Saturday, November 19, 2005

Afrek dagsins

Eg hef i dag loksins komid thvi i verk ad heimsaekja grof Karls Marx i Highgate-kirkjugardinum i London!

Monday, November 14, 2005

Halldór Ásgrímsson hefur sagt að það sé bara vitleysa að Ísland hafi verið hlutlaust undanfarna áratugi; það hafi svo sannarlega verið hluti af vestrænu blokkinni í Kalda stríðinu, og standi því ennþá tryggt við hlið Bandíttaríkjastjórnar. Tal um að horfið hafi verið frá hlutleysi sé því út í hött. Nú segir í Almennum hegningarlögum (leturbreytingar mínar hér):
92. gr. ... fangelsi allt að 10 árum, eða sektum, ef brot er lítilræði eitt ... skal hver sá sæta, sem af ásetningi eða gáleysi stofnar hlutleysisstöðu íslenska ríkisins í hættu, aðstoðar erlent ríki við skerðingu á hlutleysi þess, eða brýtur bann, sem ríkið hefur sett til verndar hlutleysi sínu.
Ætli megi túlka þetta svo að hlutleysi sé útgangspunkturinn og Halldór og Davíð séu sekir um að rjúfa það? Eða skyldi vera átt við að ef Ísland lýsir yfir hlutleysi í einhverju tilteknu stríði, þá sé það það tiltekna hlutleysi sem sé refsivert að spilla? (Æ, það er sennilega seinni túlkunin...)
=== === === ===
Nepalskir maóistar framlengja einhliða vopnahlé sitt.
=== === === ===
The individual has always had to struggle to keep from being overwhelmed by the tribe. To be your own man is hard business. If you try it, you will be lonely often, and sometimes frightened. But no price is too high to pay for the privilege of owning yourself. -- Rudyard Kipling
=== === === ===
Disobedience, in the eyes of anyone who has read history, is man’s original virtue. It is through disobedience that progress had been made, through disobedience and through rebellion. -- Oscar Wilde
=== === === ===
It is a truism that almost any sect, cult, or religion will legislate its creed into law if it acquires the political power to do so, and will follow it by suppressing opposition, subverting all education to seize early the minds of the young, and by killing, locking up, or driving underground all heretics. -- Robert A. Heinlein

Sunday, November 13, 2005

Horfur í frönsku uppreisninni

Uppreisnin virðist vera að fjara út í París, á meðan hún blossar upp í miðborg Lyon. Nú eru komnar 17 nætur af ofbeldi í röð. Ætli það fari ekki að stytta upp? New York Times hafa tekið saman stigatöflu franskra stjórnmálamanna.
Thus far, one observation seems inescapable: tough talk seems to be working with the public, as opposed to a discussion of the general condition of the alienated children and grandchildren of immigrants, whose frustration has fueled the violence.
The major power struggle has been within the governing center-right party, and so far it looks as if
the winner has been Interior Minister Nicolas Sarkozy. He has managed to dominate government policy by expressing the sentiments of the angry, anti-immigrant right while drowning out arguments that immigrants have grievances that should be addressed.
[leturbreytingar mínar]
Nicolas Sarkozy er stór sigurvegari, Jean-Marie Le Pen ætti líka að finna pólitískt kapítal (óvíst þó hve mikið), de Villepin er talinn tapa einhverju en aðallega standa í stað (og þá tapa í raun, þar sem Sarkozy er hans helsti keppinautur um forsetaembættið 2007). Hollandi, leiðtogi Sósíalistaflokksins (svokallaða) tapar líka eitthvað, þar sem hann og félagar hans hafa ekki haft pólitíska vígstöðu til að bæta stöðu sína. Chirac þykir koma út úr þessu eins og auli.

Þessar vangaveltur eru góðar og gegnar og skipta auðvitað máli. Það sem mér finnst þó kannski segja talsvert um NYT er spurningin sem ekki ber á góma: Hvernig koma ungmennin sem hafa staðið í þessari uppreisn út úr henni, pólitískt séð? Af hverju spyr blaðamaðurinn ekki að því í greininni? Hann veltir aðeins fyrir sér öðrum vígstöðvunum, þeim sem standa að ríkisvaldinu eða styðja það. Með öðrum orðum er hann klárlega hlutdrægur. Fréttin er ritskoðuð. Ritskoðuð af sínum eigin höfundi.
Allavega, ég hef nú nýlega gert grein fyrir því hvernig ég býst við að hlutirnir þróist næstu misserin í Frakklandi. Eins og fram kemur hér að ofan hefur hægri vængurinn frekar sótt í sig veðrið, en miðjan og hófsama vinstrið veikst í þessum óeirðum. Róttæka vinstrið hefur hins vegar fágætt sóknarfæri til að koma góðu til leiðar. Mér skilst að anarkistar og maóistar séu helst með uppreisnarseggjunum á bandi en aðrir ekki eins. Nú gæti farið í hönd púpu-tímabil lærdóms, bandalagsmyndunar og skipulagningar, áður en fiðrildi byltingarinnar breiðir út vængina í næstu uppreisnaröldu - eða þarnæstu. Jæja, þetta kemur allt saman í ljós. Spekúlasjónir eru svosem til lítils.
Ef einhver vill kynna sér hlið uppreisnarmannanna, þá vil ég benda á viðtalið „A NIGHT WITH 'RIOTERS' WHO FEEL 'RAGE'“ - enska þýðingu upp úr Le Monde.
=== === === ===
Ég held e´g hafi gleymt að benda á nýjustu greinina á Gagnauga: „Mannréttindabrot yfirvalda gagnvart mótmælendum“ er nýlega komin í loftið. Lesið hana. Það er skipun.
=== === === ===
Kannski ekki ný frétt, en „Hermenn drepa konur og börn í Írak“.

Saturday, November 12, 2005

París; mastermændinn Zarqawi

Það er talað um læti á Champs Elyssée í París í dag. Viðbúnaður ríkisvaldsins er skiljanlega mikill. Það verður fróðlegt að sjá hvort tilhneigingin verður ríkari eftir að rykið sest, hægrisveifla til að berja niður þessa lægstu stétt samfélagsins, eða vinstrisveifla til að koma henni um borð í björgunarbát þjóðarskútunnar. Það gæti brugðið til begga vona.
=== === === ===
Ég hef oft talað um hvað grýlurnar „Zarqawi“ og „bin Laden“ fara í taugarnar á mér. Ég hef oft talað um að ég trúi ekki á að „al Qaeda“ séu sjálfstæð samtök. Svona últra-reaktíf stefna sem þjónar hagsmunum bandarískrra heimsvaldastefnu svona vel dettur ekki af himnum ofan. Ég hreinlega trúi því ekki. Það þarf ekki snilling til að sjá hagsmunina sem yfirstéttin hefur af að róttækni ungra múslima beinist í þennan ömurlega farveg bókstafstrúar og forheimskunar, frekar en framsækinn, sósíalískan farveg. Þarf ekki snilling til, og nóg er til af áhrifamönnum með svipað siðferði og minkur, hagsmuni og skilning, sem mundu glaðir taka þátt í að búa til svona grýlu. Grýlu fyrir Vesturlandabúa, Hameln-flautuleikara fyrir íbúa múslimaheimsins. Afvegaleiða unga blóðheita menn sem fullir eru af réttlátri reiði. Fjarstýra stefnunni, haga henni þannig að bandarísk heimsvaldastefna (eða einstakir hlutar hennar) njóti góðs af og geti nýtt sér pólitískt bakland sem þeir hefðu aldrei aðgang að nema bakdyramegin. Ná þannig óséðum áhrifum, styðjast við óséðar stoðir, berjast með óséðum vopnum...
Nú fékk ég tölvupóst, upphaflega frá bandarískum hermanni í Írak, sem minnti mig á þessar hugleiðingar. Hér er brot út honum:
It is widely viewed that Zarqawi's use of suicide bombers, en masse, against the civilian population was a serious tactical mistake. Many Iraqi's were galvanized and the caliber of recruits in the Army and the police forces went up, along with their motivation. It also led to an exponential increase in good intel because the Iraqi's are sick of the insurgent attacks against civilians.
Alvarleg taktísk mistök. Þessi „Zarqawi“ á að vera mastermænd. Sá sem er mastermind hlýtur að átta sig á því hvað árásir á óbreytta borgara eru óvinsælar meðal sömu óbreyttu borgara. Það er annað sem þarf ekki snilling til að skilja.
Taktísk mistök hjá Zarqawi -- eða snilldarleg taktísk leikflétta hjá kriminel elementum innan bandaríska stjórnkerfisins?
=== === === ===
Ef þið skiptið Írak út fyrir Jórdaníu, þá gildir það sama um þessar þrjár kóordineruðu sjálfsmorðsárásir sem drápu tugi manna. Jórdanskir borgarar brugðust ókvæða við -- eins og þurfti ekki snilling til að sjá fyrir -- og þar hafa „andstæðingar hryðjuverkamanna“ án efa hækkað í áliti hjá almenningi. Stendur mastermændinn ógurlegi ekki undir nafni? Eða er hann kannski meiri og undirförulli mastermænd en stuðningsmenn hans í flór samfélagsins vita?

Thursday, November 10, 2005

Hvers má vænta af uppreisninni í París + fleira

Kommadistró Íslands verður í TÞM í dag. Sjá blogg KDÍ.
=== === === ===
„Ísrael: Peretz fellir Peres“ held ég að sé frétt dagsins. Þetta á að vera mjög góð frétt fyrir friðarsinna. Uri Avnery gerði nýlega grein fyrir ástæðum þess, lesið „Peretz is Not Peres“ -- hafandi lesið greinina fyrst, þá greip ég andann á lofti við að sjá fréttina.
=== === === ===

Af Frökkum


Ég er ekki hættur að hugsa um unga lágstéttarfólkið á götuvígjunum í París. Egill Helgason skrifar líka um ástandið þar, og vitnar meðal annars í Gérard Lemarquis, sem „sneri vangaveltunum um aðlögunarvanda innflytjenda í Frakklandi á haus; sagði að óeirðirnar undanfarna daga væru einmitt dæmi um að þeir hefðu aðlagast vel. Svona hefðu Frakkar alltaf hegðað sér – byltingar, uppþot og læti hefðu alltaf verið góð og gild aðferð þar í landi.“ Orð að sönnu.

Hér á eftir fara skýringar sem eru að miklu leyti byggðar á skýringum vinar míns í París.



Uppreisnin sem er í gangi núna er sjálfsprottin og fólkið sem gerir hana skipuleggur hana sjálft í mörgum smáum hópum, sem aftur tengjast hver öðrum í gegn um farsíma, internet o.s.frv. -- þetta er að öllum líkindum til merkis um styrkleika uppreisnarinnar. Annars vegar mundi uppreisn skipulögð ofan frá ekki hegða sér svona; hún væri að öllum líkindum miðstýrðari, meðan uppreisn sprettur ekki fram sjálf eins og þessi gerir nema virkilegur hiti sé í mönnum. (Auk þess mundi samsæri af þessari stærðargráðu líklega spyrjast út og verða fyrirbyggt af valdstjórninni.) Hins vegar er ekki hægt að afhöfða höfuðlausan her, og í uppreisn sem hefur ekkert leiðtogasæti er síður pláss fyrir valdagíruga, tækifærissinnaða stéttsvikara.

Þótt mönnum sé heitt í hamsi og hvítni hnúarnir, þá er það samt ekki nóg. Úthverfafátæklingarnir eru frekar einangraðir og hafa litla pólitíska reynslu. Uppreisnarölduna mun væntanlega lægja og ríkisvaldið ná tökum á nýjan leik. Miðstéttirnar, sem núna eru uggandi, álíta þetta kynþáttaóeirðir og munu styðja tilraunir yfirstéttarinnar til að herða og styrkja valdstjórnina til muna -- fasískar ráðstafanir. Reyndar mun strax vera farið að mynda eins konar heimavarnarlið víða meðal miðstéttarinnar, ef ske kynni að á þyrfti að halda.

Það sem þessi alda gæti gert -- og er reyndar líkleg til að gera -- er að hraðsjóða sterka og skýra pólitíska vitund í hugum fátæklinganna. Núna vantar þá prógram og þá vantar líka meðvitaða og stéttvísa pólitíska framvarðarsveit sem getur sett framsækinn kúrs, sett fram kröfur, sett dagskrá og verið valkostur við gamla valdakerfið. Í raun mætti segja að það sé gott að slíkt afl sé ekki til núna; ef svo væri mundi það í fyrsta lagi líta út fyrir að standa fyrir innflytjendur eða afkomendur þeirra, þ.e.a.s. eins og eins konar kynþátta-afl, og virka fælandi á aðra Frakka svo stjórnvöld gætu klofið hreyfinguna og sigrað hana sundraða. De Villiers, Le Pen og fleiri afturhaldsseggir eru meðal raddanna sem vinna að slíkri sundrun, með tali um „íslamvæðingu Frakklands“ og „eþnískt borgarastríð“ -- divide et impera að hætti fasista. Í öðru lagi mundi slíkt afl ef til vill leiða uppreisnina í ógöngur, því vegna þess hvað sjálft fólkið á götuvígjunum á mikið eftir ólært í stjórnmálum er það kannski ekki tilbúið til að taka þátt í að móta framsækna stefnu, og því yrði hreyfingin ólýðræðisleg -- og sem slík líkleg til að falla um sjálfa sig. Ef aldan hjaðnar og undirstéttin nær pólitískum þroska, samböndum og atgervi fyrir næstu öldu, þá mun ég fylgjast með af ákafa.

Þessi uppreisn er ekki kynt af íslamistum, heldur er hún sekúlar. Stærstu samtök íslamista hafa meira að segja komið fram og skorað á fólk að hætta þessu -- með öðrum orðum, að sætta sig við ástandið, treysta stjórnmálamönnunum og reyna að fá málum sínum framgengt í borgaralegum farvegum þingræðisins. Þar með hefur forysta íslamista auðvitað afhjúpað sjálfa sig sem borgaralegt og afturhaldssamt afl. Maður veit samt ekki hvaða áhrif herskárri íslamistar munu hafa. Hitt er annað mál, að hugmyndafræði íslamisma er afturhaldssöm í meira lagi, hefur innbyggða híerarkíu og sameinar ekki þá sem ekki aðhyllast íslam. Hún mun því valda þeim vonbrigðum sem setja traust sitt á íslamska heimsbyltingu. Ef íslamistar ná miklum áhrifum er líklegt að þau áhrif verði skammvinn.

Í Frakklandi stendur mest arðrændi hluti hinnar vinnandi stéttar í uppreisn. Byltingarsinnar hafa nú tækifæri til að lyfta grettistökum til að glæða pólitíska vitund og skilning undirstéttarinnar. Á meðan hófsamari, borgaralegri vinstriöfl fordæma ofbeldið, bera róttækari öfl kennsl á uppreisnina sem stéttaátök. Maóistar, anarkistar og fleiri hamast nú á akri byltingarinnar. Nú er lag að byggja skipulagða hreyfingu, sameina róttækustu öflin og undirbúa næstu uppreisnaröldu -- því hennar er kannski ekki langt að bíða.

Sjaldan er ein uppreisnaraldan stök.

=== === === ===
Ég vil líka benda á ritstjórnargrein WSWS um neyðarlögin sem hefur verið gripið til í Frakklandi, m.a. um rasismann og þá aðför að lýðræði sem felast í þeim. Financial Times flytur líka frétt um téð lög og gagnrýni sem stjórnvöld hafa orðið fyrir.
=== === === ===
Á WSWS er einnig grein um pyntingar Bandaríkjamanna.

Wednesday, November 9, 2005

Enn af bálreiðum Frökkum og uppreisnum

Sjónarvotturinn Sara Kolka lýsir aðstæðum í París.
Kalli virðist taka í sama streng (1, 2) og ég varðandi byltingu í Frakklandi.
„Rage of French Youth Is a Fight for Recognition“ segir Washington Post. (Ég þakka Birni Darra fyrir ábendinguna.) „Many of the rioters grew up playing soccer on Rezzoug's field. They are the children of baggage handlers at nearby Charles de Gaulle International Airport and cleaners at the local schools.
"It's not a political revolution or a Muslim revolution," said Rezzoug. "There's a lot of rage. Through this burning, they're saying, 'I exist, I'm here.' "
“ (Leturbreytingar mínar.) Þessum Rezzoug skjátlast. Hvað er til pólitískara en það að botnfall samfélagsins (orðalag Kalla) rísi upp, reyni að varpa af sér drápsklyfjum og krefjist réttar sín? Krefjist viðurkenningar, eins og WP orðar það. Þegar fólk sem ekki nýtur viðurkenningar segir „hingað og ekki lengra“ og krefst þess að vera viðurkennt sem fólk, þá get ég ekki hugsað mér pólitískari kröfu. Þessi uppreisn er svo pólitísk sem nokkur uppreisn er pólitísk. Pólitísk krafa um að pólitísku misrétti linni, stéttarbundnu misrétti. Fólk er bálreitt og hefur líka ástæðu til. Útgöngubann hefur lítið að segja, enda er það ekki lögreglan sem ræður ríkjum. Reiði fólksins er réttlát, hvað sem mönnum kann að finnast um einstakar aðferðir.
Krafa um að vera metinn sem manneskja er sú sanngjarnasta krafa sem ég þekki. Í sjálfu sér er það ekki aðalatriði hvort það er brotið á manni vegna kynferðis, eþnísks uppruna eða þjóðernis, húðlitar, kynhneigðar eða stéttarstöðu. „Komdu fram við mig eins og manneskju“ er krafa sem ekki er hægt að neita. Þessi krafa er kjarni frjálslynds sósíalisma. Fólk á heimtingu á mannsæmandi meðferð og framkomu.
=== === === ===
Talandi um uppreisnir, þá er níundi nóvember í dag. Þennan dag fyrir 73 árum, 1932, var það sem næst er talið komast uppreisn á Íslandi: Gúttóslagurinn. Í miðri kreppunni ætlaði bæjarstjórn Reykjavíkur að minnka atvinnubótavinnuna og lækka launin í henni. Fjölda verkamanna dreif að, og ætluðu þeir að koma í veg fyrir að tillagan yrði samþykkt. Það tókst þeim með því að hleypa upp fundinum. Lögreglan skarst í leikinn, en varð að lúta í lægra haldi eftir harðan bardaga. Um kvöldið var 21 lögreglumaður ófær um það, vegna meiðsla, að gegna skyldum sínum við yfirstéttina. Verkamenn -- verkalýðsflokkarnir tveir og verkalýðsfélögin -- réðu Reykjavík. Brynjólfur Bjarnason og Héðinn Valdimarsson mátu samt stöðuna þannig að þeim væri ekki stætt á að láta kné fylgja kviði og keyra byltingu í gegn með valdaráni, enda mundi yfirstéttin verða fljót að ná vopnum sínum aftur, sem og varð. Því varð engin bylting -- og ósennilegt að hún hefði heppnast hvort sem er.
=== === === ===
Ég hef uppfært hlekkinn á Arngrím.
=== === === ===
Ungrót var í Kastljósinu í gærkvöldi. Mér fannst þau bara koma nokkuð vel út.

Tuesday, November 8, 2005

Af „óeirðunum“ í Frakklandi

Ef ég læsi ekkert nema Propaganda Matrix mundi ég sennilega halda að úti í heimi væru „einlæg“ ofbeldisverk fátíð, að fólk tæki sér hér um bil aldrei vopn í hönd án þess að illa innrættir valdsmenn toguðu í spotta og neru saman höndunum. Ég held það ekki. Fólk kemst -- oftar en ég hefði kosið -- í þær aðstæður að eðlisávísun, réttlætiskennd eða örvænting sparkar því á fætur og það hleypur út með lurk eða grjót í hendi.
Því nefni ég Propaganda Matrix, að þar er endurbirt grein eftir Wayne Madsen: „Neo-con/fascist provocateurs behind French riots?“ heitir sú. Í henni þykir mér koma vel fram hvað pólitísk sýn íhaldsmannanna á Propaganda Matrix getur verið þröng. Eru agentes provocateurs á bak við uppþot þar sem þúsundir ungmenna sjá ástæðu til að fara í götubardaga? Eru þetta kriminel elemtna í stjórnkerfinu sem eru að verki? Sko, í flestum eða öllum stjórnkerfum eru vissulega kriminel element, og agent provocateur-aðferðin er vel þekkt og mikið notuð. Madsen skrifar:
The possibility that neo-cons and their fascist allies are manipulating the violence in France to their own advantage has the net result of bringing France into the neo-cons' oft-stated goal of a "Clash of Civilizations" between the West and the Muslim world.
Hann skrifar einnig:
[M]ost of the rioters, mostly from North Africa and Western Africa, are not even practicing Muslims, making the possibility of "Fifth Column" provocateurs being behind the violence all the more likely.
Vitið þið hvað? Ég held að Madsen hafi rangt fyrir sér. Ekki kannski að öllu leyti -- mér finnst það meika sens að stjórnvöld reyni að nýta sér svona ástand eftir megni, eftir því sem það er hægt -- það er að segja, reyni að haga seglum eftir vindi, eins og hvaða stjórnvöld sem er mundu reyna. Það kæmi mér vissulega á óvart ef ríkisstjórn Frakklands hefur ekki fært aukið eftirlit og sterkari valdstjórn ofar í forgangsröðina. Út af fyrir sig kemur það heldur ekki á óvart þegar ríkisstjórnir sviðsetja ofbeldisverk gegn sjálfum sér til þess að réttlæta fasískar ráðstafanir. En í þessu tilfelli þykir mér helst til langt seilst.

„Eru þetta óeirðir eða eitthvað meira?“ spurði ég vin minn í tölvupósti, franskan erkikomma. Eitthvað mikið meira, sagði hann, „þetta er uppreisn fólksins!“ og ég er ekki frá því að ég hafi lesið eftirvæntingu úr orðum hans. Er þetta það? Er byltingin loksins að koma? Ekki veit ég það, og því síður veit ég hvernig þessu lyktar. Hitt veit ég, að við sem hérna sitjum, fjarri atburðunum í Frakklandi, heyrum ekki nema takmarkaðan hluta af því sem er athygli vert. Áðurnefndur vinur minn benti mér á síðu þar sem aðeins önnur hlið kemur fram en sú sem við lesum í Morgunblaðinu. Uppreisn fólksins. Atvinnulausir ungir lágstéttarmenn sem hafa fengið nóg af því að það sé traðkað á þeim. Neisti kveikir bál. Kannski eru fátækrahverfin ekki bara full af aumingjum sem hafa spilað illa úr sínu. Kannski hefur valdstjórnin höggvið einu skipti of oft í sama knérunn. Kannski er komin upp hreyfing sem er í senn víðfeðm, sekúlar og bálreið. Hreyfing sem brettir upp ermarnar, kreppir hnefana og hjólar beint í óvininn.
Kannski. Ég býst við að komi í ljós.
=== === === ===
Annars fær Wikipedia hrós fyrir grein sína um uppþotin. Alfræðiorðabókarfærsla sem er uppfærð hér um bil í rauntíma. Spónn úr aski meginstraums-fjölmiðlanna?

Af átökum víða um heim

Það virðist vera komið á daginn hvers vegna bandarískir hermenn reyndu að drepa ítölsku blaðakonuna Giuliönu Sgrena: Hún bjó yfir upplýsingum sem koma sér illa fyrir Bandaríkjaher. Þær upplýsingar eru þessar: Bandaríkjaher notaði brennandi fosfór sem vopn gegn íbúum Fallujah - þar á meðal gegn óbreyttum borgurum - í aðförinni miklu fyrir ári síðan. Fosfórinn á að heita að vera til þess að lýsa upp landsvæði til að auðvelda hermönnum að athafna sig, en nýtist einnig prýðilega til þess að brenna fólk lifandi. Með öðrum orðum, Bandaríkjaher notar efnavopn gegn Írökum.
=== === === ===
A DEADLY INTERROGATION -- Can the C.I.A. legally kill a prisoner? spyr Jane Mayer í gríðarlega langri grein.
=== === === ===
Í Eþíópíu neita leiðtogar stjórnarandstöðunnar sökum sem þeim eru gefnar, að hafa boðað mótmæli gegn ríkisstjórninni, sem barin voru niður og kostuðu 46 mannslíf. Auðvitað neita þeir sökum. Í fyrsta lagi voru mótmælin ekki nema réttmæt, enda sterkur grunur á víðtæku kosningasvindli -- í öðru lagi voru það þrælar ríkisvaldsins sem skutu til að drepa, eins og íslenskur kristniboði bar í viðtali við Morgunblaðið ekki alls fyrir löngu. Núna stefna þeir að stóru verkfalli í mótmælaskyni. Við sjáum hvernig það fer. Ekki vildi ég vera eþíópíska ríkisstjórnin; auðmýkt heima fyrir og á barmi stríðs við Erítreu.
=== === === ===
Málgagn nepalskra royalista, Gorkhapatra, birtir ritstjórnargrein um það hvernig Kommúnistaflokkur Nepals (sameinaðir marx-lenínistar) [ath. ekki maóistar] færast í átt til meiri róttækni. Lesið greinina -- það er langt síðan ég hef séð annan eins haug af hlutdrægni, lýðræðis-fjandskap og almennum pólitískum dónaskap. Góðar fréttir þó, ef rétt er hermt, að CPN(UML) hafi sett lýðveldisstofnun á stefnuskrána. Ef það er rétt, þá er tilefni til að fagna. Þetta forneskjulega, fábjánalega konungsdrusludæmi er tímaskekkja og á heima á forngripasafni.
Maóistar lýsa yfir "lokun" á hinu afskekkta héraði Kanchanpur í vestanverðu landinu, til að mótmæla því að leiðtogar úr þeirra röðum hafi verið teknir fastir.* Það eru fjórar vikur eftir af einhliða þriggja mánaða vopnahléi maóista (sem konungssinnar hafa ekki virt nema að litlu leyti). Nú má spenna öryggisbeltin; blossar allt upp í dauða og djöfli?
=== === === ===
Útgögnubann sett á óeirðasvæði í Frakklandi. Mér finnst nú skrítið að það hafi ekki verið gert fyrr. Ég get ekki sagt að ég öfundi Frakka heldur, þessa dagana. Verst þykir mér samt að hafa ekki almennilegar spurnir af því (a) hverjir það akkúrat eru sem standa að baki óeirðunum og (b) hvað þeim akkúrat gengur til.
=== === === ===
Kurt Nimmo er viss í sinni sök, að Ósama bin Laden sé dauður og ahfi verið það lengi. Það er sagt að Ósama hefur (eða hafði) árum saman átt við nýrnabilun að stríða. Það eitt og sér er sterk vísbending um að hann sé dauður -- það eru nefnilega lítið framboð á díalýsuvélum í Waziristan eða Baluchistan. Nimmo vísar í greinar á borð við "Ósama dauður og grafinn", að hann hafi undirgengist aðgerð á bandarískum herspítala í júlí 2001 (*) og að mjög háttsettur bandarískur leyniþjónustumaður hafi heimsótt hann á annað bandarískt hersjúkrahús í september 2001! (*)
=== === === ===
Glæpamaðurinn Alberto Fujimori, frv. forseti Perú, er kominn aftur til S-Ameríku úr sjálfskipaðri útlegð í Japan. Er í Chile og á yfir höfði sér framsal til Perú, þar sem verður réttað yfir honum eins og hundinum sem hann er.

Monday, November 7, 2005

Óeirðirnar í París

Frakkland: Maður drepinn, kveikt í 1300 bílum, tvær löggur illa leiknar. Óeirðir hafnar í svo mörgum sem 300 bæjum til viðbótar. Það eru miklar fréttir af atburðum, en minni analýsa. Borgarstjóri Rómar segir aðlögunarvanda innflytjenda vera vandamálið. Til skamms tíma var látið eins og ástæðan væri að tveir strákar hefðu grillast í spennistöð.
Ástæðan fyrir óeirðunum er hvorki að innflytjendur aðlagist ekki frönsku samfélagi né að tveir strákar hafi steikst á rafmagnsgirðingu, það var bara dropinn sem fyllti mælinn, neistinn sem kveikti bálið - ástæðan er spenna milli stéttanna í París, og þar sem innflytjendur eru meira og minna í lágstétt.
Í fyrsta lagi eru það atvinnulausir eða mjög lágt launaðir öreigar sem flýja eymdina í N-Afríku til koma til lands tækifæranna, Frakklands, sem er þungamiðja fjármagnsins og betra að sjá sér farboða þar en heima fyrir. Í öðru lagi reyna stéttsvikul frönsk verkalýðsfélög að stemma stigu við innflutningnum til þess að halda uppi launum franskra verkamanna, í staðinn fyrir að taka á móti þeim sem velkomnum bræðrum og berjast saman fyrir sameiginlegum réttindum. Í þriðja lagi reynir yfirstéttin að kljúfa undirstéttina innbyrðis með því að sá fræjum tortryggni og ótta (rasisma) og torvelda undirstéttinni þannig að ná vopnum sínum. Það er sagt í fréttum að þetta séu innflytjendur. Ég efast ekki um að þeir séu stór hluti, eða í meirihluta, en þetta eru ekki innflytjendur sem slíkir, heldur eru þetta fyrst og fremst öreigar. Þeim er gróflega mismunað á mörgum sviðum, þeir fá lægri laun, þeir fá jafnvel ekki ríkisborgararétt og eru utan við meginstraum fransks samfélags o.s.frv.
Tveir grillaðir strákar hafa sjaldan verið tilefni til tveggja vikna óeirða, einir og sér. Dauði þeirra er bara hvati sem leysir spennuna úr læðingi. Innflytjendastefna borgaralegra stjórnvalda er tvískinnungsleg: Í aðra röndina gefa þau sig yfirleitt út fyrir að vera umburðarlynd og vilja leyfa fólki að flytja inn í landi, en þegar þangað er komið og innflytjendurnir eru farnir að mala gull fyrir atvinnurekendur, þá nær velvildin ekki lengra. Það er ekki pólitískur vilji fyrir því að bjóða innflytjendur í alvöru velkomna, eins og með því að veita þeim ókeypis kennslu í tungumálinu eða ríkisborgararétt fyrr en eftir dúk og disk.
Stærstu samtök bókstafstrúaðra múslima í Frakklandi hafa gefið út fatwa um að óeirðunum eigi að linna og það strax. Þeim linnir samt ekki. Getur verið að óeirðirnar séu ekki af trúarlegum toga spunnar? Réttara sagt: Gefur það ekki auga leið að þær eru það ekki? Þeir sem standa í þessum óeirðum eru fátæk ungmenni sem eygja enga von í lífinu í Frakklandi og eru undir stöðugu áreiti lögreglu.
=== === === ===
Eþíópía og Erítrea eru á barmi þess að fara í stríð -- aftur. Lesið nánar um Erítreu og um Eþíópíu og hvað er á seyði þarna.
=== === === ===
"Aðgerð stáltjald" (hmm.. minnir á eitthvað) kostar bandarískan hermann lífið í bænum Husaybah. Í ljósi minna eigin skrifa frá því í gær læt ég þessa beinu tilvitnun fylgja, leturbreytingar eru mínar:
U.S. officials have described Husaybah, which used to have a population of about 30,000, as a stronghold of al-Qaida in Iraq, which is led by Jordanian extremist Abu Musab al-Zarqawi.*
Þetta heitir að mála skrattann á vegginn. Sama lygin er endurtekin nógu oft til að fólk fari að trúa henni.

Sunday, November 6, 2005

Írak, enn og aftur

Juan Cole heldur því fram að skelmirinn al Zarqawi sé uppblásinn af stríðsaðiljum í Írak. Billmon rekur hans afstöðu og sína eigin. Án þess að ég þykist vera einhver sérfræðingur í málefnum Íraks, þá held ég að Cole ofmeti Baathista- elementin í írösku andspyrnunni mjög. Ég held að þetta sé í raun nokkuð einfalt: Innrásin í Írak getur af sér andspyrnu almennra borgara og atvinnulausra hermanna. Þessi andspyrna er í fyrstu lítið skipulögð en tekur á sig skipulag í starfi sínu. Inntak andspyrnunnar er særð réttlætiskennd Íraka en yfirbragðið er að einhvejru leyti trúarlegt, einfaldlega vegna þess að þegarríkisvaldið hrynur, þá eru trúarbrögðin helsti strúktúrinn sem er eftir, sameiningartákn og samstarfsvettvangur. Bandaríkjamenn gera sitt besta til að kljúfa andspyrnuna, fyrst með því að hlaða undir Kúrda og shí'íta, síðan með því að sviðsetja árásir sem verða kveikjan að innbyrðist trúflokka/ættbálkaerjum. Grafið er undan lögmæti og trúverðugleika andspyrnunnar með því að ljá henni framandlegt yfirbragð ("foreign jihadists" sem þó eru ekki nema um 6% af andspyrnunni og auk þess styrkir vera þeirra í Írak réttan málstað) og glæpsamlegt/níðingslegt ("al Zarqawi" fremur hryllilegar aftökur við grunsamlegar kringumstæður, rænir vestrænum blaðamönnum o.s.frv.).
Bandaríkjamenn geta barist og barist gegn írösku andspyrnunni, en þeir geta ekki brotið hana á bak aftur án þess að drepa hálfa þjóðina í leiðinni. Eina leiðin til þess að íraska andspyrnan hætti er að hernáminu linni og Bandaríkjaher snáfi heim til sín. Svo lengi sem hann er þarna mun hann halda áfram að espa írösku þjóðina á móti sér, og svo lengi mun andspyrnan loga. Ástæðan er einföld: Hagsmunir Bandaríkjastjórnar og hagsmunir írösku þjóðarinnar eru díametrískt andstæðir. Bandaríska elítan vill yfirráð yfir olíuauðlindum Íraks, að Írakar verðleggi olíuna sína í dollurum, ekki €vrum, og strategíska stöðu í nafla mesta olíusvæðis í heiminum, í og með til að hafa ekki öll egg í sömu körfu þar sem Saúdi-Arabía er. Eðlilega kæra Írakar sig ekki um að vera bara einhver bakþúfa fyrir bandaríska heimsveldið, síst þó ef það kostar þá olíulindirnar, frumburðarrétt sinn. Hvað er þá eðlilegra en að þeir grípi til vopna? Því fyrr sem íraska þjóðin hrekur heimsvaldasinna af höndum sér, þess betra.
=== === === ===
"Ekkert lát á óeirðum í París" segir RÚV. Það er naumast.
=== === === ===
Grein um raunveruleikasjónvarp og stjórnmálamenn sem fara eftir fyrirfram sömdu handriti.

Amon Amarth og Jötunmóður

Jötunmóður í gærkvöldi heppnaðist alveg ágætlega. Nokkrir tugir mættu og drukku öl, og síðan var farið á Grand rokk. Sjálfur fór ég um 1-leytið, sá síðustu lögin með Sólstöfum og síðan Amon Amarth. Með fullri virðingu fyrir upphitunarhljómsveitunum, þá meikaði ég bara ekki meira. Allavega, ég var gyrður sverði og með hjálm á höfði. Í þvögunni voru annar hjálmur, annað sverð, einn skjöldur og tvær axir, og með þessu börðumst við. Ég vó nokkra og var veginn nokkrum sinnum. Skemmtileg tilbreyting að gera svona á tónleikum.
Annað sverðið og báðar axirnar lifðu kvöldið af og ég hélt á þeim heim. Fyrir utan múnderinguna sem ég var í, þá vöktu þessar axir talsverða athygli. Ein stelpa spurði: „Hvað ertu að gera með þessar axir?“ Ég svaraði: „Nú, ég er auðvitað að fara að drepa menn með þeim.“ Þá tók hún á öðru axarblaðinu og sagði: „Þú ert ekkert að fara að drepa neinn, hún er úr plasti!“
Já, nó sjitt, öxin var úr plasti. Ég gat þá greinilega ekki verið á leiðinni að drepa neinn með henni, en held hins vegar að ég þurfi að eiga orð við vopnasalann minn á mánudaginn; hann hefur hlunnfarið mig helvískur.

Saturday, November 5, 2005

Remember, Remember the Fifth of November...

Þennan dag fyrir 400 árum, þann fimmta nóvember 1605, var hinn kaþólski Guy Fawkes gripinn glóðvolgur í kjallara enska þingsins með 36 tunnur (2,5 tonn) af byssupúðri sem hann ætlaði að nota til að sprengja húsið í loft upp ásamt mótmælenda-aðlinum og konungsfjölskyldunni á þingsetningardaginn, en þannig ætlaði hann að leggja grunninn að nýju veldi kaþólskra á Englendi. Fawkes var pyntaður og tekinn af lífi fyrir landráð og drottinsvik.
Hann og samsærismenn hans unnu með vitund kaþólsku kirkjunnar og meira að segja sjálfs páfans, en það sem meira er, þeir unnu með vitund ráðherra í ensku stjórninni, Lord Monteagle, sem hafði komið því til leiðar að þeir hefðu aðgang að kjallaranum, án þess að þeir vissu að hann hefði komið nálægt því. Lord Monteagle leiddi Guy Fawkes og félaga í gildru. Í staðinn fyrir að grípa inn í samsærið um leið og hann varð þess vís, þá lét hann þá halda því áfram en greip inn í á síðustu stundu. Englendingar voru felmtri slegnir, og með þessi svikráð að skálkaskjóli gerðu stjórnvöld aðför að borgararéttindum á Englandi, sem þeir réttlættu með „öryggisástæðum“ - vegna raunverulegrar og ímyndaðrar ógnar af kaþólikkum. Ógnaröld ofsókna gekk í garð.
=== === === ===
Rússar styðja Gyanendra einræðisherra í Nepal. Það ættu þeir ekki að gera.
=== === === ===
Er sameining Norður- og Suður-Kóreu vonlaus? Ekki aldeilis. Jákvætt merki: Kórea verður með eitt, sameiginlegt lið á Ólympíuleikunum 2008.
=== === === ===
Mullah Ómar er sagður hafa sent frá sér tilkynningu.
=== === === ===
Daniel Martin, 35 ára Bandaríkjamanni, hafa verið dæmdar bætur vegna Gulf War Syndrome, fyrstum manna. Þetta er stórt skref í átt tilviðurkenningar á því að Gulf War Syndrome sé til í alvörunni og sé ekki bara heilaspuni. Það er gott.
=== === === ===
Af þessari frétt þykir mér vera stækja af óvönduðum fréttaflutningi og rasisma.
=== === === ===
Bandaríkjamenn farnir að plana Kúbu með engum Kastró.
=== === === ===
„Búist við miklum átökum á fundi leiðtoga Ameríkuríkja“ - „Fulltrúar Bandaríkjanna munu reyna að sannfæra fulltrúa hinna landanna um að fríverslun, aukin einkavæðing og virkara lýðræði sé besta leiðin til þess að draga úr fátækt í álfunni.“ [leturbreytingar mínar] -- Virkara lýðræði, já? Hvenær undanfarna öld hefur bandaríska elítan stuðlað að virkara lýðræði? Ég spyr. Þeir geta trútt um talað.
=== === === ===
Leturbreytingar mínar:
Venezuela Chavez Says U.S. Won't Sell F-16 Jet Parts [...]
``Now they don't want to sell us maintenance parts for the F-16s,'' Chavez said today in a televised speech in Caracas. ``Not only that, when we try to find parts in other countries, the U.S. pressures them not to sell to us.''
Venezuela bought 24 F-16s from the U.S. in 1983 and three have since crashed. Venezuela bought 100,000 AK-103 rifles from Russia in May, part of a $120 million contract for military helicopters and aircraft.
``Maybe we'll have to buy Russian or Chinese planes to defend ourselves.'' Chavez said. ``We don't need U.S. imperialism to live. Maybe will send Cuba 10 planes. Or maybe give them to China so they can see the technology of the planes.''

Bólivía

Því er spáð að Evo Morales verði næsti forseti Bólivíu.

Friday, November 4, 2005

Fróðlegt viðtal; pyntingar; óeirðir; hryðjuverkaógn

Hér getur að líta stórfróðlegt viðtal við George Burdi, nasistann sem stofnaði Resistance Records en hefur nú snúið frá villu síns vegar og afneitað kynþáttahatri. Viðtalið veitir góða innsýn í hugarheim rasista og hvernig þeir starfa, og hvernig maður eins og Burdi losnaði úr viðjum fordóma og haturs.
=== === === ===
„Búist við miklum átökum á fundi leiðtoga Ameríkuríkja“ - „Fulltrúar Bandaríkjanna munu reyna að sannfæra fulltrúa hinna landanna um að fríverslun, aukin einkavæðing og virkara lýðræði sé besta leiðin til þess að draga úr fátækt í álfunni.“
=== === === ===
„Bandaríkjamenn réttlæta stefnu sína í skýrslu til Sþ“ af skefjalausri hræsni, yfirdrepsskap og hártogunum. Þessir menn segir íslenska íhaldið að séu vinir okkar. Tali þeir fyrir sjálfa sig. Af vinunum skuluð þér þekkja þá.
=== === === ===
Óeirðirnar halda áfram í úthverfum norðan Parísar og færast í aukana frekar en hitt. Parísardaman hefur bent mér á að óeirðirnar eru ekki í hinni eiginlegu Parísarborg heldur talsvert utan hennar, kannski ámóta og Keflavík miðað við Reykjavík.
=== === === ===
Hæstiréttur dæmir Ástþóri bætur, krónur 150.000, fyrir að hafa sætt gæsluvarðhaldi saklaus. Með öðrum orðum, Ástþór fór með rétt mál og varaði réttilega við hryðjuverkaárásum á íslenskar flugvélar. Það þarf að fletta nánar ofan af þessu ... hvaða flugfélög það eru sem stofna farþegum sínum í mögulega hættu á að verða skotmörk.

Hugleiðing út frá frétt um Zimbabwe

Morgan Tsvangirai, leiðtoga Movement for Democratic Change (MDC), stjórnarandstöðuflokksins í Zimbabwe, er að takast að splundra sínu eigin liði. Það eru góðar fréttir fyrir Robert Mugabe. Ef við heyrum eitthvað um þetta í fjölmiðlum hér á Vesturlöndum, þá á ég von á að þessi þróun verði hörmuð, að lýðræðisvinirnir (þeir kenna sig jú við lýðræði) skuli þarna spila rassinn úr buxunum.

Ég ætla að leyfa mér að vera ósammála. Ekki því að þeir séu að spila rassinn úr buxunum, heldur að þeir séu kallaðir lýðræðisvinir.

Ekki það að ég sé sérstakur stuðningsmaður Mugabe -- en hann hefur ekki hlotið sanngjarna umfjöllun á Vesturlöndum. Ég held það megi hafa það fyrir þumalputtareglu, að þegar þjóðhöfðingjar eru úthrópaðir sem villimenn, brjálæðingar, vitleysingar eða illmenni, þá ætti að gefa því gaum, hvað þeir standa fyrir í alvörunni. Mugabe hefur vissulega margt ljótt á samviskunni -- t.d. meðferð samkynhneigðra í Zimbabwe og hvernig fátækrahverfi hafa verið jöfnuð við jörðu í Harare, en íbúunum sagt að hypja sig „heim til sín“ (á sama hátt og það mætti reka mig „heim“ í Þingeyjarsýslu vegna þess að faðir minn flutti þaðan fyrir 40 árum síðan).

Gallinn er bara að það er ekki þetta sem Mugabe er fyrst og fremst úthrópaður fyrir. Hann er úthrópaður fyrir að gera upptæka búgarða í eigu forríkra hvítra bænda og skipta þeim upp á milli svartra landbúnaðarverkamanna og fátækra bænda. „Land to the tiller.“

Ég held að það sé rétt hjá honum að gera það. Hver á skilið að eiga meira land en hann getur ræktað sjálfur eða meira land en hann þarf að nota, meðan nágrannarnir hanga á horriminni? Ég, fyrir mitt leyti, hefði reyndar meiri trú á að samyrkjuvæða þessa búgarða -- en engu að síður er Mugabe þarna að gera það sem er réttlátt -- og er úthrópaður fyrir það á Vesturlöndum. Á sama tíma hefur hann verið berorður í harkalegri og oft beinskeyttri og réttmætri gagnrýni á vestræna heimsvaldasinna, og hefur gengið sæmilega vel að losa Zimbabwe úr klóm vestræns heimsvaldaauðmagns og heimsvaldasinnaðra alþjóðastofnana.

MDC er stjórnarandstaðan, sem hefur háð mikla baráttu gegn „einræðisherranum með hundaæðið“ -- en er allt sem sýnist? Ein aðalkanónan í MDC er Ian Smith -- hann var leiðtogi apartheidstjórnarinnar í Zimbabwe meðan landið hét Norður-Rhódesía, áður en Mugabe komst til valda og afnam apartheidkerfið. MDC er afturhaldsafl. Þeir eru ekki bara með það á stefnuskránni að bola Mugabe forseta frá, heldur líka að opna landið fyrir erlendri fjárfestingu (lesist: að vestrænir auðjötnar geti keypt upp hvað sem þá lystir af náttúruauðlindum og infrastrúktúr). MDC er stjórnmálaafl sem mætti líkja við „appelsínugulu byltinguna“ í Úkraínu eða sams konar „byltingar“ í Serbíu, Georgíu og víðar, Solidarnosc í Póllandi, stjórnarandstöðuna í Venezuela og svo framvegis.

Afturhaldsbyltingarafl. Byltingarafl af þeirri gerð sem lætur Sjálfstæðismenn taka sér popúlíska frasa í munn.

Stjórnmálaafl sem gefur sig út fyrir að standa fyrir lýðræði og mannréttindi en stendur fyrst og fremst fyrir
kapítalisma og þann hluta valdastéttarinnar sem telur sig missa spón úr aski sínum vegna stjórnarháttanna. Og hlýtur tilstyrk vestrænna heimsvaldasinna til þess arna.

Zimbabwe þarfnast vissulega mannréttindabyltingar, lýðræðisbyltingar, iðnbyltingar, kvenfrelsisbyltingar og fleiri slíkra. Kapítalískrar byltingar þarfnast það ekki. Landið er nógu fátækt samt. Við afturhaldsaflinu MDC segi ég nei takk. Ég segi líka nei takk við Mugabe -- en viðurkenni fúslega að honum er ekki alls varnað.

Æðið hefur gripið um sig

Einhvern sá ég benda á þetta. Meiriháttar.
=== === === ===
Í fyrradag keypti ég nýjar bjöllur og nafnspjöld á kettina mína tvo. Náði öðrum kettinum og setti græjurnar á hálsbandið. Þegar kötturinn stóð upp og gekk af stað trompaðist hann alveg, trompaðist. Æddi um eins og óður væri, ólmaðist í teppum og húsgögnum og ég hélt hann væri orðinn eitthvað verri. Það var nýja bjallan sem var svona hávær að kötturinn hálfgeggjaðist af henni. Ég tók hana af honum aftur í miskunnsemi minni og setti ekki svona bjöllu á hinn köttinn. Hrikalega háværar bjöllur, reyndar.
Nokkru seinna lá hinn kötturinn á gólfinu og flatmagaði. Ég fiktaði eitthvað með bandspotta yfir honum og kötturinn fylltist áhuga á bandspottanum og lék sé rheilmikið með hann. Þegar hann var búinn að „veiða“ eþennan verðuga andstæðing byrjaði hann að sporðrenna spottanum. Nú var spottinn fastur í annan endann, en ég horfði á köttinn gleypa meira og meira þangað til ekki nema nokkrir sentimetrar stóðu út úr honum. Þá tók ég í taumana og dró 20 sentimetra af bandi upp úr kettinum. Ég veit ekki hvor var meira hissa, kötturinn eða ég.

Thursday, November 3, 2005

Hið íslenska tröllavinafélag kynnir: Jötunmóður

LAUGARDAG 5. NÓVEMBER er JÖTUNMÓÐUR Hins íslenska tröllavinafélags.
Hann fer fram á Celtic Cross, hefst klukkan 20:00 og stendur til miðnættis.
Hið íslenska tröllavinafélag býður Þjóðbrók, félag þjóðfræðinema , og Mannætufélag Íslands verða sérstakir heiðursgestir.
Jötunmóðurinn er upphitun fyrir tónleika hinna sænsku Amon Amarth sem spila á Grand rokk upp úr miðnætti.
Þeir sem ætla ekki á þá tónleika eru jafn velkomnir og aðrir á Jötunmóð, að súpa öl og hlusta á þýða tóna í góðum félagsskap.
(Þeim sem ætla á Amon Amarth vill félagið benda á að hafa með sér herklæði og vopn úr plasti til þess að efna til bardaga á tónleikunum!)

Innflutt vinnuafl og pyntingar

Árni Magnússon þykist vera reiður út af starfsmannaleigum, eins og hann sé sjálfur saklaus í þessu máli. Mér sýnist hans afstaða í málinu vera hin popúlískasta -- ég leyfi mér að draga það í efa að hann hafi orðið andvaka yfir hlutskipti austur-evrópskra verkamanna fyrr en það fór að vekja svona mikla athygli.
Í fréttum útvarpsins heyrði ég einhvern - var einhver frá Vinnumálastofnun? - tala um að það væri ótækt að „erlent vinnuafl væri haft að féþúfu“! Ég skellti upp úr! Haft að féþúfu?? Það er það sem auðvaldsskipulagið gengur út á til að byrja með, að hafa fólk að féþúfu! Íslenskt auðvald flytur inn erlent vinnuafl til þess eins að hafa það að féþúfu, á sama hátt og íslenskt auðvald stendur í rekstri fyrirtækja til þess eins að hafa fólk að féþúfu, og í tilfelli íslenska vinnumarkaðarins eru það íslenskir, vinnandi menn sem eru hafðir að féþúfu.
Þetta er það sem vinnandi fólk á sameiginlegt, hvaðan sem það er upprunnið, að vera haft að féþúfu. Mér finnst það ótækt, já - og ég fagna því ef Vinnumálastofnun er mér sammála um það og styður það að auðvaldsskipulaginu verði kollsteypt og efnahagskerfið endurskipulagt á sósíalískum grundvelli.
=== === === ===
Leiðari DV í dag benti á góðan punkt. Fangaflutningarnir um Keflavíkurflugvöll eru eðlilegur hluti af því að taka þátt í „hryðjuverkastríði“ og hafa herstöð á Miðnesheiði til að byrja með. Ef okkur óar við pyntingum og þátttöku Íslendinga í þeim - þá liggur beinast við að draga okkur út af „lista hinna viljugu“ og segja okkur úr Atlantshafsbandalaginu í leiðinni.
Talandi um „lista hinna viljugu“, þá hef ég heimildir fyrir því að Davíð og Halldór hafi verið í móttöku erlendis, gott ef ekki í London, snemma árs 2003, verið þar á máli við eina af aðalsprautunum í Íraksstríðinu - gott ef það var ekki Blair - og, eftir að hafa drukkið nokkur glös, sagt honum digurbarkalega og hálf-hlæjandi að setja „okkur bara á þennan lista“.

Tuesday, November 1, 2005

Fangaflutningar og fleira

Keflavíkurflugvöllur notaður til að flytja fanga á pyntingabúðir. Þessu hlýtur herra Halldór að vera stoltur af. Fréttatilkynning frá Amnesty.
=== === === ===
Augnablik -- getur verið að 2B sem sé umritun á B.B. sem sé skammstöfun á Bjarnabófarnir?
=== === === ===
Óeirðunum í París linnir ekki.
=== === === ===
Prussian Blue. Hrollur.

Monday, October 31, 2005

Vígstaða BNA í Írak og Kóreu

Skv. þessari grein hefur Bandaríkjaher dregið mikið af vopnabúnaði úr vopnabúrum í S-Kóreu til að nota hann í Írak (og Afghanistan). Ef N-Kóreumönnum skyldi nú detta í hug að láta til skarar skríða gegn S-Kóreu, kemur þá nokkurn tímann eins gott tækifæri og einmitt núna?