Setningar sem maður heyrir sjaldan:

„Tja, virkjanir eru nú góðar og atvinnulífa á Austurlandi veitir ekki af þeirri vítamínsprautu sem álver í Reyðarfirði væri, en fórnarkostnaðurinn er of hár ef þarf að drekkja hálendinu.“

„Kárahnjúkar eru vissulega ótrúlega fallegt og merkilegt svæði, en ég tel það þess virði að fórna því fyrir virkjun svo hægt sé að reisa álver: Austfirðir þarfnast sárlega iðnaðar og atvinnu.“

„Reyðarfjörður og Kárahnjúkar eru ljótir og asnalegir og mér er alveg sama í sjálfu sér hvort landinu þar er raskað eða ekki, en ég er samt á móti virkjuninni og þessu álveri, sem mundu gera illt verra.“

Fólk virðist skiptast í tvö lið: Annars vegar eru þeir sem eru á móti virkjun og álveri og finnst Kárahnjúkar og Reyðarfjörður vera dýrmætt svæði sem ekki megi spilla. Hins vegar eru þeir sem finnst allt í lagi að spilla svæðunum við Kárahnjúka og í Reyðarfirði og finnst virkjanir og álver vera frábært mál. Hvar eru hinar skoðanirnar? Hvað með þá sem er alveg sama um náttúruna en eru samt á móti álverinu? Hvar eru þeir sem finnst bæði iðnaður og náttúra vera af hinu góða en telja annað betra en hitt? Það fer ekki mikið fyrir þeim.

~~~~~~~~~~

Þessir tónlistarmenn sem komu saman ekki löngu fyrir jól og tóku upp tónlist til styrktar þjáðu fólki í Darfur í Súdan voru svo smekklegir að velja lag sem heitir "Do they even know it's Christmas?". Íbúar Súdan eru múslimar. Taka fleiri en ég eftir vestrænum menningarhroka í þessu vel meinta prodjekti?

~~~~~~~~~~

Hmm ... þetta hlýtur að teljast vera af hinu góða. Þetta líka, býst ég við.

~~~~~~~~~~

Vantrú: Fyrst með fréttirnar. Annars er grein eftir mig á Vantrú í dag.

~~~~~~~~~~

Lýðræði er ekki tveggja manna tal. Satt er það.

Í Staksteinum Morgunblaðsins í dag (bls. 47) er vitnað í áróðursgrein gegn Palestínumönnum, af heimasíðu SUS. Þar er talað um stöðu samkynhneigðra í Palestínu. Eftir því sem ég kemst næst er stöðu samkynhneigðra í Palestínu mjög ábótavant, eins og reyndar í flestum öðrum arabalöndum. Ég skil samt ekki hvers vegna höfundurinn, Friðjón R. Friðjónsson, hnýtir í því samhengi í Palestínumenn sem slíka eða vini þeirra á Íslandi. M.a. segir hann:

Íslenskir aðdáendur Palestínu þegja yfir þessu, aðdáendur morðingjanna, fólk eins og Sveinn Rúnar Hauksson og Björk Vilhelmsdóttir kalla á Íslendinga að styðja þessi morðóðu stjórnvöld.

Kommon, er þetta sanngjarnt? Er það sanngjarnt að kalla fólk "aðdáendur morðingja" ef það styður þjóð í frelsisbaráttu? Eða ætli til séu heimildir fyrir því að téð fólk hafi tekið afstöðu með illri meðferð á samkynhneigðum eða tekið afstöðu með hryðjuverkamönnum? Og "morðóðu stjórnvöld"?



Það er eitt sem ég tel ástæðu til að leggja áherslu á. Deilurnar í Palestínu eru hvorki fyrst og fremst átök milli Ísraelsstjórnar og Palestínsku heimastjórnarinnar, né milli ísraelsku þjóðarinnar og palestínsku þjóðarinnar. Það sem er á seyði er að Ísraelsstjórn herjar á palestínsku þjóðina. Ísraelsstjórn nýtur stuðnings Bandaríkjastjórnar og er að reka erinda valdastéttarinnar í Ísrael og Bandaríkjunum. Hinn almenni Ísraeli á ekki hagsmuna að gæta, að ísraelsk stjórnvöld herji á nágranna hans. Hinn almenni Ísraeli hefur hagsmuni af því að lifa í friði við nágranna sína, friði sem annars vegar stjórnvöld og hins vegar öfgafullir zíonistar leitast stöðugt við að spilla.

Á hinn bóginn er palestínska þjóðin, fátæk og undirokuð, tvístruð milli margra landa og að miklu leyti á vergangi. Hverjir eru bandamenn hennar? Í reyndinni á hún sér fáa virka bandamenn. Palestínska heimastjórnin hefur ekki staðið sig eins vel og hún ætti að gera við að reka erinda síns fólks -- fyrir utan að hún er ekki einu sinni fulltrúi allra Palestínumanna (flóttamenn eru undanskildir). PLO eru hins vegar kallaðir fulltrúar palestínsku þjóðarinnar sem slíkrar. Þeir sem eru raunverulegir vopnabræður Palestínumanna eru stéttarbræður þeirra um víða veröld. Næstum allir Palestínumenn teljast tvímælalaust til stéttar eignalausra vinnandi manna, eins og reyndar flestir aðrir arabar, eins og flestir Ísraelar og reyndar eins og langflest fólk í veröldinni.

Þannig að svona lítur dæmið út: Valdastétt Ísraels og Bandaríkjanna herjar á palestínsku þjóðina og þrengir að henni á alla lund. Á sama tíma líður ísraelskur almenningur einnig þjáningar: Skelfingu vegna árása herskárra Palestínumanna, tortryggni gagnvart nágrönnum sínum, bágt atvinnuástand, mannfórnir í formi fallinna hermanna og fleira. Palestínsku heimastjórninni ráða, sem stendur, menn sem reka erinda umbjóðenda sinna með minna harðfylgi en þeir ættu að gera, en hafa á hinn bóginn lítið svigrúm, enda í raun upp á náð og miskunn Ísraela og Bandaríkjamanna komnir og því í erfiðri stöðu. Fyrir utan það eru mjög margir Palestínumenn ekki búsettir á yfirráðasvæði Palestínsku heimastjórnarinnar og hún rekur því ekki erinda þeirra að nauðsynjalausu. Í umheiminum standa margar ríkisstjórnir með Bandaríkjastjórn og Ísraelsstjórn í þessum hernaði. Fæstar gera það opinberlega, en flestar gera það þó í raun. Ríkisstjórnir arabalandanna líka. Ef ekki beint, þá með aðgerðaleysi. Víðast hvar í veröldinni stendur almenningi ógn og skelfing af framferði Ísraelsstjórnar og þjáningum fórnarlamba hennar, en fær þó lítið aðhafst, ýmist vegna þess að hann skorti stéttarkennd, vegna þess að hann sé tvístraður, eða vegna þess að hann eigi sér ekki sjálfstæðan málsvara.



Friðjón R. Friðjónsson hallar réttu máli í grein sinni, hvort sem það er af yfirlögðu ráði eða ekki. Það er miður. Svo orð mín skiljist örugglega rétt vil ég taka þetta fram: Ég óska frelsis fyrir þjóðir Ísraels og Palestínu og annarra landa og þar sem fólk er kúgað eða þjáist, þá óska ég þess að kúguninni eða þjáningunni verði aflétt tafarlaust. Til að sú niðurstaða fáist þarf að skoða hlutina í samhengi, sjá hverjir eru í alvörunni fórnarlömb og hverjir eru í alvörunni sökudólgar og allt þar á milli.

Forsetakosningar palestínsku heimastjórnarinnar eru á sunnudaginn. Mahmoud Abbas (Abu Mazen) mun vinna þær, ég held það sé engin spurning. Hann ku vera með um 60% fylgi en Mustafa Barghouti tæp 30%. Ég, fyrir mitt leyti, held að það yrði mikið gæfuspor fyrir Palestínumenn að fá Mustafa Barghouti fyrir forseta. Marwan Barghouti, hinn fjarskyldi frændi hans, leiðtogi Tanzim-arms Fatah og pólítískur fangi í Ísrael, hefði kannski verið betri, en kannski verið of umdeildur. Mustafa Barghouti held ég hins vegar að hafi til að bera það sem palestínsku þjóðina vantar: Forystuhæfileika, lýðræðislegan hugsunarhátt, réttsýni, friðfýsi og óbilgirni. Ég held að hann gæti unnið mikil gæfuverk ef hann fengi umboð til þess. Ekki það, að hann hefur þegar unnið mikil gæfuverk með Palestínsku læknishjálparnefndunum, þar sem hann er formaður.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Talandi um Palestínumenn, þá þykir mér ástæða til að benda á þessa grein Snorra G. Bergssonar. Hún er um samúð sumra Íslendinga með málstað nasista og andúð þeirra á gyðingum. Greinin er býsna góð, og ég hvet fólk til að lesa hana. Meðal annars kemur fram í henni þessi ógeðfellda tilvitnun í Morgunblaðið, þar sem Valtýr Stefánsson ritar:

Oftast er málið sett þannig fram, að þeir, sem orðið hafa fyrir ,,grimdaræði nazistanna" sjeu dýrðlingar einir, sem ekkert hafi til saka unnið annað en það að vera af öðrum þjóðflokki en nazista-,,böðlarnir". Nú er það vitað að þýska þjóðin stendur í fremstu röð um mentun og alla menningu. Þess vegna verður Gyðingahatur þeirra mönnum algerlega óskiljanlegt, ef því er trúað að hinir ofsóttu hafi ekkert til saka unnið. Hjer er ekki tilætlunin að bera blak af þýskum stjórnvöldum hvorki fyrir meðferðina á Gyðingum nje á pólítískum andstæðingum sínum. En hafa þá Gyðingarnir í Þýskalandi ekkert unnið til saka?

Úff ...

Maður spyr sig stundum hvernig sé ástatt með múslima og Bandaríkjastjórn í dag.

Það mætti fylgja heimildaskrá með þessari grein, eða vísun á stað þar sem finna mætti heimildirnar.

Magnað

Í gluggakistu í herbergi mínu kom ég fyrir nokkrum döllum með mold, potaði þar niður nokkrum reyniberjum, fræjum að hvítri papriku, einhverjum kartöflum, nokkrum afleggjurum af trjám og fleiru. Paprikuplönturnar komu fljótt upp, sú fyrsta náði nokkurri stærð (ca. 6 cm hæð, 10 cm þvermáli) og hætti svo að vaxa, og þær allar. Ekki veit ég hvers vegna það var, en grunar að kuldinn eigi hlut að máli. Trjá-afleggjararnir hafa flestir brumað smávegis, þar af einn töluvert. Ég vona að mér takist að koma þeim á legg.

En um daginn skaut planta upp kollinum. Í fyrstu sýndist mér á laufunum að það væri kartöflugras, en brátt kom í ljós að svo er ekki. Asnalega sem það hljómar, þá veit ég ekki hvaða planta þetta er. Hún hefur vaxið með ógnarhraða. Er orðin næstum því 40 cm á hæð og eru ekki nema 8 dagar, að því er me´r telst til, síðan hún fyrst skaut upp kolli. Merkilegt kvikindi.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Eftir að nýja sjónvarpið kom hef ég horft aðeins á það. það hefur, m.ö.o., haft í för með sér tímasóun af minni hálfu. Ég sá t.d. sjónvarpsstöðina FOX í fyrsta sinn. Ég trúði því varla að það væri satt, að ein sjónvarpsstöð geti verið eins og FOX hafði verið lýst fyrir mér, en hún gat það nú samt. Svei mér þá, þvílíkt og annað eins.

Annar þáttur sem ég horfði á fyrir ekki svo löngu síðan er 70 mínútur. Gengur þessi þáttur ekki út á neitt annað en að selja litlum krökkum auglýsingar? Ekki spennir hann bogann hátt þegar fyndni, smekkvísi eða hæfileikar eru annars vegar, svo mikið er víst.

Ég held það sé kominn tími til að skrúfa aftur niður í sjónvarpinu, sem ég hafði tekið mér svo ánægjulega hvíld frá.

Hefur Abu Musab Al-Zarqawi verið handtekinn? Það er sagt í þessari frétt. Ekki veit ég það. Ég veit ekki einu sinni hvort hann er til í alvörunni.

Sjónvarpsraunir

Ég hugsa að það hafi verið 1986 eða 1987, að ég sat í sófa á efri hæðinni heima hjá mér, og var að horfa á sjónvarpið, sem stóð á borði og sneri að sófanum. Skyndilega ... án þess að nokkur mannlegur kraftur kæmi þar nálægt ... datt sjónvarpið fram fyrir sig, hlunkaðist í gólfið og var örent. Það sem verra var, það lenti ofan á uppáhalds He-Man-karlinum mínum, Man-At-Arms. Hann sakaði reyndar ekki. Í minningunni var borðið þannig á ganginum að það var í raun ekki gengt um hann. Þar sem ég var ekki nema 5 eða 6 ára þegar þetta var, þá hygg ég að einhver smáatriði hafi skolast til. En allavega var sjónvarpið ónýtt.

Farið var á stúfana og nýtt sjónvarp keypt, þetta líka glæsilega Luxor-tæki. Það var meira að segja hægt að fá fjarstýringu með því (sem við fengum okkur reyndar aldrei) og það var nýmóðins "tölvuheili" sem tók heila eilífð að ræsa sig eða stilla sig eða eitthvað. Það tók lengst þegar uppáhalds þátturinn manns var í þann mund að byrja. Í fyllingu tímans varð komist fyrir tæknilega örðugleika með þetta sjónvarp og það þjónaði tilgangi sínum eins og til var ætlast ... allt þar til nú í haust.

Myndin hafði lengi verið óskýr, stöðvarnar brenglaðar og horfnir nokkrir takkar af því, sem ónefndur heimilismaður braut af í brjálæðiskasti. Innviðirnir voru svo rykugir að eldhætta var líklega veruleg, í skraufþurru timburhúsinu. En það var allavega hægt að horfa á það. Þangað til í haust.

Nýja sjónvarpið gaf semsé upp öndina. Það var aðeins 17 eða 18 ára gamalt. Ágætis ending, býst ég við. Það kom karl á sendibíl og sótti það -- og rak upp stór augu. Luxor-tæki hafa víst ekki verið flutt til Íslands í ansi mörg ár. Kannski tuttugu.

Það var svosem ekki mikill asi á heimilismönnum að kaupa nýtt. Sjaldan horft á sjónvarp hér á bæ. Samt var það nú gert, í desember, en gamla gafst endanlega upp í september eða október.



Af hverju eru annars öll nýleg rafmagnstæki grá á litinn? Er það eitthvað flottara? Hvað ef ég kæri mig ekki um grá tæki? Hvað ef ég vil frekar svört?

Riziq Ziad Musleh, 17 ára Palestínumaður, var skotinn til bana af Ísraelsher, þegar hann var að hengja upp kosningaplaköt með mynd af dr. Mustafa Barghouti, forsetaframbjóðanda og lækni. Skotinn af mönnum Sharons, Sharons sem lofaði því hátíðlega að kosningum Palestínumanna yrði leyft að fara fram með eðlilegum hætti. Skyldi þetta vera hugmynd Sharons um "eðlilegan hátt"?



~~~~~~~~~~~~~~~~

Er ekki með ólíkindum hvað vér Íslendingar erum gleymnir? Man einhver eftir bófunum sem höfðu tugi milljarða af íslensku þjóðinni með verðsamráði um olíu? Eigum við ekki bara að láta þá sleppa? Jú ... þeir lofa að gera þetta ekki aftur.

100.000 saklausir framsóknarmenn deyddir?

Hann Halldór Ásgrímsson getur talað fjálglega um að dauði tugþúsunda Íraqa sé nú ásættanlegur fórnarkostnaður og að 500.000 mannslíf eða fleiri, sem viðskiptabannið kostaði, hafi nú verið réttlætanlegt gjald fyrir að halda Saddam „kölska“ Hussein í skefjum svo hann legði nú ekki undir sig heiminn. Hvað eru 600.000 mannslíf milli vina? Flestir muna hvað Stalín á að hafa sagt um svona tölur. Ætli svipað verði ekki haft eftir Halldóri, nema með betri heimildir fyrir því? Tja, ég spyr mig.

Ég spyr mig. Hvað ef þetta hefðu ekki verið 600.000 írasqir borgarar?

Hvað ef þetta hefðu verið 600.000 framsóknarmenn, sem lífið hefði verið murkað úr með stórvirkum vinnuvélum?

Hefði Halldóri verið jafn sama um þjáningar, örkuml og dauða líklegra kjósenda sinna?

Ég spyr mig.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Ég vil annars taka ofan fyrir Hallgrími Helgasyni fyrir dúndurgrein í Fréttablaðinu. Reiðir sleggjuna hátt til höggs og lætur slögin dynja á brellublesum landsins.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Það er grein eftir mig á Vantrú í dag.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Merkileg grein um mann sem fer frá Líbanon til Íraqs að berjast gegn Bandaríkjamönnum. Veitir nokkra innsýn í hugarheim mannanna sem Bandaríkjastjórn brennimerkir sem "foreign fighters" ... áhugaverð lesning og umhugsunarefni.

Þegar ég las hana fattaði ég eitt sem ég hafði ekki fattað áður: Það eru töluverð líkindi, annars vegar með þessum mönnum sem koma frá öðrum löndum til að berjast í Íraq -- eða Afghanistan eða Checheníu, ef út í það er farið -- og, hins vegar, með Brigada Internacional sem barðist með her spænska lýðveldisins í borgarastyrjöldinni, gegn falangistum Francos og öxulveldanna. Her lýðveldissinna er almennt í hávegum hafður í minningunni, alþjóðleg sveit hugsjónamanna sem barðist fyrir þjóðfrelsi og lýðræði, en "foreign fighters" eru gerðir að einhvers konar óargadýrum í huga okkar í Íraqsstríðinu og reyndar í Afghanistan og Checheníu líka. Auðvitað er munur á þeim, en þeir eiga það þó sameiginlegt að standa í réttmætri baráttu gegn öflum afturhalds, heimsvaldastefnu og fasisma.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Lesið úttekt From the Wilderness á ástandi heimsmála og hvað er fyrirsjáanlegt á nýja árinu. Ágæt úttekt þar á ferð.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Hvað er næst á dagskrá eftir Íraq? Venezuela er einn af sennilegri möguleikunum. Í þessari grein er tekið undir það.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Ofstækismaðurinn Daniel Pipes styður fangabúðir fyrir suma þjóðfélagshópa. Hver veit, honum gæti orðið að ósk sinni á árinu.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Meira um bandaríska hægriöfgamenn.

Rakettur og gamlárskvöld

Eins og ég rakti í gær, þá hef ég litlar mætur á flugeldum núna í seinni tíð. Hvað er málið með þessar "vopna-rakettur"? "Sverð", "spjót", "hnífur", "atgeir", "bogi", "lásbogi"? Lásbogi? Ég veit ekki til þess að það hafi nokkurn tímann verið til svo mikið sem einn lásbogi á Íslandi fyrr en kannski á tuttugustu öld. Allavega, mér finnst þessi heiti ekki sérstaklega smekklega valin. Annað, sem mér þykir kannski ennþá ósmekklegra, er að kalla einhverjar skotkökur "Njálsbrennu" og "Flugumýrarbrennu". Skyldu þeir sem ákváðu þetta ekki átta sig á alvöru málsins? Eða er það eitthvað til að hafa í flimtingum, að brenna fólk inni? Er það langrækni, að maður skuli enn í dag ekki hafa gleymt frændum sínum, sem voru brenndir á Flugumýri? Já, ég hristi hausinn yfir þessu.

Á mínu heimili hefur verið tekin ákvörðun um að sleppa því að kaupa flugelda í ár og nota sömu peninga í staðinn til þess að styrkja hjálparstarf við strendur Indlandshafs. Þar er þeim betur varið en og skynsamlegar en gert væri með því að sprengja þá í tætlur. Ég hvet aðra til að gera það sama: Nota rakettupeningana til mannúðarmála í ár.

(Það hefur varla farið fram hjá neinum að söfnunarsími RKÍ er 907-2020, auk þess sem hægt að styðja starfið á þessari síðu.)

~~~~~~~~



Talandi um flugelda, þá hef ég alveg misst smekkinn fyrir flugeldum á undanförnum árum. Var mjög spenntur fyrir þeim sem krakki -- eins og svo margir aðrir krakkar -- en áhuginn dofnaði svo, eins og hann gerir hjá flestum. Í mínu tilfelli var þó eitt atvik sem deyfði áhugann ennþá meira: Ég fór sem sjálfboðaliði til Palestínu. Eftir andvökunætur í Jerúsalem, Nablus og Ramallah, þar sem vélbyssuskot dundu við í nokkur hundruð metra fjarlægð og fallbyssuskot þess á milli er minn smekkur fyrir gamlárskvölds-rakettum alveg farinn. Ég fékk nú ekki áfallastreituröskun eftir heimkomuna frá Palestínu, en hef orðið var við að það fer stundum um mig: Raketturnar minna mig á byssu- og fallbyssuskotin og hljóð í jarðýtum og öðrum vélum á beltum minna mig á hljóðið í skriðdrekum Ísraela. Annað, sem angrar mig í minni mæli, eru hljóðin í þotum og þyrlum, og lykt af úldnandi rusli.

~~~~~~~~



Í fréttum frá Kóreu: Natsagiin Bagabandi, forseti Mongólíu, hefur gefið Norður-Kóreustjórn loforð um að ekki verði settar upp flóttamannabúðir í Mongólíu fyrir flóttamenn frá Norður-Kóreu. Auk þess gerðist sá fáheyrði atburður að maður flúði til Norður-Kóreu. Það þykir mér nú fréttnæmt, verð ég að segja!

~~~~~~~~



Á MIFTAH.org er áhugaverð grein um kosningarnar til embættis forseta Palestínsku heimastjórnarinnar. Þar er líka þessi mynd af krakka í jólasveinabúningi að fara inn í fæðingarkirkjuna í Bethlehem. Takið eftir því hvað dyrnar sem hann er að ganga inn um eru lágar. Þetta eru aðaldyrnar á kirkjunni.

~~~~~~~~



Ögmundur Jónasson veltir fyrir sér endurþjóðnýtingu í Rússlandi. Ég get nú, fyrir mitt leyti, ekki sagt að ég kenni mikið í brjósti um oligarchana.

Eiga Bandaríkjamenn aðild að hörmungunum í Suður-Asíu með glæpsamlegri vanrækslu? Því er haldið fram í þessari grein.

Walden Bello er filippeyskur rithöfundur, pólítískur aktívisti og prófessor í félagsfræði. Þegar fyrri árásin á Fallujah var gerð, í vor, skrifaði hann þessa grein, sem ég var núna fyrst að reka augun í. Hún er frekar löng of yfirgripsmikil, en ansvíti góð. Fjallar um írösqu andspyrnuna.



~~~~~~~~

Á Electronic Intifada er önnur grein sem ég vil benda á, um yfirvofandi kosningar í Palestínu og blekkingar, skrípaleik og tvískinnung.

Styrmir Gunnarsson segir að Jústsénkó sé "ólíklegur byltingarmaður" -- og undir það get ég tekið. Enda er hann ekki byltingarmaður. "Flauelsbyltingin", "rósabyltingin", "apperlsínugula byltingin" ... þetta eru ekki neinar byltingar. Þetta eru bara valdaskipti þar sem ný valdablokk tekur við af þeirri gömlu. Nýja valdablokkin er hallari undir Vesturlönd og endurspeglar aukin ítök vestræns auðmagns í viðkomandi löndum. Jústsénkó verður þannig fulltrúi fyrir þann hluta úkraínsku elítunnar sem mest styðst við Vesturlönd og vestrænt auðmagn, tákngerfingur þess hvernig vestrænt auðmagn hefur smeygt sér inn í Úkraínu og þanist þar út. Auðmagn stendur í útþenslustefnu í A-Evrópu eins og annars staðar.

Það er rétt hjá Styrmi, að Jústsénkó er ólíklegur byltingarmaður. En það er annað sem Styrmir hermir rétt í dag: Stuðningur Bandaríkjamanna við úkraínskar hreyfingar, sem kenna sig við lýðræði, nemur a.m.k. 65 milljónum dollara. Styrmir segir að "deila megi um hvort slíkt teljist pólítísk afskipti, en lágmarkskrafa hljóti að teljast að þau fari fram fyrir opnum tjöldum" -- satt er það. Ég býst við að Styrmir hefði kallað það pólítísk afskipti ef Sovétmenn hefðu stutt Sameiningarflokk alþýðu -- Sósíalistaflokkinn um 65 milljónir. Það er alveg satt, að svona laun-stuðningur er fyrir neðan allar hellur. Reyndar má segja það sama um hreyfingarnar sem hann hefur runnið til. Þetta eru engar lýðræðishreyfingar, þetta eru auðvaldshreyfingar, sem kenna sig við lýðræði vegna þess að það hentar hagsmunum þeirra betur.



Jústsénkó er ekki góði gaurinn í Úkraínu. Hvorki hann né Janúkóvitsj.

Sá sem stjórnar fjölmiðlunum stjórnar orðræðunni, sá sem stjórnar orðræðunni getur komið til skila öllum þeim áróðri sem hann vill með því að velja réttu orðin.



Hverjir ráða vestrænum fjölmiðlum? Það er vestræna valdastéttin, vestræna auðvaldið. Þegar þjóðarleiðtogar eru kallaðir „brjálæðingar og harðstjórar“ í vestrænum fjölmiðlum, hvað er þá á feðrinni?

~ Þeir gætu verið brjálæðingar og harðstjórar í alvörunni.

~ Þeir gætu átt í beinum eða óbeinum deilum við vestræna auðvaldið og verið rægðir.

~ Þeir gætu staðið í heiðarlegri baráttu gegn auðvaldi og heimsvaldastefnu og uppskorið róg og níð fyrir.



Hvað sem öllu líður er rétt að leggja við hlustir þegar brjálæðingar og harðstjórar berast í tal í fjölmiðlum. Fyrir utan að ekta brjálæðingar eru oft áhugaverðir, þá held ég að fullyrða megi að ofter en ekki séu þeir, umfram annað, fórnarlömb rógs. Hvað svo sem segja má um þá menn að öðru leyti, þá hafa Saddam Hussein, Slobodan Milesovic, Muammar Khaddafi, Hugo Chavez, Fidel Castro og fleiri verið rægðir miskunnarlaust í vestrænum fjölmiðlum. Gleymum heldur ekki Yasser heitnum Arafat.



Ef framsækinn leiðtogi kemur fram á sjónarsviðið og leiðir fólk sitt í varnarstríði gegn innlendu og erlendu auðvaldi og heimsvaldastefnu, hvernig má þá búast við að sjá talað um hann í vestrænum, heimsvaldasinnuðum fjölmiðlum?



„Brjálæðingur og harðstjóri!“



Einkareknir fjölmiðlar eru að mestu leyti í eigu kapítalista, fréttaveitur á borð við AFP og Reuters eru í eigu kapítalista, og ríkisreknir fjölmiðlar eru oft og tíðum í umsjón möppudýra og bürókrata -- atvinnu-erindreka auðvaldsins í kerfinu. Þegar (einkarekinn) fjölmiðill bregst ókvæða við ríkisstjórn eigin lands, þá eru verulegar líkur á að eitthvað merkilegt sé að gerast.

Uppgjör milli valdablokka er algeng skýring, sbr. fjölmiðlamáls-upphlaupið hér á Íslandi. Líka æsa framsæknir fjölmiðlar sig (skiljanlega) yfir atlögum afturhaldsins gegn alþýðunni.



Allavega, það er einn þjóðarleiðtogi sem mig grunar að sé fórnarlamb ósanngjarns rógburðar. Það er ... haldið nú niðri í ykkur andanum: Robert Mugabe, forseti Zimbabwe. Hann er óspart kallaður brjálæðingur og harðstjóri, en er hann það? Ég veit það ekki fyrir víst. Hann hefur staðið í uppskiptum (Chimurenga) á risabúgörðum í landinu, sem hafa verið teknir eignarnámi af hvítum fyrrum eigendum sínum og fengnir í hendur svörtum bændum. Hann hefur ríkt í 24 ár sem forseti. Hann var skæruliði á yngri árum og barðist við menn Ians Smith (ætli stríðsglæpamaðurinn „Halli málaliði“ hafi ekki verið þar á meðal?), hermenn hvítu minnihlutastjórnarinnar sem stjórnaði í sama anda og apartheid í Suður-Afríku. Mugabe kallaði sig eitt sinn marxista -- ég veit ekki hvort hann gerir það ennþá. Hvað veit maður mikið um Mugabe og verk hans í alvörunni? Ekki svo mikið. Ég ætla hins vegar að kynna mér hann þegar ég hef tíma til, sem verður í janúar eða febrúar.

Ég vil meina að trúarbrögð séu í aðra röndina löguð að okkur til að við fílum þau og samþykkjum, en í hina röndina geri þau okkur undirgefin og of þolinmóð gagnvart kúgurum, arðræningjum og öðrum óvinum. Það mætti líkja okkur við fiska og trúarbrögðunum við öngul með agni: Við sjáum þennan girnilega ánamaðk, gleypum hann, en þá er öngull trúarinnar kominn ofan í okkur og hægara sagt en gert að losna við hann. Hmm ... vekur vangaveltur um etýmólógískan uppruna orðsins "engill" ... ætli það sé skylt "öngull"?

Dr. Mustafa Barghouti handtekinn í gömlu Jerúsalem, saklaus. Mustafa er forsetaframbjóðandi, og frömuður í mannréttindamálum, friðsamlegri þjóðfrelsisbaráttu og læknishjálp. Um daginn börðu ísraelskir hermenn hann hjá vegatálma, saklausan. Sharon sagði að Palestínumönnum yrði leyft að halda kosningar. Hvernig er hægt að halda kosningar ef mönnum er meinað að stunda kosningabaráttu? Í hundraðasta sinn: Á orðum Sharons er ekki mark takandi, aðeins á gjörðum hans.

Ég er annars alveg bit yfir þessu flóði við strendur Indlandshafs. Hreint ótrúleg hvað þetta er hrikalegt.

Jústsénkó virðist hafa rúllað upp þessum kosningum í Úkraínu. Kemur ekki beint á óvart. Nú verður vestrænu auðvaldi og heimsvaldasinnum hleypt í kjötkatla Úkraínumanna.

~~~~~~



Reynt myrða háttsettan shíítaklerk. Ef þetta voru herskáir súnnítar, þá var þetta sérdeilis heimskulegt og 'counterproductive' fyrir þjóðfrelsisstríð Íraqa. Innbyrðis erjur eru ekki það sem írösqu þjóðina vantar -- og súnnítar eru ekki réttbornir til valda í Íraq. Ef CIA eða Mossad skipulögðu þetta tilræði var það hins vegar klókt: Sundrar kannski írösqu andspyrnunni og veikir hana.

~~~~~~



Góðar fréttir frá Bretlandi.

Á heimasíðu Félagsins Íslands-Palestínu er ný grein, skrifuð að Uri Avnery og þýdd af bróður mínum. Fyrir þá sem ekki vita, er Avnery stofnandi ísraelsku friðarsamtakanna Gush Shalom. Hann stendur á áttræðu og hefur verið pólítískur aktífisti í meira en 60 ár. Geri aðrir betur.



|=|=|=|=|=|=|=|=|=|

The Proletarian er ágætt blað. Innan um umdeilanlegan boðskap þess má finna sönn gullkorn. Þessi orð geri ég að mínum:

The questions 'addressed' by Kyoto -- gas emissions and global warming -- are issues that, in the interests of the continued existence of mankind, need to be fully investigated and solved without further delay. It certainly is not beyond the realm of human ability to find a solution to these pressing problems -- such is the level of scientific and technical ability at our disposal.

However, the capitalist system cannot and will not mobilise the forces of science for such a purpose. To the imperialist, every penny not used for profit-generating capital is a penny wasted -- a penny closer to being driven out of the market by the competitors.

(The Proletarian, Dec.04/Jan.05, s.7)

Þessar kosningar í Úkraínu eru meiri farsinn. Ljóti skrípaleikurinn. Ég hugsa að Jústsénkó taki þetta núna, en ég vísa á bug þessum áróðri í vestrænum fjölmiðlum, um að hann sé frábær og Janúkóvitsj ömurlegur. Ég er nokkuð viss um að þeir séu ömurlegir báðir tveir, þótt Jústsénkó sé reyndar líklegri til að gera úkraínsku þjóðinni ógagn.

Í leiðara The Proletarian, des04/jan05 tbl., segir:

Despite the best efforts of our 'free' and 'impartial' media, conversation on the topic of the Ukraine regularly arrives at the conclusion that there is something fishy about the favourable coverage given to 'popular' demonstrations and strikes. After all, whi is George Bush to talk about democracy and fair elections? And when did the US ever support a really popular uprising?

Þetta þykir mér vel mælt. (Og til að taka af tvímæli: Er ég að segja að The Proletarian sé mitt leiðarhnoð í völundarhúsi lífsins, óskeikul ritning réttsýnna og ósérplæginna vísdómsvita sem blablabla? Nei.)

~~~~~~~~~~~~~~~~



Lítið á þetta myndband frá írösqu andspyrnunni. Myndskreytt ákall til umheimsins frá vopnuðum viðnámssveitum írösqu þjóðarinnar.

Hins vegar vil ég benda á þessa grein, sem fjallar um írösqu andspyrnuna, og hvernig ruddar, ofstækismenn og hálfvitar hafa rutt sér óeðlilega mikið til rúms innan hennar, og hvernig Íraqar gætu tekið sér Palestínumenn til fyrirmyndar. Löng en áhugaverð.

Ég ítreka það sem ég hef áður sagt á þessum vettvangi, nýlega, sem er að það Íraqsdeild af RIM (Revolutionary International Movement), írasqan maóistaflokk, sekúlar, óbilgjarnan og framsækinn flokk.

Var að taka þátt í könnun á viðhorfum til jafnréttismála. Ágæt könnun þar á ferð. Ég skil samt ekki hvers vegna nálgunin á jafnrétti kynja eða annarra þjóðfélagshópa hefur svona mikla tilhneigingu til að vera borgaraleg, reaktíf og, tja, einhvern veginn vandræðaleg eða eitthvað. Ég vil taka fram að nú er ég ekki að tala um þessa tilteknu könnun, umfram aðrar. En t.d. með umræðuna um jafnrétti og hvernig sú umræða hefur áhrif á brautargengi kvenna. Nú býst ég við að hún geri það að einhverju leyti, en hvað ætli ráði mestu um stöðu kvenna í efnahagslífinu? Ég leyfi mér að fullyrða að það er það sama og ræður flestu öðru í efnahagslífinu: Eignarhald. Konum vegnar verr í efnahagskerfinu vegna þess að þær eiga miklu minni eignir en karlar. Svo einfalt er það. Já, það eru fleiri breytur. Auðvitað. Þetta er samt breytan sem ræður úrslitum. Jafnrétti kynjanna í reynd kemst þá og því aðeins á, að eignarhald þeirra í efnahagskerfinu verði jafnt.



Ein leið til þess, kannski sú einfaldasta og skilvirkasta, auk þess sem hún þjónaði fleiri hópum sem eiga undir högg að sækja (=næstum því öllum), væri sósíalisminn. Obbobobb, hvað, er ég að tala um gúlag og stalínískar hreinsanir? Nei, auðvitað ekki. Ég er að tala um að einkaeignarhald á tækjum efnahagskerfisins, tækjunum sem þjóðfélagið framleiðir lífsviðurværi sitt með, heyri sögunni til, og í stað þess að framleiðslan þjóni fámennri forréttindastétt (les: hvítir karlar) og gróðafíkn hennar, þá miðist hún við þarfir alla almennings.



Þessi sterka borgaralega tilhneiging, til að vilja leysa öll vandamál innan ramma auðvaldsins og borgaralegra þjóðfélagshátta, þýðir að þótt eitt vandamál leysist, þá eru hin eftir óleyst.

Það, að konur sem heild eigi minna og ráði minna en karlar sem heild, þýðir að þær eru undirstétt. sama má segja um aðra hópa sem eiga undir högg að sækja, t.d. innflytjendur. Undirstétt. Undirstéttunum vegnar best ef þær halda saman gegn sameiginlegum andstæðingi, yfirstéttinni. Með því að undirstéttir standi ekki saman, er yfirstéttinni ekki ógnað og oftast er henni í sjálfs vald sett hvort hún verður við kröfunum. Samstaða undirstéttanna væri hins vegar svo mikill þrýstingur, að yfirstéttin gæti ekki staðið gegn honum. Ef undirstéttir standa saman geta þær unnið mikla sigra.

Það þarf að eyða stéttamismun, og þá eyðist af sjálfu sér sá pólítíski og þjóðfélagslegi mismunur sem leiðir af honum. Þann dag, sem þessi skilningur verður almennur, verður hægt að fara að gera eitthað af viti.





~~~~~~~~~~~~~~~~

Ísraelski hermaðurinn sem skaut Tom Hurndall viðurkennir að hafa vitað að Hurndall væri óvopnaður. He also claims that he was under orders to open fire on anyone, even unarmed people. Hmmm?



~~~~~~~~~~~~~~~~

Nepalskir maóistar ætla að setja Katmandú í herkví - öðru sinni síðan í haust.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Bandarískt verktakafyrirtæki dregur starfsemi sína burt frá Íraq.



~~~~~~~~~~~~~~~~

Bernard Kerik hættir hjá ráðgjafarfyrirtæki sínu og Giulianis -- Kerik er sá sem varð að hætta við að gerast þjóðaröryggisráðgjafi í BNA vegna þess að hann hafði ráðið ólöglegan innflytjanda sem barnfóstru. En hann er með fleira á samviskunni: Lesið þetta!



~~~~~~~~~~~~~~~~

Að lokum, ég hef fjarlægt linkinn á Útvarp Sögu. Ég geri það með trega, en þetta gengur alveg fram af mér. "Næst heyrum við kraftaverkasögur af fólki sem fór í spjaldbeinablabla"-vitleysa.



Enn fremur hef ég bætt nokkrum linkum neðarlega í dálkinn til hægri. Flestir þeirra eru á flokka maóista, m.a. í Nepal, Afghanistan og Tyrklandi.