Mér er spurn...

Ísraelar drepa tólf Palestínumenn á Gaza; „flestir þeirra eru“ þó „sagðir hafa verið herskáir Palestínumenn“ þannig að við getum andað léttar, býst ég við. Mér er spurn, hver segir að þeir hafi verið það? Ísraelar? -- og annað: Hvers vegna er ekki talað um herskáa Ísraela í þessu samhengi?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Rafmagnsleysi í New York -- hita kennt um. Mér er spurn, hvers vegna er kerfið ekki hannað til þess að standast aðstæður sem má búast við að komi upp? Getur verið að kerfið sé fjársvelt, eins og fleira í innviðum Bandaríkjanna? Það eru ekki mörg ár síðan rafmagnið sló út á stórum hluta austurstrandarinnar, vegna þess að viðhaldið var ekki í lagi. Getur verið að svipað sé í stöðunni núna?

Í gær var Morgunblaðið aðeins 44 blaðsíður. Fasteignablað Morgunblaðsins var aftur á móti 64 blaðsíður. Segir þetta ekki sitt?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hrafn Malmquist skrifar á Eggina: Hvað er Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn?

Af fréttum dagsins -- mótmæli, Gaza, Republika Srpska

Saving Iceland fjalla um stóriðjumótmælin í gær. Það er líka fjallað um þau á mbl.is, Vísi og víðar -- og mér finnst kostulegt að sjá umræðuna. Sumir eru augljóslega að grínast með gífuryrðum, enda er það bara hlægilegt að tala um brot á fánalögum. Eins og það sé issjúið? Hversu mörg börn ætli hafi látið íslenska fánann snerta jörð í gær? Hvað ætli margir hafi verið með andlitsmálningu þar sem fáninn var í röngum hlutföllum? Brot á fánalögum -- asnalegt, segi ég.
Svo kemur sami kvakandi kórinn fram og venjulega, blaðrandi um að mótmælendur séu ómarktækir (vegna þess að þeir sjálfir eru ósammála þeim), það sé rangt að mótmæla þannig að fólk láti taka eftir sér -- best sé að vera bara einn og asnalegur og mótmæla á einhverjum afviknum stað og helst með ljósin slökkt, að mótmælendur séu letingjar (er það leti að nenna að búa til 25 metra langa borða eða skipuleggja stóreflis tjaldbúðir eða vera reiðubúinn að sitja í fangelsi fyrir hugsjónirnar?) og svo að þau séu atvinnulaus (hvernig vita menn það? eru ekki flestir annars í fríi hvort sem er á sautjánda júní?) og flest flokksbundin í VG. Þeim til fróðleiks sem ekki vita, þá veit ég satt að segja ekki um einn einasta félaga í Saving Iceland sem er flokksbundinn.
Þessi jarmandi hjörð er fyrirsjáanleg, svo ekki sé meira sagt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ísraelar loka Gaza og taka upp samstarf við valdaránsstjórn Abbasar (Vísir). Evrópusambandið er ekki lengi að stökkva til að styðja hana líka (Moggi, Moggi). Það er greinilegt að það á að ganga milli bols og höfuðs á palestínsku þjóðfrelsishreyfingunni undir því yfirskini að Hamas séu svo mikil illmenni. Ég játa að mér finnst umhugsunarefni hvað Ingibjörg Sólrún gerir nú. Viðurkennir hún kvislingana eða bíður hún átekta?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Sú frétt sem kom mér samt hvað skemmtilegast á óvart var sú um virkjanasamninga við Serbneska lýðveldið. Republika Srpska er annað af ríkjunum tveim í Bosníu-Herzegóvínu. (Svo ég monti mig: Ég fór þar í gegn síðasta sumar og er með stimpilinn þeirra í vegabréfinu.) Þetta þykir mér gleðifrétt. Það er að segja, ekki endilega að samningarnir snúist um virkjanir (ég hef svosem ekki skoðun á því í sjálfu sér, enda veit ég ekki nóg um þetta tiltekna mál), heldur að það séu komin einhver tengsl við Bosníu-Serba. Þeir eru fólkið sem við héldum öll fyrir nokkrum árum að væri upp til hópa stríðsglæpamenn og smábarnaætur. Það er auðvitað vitleysa.
Izetbegovic í Bosníu var harðlínuíslamisti og vildi stofna íslamskt lýðveldi í Bosníu. Hans fylgismenn voru reyndar í minnihluta, en komu sér í þá stöðu að gera stefnu sína að stefnu landsins, með ýmsum og misjafnlega geðslegum leiðum. Þegar Júgóslavía var gerð upp, þá má auðvitað segja að Bosníumenn hafi haft sama sjálfsákvörðunarrétt og aðrir og ef þeir vildu vera sjálfstæðir, þá var annað ekki sanngjarnt en að þeir fengju það. En hvað með Bosníu-Serba? Rökin fyrir því að Bosnía fái að kljúfa sig út úr Júgóslavíu eru um leið rök fyrir því að Bosníu-Serbar fái að kljúfa sig út úr Bosníu. Eða áttu kristnir eða trúlausir Serbar að sætta sig við að íslömsku ríki væri troðið upp á þá? Auðvitað ekki. Fyrst Bosnía sagði sig úr lögum við Júgóslavíu til að byrja með, þá hef ég fulla samúð með Bosníu-Serbum að segja sig úr lögum við Bosníu. Sama má reyndar segja um Serbana sem búa í Kosovo, ef Albanarnir þar vilja endilega segja sig úr lögum við Serbíu. Serbneski minnihlutinn í Kosovo á ekki sjö dagana sæla, og þar eins og annars staðar hafa þeir myndað með sér samtök um að verja sig ef til þess kemur. Ansi er ég samt hræddur um að sumir fari offari ef það verður, og margur mundi snýta rauðu sem á það ekki skilið.

Mótmæli dagsins

Jæja, ég varð við minni eigin áskorun og fór áðan og mótmælti herskipakomunni. Bjó til skilti þar sem stendur "NATO - Nazi American Terrorist Organization" þar sem "N"-ið í "NATO" er stílfærður hakakross. Þjóðverjarnir á Sachsen við Miðbakka kipptu sér ekkert upp við okkur, og stóðum við þar um hríð. Þegar við hins vegar fórum inn að Sundahöfn, þar sem amerískt morðtól flaut fyrir landi, gerði Kaninn sér lítið fyrir og lokaði skipinu fyrir gestum á meðan þessi vafasami fámenni hópur af sakleysislegu, meinleysislegu og friðelskandi fólki stóð þarna. Þeir færðu okkur vald til þess að loka skipinu með því að standa þarna! Það var nú ekki laust við að maður væri upp með sér yfir að vera álitið svona merkilegur, og varð þetta okkur hvatning til að standa lengur en við hefðum ella nennt.

Segjum nei við morðum

Það fljóta morðtól á Reykjavíkurhöfn og Sundahöfn og ég skora á andstæðinga hernaðar að
koma því til skila á einn eða annan hátt, hvaða hug við berum til svona tækja.

NATO-herskipin í Reykjavíkurhöfn verða sýnd almenningi á þjóðhátíðardaginn.
Af því tilefni munu félagar úr SHA mæta með dreifirit, þar sem dregnar eru fram
ýmsar staðreyndir um NATO og tilgang herskipanna.
Staðið verður við þýska skipið við Miðbakka í gömlu höfninni kl. 12.

Þetta er áminning hernaðarbandalagsins, sem kennt er við Atlantshaf, um hvar við eigum að standa í alþjóðamálum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Er það ekki annars hlægilegt þegar Ingibjörg Sólrún segist ekki styðja Íraksstríðið og Nicholas Burns brosir alveg jafn breitt? Það er ekki að sjá að stjórnarráðið hafi gefið til kynna að formlegum stuðningi Íslands við fjöldamorð sé lokið. Plís, leiðréttið mig ef þið vitið betur.
Er ekki annars hlægilegt þegar stuðningsmenn stríðsins láta eins og listinn sé ekki til?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Við höldum upp á þjóðfrelsi okkar samtímis því sem við erum hluti af hópnum sem neitar Írökum um þjóðfrelsi. Væri rangt að kalla það hræsni?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Fatah halda valdaráni sínu áfram í Palestínu, Abbas reynir að svipta Hamas þeim völdum sem byggjast á sigri í lýðræðislegum kosningum og með stuðningi Bandaríkjanna. Það er ekki skrítið, enda er Salam Fayyad, nýi forsætisráðherrann, hallur undir Bandaríkin og hefur góð tengsl við Ísrael. Er fólk hissa? Þetta heitir að menn séu samverkamenn hernámsliðsins. Það eru til ýmis samheiti, sum hver gildishlaðnari. Og þá stendur nú ekki á Evrópusambandinu að taka aftur saman við valdaránsstjórn Abbasar -- og einhvern veginn gæti maður ímyndað sér að nú minnki andúð Geirs H. Haarde á stjórninni, fyrst hún er ekki lengur lýðræðisleg.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er greinilega nauðsynlegt að byggja álver og égveitekkihvað á Húsavík til þess að stemma stigu við þessu hvínandi atvinnuleysi.

Abbas biður um grið

Þegar Mahmoud Abbas biður um vopnahlé, um leið og hann skipar öryggissveitunum að svara árásum, um leið og bardagar eru að brjótast út á Vesturbakkanum og um leið og hann ákveður að leysa heimastjórnina upp, þá hlýtur það að teljast til marks um að hann finni að hann sé að tapa þessum slag. Það er að segja, tapa honum á Gaza. Það er tvennt ólíkt, Gazaströndin og Vesturbakkinn. Þótt Gaza sé áhrifasvæði Hamas, þá er ekki víst að áhrif þeirra séu eins sterk á Vesturbakkanum (eða, réttara sagt, þá veit ég það ekki) -- og þriðja óráðna dæmið eru svo flóttamennirnir, sem skipta milljónum í löndunum um kring. En það er greinilegt að Hamas vinna á.

Ég játa það fúslega að í þessum bardaga er mín samúð með Hamas. Það er vegna þess að Mohammed Dahlan og dauðasveitir hans, þjálfaðar af Bandaríkjamönnum, bíða með blóðbragð í munninum eftir því að sökkva tönnunum í forystu Hamas, murka úr henni lífið og skelfa almenna stuðningsmenn til hlýðni -- og slá þannig kollinn undan andspyrnunni og selja landsmenn í böðla hendur. Það er fásinna að láta eins og þetta séu einhver óskiljanleg átök eða að erfitt sé að greina hver eigi upptökin. Það er alveg skýrt. Upptökin liggja hjá gerspilltum elementum innan Fatah -- þ.e.a.s. kreðsunni í kring um Dahlan -- og það er svo aukaatriði hver skýtur fyrstu kúlunni. Í því samhengi er óhætt að halda því til haga að í desember stóðu kónar Dahlans að morðtilræði við Ismail Haniyeh.

Það er óhætt að fullyrða að atburðir næstu daga geta reynst Palestínumönnum afdrifaríkir.

Eins og þjófar að nóttu...

Eins og fyrri daginn var ég úti í garði áðan, í óða önn við að reyta skriðsóley. Hafði reytt nokkra fermetra í dag, og klukkan langt gengin eitt að nóttu. Heyri ég þá bíl nema staðar á götunni fyrir framan húsið. "Ah," hugsa ég, "minn kæri meðleigjandi er seint á ferðinni -- nema þarna fari minn kæri nágranni." Þegar ég leit upp -- ég var skríðandi í drullunni fremst í garðinum, í því horni sem er fjær hliðinu, sé ég ókunnuga menn -- þrjá talsins -- koma inn um hliðið, á milli runnanna og inn á blettinn. Með vasaljós í höndunum, og eitthvað fleira. Ég reis upp, með fíflajárnið í hendinni. Þeir komu auga á mig í rökkrinu og brá við. "Góða kvöldið," bauð ég, frekar önuglega, "var það eitthvað?" Forsprakkinn hafði orð fyrir þeim: "Böh.. við erum bara að tína orma." Ég sagði þeim að allir ormar í þessum garði væru mín eign. Það var að vísu hvít lygi -- tæknilega séð er ég ekki eigandi hússins þótt ég hafi reyndar frjálsar hendur í garðinum -- en boðflennurnar höfðu sig á bak og burt, upp í bíl og keyrðu í burtu. Var ég að koma í veg fyrir innbrot? Eða var ég að bjarga saklausu ánamöðkunum mínum úr klóm vandalausra?

Hamas vs. Fatah

Mohammad Dahlan er kallaður hinn tilvonandi Augusto Pinochet Palestínu. Núna þegar bardagar standa yfir, hvað ætli hann sé að gera? Jú, nema hvað, það vill svo heppilega til að hann er staddur í Kaíró, þar sem hann undirgengst aðgerð vegna meiðsla á hné. En sú tilviljun að hann skyldi vera mátulega kominn í öruggt skjól. Ismail Rudwan er talsmaður fyrir Hamas. Hann kenndi Dahlan um tilræði við Ismail Haniyeh í desember síðastliðnum -- hann nafngreindi hann.
Það er villandi og afvegaleiðandi að tala um þessi átök eins og Hamas séu öðru megin og stuðningsmenn Abbaras hinu megin. Fatah-megin eru stríðsmenn sem svara ekki til Abbasar heldur Mohammeds Dahlan -- kvislingsins sem á að ganga erinda Ísraels og Bandaríkjanna með því að kurla niður palestínsku andspyrnuna.
Ég get ekki varist þeirri tilhugsun að Hamas-samtökin séu núna -- í þessum töluðum orðum -- síðasta varnarlína skipulagðrar, opinberrar andspyrnu gegn hernáminu. Niðurstöður þessara bardaga skipta úrslitamáli fyrir framtíð Palestínu, hvort það verða kvislingar eða andspyrnan sem veita fólkinu forystu. Ef Fatah hafa betur verður andspyrnunni naumast fyrir að fara nema neðanjarðar á herteknu svæðunum.

Ekki líst mér á blikuna

Ef þessi frétt er eitthvað í námunda við atburðarásina, þá er óþverri framundan í Palestínu -- valdataka Mohammeds Dahlan og dauðasveita hans. Hann er öryggismálastjóri Fatah, með mörg hundruð manna prívat her sem er þjálfaður af Bandaríkjamönnum og Ísrael -- og hefur verið kallaður hinn tilvonandi Augusto Pinochet Palestínu. Ef hann framkvæmir áætlunina sem menn vita að hann á, semsé að ganga milli bols og höfuðs á Hamas og öðrum andspyrnuhreyfingum, þá líst mér ekki á blikuna. Þetta er kvislingur.

Sulta, sulta og meiri sulta

Síðasta haust bjó ég til rifsberjasultu og rabarbarasultu. Framleiðslan fór fram á næturvakt á Kleppi, rabarbarinn tíndur á lóðinni þar og rifsberin heima hjá mér. Nú í nótt sem leið bjó ég svo til 9 krukkur af rabarbarasultu, og 13 krukkur nóttina þar áður, úr rabarbara sem var allur tíndur á Kleppi líka. Segið svo að það séu ekki hlunnindi að vinna þarna! Segið svo að maður sitji auðum höndum í vinnunni!

Afrek í garðinum

Garðurinn á hug minn allan þessa dagana, eins og fram hefur komið. Eða, réttara sagt, hann er ofarlega á forgangslistanum. Verst hvað vaktirnar á Kleppi taka mikinn tíma.
Ég er búinn að fara með líklega á annað tonn af garðúrgangi í Sorpu. Það sér, held ég, fyrir endann á kerflinum, en skriðsóleyin er meira og minna eftir. Ég ætla ekki að halda nákvæmt registur hér á blogginu yfir hverja kerru af úrgangi eða hverja skóflu af mold -- en langaði bara til að deila því með heiminum hvað það er ánægjulegt að hugsa um garðinn sinn.

SLFÍ, reykingar o.fl.

Það er grein eftir mig á Egginni í dag: Af fulltrúaþingi SLFÍ. Sviptingarnar í Sjúkraliðafélagi Íslands hafa verið miklar í vetur; það verður athyglisvert að sjá hvernig nýendurkjörnum formanni tekst að halda friðinn á þessu kjörtímabili.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Vegna þessa almenna reykbanns sem tekur gildi á morgun er rétt að minna á ágæta grein Jóns Karls Stefánssonar á Egginni í gær, um Reykingabannið og samvinnurekstur. Um leið er best að blása í sinn eigin lúður; ég skrifaði um afstöðu hins frjálslynda marxista til reykingabanns fyrir rúmum tveim árum. Ég held að það sem ég skrifaði þá standi barasta óbreytt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi um reykingabannið, þá verður reykingasamkoma í kvöld. Markmið: Að reykja eins mikið á krá og hægt er á meðan það er leyfilegt. Staður: bakherbergi Celtic Cross, stund: 20:00. Áhugafólk um reykingar velkomið.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Félagar í Félaginu Íslandi-Palestínu ættu að fá Frjálsa Palestínu inn um bréfalúguna eftir helgi, ef ekkert fer alvarlega úrskeiðis. Ég held að þetta tölublað sé bara frambærilegt, þótt ég segi sjálfur frá.

Ég fór með rangt mál

Í síðasta innleggi hér sagði ég að garðurinn minn hefði verið í órækt í yfir 20 ár. Það var rangt hjá mér. Mágur minn var svo vinsamlegur að leiðrétta mig og minna mig á að meðan hann bjó þarna lét hann sitt ekki eftir liggja. Þessi yfirsjón lætur mér líða bjánalega. Eftir 20 ára órækt hefði garðurinn litið mun verr út en hann gerði til skamms tíma. Nær væri að tala um að illgresi hefði lítið verið reytt og trjá- og runnagróður lítið grisjaður undanfarin ár. Það hefur svo sannarlega verið nóg að gera í garðinum undanfarið, en tíminn var gróflega ofmetinn hjá mér. Óneitanlega var hann í ágætu horfi þegar systir mín og mágur bjuggu þarna, en nú eru liðin nokkur ár síðan það var og það fennir víst hratt í sporin...

Með öðrum orðum: Ég fór með fleipur og mér þykir það leitt.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Meðal annarra orða, þá stendur heilmikið til með þennan garð, bæði skammtímaáætlanir og langtímaáætlanir. Ég reikna með að fræða mína tryggu lesendur um þær eftir því sem þeim vindur fram.

Tony Sayegh skrifar: Is it really just an Inter-Palestinian Fight?, og fjallar um dauðasveitirnar sem Mohammed Dahlan er að koma upp með tilstyrk BNA og Ísraels, til þess að "friða" landa sína í eitt skipti fyrir öll. Lesið þetta!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Amnesty vara við óttaherferðinni sem ríkisstjórnir og fleiri valdamenn beita til þess að búa til skálkaskjól til að grafa undan mannréttindum. Þessi tilhneiging hefur ekki farið framhjá neinum sem er ekki því ákveðnari í því að sjá hana ekki.

Mold undir nöglunum

Fyrsta vorið sem ég hef búið á Laufásvegi hefur hingað til verið alveg hreint ágætt. Ég er svo heppinn, að umhverfis húsið er stóreflis garður. Í honum hefur varla verið tekið til hendinni í meira en 20 ár (með honorable undantekningum af hálfu föður míns og stundum mín) og í stuttu máli ekki vanþörf á. Þannig að ég hef verið með annan fótinn úti í garði í vor. Ég hef til dæmis gjarnan komið heim af næturvakt og stungið upp eða reytt kerfil í einn til tvo tíma áður en ég tek á mig náðir.
Ég hef meðal annars sett niður kartöflur, gulrætur og rósir, fellt tvö tré sem var fyrir löngu kominn tími á, brytjað mörg tonn af greinarusli niður í viðráðanleg stykki og síðast en ekki síst hef ég snúið vörn í sókn gegn erkióvininum -- kerflinum. Kerfill var orðinn of umsvifamikill í garðinum mínum (áður en ég tók til hendinni), en hefur hins vegar gleypt garð nágrannans algerlega. Það var því ekki um annað að ræða en að fara og stinga nágrannagarðinn upp eins og hann leggur sig. Ég er búinn að gera það þrisvar sinnum, og hef undanfarið verið að fínkemba hann í leit að smákerflum.
Rabarbarinn sem ég setti niður í fyrrahaust hefur það fínt og er hinn sprækasti. Ég hlakka til að éta hann.

Nýja ríkisstjórnin, Palestína, Moggablogg...

Ég vil bara segja eitt um ríkisstjórnina sem er að koma í dagsljósið, að ég er jafn andvígur henni og síðustu ríkisstjórn. Ef skipting ráðuneyta milli kynja verður jöfn hjá Samfylkingunni fær hún að vísu prik fyrir það, sem og fleira, því get ég ekki neitað. En það voru líka einstök atriði sem gamla ríkisstjórnin mátti eiga og fékk prik fyrir. Nei ég veit, mér varð nú ekki tíðrætt um þau, en þau voru nú þarna, seisei já -- skárra væri það nú.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég bendi á frétt af Ortrud Gessler Guðnason, sjálfboðaliða frá Íslandi sem er í Palestínu og varð fyrir barsmíðum af hálfu ísraelskra óknyttaunglinga. Lesa má fréttatilkynningu Félagsins Ísland-Palestína í heild sinni á Egginni: Sjálfboðaliði frá Íslandi varð fyrir barsmíðum í Palestínu. Það er ljóti óaldarlýðurinn, þessir landtökumenn.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eldar Ástþórsson skrifaði grein á Vísi um daginn: Til helvítis með Palestínu! heitir hún. Heill hópur zíonista skríður fram úr fylgsnum sínum til þess að kommentera á grein Eldars, og eru flest kommentin hvert öðru vitlausar. Hvar er þetta fólk dagsdaglega? Létu Zíonistasamtök Íslands (ZSÍ) boð út ganga á póstlistanum sínum?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl Stefánsson skrifar á Eggina: Riftir milli grasrótarhópa og austfirskra launþega.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Moggablogg fer hrikalega í taugarnar á sumum. Ég er í sjálfu sér ekki í þeim hópi, en hef samt vissa andúð á því. Það er þægilegra að geta fest blogg beint við fréttir, og það er hentugt að hafa flesta bloggara landsins tengda innbyrðis, og ætli Moggabloggið hafi ekki blásið nýju lífi að glóðum kulnandi bloggmenningar? Altént er það þó eitt: Einsleitni. Þegar flest blogg eru af sama taginu, hvar er þá fjölbreytnin? Ég get svosem trútt um talað, skrifandi á blogger.com... Auk þessflokkast það tæpast undir frjálsari bloggheim, að hann sé undir valdi Morgunblaðsins. Ég er allavega ennþá hérna, og hef lítið hugsað mér til hreyfings (en stundum þó..)
Það er hins vegar eitt sem fer ósegjanlega í taugarnar á mér við sum Moggablogg. Sumir bloggarar þar hafa þann leiða ávana að kommentera á frétt á mbl.is, segja "Það var aldeilis" í fyrirsögninni eða eitthvað ámóta innihaldsríkt, copy/peista síðan allri helvítis fréttinni inn í bloggið sitt í stað þess að láta bara helvítis linkinn nægja! Hefur þetta fólk ekki áttað sig á því að aðrir eru fullfærir um að lesa fréttina sjálfir á mbl.is í gegn um linkinn? Þ.e.a.s. ef þeir komu ekki þaðan inn á bloggið? Það er til tilbrigði við þetta, sem er fólkið sem les frétt og sér ástæðu til að skrifa sérstakt blogg sem ber sama titil og fréttin, og svo gott sem ekkert nýtt kemur fram í, þótt hlutirnir séu orðaðir aðeins öðruvísi (fyrir utan titilinn). Ég held ekki að ég þurfi að nefna nöfn.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég var að ljúka við að ganga frá efni í Frjálsa Palestínu, málgagn Félagsins Island-Palestína, sem ég ritstýri í ár. Það fylgir því viss ánægja að ljúka þannig verki. Ég hlakka til að sjá blaðið koma út. Innanbúðarupplýsingar: Takið kvöldið 5. júní frá, því þá verður félagsfundur sem verður um leið útgáfuhóf blaðsins.

Á eftir fer ég og kýs VG

Ég er utan flokka og enginn flokkur hér er mér fyllilega að skapi. Hins vegar ætla ég að kjósa VG, og fyrir því eru einkum tvær ástæður. Flokkurinn er mun trúverðugri en aðrir flokkar í jafnréttimálum og í umhverfismálum. Þar við bætast fleiri mál, en í þessum tveim skarar hann mest fram úr.

Það sem mér liggur á hjarta í dag

Það er grein eftir mig í Mogganum í dag. Ef fólk hefur ekki tök á að kaupa Moggann til að lesa hana, þá hef ég ákveðið að vera svo rausnarlegur að birta hana einnig á Egginni: „Íraksstríðið: Mistök?“ heitir hún. Ríkisstjórnin hefur alveg verið leiðinleg við okkur hérna á köflum og svona, en hún hefur þó ekki stutt það að við fengjum sprengju í hausinn. Það er að segja, við sem búum á Íslandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hin mæta Katrín Jakobsdóttir minnist á vinnustaðalýðræði á s. 41 í Mogganum í dag. Ég gæti ekki verið meira sammála; lýðræði á vinnustöðum væri hin mesta gæfa. En gætum að: Það er ekki lýðræði að hafa samráð við undirmenn sína. Ekki heldur að bera virðingu fyrir þeim, umbera að þeir séu í stéttarfélagi, vera alþýðlegur við þá eða kaupa bakkelsi á föstudögum. Á meðan einn maður, eða nokkrir, geta ákveðið að leggja niður fyrirtækið eða hækka sín eigin laun eða þannig -- með öðrum orðum, meðan lítill hópur eigenda eða embættismanna hefur völdin á vinnustaðnum, þá er ekki hægt að segja að þar ríki lýðræði. En lýðræði er gott og æskilegt -- við ættum fyrir alla muni að reyna að koma því á á sem flestum vinnustöðum -- en það er varla nema ein leið til þess, og hún heitir afnám auðvaldsskipulagsins.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég er ekki vanur að halda með stórkapítalistum. Alls eki þegar þeir beita peningum sínum í pólitísku skyni. Það er ekki lýðræðislegt að stórfyrirtæki skipti sér af stjórnmálum -- peningar þeirra koma beint úr vösum arðrændra starfsmanna og/eða kúnna, sem hafa lítið að segja um pólitíkina sem viðkomandi fyrirtæki skarar eld að. En þegar Jóhannes í Bónus birtir heilsíðuauglýsingar og skorar á kjósendur Sjálfstæðisflokksins að strika Björn Bjarnason út -- þá liggur nú við að maður geri undantekningu. Ég meina, þarna er verið að fórna minni hagsmunum fyrir meiri, er það ekki? Það sem Jóhannes gerir er rangt í sjálfu sér, en inntakið í því er rétt. Ég ætla reyndar ekki að strika Björn Bjarnason út, en það er ekki vegna þess að ég sé svo hrifinn af honum...
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er sagt að Kölski freisti ekki þeirra sem hann telur sér vísa. Nú hefur Sjálfstæðisflokkurinn enn ekki hringt í mig. Hvers vegna ætli það sé eiginlega? Ég veit ekki hvort ég get kosið flokkinn sem ég fæddist inn í ef hann hringir ekki í mig til að segja mér hvers vegna ég ætti að gera það. Nú hlýt ég að hugsa minn gang.
Ég þekki pólska konu sem er á kjörskrá hérna. Um daginn var hringt í hana frá Sjálfstæðisflokknum. Hinu megin á línunni var önnur pólsk kona sem vildi útskýra fyrir henni hvað Sjálfstæðisflokkurinn væri nú fínn og flottur og að hún ætti nú að kjósa hann. Mín var nú ekki alveg viss, sagðist vera efins. Hin bauð henni þá að koma á fund og kynna sér málin nú almennilega. Eftir nokkrar fortölur sagði mín: "Kannski kem ég .. ekki."

Játningar, þó ekki eftir Ágústínus kirkjuföður

Ég er svag fyrir Spiderman. Það er að segja -- myndirnar eru fínar og allt það -- en teiknimyndasögurnar eru eitt það skemmtilegasta sem ég veit. Ég fylgist náið með sögunni sem er í Mogganum, og finnst hún æsispennandi. Gömlu blöðin eru líka gersemar. Einu sinni stappaði nærri því að ég læsi yfir mig af þeim. Það eru sko bókmenntir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er grein eftir mig í Mogganum í dag, á blaðsíðu 45. Ég hef nokkrum sinnum áður skrifað í Moggann, og alltaf fæ ég sömu tilfinninguna þegar ég les mínar eigin greinar þar -- sömu tilfinningu og þegar ég heyri mína eigin rödd á segulbandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég verð að viðurkenna að ég hef lengi verið aðdáandi Eiríks Haukssonar. Ég gerðist svo frægur að sjá hann á tónleikum á Wacken 2001, þar sem hann söng með hljómsveitinni sinni Artch frá Noregi -- ef þið viljið getið þið séð myndir á heimasíðu þeirra, þar á meðal þessa, þar sem baksvipnum á mér tvítugum bregður fyrir fremst á myndinni.
Mér finnst Evrósjón hins vegar frábærlega leiðinleg keppni. Ég hef meira að segja sloppið við að heyra þetta æðislega lag sem stóð sig svo eftirminnilega. En kommon, austur-evrópsk mafía? Hvað meinar maðurinn? Eins og Norðurlöndin séu ekki mafía líka? Þau eru bara ekki eins mörg, díses. Norðurevrópska mafían er bara léleg mafía vegna þess að hún getur ekki keppt við austurevrópsku mafíu.
Ég efast um að ég muni eyða fleiri orðum í Evrósjón. Á ævinni.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Doddi er í bænum. Þá er gaman.

Í dag fór ég í nokkur erindi. Ég var afgreiddur af homma, gyðingi, anorexíusjúklingi og manni með nef eins og Matthías Jochumsson. Skemmtilegt hvað lífið getur verið litríkt.