Grjót flaug inn um rúðu í andyri Alþingis. Réttlætanlegt? Kannski. Góð hugmynd? Ónei!



Það er rangt að grípa til ofbeldis að fyrra bragði. Sá sem gerir það sýnir á sér þau veikleikamerki að hann skorti rök eða hafi ekki stjórn á skapi sínu. Auðvitað getur verið að hann hafi einfaldlega verið beittur ofbeldi sjálfur, eins og að það sé ekki hlustað á hann, rök hans þögguð niður eða drekkt með áróðri, honum neitað um lýðræði og vettvang til að tjá sig eða annað því um líkt. Undir þeim kringumstæðum mundi ofbeldið flokkast undir sjálfsvörn.



Grjótkast inn um rúðu Alþingis þjónar ekki tilgangi friðarsinna, að stöðva Íraqsstríðið, heldur hjálpar það ráðamönnum við að marginalisera friðarsinna sem bullur og brjálæðinga sem láti tilfinningar hlaupa með sig í gönur, nytsama sakleysingja eða fyrirhyggjulausa og óþroskaða krakka. Það lítur nefnilega þannig út, og það er almenningsálitið sem hlýst af ástæðulausu ofbeldi.



Ástæðulausu ofbeldi? Er til ofbeldi sem ekki er ástæðulaust? Já, þar á ég við sjálfsvörn. Það er fjarri mér að afneita rétti fólks til sjálfsvarnar. Palestínumenn, Íraqar, Afghanar, Víetnamar o.fl. eru dæmi um þjóðir sem hafa nýtt sér réttinn til sjálfsvarnar þótt deila megi um einstakar aðgerðir eða vinnubrögð.



Halldór Ásgrímsson hefur reyndar sjálfur valið að sitja ekki á friðarstóli, hann hefur sjálfur kastað stríðshanskanum og styður árásir á okkur, venjulegt fólk. Til útskýringar vil ég taka fram að þegar ég segi „við“ þá meina ég þá sem íslenskt launafólk á samleið með, sem er launafólk um víða veröld. Árásir á saklausa, vinnandi Íraqa er fyrst og fremst árás á saklaust, vinnandi fólk. Hvert ríkisfang þess er skiptir litlu máli; það sem skiptir máli er að það er ráðist á stéttarsystkini okkar saklaus, og þaðan er stutt leið til þess að ráðist sé á okkur sjálf saklaus hér á örugga Íslandi.



En ofbeldi? Nei takk. Við viljum minna ofbeldi, ekki meira. Ofbeldið er vandamálið, ekki lausnin. Maður slekkur ekki eld með eldi. Ég held að það sé fyrirfram tapaður bardagi að leggja til atlögu við þann sem er sterkari en maður sjálfur. Segir það sig ekki sjálft? Sá sem er sterkari lemur mann bara í klessu. Vinnandi fólk er mun sterkara en afturhaldsöfl, heimsvaldasinnar og aðrir pappírstígrar til samans, um leið og það kennir krafta sinna og öðlast stéttarvitund, samheyrileikakennd. Skipuleg valdataka þess getur farið friðsamlega fram ef henni er leyft það. Sjálfsákvörðunarrétt hefur fólk. Ef því er meinað að nýta sér hann jafngildir það árás á það og þá hefur það rétt til að verja sig. Til að verja mannréttindi sín. Vinnandi fólk með stéttarvitund og sjálfstæðan pólítískan front að vopni getur unnið þá sigra sem það vill og átt alls kostar við hvern sem er. Það þarf ekki að beita ofbeldi, og ef andstæðingurinn grípur til ofbeldis er það ofbeldi afturhaldssamt og óréttlátt. Sjálfsvörn gegn slíku ofbeldi, hvað getur hún annað en verið réttlát?



Ef vinnandi friðarsinnar á Íslandi vilja friðsamlegt samfélag, er þá ekki leiðin til þess líka friðsamleg? Við erum yfirgnæfandi meirihluti þjóðarinnar. Leiðin til þess að nýta sjálfsákvörðunarrétt okkar til að losna undan auðvaldi er ekki leið ofbeldisins heldur er hún leið stéttarvitundarinnar, samstöðunnar, skilningsins á sameiginlegum hagsmunum okkar hvers með öðru og með stéttarsystkinum í öðrum löndum.

Íraq er Bandaríkjamönnum dýrt. Bandaríkjaher er líka Íröqum dýr, ef það skyldi hafa farið framhjá einhverjum.



Mbl: Nokkrir ísraelskir hermenn hafa viðurkennt að hafa skotið 15 ára palestínskan pilt, bara af því þá langaði til þess. Meiri reiði vakti í Ísrael þegar nokkrir landamæraverðir neyddu Palestínumann til að leika fyrir sig á fiðlu.

Það gengur ekki að forsætisráðherra skuli haldast uppi óheiðarlegur málflutningur, útúrsnúningar, lygar og dylgjur, í ræðustól á Alþingi. Það gengur ekki að maður, sem hefur innan við tíunda hvern landsmann að baki sér, hagi sér eins og hershöfðingi og haldi að hann sé hafinn yfir landslög eða siðferði. Það þarf að girða fyrir að þetta rugl haldi áfram. Það þarf að setja nýja dagskrá, og það er ekki Halldór Ásgrímsson sem ætti að setja hana.



Námsmenn í Katmandú í Nepal mótmæla einveldinu. Er skrítið að það sé almenn óánægja með stjórnarfarið í landinu? Stjórnarfarið er blanda af miðaldalénskerfi og nýlendukúgun. Mannréttindi að engu höfð, sjálfsákvörðunarréttur fólks þaðan af síður, og alþýðan lepur dauðann úr skel. Svo dirfast Vesturveldin að styðja Gyanendra konung. Ekki veit ég hversu mikinn stuðning hann hefur frá Íslandi, en altént er stjórnmálsamband við ríkisstjórn hans.

Marwan Barghouti íhugar að draga forsetaframboðið til baka. Jamms. Hann er sennilega eini maðurinn, eða einn af mjög fáum, sem geta keppt við Abu Mazen í þessum kosningum. Ég held hins vegar að Marwan Barghouti sé kannski eini maðurinn sem gæti lengt lífdaga Palestínsku heimastjórnarinnar. Ég efast um að Abu Mazen geti haldið saman heimastjórninni til lengdar.



Norður-Kórea herðir viðurlög við landráðum. Ég vissi nú ekki einu sinni að það væri hægt!

Hvers vegna eiga íslenskir vinstrimenn engan fjölmiðil? Íslenskir vinstrimenn eru fjölmargir, mismunandi róttækir, en fjölmargir. Hverju sætir það að á Íslandi sé enginn vinstrisinnaður fjölmiðill? Nánast öll íslenska pressan er hægramegin við miðju, eða þá í miðjunni, svo að alvöru miðjan fer að líta út eins og hún sé til vinstri, hin ímyndaða miðja færist til hægri og hægristefna normaliserast, en alvöru visntristefna lítur út eins og vinstri öfgar? Þetta er augljóslega afleit þróun. Henni þarf að snúa við. Okkur vantar vinstrisinnaðan fjölmiðil sem fyrst. Ég tek fram að vefsíður tel ég ekki til fjölmiðla.

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Það er grein eftir bróður minn á www.vinstri.is.

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Hærri íbúðalán þýða hærra íbúðaverð og meiri skuldasöfnun. Er það gott?

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Skondið þykir mér annars að það er talað um "byltingu" í íbúðalánum, prenttækni Jóhanns Gutenberg var kölluð "bylting" og það er talað um "byltingar" í hinum og þessum málum -- en þegar marxisti talar um byltingu, þá sér fólk fyrir sér götuvígu, brennandi bíldekk og að gengið sé hús úr húsi og hægrimönnum smalað í þrælabúðir. Það er ekki skrítið að bylting á Íslandi eigi lítinn hljómgrunn þegar áróðursmaskína íhaldsins kemst upp með að halda fram þessari mynd...

Um þessar mundir stendur yfir sögnun hjá Þjóðarhreyfingunni, eins og einhvejrir hafa kannski orðið varir við. Hringið í 90 20000 til að leggja góðu málefni þúsund króna lið: Gerum heimsbyggðinni ljóst að stuðningur íslenska ríkisins við Íraqsstríð var ekki með stuðningi íslensku þjóðarinnar heldur ákvörðun eins eða tveggja ógæfumanna.



Annars vekur þetta mann til umhugsunar. Hvað sem öllum hártogunum líður, þá er það á hreinu að þessi þjóð styður það ekki að Ísland sé á lista hinna herskáu. Hvers vegna er það þá þar?



Hverjum er ríkisstjórnin að þjóna?



Hver á ríkisstjórnina?



Ríkisvaldið er verkfæri ... sá fær að beita því sér til hagsbóta sem hefur yfirhöndina hverju sinni í landinu.



Hver er það?



A.m.k. 80% þjóðarinnar virðast ekki tilheyra þeim hópi.

Ég hvet þá sem ekki eru þegar búnir að því að skrá sig á póstlista Fólksins.net. Því fylgja engar skuldbindingar; þetta er vettvangur fyrir skoðanaskipti, fundaboð, uppákomur og umræður í tengslum við þátttöku Íslendinga í Íraqstríðinu og hvernig við getum þrýst á stjórnvöld að draga stuðninginn til baka.



Talandi um það, þá vil ég minna fólk á að hringja í söfnunarsíma Þjóðarhreyfingarinnar: 90 200 00 --- og leggja sitt af mörkum til að fjármagna auglýsingu í New York Times. Flott framtak hér á ferð. Sumir hringja tvisvar eða oftar.



Lítið á blogg Birgittu. Hún er í hópi þeirra sem hafa fengið nóg og láta í sér heyra vegna Íraqsstríðsins.



Ég ítrekaði fyrirspurn mína til Mbl. vegna þessarar fréttar. Nú bíð ég og sé hvort ég fæ svar í þetta sinn. Ég er orðinn langeygður eftir svörum frá fleira fólki. Starfslið dómsmálaráðuneytisins er t.a.m. ekki fljótt til svars. Heldur ekki kommúnistaflokkar Nepal og Suður-Afríku.

Meðan ég man: Þessi frétt byggir á upploginni heimild; BBC var haft að fífli í þetta sinn. Ég hugsa að þessi færsla standi áfram undir sér, fyrst ég álpaðist til að setja fyrirvara inn í hana ("ef sönn er", "ef þetta er að marka").

Hvað er nú þetta? Eru nepalskir maóistar að misstíga sig á hinum skínandi stíg? Eða er þetta kannski áróður? Ég gúglaði höfundinum, sem heitir Kamala Sarup, og fann að hún er meðlimur í einhverjum samtökum sem ég veit engin deili á. Hins vegar komst ég að því að hún er við doktorsnám í Bandaríkjunum. Setur það strik í reikninginn? Hefði hún átt að taka það fram? Þýðir þetta að allt sem frá henni kemur sé lygi? Nei, reyndar ekki. Mér virðist hún vera borgaralega þenkjandi aktívisti í kvenréttindabaráttu í Nepal (sem ekki er vanþörf á), fyrir utan að vera málsmetandi í nepölskum bókmenntakreðsum. Skiptir það máli? Ég veit það ekki. Hvað með greinina sem ég vísaði í til að byrja með? Staðreyndirnar geta vel verið sannar og skýringar Kamölu við þær geta vel verið það líka. Ég veit það ekki.

~*~*~*~*~*~



5 milljónum Ungverja neitað um ungverskan ríkisborgararétt. Sanngjarnt? Ég veit ekki. Skiljanlegt? Ég býst við því.

~*~*~*~*~*~



Ósama er gjörsamlega týndur, að sögn Musharrafs Pakistanadróttins. Í alvöru ... *geisp* ... ha? Er ætlast til þess að maður kaupi þá sögu að einn maður, sem er foringi í stórhættulegum samtökum með tengslanet um allan heim og bankareikninga og ég-veit-ekki-hvað og er í þokkabót óvanalega stórvaxinn, finnist ekki þegar allur her og floti leitar að honum? Önnur skýring - sem er ekki jafn fráleit og mörgum finnst það hljóma - er sú að það sé ekkert verið að leita að Ósama í alvörunni. Hann sé fyrir löngu kominn á Kyrrahafseyju þar sem hann sé í vellystingum með kvennabúrið sitt og lífverði frá CIA.

Ég trúi ekki hinni opinberu sögu um þennan Ósama.

Útvarpi Sögu hefur aldeilis farið aftur. Það er missir að þungavigtarmönnunum Sigurði og Hallgrími - og já, ég sakna meira að segja Ingva Hrafns. Arnþrúði hefur, því miður, ekki gengið að fylla skarð þeirra með almennilegu efni. Svosem má segja að það skarð er vandfyllt. Gústaf Níelsson, hver er nú það? Hann var með þátt áðan. Hvílíkur endemis hægriíhaldsöfgamaður! Hver hlustandinn á fætur öðrum hringdi inn og Gústaf sneri fimlega út úr fyrir öllum eins og sönnum róttækum íhaldsmanni sæmir: Við erum að tala um Írak, blöndum ekki Víetnam inn í þetta. [=Berum ekki saman við fortíðina og lærum ekki af reynslunni.] Og hvenrig hugsarðu þér framhaldið ef Bandaríkjamenn fara bara? [=Hættum að hugsa um það sem liðið er og hver ber sök og einbeitum okkur að núinu -- undir forystu Bandaríkjamanna.] ...og svo framvegis.

Beint á eftir kom svo þessi asnalegi þáttur um óhefðbundnar "lækningar" og hvað þær séu nú undursamlegar. Ég sé ekki hvernig ég get haldið áfram að linka á Útvarp Sögu með þessu áframhaldi.

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Á bls. 36 í Mbl. í gær ritar Davíð Logi um fyrirhugaða auglýsingu Þjóðarhreyfingarinnar, og hugleiðingar í kring um hana. Hann ber saman við "herverndar"samninginn 1951 og inngönguna í Nató. Það er arfaslakur samanburður -- hvort tveggja var gert án samráðs við íslensku þjóðina og þvert á mikla, almenna andstöðu. Með öðrum orðum, með ólýðræðislegum og fautalegum aðferðum. Það gleður mig þó hvað mér virðast hægrimenn vera farnir að vera ófeimnari við að gangast við því að Nató se hernaðarbandalag, en ekki varnarbandalag.

Enn um Úkraínu og um réttmæt stríð og óréttmæt

Í Úkraínu takast á tvær valdablokkir: Ein er tengd og háð Rússlandi, hin er tengd og háð Bandaríkjunum og Evrópusambandinu. Hvorug blokkin ber hagsmunu úkraínskrar alþýðu manna fyrir brjósti.

Það er gamall leikur hjá vestrænum heimsvaldasinnum að stilla upp stjórnmálamönnum (í þessu tilfelli Jústsénkó) til höfuðs rotinni og spilltri valdaklíku landa, þar sem vestræn heimsvaldastefna seilist til áhrifa. Þessir stjórnmálamenn eru síðan básúnaðir sem vinir lýðræðis og mannréttinda, öfugt við gömlu stalínistana og vinnubúðasósíalistana. Settar eru á fót "sjálfstætt starfandi" hreyfingar sem ýmist eru á mála hjá vestrænum hagsmunaaðilum, fá ráðleggingar hjá þeim eða fyrirgreiðslu, eða eru beinlínis útibú frá þeim. Oft er hamrað á því, hvað gamla kerfið sé ægilegt, til þess að fólk haldi að "það geti nú ekki versnað" og að "þessi huggulegi, vestrænt menntaði maður hljóti nú að færa betri tíð, fyrst hann hlífir ekki gömlu flokksgæðingunum".

Jústsénkó fékk sennilega atkvæði fleiri kjósenda en Janúkóvitsj. Janúkóvitsj er sennilega verri leiðtogi en Jústsénkó. Það gerir Jústsénkó ekki sjálfkrafa góðan valkost. Hvað ef báðir eru ægilega slæmir kostir? Í Úkraínu virðist, því miður, sem sú sé raunin.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~



Að gefnu tilefni ætla ég að tjá mig örlítið meira um það sem Maó formaður sagði um réttmæt stríð og óréttmæt, og hvers vegna ég sagði það vera umhugsunarefni. Það er umhugsunarefni.

[Skáletrað = tilvitnun í Rauða kverið, s. 62]

Öll stríð, sem stuðla að framförum, eru réttmæt, og öll stríð sem hefta framfarir, eru óréttmæt.

Það er framför, fyrir fólk sem er ófrjálst, að fá frelsi. Ef þetta fólk er þjóð sem fær frelsi undan kúgun annarrar þjóðar, eða stétt sem fær frelsi undan annarri stétt, þá er það framför. Þannig er þjóðfrelsisstríð réttmætt, sem og mörg byltingarstríð, svo dæmi séu tekin. Þannig var frelsisstríð Bandaríkjanna réttmætt, einnig franska byltingin, einnig rússneska byltingin. "Stríð er framhald stjórnmálanna" segir Maó á öðrum stað -- stjórnmál + ofbeldi = stríð; stríð - ofbeldi = stjórnmál. Ef framförum er náð án ofbeldis er það gott. Ísland fékk frelsi undan Danmörku án beins ofbeldis. Það var gott. Það var framsækið. Það var framför fyrir Íslendinga. Bandaríkin fengu frelsi undan Bretum með beinu ofbeldi. Eða réttara sagt, þá var réttmætum kröfum þeirra svarað með ofbeldi, og þá hlutu þeir að verja hendur sínar. Þeir höfðu sigur, þeir fengu þjóðfrelsi, það var gott. Það var framsækið. Í Frakklandi 1789 og Rússlandi 1917 var ófremdarástand; alþýða manna var í nauðum og forneskjulegt einveldið hafði ekki tök á að friðþægja hana lengur. Það reyndi að berja hana niður í staðinn. Alþýðan varði hendur sínar, svaraði árásum og vann sigur: Sá sigur var réttmætur og framsækinn. Nú er þess að geta, að í báðum þessum löndum vann gagnbyltingin sigur á byltingunni. Það breytir því ekki að byltingarnar sjálfar voru bæði réttmætar og framsæknar.



Vér kommúnistar látum heldur ekki þar við sitja, vér tökum virkan þátt í réttlátum stríðum.



Þegar barist er fyrir réttmætum og framsæknum málstað, hvort sem það er á ritvelli eða vígvelli eða í dómsal, er það þá ekki bæði rétt og skylt ábyrgum manni sem vill ástunda réttmæta og framsækna breytni, að veita þeim lið sem á góðan málstað að verja? Ég held að það svari sér sjálft. En athugum:



Heimsstyrjöldin fyrri var til að mynda óréttmætt stríð, þar sem báðir aðilar börðust fyrir hagsmunum heimsvaldasinna.



Oft er það svo að á ferðinni er "false dilemma" -- dæminu er stillt upp eins og um tvo möguleika sé að velja, þegar verið getur að það sé þriðji möguleiki og að hinir tveir séu jafnvel ekki eins aðskildir og látið er líta út fyrir. Heimsstyrjöldina fyrri tekur Maó sem dæmi, en sama má segja um heimsstyrjöldina síðari og fjöldann allan af öðrum stríðum. Reyndar langflest stríð, ef út í það er farið. Þegar togstreitan snýst um hagsmuni valdastétta, þar sem valdastétt eins lands tekst á við valdastétt annars lands, þá er hin opinbera togstreita milli tveggja valdastétta. Á vígvellinum takast hins vegar á verkamenn hvorrar þjóðar með stígvél og byssustingi. "Rich man's war, poor man's fight", eins og sagt er. Heima fyrir er stríðið notað sem skálkaskjól fyrir atlögu að frelsi og mannréttindum, sem yfirleitt eru "grossly out of proportion" við það sem tilefnið kann að gefa til kynna. Með öðrum orðum, í heimsvaldastríði milli valdastéttar/ríkis A og valdastéttar/ríkis B, eru fórnarlömbin undirstéttirnar a og b. Þetta er stríð valdastéttarinnar A<->B innbyrðis og gegn undirstéttinni ab sameiginlega. Þegar svo stendur á, að undirstéttin er beitt ofbeldi, hvað er þá eðlilegra en að hún reyni að sporna gegn því?



Leiðin til að andæfa slíku stríði er að gera allt, sem í voru valdi stendur, til þess að koma í veg fyrir það, áður en það skellur á, og að svara ranglátu stríði með réttlátu stríði hvenær, sem færi gefst, eftir að það er hafið.



Hindra stríðið áður en það brýst út. Ef henni heppnast það ekki, og atlagan gegn henni hefst engu að síður, þá hlýtur hún að verja hendur sínar, ekki satt? Það er þá stigs munur en ekki eðlis, hvort sú barátta fer fram fyrir dómstólum, á ritvelli eða á vígvelli. Hún er réttmæt og framsækin. Óþarft er að taka fram (geri það samt til að taka af tvímæli) að fráleitt er að beita beinu ofbeldi ef komist verður hjá því!



Að þessu sögðu þætti mér fróðlegt að vita hvað fólki finnst um þau ummæli að ég sé "farinn að réttlæta stríðsrekstur".

Bhopal, Úkraína, dálkur ...

Dow Chemical gengst við ábyrgð vegna Bhopal-slyssins ef þessa frétt er að marka. Í dag eru einmitt 20 ár frá Bhopal-slysinu, þegar feiknalegt magn af eiturgasi rauk út úr skordýraeitursverksmiðjunni í Bhopal í Indlandi og drap þúsundir manna á augabragði. Union Carbide átti Bhopal-efnaverksmiðjuna en vildi aldrei gangast við ábyrgð. Dow Chemical keypti Union Carbide fyrir nokkrum árum og færðist ábyrgðin með í kaupunum. Mér þykir þetta stórfrétt ef sönn er. Ætli eitthvað hangi á spýtunni?



~*~*~*~*~*~*~*~*~



Ég má til með að benda fólki á þrjár frábærar greinar á World Socialist Website: þessa, þessa og þessa. Það sem er að gerast í Úkraínu er í stuttu máli þetta: Valdastétt sem byggir á fjárfestingu vestræns auðvalds er að ryðja sér til rúms á kostnað valdastéttar sem byggir á sterkum tengslum við Rússland. Vestrænar stofnanir og hægrisinnaðir þankatankar -- sem kenna sig margir hverjir við lýðræði og frelsi -- mynda klappliðið fyrir vestræntösinnuðu valdastéttinni. Með öðrum orðum, þarna takast á vestrænir (BNA og ESB) hagsmunir og rússneskir hagsmunir. Þetta er hluti af stórsókn vestræns auðvalds á fyrrum yfirráðasvæði Ráðstjórnarríkjanna og beintengt umsvifum í Georgíu, Mið-Asíu, Miðausturlöndum og víðar.

Í Úkraínu er svipað að gerast og í Júgóslavíu ekki löngu áður en borgarastyrjöld braust út þar að áeggjan vesturveldanna (sjá yfirlitsgrein). Það eru alvarlegir atburðir að gerast. Fjölmiðlar láta eins og ferskir vindar lýðræðis og frelsis blási um fúna sovéthjalla og að steinrunnið valdakerfið streitist á móti framförunum. Það er ekki svo. Þarna takast hægriöfl á við hægriöfl. Massífar áróðursvélar og kosningasmölunarvélar ræstar og ekkert gefið eftir í baráttunni um geóstrategíska legu Úkraínu, olíu- og gasleiðslur hennar og iðnaðar- og landbúnaðarþrek.



~*~*~*~*~*~*~*~*~



Dálkur á Harðkjarna.

Hrökk upp með andfælum

Þegar ég var svona 13 eða 14 ára var ég að festa svefn einu sinni sem oftar. Mig var að byrja að dreyma: Fyrir framan mig stóð Bart Simpson í hnefaleikastellingu. Annar hnefinn á honum flaug í andlitið á mér. Ég hrökk upp með andfælum. Hafði Bart verið að gefa mér einn gúmorin?

Í gærkvöldi gerðist svo svipað. Ég var a festa svefn - einu sinni sem oftar - og var að byrja að dreyma. Mér fannst sem ég væri að flýta mér niður hringstiga, á harðaspani. Fór hraðar og hraðar og ... allt í einu missti ég fótanna og flaug niður með andlitið á undan. Ég hrökk upp. Andlitið á mér var sem betur fer í heilu lagi.

Það er stjórnarkreppa í Ísrael. Sharon leitað stuðnings Verkamannaflokksins. Mun ekki Verkamannaflokkurinn koma vitinu fyrir Sharon? verður hann ekki temprandi eða róandi afl í ísraelskum stjórnmálum? Nei, það verður hann ekki. Ef umleitanir Sharons verða árangursríkar mun Verkamannaflokkurinn ljá ódæðisverkum Sharons "lýðræðis"lega slikju og orðræði félagshyggjufólks, án þess að neitt breytist í raun. Ef þing verður rofið og efnt til nýrra kosninga mun það verða notað sem átylla til að hætta við brottflutninginn sem talað hefur verið um (en stendur ekki til í alvörunni).



Aðrar fréttir: Marwan Barghouti býður sig fram til forseta Palestínsku heimastjórnarinnar. Þarna er á ferðinni stórmerk frétt. Barghouti er foringi Tanzim, vopnaðs arms Fatah-hreyfingarinnar, og situr í fangelsi fyrir meinta aðild að vopnaðri andspyrnu gegn hernámi Ísraela. Hin raunverulega sök hans er að vera pólítískur leiðtogi í fremstu röð meðal Palestínumanna -- og hann hefur mjög raunhæfan möguleika á að leggja Abu Mazen í kosningunum í janúar. Reyndar er hann kannski sá eini sem hefur raunverulegan séns í Abu Mazen, nú þegar Rantissi er dauður.



Hér er síðan tilvitnun í Rauða kverið eftir Maó formann. Ég hvet fólk til að íhuga hvernig þessi orð eiga við Ísland í dag, hvort sem það er í yfirfærðri eða bókstaflegri merkingu:

Sagan sýnir að til eru tvennskonar stríð, réttmæt og óréttmæt. Öll stríð, sem stuðla að framförum, eru réttmæt, og öll stríð sem hefta framfarir, eru óréttmæt. Vér kommúnistar erum andvígir öllum óréttlátum stríðum, sem hindra framfarir, en vér erum ekki andvígir réttmætum stríðum, sem horfa til framfara. Vér kommúnistar látum heldur ekki þar við sitja, vér tökum virkan þátt í réttlátum stríðum. Heimsstyrjöldin fyrri var til að mynda óréttmætt stríð, þar sem báðir aðilar börðust fyrir hagsmunum heimsvaldasinna. Þessvegna voru kommúnistar um allan heim ákveðnir andstæðingar þeirrar styrjaldar. Leiðin til að andæfa slíku stríði er að gera allt, sem í voru valdi stendur, til þess að koma í veg fyrir það, áður en það skellur á, og að svara ranglátu stríði með réttlátu stríði hvenær, sem færi gefst, eftir að það er hafið. (S. 62.)

Þetta er umhugsunarefni.

Er manískur skítaustur svaraverður?

Davíð Oddsson er búinn að missa það. Hann æsir sig í tíma og ótíma, eys fólk auri, og þegar hann er orðinn rökþrota grípur hann til útúrsnúninga, rangfærslna og uppnefna. Það má hann eiga, að hann kemst oft skemmtilega að orði þegar hann tvinnar og þrinnar saman fúkyrðum um raunverulega eða ímyndaða andstæðinga sína -- en ansi er ég hræddur um að það hrökkvi skammt, röklega séð. Þegar rökrildi eru annars vegar má segja að uppnefni jafngildi uppgjöf, þ.e.a.s. ef þau eru þá ekki rökstudd því betur.

Nú hlýtur maður að spyrja sig, er þetta rugl í karlinum svaravert? Rífst maður við manískan mann? Rífst maður við öra, bölvandi dópista með slikju fyrir augunum? Rífst maður við rummunga? Nei, maður reynir að hunsa svona fólk.

Ég held að það væri öllum fyrir bestu ef fólk byrjaði bara að hunsa Davíð Oddsson. Það gæti hætt að velta sér upp úr því sem Davíð sagði síðast og farið að taka frumkvæði sjálft, í staðinn fyrir að láta brjálæðing stjórna för. Þegar sviðsljósið færi af honum mundi hann kannski slaka aðeins á. Ef áreitið yrði minna gæti hann kannski náð stjórn á skapsmunum sínum og þá hætt að gera ofstopa sinn opinberan.

En á hinn bóginn gegnir Davíð víst ábyrgðarstöðu. Stöðu sem ég kaus hann ekki í. Meðan hann er með utanríkisráðuneytið í höndunum er víst erfitt að hunsa hann. Það liggur því ljóst fyrir að hann yrði líka að hætta þar. Mikill yrði söknuðurinn, hmm? Ef ég væri sálfræðingurinn hans mundi ég mæla með hressingardvöl á heilsuhæli. Sem lengstri. Ísköld og brennheit böð til skiptis. Yfirseta og fylgd um stóran garð með kastaníutrjám og tjörn. Kannski fara að spila á eitthvað hljóðfæri. Fiðlu, kannski.

En ég er víst ekki sálfræðingurinn hans. Verð víst að láta mér nægja að fá sultardropa með skilti í hönd á Austurvelli. Vona að ég sjái sem flesta þar á hádegi.

Fundur áðan á Hótel Borg

Var á ágætum fundi á Hótel Borg, blaðamannafundi Þjóðarhreyfingarinnar - með lýðræði. Eins og áður hefur komið fram stendur til að birt verði í New York Times stóreflis auglýsing þar sem fram kemur að íslenska þjóðin var ekki spurð álits og íslenskum lögum var ekki einu sinni fylgt þegar Ísland var sett með á listann yfir hinar herskáu þjóðir. Þessi auglýsing er vitanlega ekki ókeypis, og þess vegna stendur yfir fjársöfnun til að greiða hana, sjá nánar hér. Ég hvet fólk til að láta þúsundkall af hendi rakna með því að hringja í 902-0000.

Á blaðamannafundinn komu hinir stórsniðugu strákar úr 70 mínútum, hressir að vanda, og ætluðu líklega að vera með sprell. Ég held að Bubbi Morthens hafi stoppað það. Gott hjá Bubba. Eftir fundinn, þegar út kom, átti ég svo stutt tal við mann sem mig minnir að hafi einu sinni verið á þingi fyrir Framsóknarflokkinn. Hann var óánægður með þetta framtak og vildi meiri hörku í stríðið, kvað svona kommakák nú ekki vera upp á púkkandi (mín orð, ekki hans). Það var kaupstaðarlykt af honum.



Ég vil minna á tónleikana í kvöld!



Annars fór ég á mótmælastöðu við Alþingishúsið ásamt fleira fólki í hádeginu. Við vorum ekkert voðalega mörg í þetta sinn. Halldór Blöndal stikaði hjá, stórstígur og fast um foldu, og "tók ekki eftir okkur". Við þurfum kannski að hafa stærri skilti næst?

Af forsíðu Þjóðviljans 1. desember 1939:

Orustur hafnar milli Rússa og Finna

Hernaðaraðgerðir á landi, sjó og í lofti?

Allar nánari fréttir, sem enn hafa borist um orusturnar , eru samkvæmt finnskum heimildum.

Í morgun fór rússneskur her inn í Finnland á þremur stöðum: Úr Kirjálanesinu milli finnska flóans og Ladoga við Rajajoki, fyrir norðan Ladoga við Suojärvi og eftir Norðuríshafsströndinni í áttina til Petsamo, sem er hafnarborg á norðurströndinni. Tilkynning um þetta var gefin út í Helsingfors nokkru fyrir hádegi.

Engar fregnir hafa enn birizt um þessa atburði frá Sovétríkjunum, nome opinber yfirlýsing um að hernaðaraðgerðir gegn Finnum hafi verið hafnar.

Um aðdraganda þessara tíðinda er það að segja, að svar finnsku stjórnarinnar til Sovétstjórnarinnar við uppsögn griðasáttmálans barst til Moskva í gærkvöldi. Ekkert hefur ennþá verið tilkynnt um efni þessa svars. Um sama leyti ákvað Sovétstjórnin að slíta stjórnmálasambandi við Finnland og kalla sendiherra sinn í Helsingfors heim. Segja Finnar, að Sovétríkin hafi tekið þessa ákvörðun áður en henni barst svar finnsku stjórnarinnar. Um sama leyti flutti Molotoff, forsætis- og utanríkisráðherra Sovétríkjanna, ræðu í útvarp, þar sem hann réðist hvasslega á finnsku stjórnina og kvað Sovétríkin ekki mundu þola lengur framkomu hennar. Lauk hann ræðu sinni með því, að skýra frá því, að ríkisstjórnin hefði gefið út tilskipun til yfirmanns hers og flota að vera við öllu búnir. ...



Síðustu fréttir:

Rússneska útvarpið segir atburðina vera landamæraskærur

Rússneska útvarpið gat ekki í gær um neinar hernaðaraðgerðir í Finnlandi. Fyrstu fregnirnar eftir rússneskum heimildum voru sendar út í rússneska útvarpið seint í gærkvöldi.

Voru þær fréttir á þá leið, að eftir margítrekaðar finnskar árásir á landamærunum hefði herstjórn Rauða hersins skipað að reka finnsku hersveitirnar frá landamærunum. Hefði þá Rauði herinn sótt á nokkrum stöðum um 15-20 km. inn í landið í því skyni. Ennfremur er sagt frá því að rússneskar flugvélar hafi flogið könnunarflug inn yfir Finnland, en hvergi kastað sprengjum yfir borgir. Loks skýrir rússneska útvarpið svo frá því að í gær hafi gengið æðisgengnar æsingar gegn Sovétríkjunum í Finnlandi.

Það eru semsagt 75 65* ár frá upphafi Finnlandsstríðsins. Sameiningarflokkur alþýðu-Sósíalistaflokkurinn studdi Rússa af einurð. Sá stuðningur vakti óhug meðal annarra Íslendinga: Héðinn Valdimarsson sagði sig úr Sósíalistaflokknum, Hermann Jónasson tók m.a.s. í lurginn á Brynjólfi Bjarnasyni í fundasal efri deildar í Alþingi. Sósíalistaflokkurinn tók við flokkslínu frá Kreml Stalíns. Finnlandsstríðið er eitt skýrasta dæmið um þær voveiflegu afleiðingar sem blind fylgispekt við erlend veldi getur haft. Alsaklausir sósíalistar dagsins í dag gjalda enn fyrir þessa atburði.

Mér finnst alltaf jafn hjákátlegt þegar hægrimenn opinbera vanþekkingu sína á George Orwell með því að vísa til 1984 sem "lýsingar hans á sósíalismanum". 1984 er lýsing hans á stalínismanum. Orwell var nefnilega róttækur vinstrimaður. Hann barðist meira að segja í spænsku borgarastyrjöldinni, var með anarkistum í Katalóníu. Nýjasta dæmið um svona vanþekkingar-opinberun er hjá Guðmundi Arnari Guðmundssyni, ritstjóra Ósýnilegu handarinnar, málgagns Andatrúarfélags Íslands.

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Mótmælastöður við Alþingishúsið eru orðnar daglegt brauð. Hver sem vill leggja lið er velkominn. Mótmælastaða fer yfirleitt fram milli 12 og 14. Í dag voru a.m.k. tveir stjórnarþingmenn sem æstu sig vegna sannleikans sem stóð á skilti: Hvað hefurðu drepið mörg arababörn, Dóri? Ég mæli með hlýjum fötum.

~~~



Í dag voru utandagskrárumsræður á Alþingi, um Íraqsstríðið. Málshefjandi var gamall afturhaldskommatittur, Össur Skarphéðinsson. Umræðurnar má lesa hér ef einhver hefur áhuga.

~~~



Ef einhver á eftir að skrá sig á Fólkið er upplagt að gera það núna. Þarna er allt að gerast. Brennipunktur íslenskra stjórnmála.

Af tveim þjóðarhreyfingum: Með og móti lýðræði

Klukkan 14:00 á morgun (miðvikudag) heldur Þjóðarhreyfingin - með lýðræði blaðamannafund á Hótel Borg. Það stendur til að safna fé til að kaupa stóra auglýsingu í New York Times, þar sem heimsbyggðinni verður gert ljóst að stuðningur íslensku ríkisstjórnarinnar við Íraqsstríðið sé ekki með samþykki íslensku þjóðarinnar. Sjá nánar um fundinn hér.

Ég held að það sé ástæða til að mæta og sýna með því stuðning við birtingu þessarar auglýsingar.

~*~*~*~*~*~*~*~*~

...og þá að því sem mætti kalla „þjóðarhreyfingu gegn lýðræði“...



Davíð Oddsson kallaði Samfylkinguna "gamlan afturhaldskommatittaflokk" í þinginu í gær. (Mér heyrðist hann reyndar fyrst segja „..hommatitta..“ og sperrti eyrun!) Nú ætla ég ekki að fara að heyja skylmingar fyrir hönd Samfylkingarinnar, hún er fullfær um það sjálf, og í sjálfu sér er ... tja ... sumt í þessari nafngift sem ég get í sjálfu sér verið sammála ... en úff, hvaða hundur er hlaupinn í karlinn? Honum ferst, að úthúða öðrum fyrir afturhald. Ég sem hélt að geðvonskan hefði verið skorin úr honum hér um daginn?

~*~*~*~*~*~*~*~*~



Annað af Sjálfstæðismönnum: Heimdallur leggur til að ríkisútgjöld verði skorin niður um 118.000 kr. per mannsbarn. Ýmis ríkisútgjöld er besta mál að séu skorin niður en einu velti ég fyrir mér. Ætli hvert mannsbarn fái þá þennan 118.000-kall í vasann? Ef þessu væri skipt jafnt milli fólks væri það nú eitt (og spurning hvort þeim væri þá ekki allt eins vel komið í samneyslunni) -- en skyldi það vera hugmyndin? Ætli þetta mundi ekki aðallega fara til efnaðri hluta þjóðfélagsins? Mér er spurn.

Snarrót, tónleikar, fólkið, Úkraína o.fl.

Félags- og þjónustumiðstöð grasrótarhreyfinga, Snarrót, hefur nú starfað í nokkra mánuði og starfsemin verið hin líflegasta. Kvikmyndasýningar, fundir, almennt spjall ... það hefur verið mikið um að vera og gaman að taka þátt í því. Ef svo heldur áfram sem horfir, þá er þarna að verða til athvarf, vettvangur, gróðrarstöð fyrir grasrótina. Ég vil því hvetja þá sem enn hafa ekki heimsótt Snarrót að gera það sem fyrst og vera með.



Annað kvöld eru útgáfutónleikar geisladisksins Frjálsrar Palestínu á Gauki á Stöng. Rétt að minna á það.



Eitt enn sem er um að vera er Fólkið. Það er póstlisti og umræðuvettvangur fyrir fólk sem hefur fengið nóg af stríðsþátttöku Íslendinga og langar að gera eitthvað í málunum. Á póstlistanum er hægt að fá sendar tilkynningar um væntanlega atburði, senda sjálfur tilkynningar, og ræða málin, hvað sé rétt að gera, hvernig skuli gera það og svo framvegis.



Úkraína

Að gefnu tilefni hlýtur maður að spyrja sig hvor sé betri kostur, mafíustuddi Rússaleppurinn eða imperíalistastuddi Kanaleppurinn. Eða, ætti maður kannski frekar að spyrja hvor sé verri? Hvor heimsvaldastefnan er betri, sú rússneska eða sú bandaríska? Hvorum heimsvaldasinnunum viljum við fyglja að málum?

Þarna er á ferðinni false dilemma. Valið stendur milli tveggja slæmra kosta. Jústsénkó var alveg kosinn forseti Úkraínu og auðvitað á hann bara að verða forseti. En sú lausn mála er ekkert góð fyrir því. Jústsénkó er líka fulltrúi valdastéttarinnar, bara annars anga af henni.