rífa Ungdomshuset. Það er ömurlegt. Burtséð frá sögulegu gildi hússins, sem var friðað af þeim ástæðum á 6. áratugnum, og hefði eitt og sér átt að duga til að friða það áfram, þá verða víst einhvers staðar vondir að vera, er það ekki? Hvernig er það með pacta sunt servanda-regluna, gildir hún bara þegar hagsmunir auðvaldsins eiga í hlut? Eða bara þegar hagsmunir auðvaldsins eru öruggir? Einn góðan veðurdag var hústökufólkinu á Jagtvej lofað að það fengi að hafa þetta hús um ótiltekinn tíma. Jess, sigur, hafa þau hugsað.
Löngu seinna: Húsið selt utan af þeim. Krysslingasamtökum sem höfðu það vafasama markmið frá upphafi að koma þessum guði vanþóknanlega skríl á götuna. Oj bara, anarkistar, á götuna með þetta. Sagt er að Faderhuset hafi ekki verið hleypt inn í sitt eigið hús. Ljóta dellan:
Í fyrsta lagi var þeim ekki einu sinni hleypt inn í það til að skoða það áður en þau keyptu það. Þau vissu m.ö.o. vel að hverju þau gengu og vissu að það var ávísun á átök að ráðast á þennan illa þefjandi skríl.
Í öðru lagi var þeim boðin geysileg fjárhæð fyrir húsið, mun hærri en þau greiddu fyrir það til að byrja með, sem þau höfnuðu og sögðust ekki mundu selja það fyrir neina upphæð. Hús sem þeim hafði ekki einu sinni verið hleypt inn í til að skoða.
Í þriðja lagi: Eftir 25 ára uppbyggingarstarf ungdómsins sem húsið var kennt við, þá var húsið fyrir löngu orðið þeirra. Það stóð ónotað þegar þau tóku það yfir til að byrja með, þau byggðu það upp, og þá sé ég ekki að með sanngjörnum rökum sé hægt að halda öðru fram en að þau hafi áunnið sér rétt til að njóta þess áfram. Ef Faderhuset eignast húsið í vafasömum tilgangi aldarfjórðungi seinna, þá breytir það barasta engu. Ef Faderhuset hafa lögin sín megin, þá sýnir það bara að lögin eru ekki sanngjörn.

Skrítin nótt á Kleppi...?

Ég held að ég bregðist engum trúnaði þótt ég ljóstri því upp, að nýliðin nótt var viðburðalítil á Kleppi. Á minni deild svaf fólk almennt vel, og sama er að segja um aðrar deildir. Misvel, auðvitað, en ekkert frekar en venjulega, nema síður sé. Og hvers vegna er ég að ljóstra þessu upp? Jú, það er fullt tungl, og hjátrúin kennir oss að þá eigi allir að verða snarbilaðir, ekki síst þeir sem eru svo óheppnir að vera vanheilir á geðsmunum. En það gekk sumsé ekki eftir í nótt er leið. Ætli það þurfi ekki að endurskoða þessa hjátrú eitthvað?

Ég legg annars til að hafist verði handa við að útbreiða þá hjátrú að það boði ógæfu að fara yfir götu án þess að líta til beggja hliða, það sé fyrirboði um fallegt sólarlag að svifryksmengun mælist sérstaklega há, og að það boði gæfu að vista reglulega tölvugögn sem eru í vinnslu.

Harley Davidson lækka arðsemisspá sína fyrir árið eftir langt verkfall í aðalverksmiðju fyrirtækisins. Gott dæmi um að hagsmunir auðvaldsins eru andstæðir hagsmunum verkamannanna.

Fljúgandi furðuhlutur

Ég var rétt í þessu að sjá fljúgandi furðuhlut. Vindillaga loftfar með blikkandi ljósum, sem flaug hávaðalaust í norðvesturátt.

Enn um hórstefnuna ógurlegu

Hvernig væri að semja kæru vegna þessarar ráðstefnu og safna þúsundum undirskrifta áður en hún væri lögð fram, þannig að það væru þúsundir manns sem stæðu að henni?
Eða: Hvernig væru beinar aðgerðir til þess að stöðva ráðstefnuna með góðu eða illu? Skilaboðin einföld: Við látum ekki bjóða okkur svona hér. Hvernig væri það?

Klám í mars

Í mars verður Klámráðstefna á Hótel Sögu. Ég er bit yfir því. Bit. Ef þessu verður ekki mótmælt með tveim hrútshornum, þá veit ég ekki hvað verðskuldar mótmæli.

8000 myrt, 35.000 nauðgað. Það er á sömu bókina lært: Umsvif heimsvaldasinna eru einatt af hinu illa.

Hetjur hafsins og allt það...

Íslenskir sjómenn hafa löngum verið lofsungnir fyrir fórnfúst framlag til þjóðarbúsins. "Þeir eru hafsins hetjur" er þema sem er regla. Þessi lofsöngur er verðskuldaður -- ekki síst fyrr á tíð þegar mannskaðar á sjó tóku hryllilegan toll af sonum þjóðarinnar -- og um leið fyrirvinnurnar af fjölskyldum, syni, feður og bræður. Já, fórnir sjómannastéttarinnar hafa víst verið yfrið nægar til að afla henni virðingar.

Hin hliðin á peningnum hefur oft gleymst. Fiskverkakonur faldar inni í frystihúsum, eða norpandi á saltfiskplönum, með frostsprungna fingurgómana eða, í besta falli, illa haldnar af þrálátri sinaskeiðabólgu vegna einhæfra hreyfinga við að flaka fisk eða ormhreinsa. Nú er sinaskeiðabólga sjaldan mannskæð, en framlag fiskverkakvennanna er síst minna vert heldur en sjómannanna sem öllum þykir eðlilegt að lofa í hástert.

Bæði hlutverkin eru auðvitað jafn mikilvæg, að veiða fiskinn og að vinna úr honum. Bæði kynin ættu auðvitað að njóta sömu virðingar. Slorugir karlar eru einfaldlega ekki aðdáunarverðari en slorugar konur. Þau eru jafn aðdáunarverð. Jæja, að vísu er það talsvert suddalegra að vera í vinnu sem felur í sér stöðugan lífsháska. Ekki það, að það hafa víst orðið talsverðar framfarir í öryggismálum til sjós undanfarna áratugi.

En hér er spurningin sem ég vildi koma að: Ef sjómenn og fiskverkakonur leggja ámóta mikið til hagkerfisins, hver er þá hinn eðlilegi eigandi veiðiheimildanna?

Írak: Þagað um fréttir?

Hér eru atriði sem ég skil ekki af hverju hafa ekki sést meira í fréttum:

Númer eitt: Íraska andspyrnan hefur unnið lönd úr höndum Bandaríkjahers og kvislingastjórnarinnar. Við munum eftir Ramadi, Fallujah og fleiri borgum sem herinn hefur plægt ofan í svaðið og íbúana með. Um þessar mundir er borgin Baqouba undir yfirráðum uppreisnarmanna. [1]

Númer tvö: Íraska andspyrnan býður friðarviðræður. Talsmaður stórrar andspyrnuhreyfingar segir andspyrnuna reiðubúna til viðræðna, ef Bandaríkjastjórn gengur að kostum sem hafa verið settir. Kostirnir sem andspyrnan býður eru trúir málstað þjóðfrelsis, og Bandaríkjaher er verkfæri heimsvaldastefnunnar, svo að hann mun ekki ganga að þessum kostum í bráð -- en þeir hafa verið boðnir. [2]

Númer þrjú: Sjöundi hver Íraki er á vergangi vegna stríðsins. Um það bil þrjár og hálf milljón Íraka hefur hrakist að heiman vegna stríðsins, um það bil helmingur er innan landamæra Íraks og hinir flestir í Jórdaníu og Sýrlandi. Þetta er stærsta flóttamannavandamál Miðausturlanda frá stríðinu þegar Ísrael var stofnað árið 1948. [3]

Hryllingurinn í Írak mun engan endi taka fyrr en íraska andspyrnan sparkar vígamönnum heimsvaldastefnunnar úr landi. Með valdi. Mér þykir leitt að segja það, en Írakar eiga ekki aðra kosti í stöðunni. Sá sem afneitar rétti Íraka til að verjast hernámsliðinu er að afneita réttinum til að verja hendur sínar, sé á mann ráðist. Það var ekki andspyrnan sem hóf þessi átök. Valdbeiting Bandaríkjahers er ekki til komin vegna valdbeitingar andspyrnunnar. Írakar eru króaðir í horni og geta ekki annað en bitið frá sér.
Íraskur almenningur verður að standa saman gegn óvininum, Bandaríkjaher og leppum hans. Við, almenningur landanna sem standa að þessu stríði, verðum líka að gera allt sem við getum til að stöðva það. Það er blaður að það hafi verið rétt að styðja stríðið miðað við þær forsendur sem þá lágu fyrir. Forsendurnar sem lágu fyrir þá voru þessar: Bush og félagar ásældust yfirráð yfir Írak og höfðu logið upp hverri átyllunni á eftir annarri til að réttlæta það, og þær höfðu jafnóðum verið hraktar og nýjar fundnar. Þetta sáu allir nema þeir sem vildu ekki sjá.
Hér á Íslandi sitja stjórnmálamenn við völd sem ekki hafa séð ástæðu til að mótmæla stríði bandarísku heimsvaldastefnunnar gegn írösku þjóðinni. Hvað eigum við að gera í því?

Hugo Chavez hlýtur feiknaleg völd

Chavez veitt völd til að stjórna með tilskipunum. Ég get nú ekki sagt að ég sé svartsýnn á að hann komi til með að misbeita þeim -- þótt það komi auðvitað í ljós -- en það fer kannski eftir því hvaða skilning maður leggur í orðin „að misbeita völdum“. Segjum að hann haldi áfram þjóðnýtingarstefnu sinni, stolti gagnvart amerísku heimsvaldastefnunni og að bæta veg almennings í landinu á flestan hátt. Væri það misbeiting? Væri það? Orðið „misbeiting“ er gildishlaðið orð; misbeiting eða ekki misbeiting, það fer gjarnan eftir því hver er spurður. Venezuela-búar álíti það upp til hópa misbeitingu að fá að lepja eitthvað annað en dauðann úr skel? Nei -- þeir sem kalla þetta misbeitingu eru auðvaldið og taglhnýtingar þess, heimsíhaldið.

Sjáið nú til: Ríkisvald er í eðli sínu valdatæki einnar stéttar. Það fer eftir því hver heldur um stjórnvöldinn, hver það er sem fyrir valdinu verður. Valdastéttin í Venezuela hefur riðið almenningi í landinu í rassgatið í tvær aldir. Ef röðin er nú komin að henni, þá get ég ekki sagt að hún hafi ekki átt það í vændum. Ég meina, dísus, getur maður ætlast til þess að maður komi sér upp forréttindum, verji þau með kjafti og klóm -- og stundum byssum -- og svo, þegar taflið snýst við, þá fari maður bara að væla? Hvar voru eyru ykkar, ó valdastétt Venezuela, þá er smáfuglarnir stundu undir stígvélahælum ykkar!?

Kristalskúlan mín er satt að segja of óskýr þessa stundina til þess að ég geti séð hvernig þetta mál fer á endanum. Ekki ætla ég mér að lofa neinum því að Chavez sé svo stálheill og góðfús við alla að allir verði bara sáttir. Ekki dettur mér í hug að lofa neinum að allt verði í ljúfa löð í Venezuela næstu árin, frekar en undanfarin ár, eða aldirnar á undan því. Ég get samt lofað einu, og það er að hvað sem Chavez gerir með þessi nýfengnu völd, þá verða einhverjir til að kalla hann skúrk og glæpamann og öðrum vel völdum nöfnum.

Það er samt eitt sem ég vil síst af öllu lofa fyrir hönd Chavezar, og það er að hann muni halda ævarandi tryggð við alþýðuna og reynast henni sá tryggi brautryðjandi sem hann kann að virðast vera núna. Hann getur talað um sósíalisma, já, það getur hann. Hann getur þjóðnýtt -- eða, öllu heldur, ríkisvætt -- olíufélögin og hitt og þetta annað. Hann getur hjólað í valdastéttina þannig að það taki hana mörg ár að jafna sig -- en það er möguleiki sem ekki heyrist nógu oft: Efasemdaraddir frá vinstri.

Ef ég ætti líkneski af Hugo Chavez, þá mundi ég ekki krjúpa fyrir því. Ég veit ekki -- frekar en nokkur annar, Chavez sjálfur meðtalinn -- hverjum hann þjónar þegar öll kurl koma til grafar. Ég veit ekki hvort hann getur vanið sig af mjúkum sessupúða hásætisins þegar hann hefur ánetjast honum. Ég er sérstaklega tortrygginn á eitt: Bólivarísku byltinguna. Ég hef það sterklega á tilfinningunni að þetta sé ekki annað en vinstrikratísk stefna, sem stefni að „umbótum“ en ekki byltingu -- og sé þannig á endanum best til þess fallin að framlengja lífdaga auðvaldsins. Ef sú yrði raunin, væri þá ekki betur heima setið en af stað farið? Ef sú yrði raunin, yrði þá ekki hægt að tala í alvöru um misbeitingu valds?

Það getið þið haft eftir mér: Megi söguleg nauðsyn forða því að ég veðji nokkurn tímann á krata, eða aðrar stoðir auðvaldsins, og treysti þeim fyrir byltingunni, -- við skegg Leníns!

Ég afskrifa ekki bólivarísku byltinguna bara sisona. Það má kannski hafa gagn af henni. Kannski spíssar hún baráttuna, kannski greiðir hún Byltingunni leið -- hver veit, kannski er þetta meira að segja byltingin, og ég ber ekki kennsl á hana þegar hún stendur þarna fyrir framan mig, brosandi og sýnandi imperíalismanum fingurinn. Ég játa að ég veit það ekki fyrir víst. Ég játa að ég er ekki spámaður. Í öllu falli sé ég ekki að ég geti gert neitt til að handstýra veröldinni framhjá blindskerjum sögulegrar nauðsynjar.

Ég býst við að á þessu stigi málsins séu mátulegar efasemdir og uppbyggileg gagnrýni frá vinstri það skásta í stöðunni.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það var annars grein eftir mig á Vantrú í gær: „Enn um aðkomu Þjóðkirkjunnar að menntun barna“.

Fáein orð um Bangladesh

Það er ljóta ástandið í Bangladesh. Í stuttu málið, þá lauk kjörtímabili Þjóðernissinnaflokks Bandladesh í haust, og bráðabirgðastjórn tók tímabundið við völdum til að skipuleggja kosningar, en þjóðernissinnarnir reyndust hafa búið þannig um hnútana að hún er rammhlutdræg. Awami-bandalagið, sem er veraldlega þenkjandi miðju-vinstrisinnað og einn stærsti flokkurinn, lýsti því yfir að það mundi sniðganga kosningarnar þar sem þær yrðu greinilega óréttlátar. Afsagnir, útgöngubönn, óeirðir og leiðindi hafa fylgt í kjölfarið.
Nú er ég ekki sérfræðingur í málefnum Bangladesh, en stenst það eiginlega ekki að tjá mig um málið: Ég hef efasemdir um heilindi Kommúnistaflokks Bangladesh, sem mun vera endurskoðunarsinnaður khrústsjofítaflokkur. Þá er spurningin, hvað annað stendur til boða? Öreigaflokkur Bangladesh (Purba Banglar Sarbahara Party) og Kommúnistaflokkur Bangladesh (marxistar-lenínistar) (Dutta) (Bangladesher Samyabadi Dal (Marxbadi-Leninbadi)) eiga báðir aðild að RIM (Byltingarsinnuðu alþjóðahreyfingunni) og CCOMPOSA (Samræmingarnefnd suðurasískra maóistaflokka og -hreyfinga). Ég tel það meðmæli, enda er RIM mikilvægur samstarfs- og samráðsvettvangur fyrir maóistaflokka frá jafn fjölbreyttum löndum og Indlandi, Íran, Sri Lanka, Kólumbíu, Nepal, Perú, Afghanistan, Tyrklandi, Haítí og víðar, en sem kunnugt er eiga þessi lönd það sameiginlegt, þótt ólík séu, að vera í brýnni þörf fyrir kommúníska byltingu.
Klofningshópurinn Maóista-bolsévíka-endurskipulagningarhreyfing Öreigaflokks Bangladesh er líka áhugaverð hreyfing, þar sem hún klauf sig út úr RIM árið 2004 eftir að hafa ályktað að RIM væri komin með gagnbyltingarsinnaða stefnu. Ég fellst hins vegar ekki á yfirlýsingu þeirra frá október 2004, og mundi því ekki styðja þá. Sama máli gegnir um Kommúnistaflokk Bangladesh (marxista-lenínista) (Umar), sem ég sé ekki ástæðu til að styðja.
Já, ég held að Öreigaflokkur Bangladesh sé sennilega málið. Lengi lifi Khalequzzaman formaður!

Ungir múslimar í Bretlandi eru "öfgasinnaðri en foreldrar þeirra" segir Morgunblaðið. Það þykir mér fréttnæmt, þegar ungmenni eru farin að vera róttækari en ráðsett fjölskyldufólk. Bretar þykjast vera hissa á því að "aðlögun" gangi illa. Miðað við eftirlitið, tortryggnina og áróðurinn sem veður uppi, þá er ég satt að segja ekki sérlega hissa. Hvernig er hægt að verða hluti af samfélagi þar sem maður upplifir að manni sé ekki treyst og maður fær það stöðugt á tilfinninguna að maður sé á bandi illskunnar, að áliti samborgara sinna?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
„Það rétta er að vopnum Fatah sé beitt gegn hernámsliðinu en ekki gegn Hamas,” segir talsmaður Íslamska jihad í Morgunblaðinu. Það eru orð að sönnu. Palestínumenn ættu að standa saman gegn kúgurum sínum. Sá sem sáir úlfúð í sínum eigin herbúðum vinnur sínu fólki ómælt tjón.
Ég heyri kjaftaskakórinn spyrja, Ha, styðurðu sjálfsmorðsárásir á ísraelska borgara? Mér til gamans ætla ég ekki að ómaka mig við að svara því.
Hér er frétt: Í þjóðarétti er fólki áskilinn réttur til að verja hendur sínar fyrir hernámsliði. Sá réttur á kannski ekki við þegar menn eru brúnir á litinn eða trúa á Mahómet, ég veit það ekki.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Alveg finnst mér dæmalaust hvernig farið er með Margréti Sverrisdóttur.

Andrea Ólafsdóttir skrifar á Eggina: Fréttastofa RÚV hlutdræg með ólíkindum;
~~~ ~~~ ~~~ ~~~



Merkisfrétt á Egginni: Stríðstæki ALCOA. Alcoa-menn lýsa því stoltir yfir að þeir hafi landað feitum samningi um hergagnaframleiðslu. Það er að segja, lýsa því yfir út um annað munnvikið. Út um hitt munnvikið eru þeir víst að sverja það af sér hér á Íslandi!

Lygarar.

Svo virðist sem FBI geti notað farsíma fyrir hlerunarbúnað jafnvel þótt það sé slökkt á þeim. Ég hef þá haft ákveðið fólk fyrir rangri sök þegar ég taldi það jaðra við vænisýki að telja að það væri hægt. Já, detti mér allar...
Takk, Gunnar, fyrir að benda á þessa frétt.

Fatah og Hamas

Fatah segir Hamas stríð á hendur.
Ekki með orðaðri stríðsyfirlýsingu, heldur með verkum sínum.
Það er kunnara en frá þurfi að segja, að verk vega þyngra en orð. Árás sem slík vegur þannig þyngra en stríðsyfirlýsing sem slík.

Þegar Fatah ræðst á Hamas má segja að þeir séu í raun að ráðast á Palestínumenn. Þeir ráðast á samstöðuna, sem er það eina sem Palestínumenn geta treyst á. Þeir kalla ómældar hörmungar yfir fólk sitt, með því að hefja hjaðningavíg. Þeir þjóna Ísraelum og Bandaríkjamönnum með því að veikja þrótt Palestínumanna. Þeir undirstrika sína eigin spillingu með því að ráðast á þá sem hafa gagnrýnt hana hvað harðast. Þeir vanvirða lýðræðið með því að ráðast á lýðræðislega kjörna stjórn -- og leika þar aftur sama leikinn og Ísraelar og Bandaríkjamenn.
Spillingin hjá Fatah er ömurleg byrði á palestínsku þjóðinni. Það er full ástæða að trega það, að Palestínumenn sitji uppi með stjórnmálastétt sem er rotin inn að merg af spillingu. Það mega Hamas eiga, að þeir munu ekki vera nærri því eins spilltir og Fatah. Ég er ekki hrifinn af trúarlegum stjórnmálaöflum, en Hamas er í fyrsta lagi díalektískt afsprengi aðstæðna sinna, og í öðru lagi vöndurinn sem þarf til að sópa og flengja út úr skúmaskotum landráðamanna. Hvað eru það annað en landráð, þegar sitjandi forsætisráðherra á sementsverksmiðju sem selur Ísraelum sement til að byggja aðskilnaðarmúrinn, eins og tilfellið var með Ahmed Qurei?
Palestínumenn geta ekki sett traust sitt á baráttu á borgaralegum forsendum. Það þýðir bara að þeir verða hlunnfarnir af sínum eigin leiðtogum. Baráttan þarf að eiga sér rætur meðal fólksins sjálfs, grasrótarinnar, í skipulagi og samstöðu meðal óbreytts almennings.

Takk, Grasagudda!

Grasagudda.is fær prik hjá mér. Þar eru í fyrsta lagi oft og tíðum góðar greinar, og auk þess datt ég í lukkupottinn um daginn. Ég skráði mig á póstlistann þeirra, nafn mitt var dregið úr potti, og ég vann þessa forláta fötu undir lífrænan úrgang úr eldhúsinu, sem ég á þá auðveldara með að fara með út í garð til jarðvegsgerðar, í stað þess að henda honum bara í ruslið. Ég byrjaði að búa síðasta sumar og hef alltaf hent lífrænum úrgangi með hálfum hug. Nú er málið leyst, takk Grasagudda!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er meira, að fylgjast með bitsfætinu sem er strax byrjað milli stjórnarandstöðuflokkanna. Ég spái því hér með að næsta ríkisstjórn verði Sjálfstæðisflokkurinn og Samfylkingin. Ég hristi hausinn yfir Samfylkingunni. Vinstri-grænir eru frekar spólandi líka að mínu mati, en þeir fá samt mitt atkvæði. Þar ráða för sjónarmið um umhverfismálm, fyrst og fremst. Það leiðinlega við íslenska pólitík er bara að það sér ekki fyrir endann á henni. Byltingu, takk, og sópa stjórnlyndi og þýlyndi út af borðinu. Við getum vel stjórnað þessu landi sjálf.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ætli Kaupþing, Toyota, Alcan og hin fyrirtækin hafi spurt starfsfólk sitt álits áður en þau sendu út nýjárskveðjur í nafni þess?

Enn um Saddam -- og Valgerði

Mér geðjaðist aldrei að Saddam, frekar en öðrum með álíka syndaregistur. Ég er undrandi á þeim merkilega árangri Bandaríkjastjórnar, að fá mig til að hafa samúð með honum. Sú var tíðin að ég gat ekki hugsað mér svo slæm örlög að mér fyndist hann ekki eiga þau skilin, en þegar réttlæti sigurvegarans hrósar sigri, þá er ég bara með óbragð í munninum.

Ég býst við að það þýði að ég sé betri, eða alla vega þroskaðri, manneskja en ég var einu sinni.

Staða mannréttinda sést af því hvernig farið er með verstu glæpamennina. Dauðarefsingar eru óréttlætanlegar. Að íslensk stjórnvöld "virði" niðurstöðuna [1] finnst mér næg ástæða í sjálfu sér til þess að fordæma þau. Að "virða" morð?? Ég er hræddur um að þetta sýni innri mann Valgerðar frænku minnar enn eina ferðina. Sveiattan. Lepjandi upp rassgatið á hvaða stórbokka sem getur veitt bitlinga eða vegtyllur. Ég eftirlæt lesendum mínum að giska á hvað ég kalla slíka hegðun.

Valgerður Sverrisdóttir sýndi það enn og aftur, hvað hún hefur fágætt lag á að spæla mig. Hitt er mér ljúft og skylt að taka fram, að ég varð fyrir vonbrigðum með leiðtoga stjórnarandstöðunnar líka. Hispurslaus fordæming er það eina sem á við í máli sem þessu. Sá sem ekki tekur eindregna afstöðu gegn svona morði -- og fordæmir það jafn eindregið og óheflað og við á -- missir einfaldlega marks.

Saddam dó eins og karlmenni. Það er meira en hægt er að segja um suma.

Sýndarréttlæti er ekki réttlæti

Saddam enn "í haldi Bandaríkjamanna" segir Moggi. Heyr á endemi, eins og hann sé ekki jafnraunverulega í haldi Bandaríkjamanna þegar hann er kominn í hendurnar á strengjabrúðum þeirra?? Og þessi kvislingur, al-Maliki, sem segir að "enginn" geti mótmælt þessari niðurstöðu þar sem dómstóll hafi komist að henni. Nú jæja, þá getum við víst í leiðinni hætt að nöldra yfir ýmsum öðrum réttarhöldum. Ég meina til dæmis, var það ekki dómstóll sem dæmdi Búkarín, Kamenev og Sinovév? Að píslarvottum Íraks sé sýnd vanvirðing með því að mótmæla dauðadómi yfir Saddam -- úff! Ef einhver er að sýna einhverjum vanvirðingu, þá eru það Bandaríkjastjórn og leppar hennar sem fjölga stöðugt umræddum píslarvottum!
Ég vona að írösku andspyrnunni auðnist það sem fyrst, að hrekja innrásarherinn af höndum sér og veita al-Maliki og hans líkum þá ráðningu sem þeir eiga skilið!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Svo er annað: Sómalía. Ég þoli ekki þegar menn geta ekki drullast til að kalla hlutina sínum réttum nöfnum. Svona er þetta í alvörunni: (1) Bandalag íslamskra dómstóla eru ekki uppreisnarmenn. Þeir eru aðeins ein fylking í borgarastríði sem hefur varað í mörg ár. Þeir hafa verið sigursælir upp á síðkastið, og það er gott. Ef það er eitthvað sem Sómalía þarfnast, fyrir utan góða maóistahreyfingu, þá er það friður og öryggi. Friður og öryggi koma innanfrá. Hreyfing sem sprettur upp meðal fólksins sjálfs, sem á í hlut, og nær yfirhöndinni, hlýtur það ekki að vera hreyfingin sem eðlilegast er að taki völdin? (2) Bráðabirgðastjórn Sómalíu er hlægileg strengjabrúða Eþíópíustjórnar og annarra útlendinga sem ásælast áhrif og völd í Sómalíu. Það er hreint og beint bjánalegt að kalla stríðsmenn hennar "stjórnarherinn", vegna þess einfaldlega að hún er engin ríkisstjórn! Stjórn sem er ekki stjórn, og hefur ekki stjórn, hefur eðlilega engan stjórnarher heldur. "Bráðabirgðastjórnin", spilaborg dubbuð upp af íhlutunarsömum útlendingum, er bara enn ein fylkingin í borgarastríðinu. (3) Eþíópíuher er innrásarher og ætti að drullast heim til sín. Réttast væri að bandalag íslömsku dómstólanna sparkaði þeim öfugum aftur til baka. Eþíópíustjórn gengur ekkert til annað en eigingirnin, og er í slagtogi við Bandaríkjastjórn, sem hefur lengi viljað koma böndum á Sómala, aðallega til að tryggja siglingaleiðina um Aden-flóa.

Alcan álítur Hafnfirðinga vera hórur

Alcan álítur að það sé hægt að kaupa Hafnfirðinga. Tónleikar með Björgvin Halldórssyni, konfektkassi og nú síðast geisladiskur. Getur verið að Hafnfirðingar séu svo ginnkeyptir að þeir láti bjóða sér þetta? Gefa þeim geisladisk og hvetja þá svo til að taka málefnalega afstöðu, einmitt það! Svona gjöf er ekki ætluð til þess að hvetja fólk til málefnaleika, heldur þveröfugt. Gjöf af þessu tagi plantar þakklæti í fólk, tilfinningunni um að þeir eigi eitthvað inni hja manni. Þetta er ekki einu sinni pent útfært. Kosningar um stækkunina eru fyrir dyrum, þvert á vilja álrisans sem vill bara að stjórnvaldið ákveði þetta, eins og venjan er í þessu mjög svo lýðræðislega landi. En ef pöbullinn á að fá að skemma þetta fyrir þeim, þá er best að kaupa hann bara, er það ekki? Kaupa pöbulinn eins og hóru, brauð og leikar, það er það sem þetta vill.
Þetta múv segir náttúrlega mest um hvaða álit Alcan hefur á Hafnfirðingum.

Málefni líðandi stundar

Ég held að í seinni tíð hafi ég tjáð mig eitthvað minna um ýmis málefni líðandi stundar en ég var kannski vanur, ef ég man rétt. Kompásmálið sem allir eru að tala um er til dæmis hít sem ég nenni ekki einu sinni að þykjast hafa einhverju í að bæta. Af hverju ætti ég að gera það? Af hverju ætti ég að segja það sem allir eru að segja, að ég er sammála öllum sem ég hef séð tjá sig um það? Ég veit ekki hvað er satt og hvað er logið í málinu. Ég hef ímugust á því að hjálparstarf sé rekið á trúarlegum grundvelli -- skil auðvitað vel að menn geri það -- en lít svo á að það eigi að koma til móts við t.d. þörf fyrir úrræði fyrir fíkla á samfélagslegum jafnréttisgrundvelli -- og það þarf að vera sekúlar, annars er jafnréttið í hættu.

Svo það komi fram: Jólin fara ekkert sérstaklega í taugarnar á mér nú á efri árum, ég sé ekki að Árni Johnsen hafi bætt ráð sitt hætishót, Eyþór Arnalds hefur sýnt að hann er efnilegur stjórnmálamaður ef satt er sem sýnist, að hann kunni ekki að skammast sín heldur. Færeyskir kynvillingar eiga mína samúð alla, en ég fann ekki hjá mér sérstaka þörf fyrir að tilkynna að ég samgleddist þeim yfir löngu tímabærri réttarbót. Ég held í fljótu bragði að tvöföldun Hellisheiðarvegar sé peningasóun, að 2+1 leið væri lógískt fyrsta skref og að menn hljóti að geta ekið nógu varlega til að drepa sig ekki.

Ég held ég hafi tjáð mig nógu mikið um nógu margt til þess að ekkert af ofangreindu þurfi að koma neinum á óvart, af þeim sem lesa þetta blogg eða þekkja mig að öðru leyti. Hvers vegna ætti ég þá að vera að segja þeim það? Hvers vegna að eyða tímanum í að vélrita texta sem 3000 bloggarar eru búnir að vélrita á undan mér? Og hver mundi nenna að lesa þetta blogg ef það innihéldi ekki annað en vísanir í önnur blogg?

En hafið ekki áhyggjur, einhverjum gæti virst þetta hljóma eins og formáli að tilkynningu um blogghlé, en sú er ekki raunin. Þið losnið ekki við mig alveg strax. Nema ég detti niður dauður eða gleymi af einhverjum ástæðum hvernig maður vélritar. Þetta á sér skýringar, sem ég ætla að vélrita frekar en að fara strax að sofa eins og skynsemin býður næturverðinum í síðdeginu.

Eggin.is er verkefni sem ég tel í alla staði verðugt tíma míns. Ég held að ég hafi skrifað meira þar en hér upp á síðkastið. Vantrú hefur líka fengið sinn skerf, og svo er ég snúinn aftur á Töfluna eftir rólegt tímabil. Þar við bætist skólinn og svo ýmislegt fleira. Þetta eru samt smærri skýringarnar. Aðalskýringin er þessi: Ég er ekki eins spenntur og ég var fyrir því að velta mér upp úr dægurmálum. Pólitík á hug minn allan, en ég held að ég líti í seinni tíð minna í hornin sem hinir eru að líta í. Annars vegar er þeoría mér mjög hugleikin, hins vegar eitt og annað mál sem ekki fær mikla athygli, sbr. ítarlega umfjöllun mína um Nepal á tímabili.

Jæja, þá vitið þið það, þið sem voruð að velta þessu fyrir ykkur. Ég er farinn í háttinn.

Kæri Einar...

Ég er að hugsa um að senda Einari K. Guðfinnssyni, sjávarútvegsráðherra, tölvupóst sem mundi byrja á þessa leið:

Kæri Einar,
ég er ósammála flestu sem stendur á heimasíðu þinni, þar á meðal aldri þínum.

Eini maður á Íslandi

Guðjón Arnar hlýtur að vera eini maður á Íslandi sem kveikir ekki á því hvað fólk er að bendla brottrekstur Margrétar við Jón og Magnús. Ég meina, varla er hann svo óheiðarlegur að hann þykist ekki skilja þetta. Hver heldur hann líka að trúi því að Margrét þurfi hjálp við að hætta sem framkvæmdastjóri ef það er fyrir hana sjálfa gert? Ef rasistar eru ekki búnir að hædjakka Frjálslynda flokknum með beinum hætti, þá eru þeir búnir að því með óbeinum. Það er erfitt fyrir lítinn flokk að venja sig af spena þegar hann er einu sinni kominn á bragðið af þjóðernis-lýðskrumi. Jón Magnússon er köttur í sekk.

Mér var farið að finnast linkasafnið mitt dálítið tómlegt, svo ég bætti nokkrum linkum við.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég hef látið lesendur bíða eftir Norður-Kóreugreininni sem ég lofaði hér um daginn, og enn verður nokkur bið á. Gefið samt ekki upp vonina!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jóhann Björnsson skrifaði um Kaupum-ekkert-daginn í gærmorgun.

Ég var að rekast á vefrit sem ekki hefur starfað lengi, Nýkrata. Virðist nú í fljótu bragði vera enn ein uppsuðan af gamaldags kratisma, sem ég hef aldrei gefið mikið fyrir. Sé ég þó ástæðu til að vísa á tvær greinar: Fordómalaus dómsmálaráðherra og Eins og jörðin hafi gleypt Illuga.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi um krata: Íhaldsmenn allra flokka geta étið það hver upp eftir öðrum að sósíalistar séu óraunsæir, sósíalismi sé gamaldags og að bylting séu draumórar -- en að ímynda sér að auðvaldshagkerfið sé nútímalegt eða að það sé hægt að "temja" það og beita því fyrir plóg almennrar velferðar -- það kalla ég óraunsæja draumóra!

Uppreisn á Tonga og hugleiðing út frá henni

Naumast eru það fréttirnar [I, II] frá eyríkinu Tonga: Uppreisn sem hefur kostað 8 manns lífið þegar þetta er ritað. Í september dó gamli kóngurinn eftir 41 ár á valdastóli og ráðgjafanefnd lagði til að "lýðræðislegar umbætur" yrðu gerðar. Svo ákvað stjórnin að fresta þeim. Íbúar höfuðborgarinnar Núkúalófa fara út á göturnar, brjóta rúður, velta bílum og allt er í hers höndum.

Ástralía og Nýja Sjáland búa sig undir íhlutun ef ríkisstjórnin fer þess á leit. Að senda hermenn og lögreglu. Til hvers? Jú: Til að tryggja valdastéttina í sessi í þessari hjálendu sinni. Tonga, eins og fleiri eyríki Kyrrahafsins, er tæpast sjálfstæð nema að nafninu til. Þegar íbúunum er nóg boðið og gera uppsteyt þá er hvíti maðurinn fljótur á vettvang með byssurnar sínar.

Hins vegar er þetta lærdómsríkt. Ef Tonga, með sína rúmlega 114.000 íbúa, logar í uppreisn, hvers vegna ætti Ísland þá ekki að geta gert það? Hver hefur heyrt um uppreisn á Íslandi fyrr? Enginn. En hver hefur heyrt um uppreisn á Tonga fyrr?

Það væri auðvitað fánýtt að reyna uppreisn á Íslandi. Fyrir nokkrum öldum síðan lagði heiðursmaður (hver var það aftur, Diðrik frá Minden?) Ísland undir sig með 6 hermönnum. Það þyrfti varla mikið meira í dag, held ég. Eða hvað? Í öllu falli, þá væri uppreisn á Íslandi eins og að gera uppreisn í fiskabúri. Erlent heimsveldi getur komið fram vilja sínum við okkur pólitísku dvergana þegar því dettur það í hug.

Það þýðir að okkar bylting mun ekki fara fram á Austurvelli heldur í Washington.

Það væri gaman að heyra hvað aðrir hafa um þetta að segja.

9. nóvember, Gúttóslagurinn

Í dag eru 74 ár frá sigri verkamanna í Gúttóslagnum. Fyrir þá sem ekki muna, var kreppan mikla í algleymingi á haustdögum 1932, og bæjarstjórn íhaldsins ákvað að fækka störfum í atvinnubótavinnu og lækka auk þess launin -- hjá sveltandi mönnum. Mannfjölda dreif að Gúttó, húsinu þar sem bæjarstjórn fundaði og stóð fyrir aftan Alþingishúsið, til að skora á bæjarstjórn að láta þetta ógæfuverk ógert. Lögreglulið með kylfur réðst á mannfjöldann. Í stað þess að tvístrast tóku verkamenn á móti, og eftir snörp átök lá meirihluti lögreglunnar óvígur. Bæjarstjórnin sá sitt óvænna og hætti við kjaraskerðinguna.
Að þessum sigri unnum blasti sú spurning við íslenskum byltingarsinnum hvort ætti að láta kné fylgja kviði og gera byltingu. Niðurstaðan varð sú að reyna það ekki, enda væri ekki byltingarástand í landinu; ekki forsendur til byltingar. Eftir slaginn sló valdstjórnin mjög í klárinn, og kom m.a. upp ríkislögreglu. Varnarsigur örvæntingarfullra verkamanna varð átylla til að stórauka valdstjórnina í landinu, tilhneiging sem gætti um öll Vesturlönd.

Вся власть советам!

Ég fór mikinn á ritvellinum í nótt, svo að eftir mig liggja tvær greinar á Egginni:
89 ár frá rússnesku byltingunni og
Hvaða stefnu eiga Íslendingar að taka í innflytjendamálum?

Ég held að auðvaldsríkisstjórn sé í eðli sínu ófær um að hafa framsækna og góða innflytjendastefnu. Hún lifir hú einu sinni á því að það sé mannamunur í þjóðfélaginu, hún deilir og drottnar.

Ég vil annars óska öllum byltingarsinnum til hamingju með daginn.

Skæruliðafréttir

Zapatistas í Chiapas búa sig undir að veita andspyrnumönnum í Oaxaca virkan stuðning með því að loka þjóðvegum og leggja drög að allsherjarverkfalli í Mexíkó 20. nóvember nk. "Enginn heiðvirður maður getur setið þegjandi hjá, án þess að aðhafast, á meðan fólkið, einkum innfætt, er myrt, barið og fangelsað" segir í yfirlýsingu frá EZLN og Subcommandante Marcos.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Naxalbari-skæruliðar í Andra Pradesh-héraði á Indlandi gera tilraunaskot með eldflaugar til þess að beita í baráttunni gegn yfirvöldum. Það er greinilegt að þeir eru alvarlegur þyrnir í síðu yfirvalda, því yfirvöld heita því að gera allt sem í þeirra valdi stendur til að brjóta þá á bak aftur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Nepalskir embættismenn segjast hafa náð samkomulagi við maóista um hvernig vopnum Hers fólksins verður ráðstafað meðan bráðabirgðastjórnin situr. Önnur stórfrétt frá Nepal: Prachanda formaður maóista hyggst ávarpa fjöldafund á föstudaginn kemur, 10. nóvember. Það verður í fyrsta skipti í 25 ár sem hann kemur fram og ávarpar fund. Já, nú langar mig sko til Nepal!

Formáli að skrifum um Norður-Kóreu

Á næstu dögum ætla ég mér að skrifa nánar um Norður-Kóreu.
Ég heyri sjaldan annað um Norður-Kóreu í vestrænum fjölmiðlum en illa dulbúin simpansaöskur um hvað Kim Jong-il sé klikkaður. Velkist einhver í vafa um að það er massíft áróðursstríð í gangi gegn Norður-Kóreu? Allavega, það er slagsíða og það hallar alvarlega á Kim og félaga. Áætlunarbúskapur og samhyggjulegt þjóðskipulag eru nefnilega eitur í beinum hins alþjóðlega auðvalds.
Allavega, ég hef það á tilfinningunni að einhverjir hafi aðrar hugmyndir um mínar hugmyndir um Norður-Kóreu en ég hef sjálfur. Það er að segja, ég held að einhverjir sem lesa bloggið mitt kunni að misskilja mig. Ég hef frekar dregið taum Norður-Kóreu hingað til, í aðra röndina vegna þess að ég er með ofnæmi fyrir pólitískri slagsíðu gegn löndum sem dirfast að standa gegn bandarískri (og annarri) heimsvaldastefnu, og í aðra röndina af einlægri samúð með kóresku þjóðinni.
Það er auðvelt fyrir okkur, pattaraleg dekurrassgöt á Íslandi, að gleyma Kóreustríðinu (öðru nafni Frelsisstríði föðurlandsins). Ég get hins vegar lofað ykkur því að við hefðum engu gleymt ef 2,5 milljónir Íslendinga hefðu farist í stríði fyrir 50 árum.
Meira um þetta fljótlega, hef ekki tíma til að skrifa meira að sinni...
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Fyrir þá sem þyrstir í lesefni, þá er hins vegar grein eftir mig á Vantrú í dag: Er í lagi að vera á móti hvalveiðum? En kristni?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Aukinheldur er ný grein eftir Jón Karl Stefánsson á Egginni, Örbirgð þjóðanna heitir hún. Hún er ansi hreint góð, drullist til að lesa hana.

Norður-Kórea gerir kjarnorkutilraun

Rússar fordæma Norður-Kóreustjórn fyrir vel heppnaða kjarnorkutilraun sína. Tala um að Norður-Kórea „hundsi einróma vilja alþjóðasamfélagsins“. Heyr á endemi! Rússar tala út um afturendann á sér. Það er auðvelt fyrir þá að rífa sig yfir því að fleiri vilji koma sér upp fælingarmætti, þeir hafa verið með kjarnorkuvopn áratugum saman. Sama með Bandaríkjastjórn, Kínastjórn og aðrar ríkisstjórnir sem ráða yfir kjarnorkuvopnum. Ríkisstjórn sem ræður sjálf yfir kjarnorkuvopnum hefur engan rétt til að æsa sig yfir því að Norður-Kórea vilji komast í hópinn. Engan rétt. Norður-Kórea hefur sama rétt til að verja hendur sínar og hvaða annað land sem er.
Og hvað viðvíkur „einróma vilja alþjóðasamfélagsins“ þá er hann ekki til. Almennur vilji alþjóðasamfélagsins er hins vegar til og hann er sá að Kóreustríðið verði ekki endurtekið. Öruggasta leiðin til þess að fyrirbyggja að það gerist er að Norður-Kórea sé ekki framar skotspónn fyrir heimsvaldasinna. Það fokkar enginn í þeim sem á kjarnorkusprengjur, sjáiði til. Þegar Kórea getur varið sig, þá er líka útséð um þreifingar bandarísku heimsvaldastefnunnar um frekari áhrif á Kóreuskaga.
Ég er ekki hrifinn af kjarnorkuvopnum né, ef út í það er farið, öðrum vígatólum. Hins vegar ber ég kennsl á rétt landa til að verja íbúa sína. Þegar eitt land er höfuðsetið af heimsvaldasinnum, hvað á það þá að gera? Hvað á Kim Jong-il að gera? Halda áfram að vera peð í valdatafli stórveldanna, halda áfram að láta Kínverja nota Kóreu fyrir tromp eða jafnvel að þeir fórni henni í einhverjum samningum? Nei, Kórea á ekki að vera leiksoppur neins. Hún ætti hvorki að vera háð Kínverjum né neinum öðrum um öryggi. Sá sem er háður öðru ríki um öryggi getur eins sleppt því að kalla sjálfan sig sjálfstæðan. Hvaða þjóðfrelsi er það, sem þrífst í skjóli erlends valds?
Já, það er leitt að til þessa hafi komið. Ég get hins vegar ekki með nokkru móti áfellst Kóreumenn. Hvernig á ríkisstjórn Norður-Kóreu að segja íbúum landsins að annað Kóreustríð sé hugsanlegt? Svarið er einfalt: Hún getur það ekki. Það er fullkomlega skiljanlegt að þjóð sem hefur einu sinni gengið í gegn um Kóreustríð geri allt -- ég endurtek: allt -- til þess að fyrirbyggja að það endurtaki sig. Það er leitt að Kóreumenn hafi neyðst til að ganga þetta langt, en um leið viss léttir yfir því að óvissan sé ekki lengur fyrir hendi.
Norður-Kórea ræður yfir kjarnorkuvopnum og nú skulu heimsvaldasinnar bara reyna að hræða hana.

Kjarnorkutilraunir í N-Kóreu gætu haft slæm áhrif á valdajafnvægi í NA-Asíu að sögn utanríkisráðherra Suður-Kóreu og Norður-Kóreumönnum verði gerð grein fyrir afleiðingum kjarnorkutilraunar, krefst forseti Suður-Kóreu. Er þetta grín eða hvað? Vefst það fyrir einhverjum hvað kjarnorkutilraun DPRK mundi breyta miklu? Breytingin yrði sú að enginn mundi framar dirfast að fokka í Norður-Kóreumönnum. Það fokkar nefnilega enginn í þeim sem á kjarnorkusprengjur. Hvað eiga Norður-Kóreumenn að gera, bugta sig og beygja fyrir heimsvaldastefnu Bandaríkjanna og bjóða vestrænum auðjöfrum að koma í heimsókn og slægja landið?

Norður-Kórea og kjarnorkuflaugar frelsisins

Norður-Kóreumenn tala um að gera kjarnorkutilraunir og heimsvaldaríkjunum verður um og ó [1]. Ríki sem eiga sjálf kjarnorkusprengjur hafa nákvæmlega enga siðferðislega stöðu til að banna öðrum ríkjum að eiga kjarnorkusprengjur. Síst af öllum litlum og fátækjum ríkjum sem reyna í heiðarlegri örvæntingu að verjast ásælni heimsvaldaríkjanna! Hvað á Norður-Kórea að gera? Opna bara hliðin og gerast enn ein þrælakista Asíu fyrir vestrænt heimsvaldaauðmagn? Ef Frakkar vilja ekki að Norður-Kórea komi sér upp kjarnorkuvopnum, þá geta þeir gjört svo vel að ábyrgjast öryggi Norður-Kóreu. Ef þeir gera það ekki, og enginn annar gerir það, þá hefur heldur enginn rétt til að segja Norður-Kóreumönnum að gera það ekki sjálfir!

Af klerkum og öðrum í Sómalíu

Þegar er talað um harðlínuklerka er lesandanum ætlað að skilja að þar séu vafasamir menn á ferð. Ekki efast ég um að það sem sómalskir klerkar standa fyrir sé afturhaldssamt og stangist á við hugmyndir Vesturlandabúa um mannréttindi eða lýðræði. Hins vegar held ég að það sé verið að mála skrattann á vegginn, mögulega til að undirbúa jarðveginn fyrir hernaðaríhlutun Eþíópíumanna, bæði vegna eigin hagsmuna eþíópísku ríkisstjórnarinnar og sem leppa vestrænnar heimsvaldastefnu.
Þótt klerkaveldi sé arfaslæmt í sjálfu sér, þá væri það, held ég, skárri kostur en annar tveggja, áframhaldandi borgarastríð eða stríð milli Eþíópíumanna og sómalskrar andspyrnu. Það væri ekki sérlega beysinn kostur heldur, ef hin svokallaða bráðabirgðastjórn Sómalíu -- svokallaða segi ég því hún er næstum valdalaus í reynd -- sækti í sig veðrið, enda er hún líka leppur, bara fyrir önnur öfl. Í stöðunni væri því alls ekki afleitt að klerkarnir næðu undir sig landinu öllu, kannski að Puntlandi og Sómalílandi undanskildu, kæmu á röð og reglu og hæfu einhverja uppbyggingu á innviðum þess.
Pólitískur íslamismi er eins og aðrar pólitískar birtingarmyndir trúar. Þótt þær lofi öllu fögru og sveipi sig stundum byltingarsinnuðu orðfari, þá leiða þær í pólitískar gönur, blindgötur. Þær skila ekki af sér þeim ávexti sem þær lofa. Af þessum ástæðum þætti mér hvorki örvæntingarefni ef talibanar næðu aftur völdum í Afghanistan (í stað borgarastríðs eða erlendrar hersetu) eða klerkarnir í Sómalíu (í stað borgarastríðs eða erlendrar hersetu).
Ef þjóðfrelsi er tryggt, þá hafa menn frekar grundvöll til að byggja næsta pólitíska framfaraskref á. Í klerkaveldi kemur fyrr eða síðar að því að almenningur fær nóg af klerkunum og steypir þeim aftur. Það liggur í augum uppi að slík bylting er ólíklega á klerklegum forsendum. Hins vegar er hugsanlegt að hún sé á sósíalískum forsendum. Hún mundi beinast gegn innlendri valdastétt, þ.e.a.s. nærtækasta og skeinuhættasta óvininum.
Íran og Afghanistan hafa nú þegar á að skipa skæruliðum maóista og annarra kommúnista. Slík sveit gæti gagnast Sómalíu vel. Miðað við að sósíalismi virðist eiga erfitt uppdráttar í Sómalíu sem stendur, þá virðast objektífar aðstæður ekki vera hagstæðar. Ein aðalástæðan fyrir því hlýtur að vera ættbálkahyggjan (e. tribalism) sem er ríkjandi ídentítets-hugsun meðal Sómala. Klerkaveldi gæti unnið gegn ættbálkahyggju, og það mundi líklega sýna Sómölum að óvinirnir væru ekki almenningur í hinum ættbálkunum, heldur valdastéttin, sem klýfur ættbálkana. Klerkaveldi gæti tæpast þrifist án stuðnings ættbálkahöfðingjanna, svo að þeir yrðu líkast til samsekir í augum þeirra sem sæju hvernig í pottinn væri búið. Þeir gætu að vísu snúið baki við klerkunum þegar færi að halla undan fæti hjá þeim, og þannig bjargað eigin skinni, a.m.k. að einhverju leyti.
Því meiri völd sem klerkarnir öðlast, þess minni orka fer í innbyrðis átök meðal almennings í landinu. Það held ég. Þannig að það fer ekki um mig skelfingarhrollur þegar ég les fréttir um vonda harðlínumenn, hvorki í Sómalíu né í öðrum löndum þar sem pólitískur íslam er áberandi.