Fáheyrt! Hugsa sér að þessir sokkar skuli vera svo óforskammaðir að telja sér stætt á þessu! Einhvers staðar á nú eftir að heyrast hljóð úr horni, er ég hræddur um! Nepótisminn allsráðandi, spilling og fyrirgreiðsla.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

olíuverðið er komið upp í rjáfur. 50 dollarar tunnan, síðast þegar ég vissi. Það er engin ástæða til bjartsýni, það á ekki eftir að lækka mikið aftur. Ekki í bráð, og varla nokkurn tímann. Að öllum líkindum erum við að horfa á fyrstu ummerki olíutindsins svokallaða - þegar olíuframleiðsla heimsins nær hámarki og fer að dragast saman aftur. Hraðar og hraðar. Hvað kemur í staðinn? Tja, ég býst við að við getum alltaf bitið gras.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í Nepal stendur yfir allsherjarverkfall. Maóistum gengur nokkuð vel í byltingarstríðinu gegn harðstjóra-einvaldinum Gyanendra og forneskjulegu aðalsveldinu. Byltingarstríð nepalskra maóista er nokkuð sem ég fylgist með af áhuga. Las um daginn málgagn þeirra og þeir eru með allt á hreinu, fræðilega séð. Ég er bjartsýnn á að þeir hafi þetta.

Kominn heim frá Ungverjalandi. Ferðing þangað, dvölin þar og ferðin heim gekk allt eins og í sögu. (Eiginlega svo vel að mér datt helst í hug að ég væri orðinn vanur ferðamaður.) Mér tókst meira að segja að bjarga mér smávegis á ungversku!



Ég lenti á Stansted kl. 8:30 í gærmorgun (þriðjudag). Tók lest niður í bæ. Þar sem ég átti nokkra klukkutíma í heimsborginni ákvað ég að fara í bókabúðir. Ég hafði farið á stúfana daginn áður og leitað á netinu og þetta er búðin sem ég fór í fyrst:

Housmans Bookshop

5 Caledonian Road

London N1 9DX

Leiðbeiningar: Farið með Underground á King's Cross St. Pancras. Finnið götu sem heitir York Way. Gangið hana frá lestarstöðinni. Fyrsta gata til hægri heitir Caledonian Street. Hún endar í Caledonian Road og þetta er númer 5.

Housmans Bookshop er róttæk bókabúð. Þar er bæði venjuleg bókabúðar-deild, ritfangadeild, deild með róttækum blöðum og loks, síðast en ekki síst, fornbókadeild (second hand)!

Ég undi mér þarna nokkra stund og rogaðist á endanum út með fullan plastpoka. Þarna mun ég koma aftur og með fleiri peningaseðla en síðast. Í húsinu við hliðina (Cal.Rd. 7 eða 9) er svo krá sem er ódýr og subbuleg en selur ágætan Guinness.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Fleyg orð: „Ég ber [konuna mína] vegna þess að kona á að óttast eiginmann sinn og með þessu móti neyði ég hana til að virða mig“ - svo segir karl einn í Íran. Hann hlýtur að vera alveg ótrúlega heimskur; flestir sem hugsa svona hafa nú í það minnsta vit á að þegja um það...

Tilkynning:

Takið frá miðvikudaginn 29. september næstkomandi, einkum kvöldið, og kannski seinni hluta síðdegisins. Nánar útskýrt síðar.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í gær stóð, eins og alkunna er, Gagnauga.is að minningardagskrá um fórnarlömb fjöldamorðanna 11. september 2001. Yfirskriftin var Opið sár. Dagskrána má sjá hér. Ég var þarna.



Hér fylgir lausleg endursögn á því helsta sem kom fram, ásamt því sem ég hugsaði meðan ég hlustaði á framsögurnar.



Ögmundur Jónasson fór á kostum. Fyrirlestur hans hefði átt að varðveitast á spólu. Ég vona að hann setji hann í það minnsta á síðuna sína. Ögmundur talaði um pólítísk eftirköst atburðanna, en ræddi ekki minna um formálann að þeim, sem vitanlega er mjög mikilvægt að skilja, enda samhengi í þeim. Það varð ekki grundvallarstefnurbreyting í utanríkisstefnu Bandaríkjanna þann 11. september. Atburðirnir virkuðu sem katalysator og urðu bandarísku valdastéttinni átylla til að koma fram vilja sínum við þjóð heims á óvægnari og sérplægnari hátt en áður. Viðhorf almennings breyttust, en réttara er að segja að þeim var breytt. Þessir heiðursmenn voru einnig til umræðu, auk þessara heiðursmanna.

Stöðug skæðadrífa áróðurs dynur á okkur. Haldið er að okkur vondum fréttum af vondu fólki sem er skuggalegt á litinn og hyggur flátt. Hryðjuverkamenn liggja í fleti fyrir undir rúmunum okkar og við hlaupum skelkuð í faðminn á stórabróður, sem lofar að passa okkur. Dæminu er snúið við: Palestínumenn, sem berjast fyrir frelsi og mannréttindum, eru gerðir að herskáum óþokkum. Íraqar, sem berjast fyrir þjóðfrelsi og yfirráðum yfir eigin landi, eru gerðir að uppreisnarklerkum og glæpamönnum. Þriðji heimurinn, sem berst gegn arðráni og heimsvaldastefnu á skilið sín óskemmtilegu örlög.

Þeir sem veita viðnám heimsvaldastefnu Bandaríkjastjórnar eru óvinir hennar. Með því að vekja upp draug Óvinarins - sem í þetta sinn er holdgerður í hryðjuverkamönnum - er réttlætt stríð gegn andstæðingum Bandaríkjstjórnar. Látið er sem þessi andstæðingurinn sem barist er við sé skeggjaður ofstækismaður í pakistönskum helli. Sannleikurinn er sá, að spjótunum er beint gegn okkur. Alþýðu manna.



Næst talaði Kristín María Birgisdóttir, formaður Ungra frjálslyndra. Hennar umfjöllunarefni var skerðing mannréttinda í kjölfar fjöldamorðanna. Meðal þess sem hún talaði um var PATRIOT Act og sú fáheyrða aðferð sem þar var við höfð: Mannréttindi Bandaríkjamanna skorin við trog á einu bretti, yfirvöldum færð óhugnanleg völd og samtímis því sem einkamál fólks eru gerð opinber er starfsemi hins opinbera sveipað stöðugt meiri dulúð, öfugt við það sem eðlilegt er. Það vottar fyrir þessu sama hér á Íslandi. Útlendingalöggjöf og stækkun sérsveitar þessa heiðursmanns er hluti af því sama. Að ógleymdum íslenska hernum, sem um þessar mundir heldur hlífiskildi yfir ópíumsmyglurum á Kabúlflugvelli.

Grýlurnar hafa verið margar í gegn um tíðina. Nefna má hina klassísku: Hitler, Stalín, Maó, Pol Pot, Khomeini. Nú í seinni tíð Saddam og Ósama. Er Bush að taka á sig mynd grýlu líka?

Hvort er betra, slæmur friður eða réttlátt stríð?

Hversu trúverðug samtök eru Sameinuðu þjóðirnar, þegar varla eitt einasta aðildarríki (ef ekki bókstaflega ekkert) stendur við skuldbindingar sínar, svo sem um mannréttindi?



Þriðji á mælendaskrá var Elías Davíðsson. Hann byrjaði á að tala um atburðina sjálfa. Hvað gerðist? Hryðjuverk? Hvað eru hryðjuverk? Er til einhver opinber skilgreining á þeim? Nei. Hvers vegna er verið að gera greinarmun á hryðjuverkum og öðrum glæpum? Hver er munurinn á því að drepa mann og að drepa mann? Hvað eru atburðirnir 11. september annað en fjöldamorð? Þá á líka að rannsaka þá sem slíkt. Sem glæpamál. Það hefur Bandaríkjastjórn ekki gert. Þvert á móti hefur hún lagt á sig krók til að leggja stein í götu rannsakenda.

Mörgum spurningum er ósvarað varðandi 11. september. Hvort fór flug 77 frá hliði 26 eða 32? Hvoru tveggja er haldið fram. Hvernig var hægt að hringja úr síma í flugvélinni? Það er ekki hægt í alvörunni.

Hvernig stendur á því að þetta fjöldamorð átti sér stað? Ef þetta var værukærð, eins og sagt er, hvers vegna hefur enginn verið víttur fyrir saknæma vanrækslu? Vanefndum hers og stjórnsýslu getur ekki verið um að kenna; þá hefðu einhverjir verið látnir svara til saka.

Fórnarlömb 11. september dóu fæst þann 11. september. Um 3000 dóu þá. Auk þeirra hafa þúsundir dáið í Afghanistan og þúsundir í Íraq. Það sér enn ekki fyrir endann á afleiðingunum. Fórnarlömbin hrannast ennþá upp. Sakamenn á valdastóli í Bandaríkjunum hafa gert Bandaríkin að útlagaríki; gráðugu heimsvaldaríki sem svífst einskis.



Á eftir þessu var minningarstund, þar sem lesin voru ljóð og leikið undir á kontrabassa. Virkilega vel heppnuð athöfn, og það gladdi mitt guðlausa hjarta, að æðri máttarvöld voru víðs fjarri. Það þarf ekki alltaf að blanda hjátrú inn í helgiathafnir!

Eftir minningarstundina voru sýndar tvær myndir um 9/11: Truth and Lies of 9/11 og Painful Deception. Báðar þessar myndir eru frábærar, og þótt ég hafi séð aðra þeirra tvisvar áður og hins þrisvar eða fjórum sinnum, þá horfði ég á báðar aftur. Þær eru þess virði! Í stuttu máli er rakinn langur listi af ósennilegum staðhæfingum og hvers vegna þær eru ósennilegar, tekin fyrir dæmi um augljósar lygar yfirvalda varðandi árásirnar, og líkum leitt að öðrum mögulegum skýringum en hinni opinberu. Sjá meira um þær hér. (Og næst þegar þær verða sýndar skuluð þið sko drífa í því að sjá þær!)



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Úr fréttum:

---- Hafnarstjórn New York stefnir Saúdi-Arabíu fyrir hryðjuverkin 9/11. Gott hjá hafnarstjórninni. Vonandi eru þeir með góðan lögfræðing og eldmóð sem dugir þeim til sigurs.

---- Bandarískir stríðsglæpamenn fórna peði. Einum böðli refsað. Einni undirtyllu. Einu handbendi. Ætli einhver trúi því að þessi ógæfumaður hafi tekið upp á því upp á eigið einsdæmi að pína saklausa? Sökin gengur alla leið upp metorðastigann. Rumsfeld er samsekur. Ef sá skrattakollur væri heiðursmaður hefði hann sagt af sér núna. Sagt af sér og gengið í klaustur.

---- Bush með forskot á Kerry. Hvað með það? Ef Bush verður áfram forseti verða stefnumálin óbreytt. Þá verður farið í nokkur stríð á kjörtímabilinu (eins og venjan er) og athyglinni beint í auknum mæli að S-Ameríku. Ef Kerry er kosinn? Ósköp svipað. Ætli verði ekki stungið dúsu upp í borgaralega stjórnarandstæðinga. Ætli „verkalýðsaðallinn“ svokallaði verði ekki keyptur með mútum. Ekki það, að Kerry á varla eftir að verða forseti. Ef það stefnir í að hann vinni kosningarnar verður gert hryðjuverk nálægt miðjum október. Mark my words. Fylgið sópast að Bush, sem gersigrar, nema þá að verði lýst herlögum og kosningar einfaldlega blásnar af. Það er ekki fráleitur möguleiki. Fyrir utan það er líklegt að bin Laden (muniði eftir honum?) finnist í haust.

---- 40% Bandaríkjamanna trúa því að Saddam hafi staðið á bak við 9/11. Ekki skrítið, miðað við heilaþvottinn og áróðurinn sem hefur dunið á þeim.

---- Bush stýrði minningarathöfn um fórnarlömg 9/11 í Rósagarðinum við Hvíta húsið og það setur að mér klígju. Ef ég væri fórnarlamb 9/11 og þessi morðingi saurgaði minningu mína svona, þá mundi ég ganga aftur og gera hann gráhærðan. Hugsa sér hræsnina, skinhelgina, yfirlætið. Ef eitthvað í líkingu við réttlætiskennd, bróðurkærleik eða sanngirni bærðist undir höfuðleðrinu á hr. Bush, þá hefði hann haldið talsvert öðruvísi á spilunum en hann hefur gert. Ég tek dæmi: Í staðinn fyrir að nota 9/11 sem átyllu fyrir nýtt stig í heimsyfirráðastefnu Bandaríkjanna hefði hann leitað framsækinna leiða til að draga úr andúð sumra manna á þeim. Í staðinn fyrir að koma með beinum hætti í veg fyrir alvöru rannsókn á 9/11 hefði hann hjálpað til með beinum hætti. Og í staðinn fyrir að vera sjálfur viðriðinn tröllaukin hryðjuverk gegn sinni eigin þjóð hefði hann komið í veg fyrir að 9/11 ætti sér stað. Annars vísa ég í þarsíðasta blogg til frekari glöggvunar.

---- Ódýr brögð hjá Rússum. Ja, kannski ekki ódýr í þeim skilningi, að Júdasarpeningarnir eru auðvitað miklir, en ódýr brögð fyrir því. Ég verð að játa að ég brosti út í annað yfir að skæruliðarnir hefðu svarað í sömu mynt, með því að setja fé til höfuðs Pútín.



---- „Sumir eru þó efins um að rétt sé að sýna Hitler sem mannveru, sérstaklega sé það varhugavert í þýskri kvikmynd.“ Hvað er málið? Efins um að rétt sé að sýna hann sem mannveru?? Hvað á hann að hafa verið, annað en mannvera? Mannvera með alvarlega bresti í persónuleikanum já, kolgeggjaður já og vitfirrtur, já, en mannvera var hann nú samt. Sem hvað ætti annars að sýna hann? Það er kominn tími til að fólk átti sig á að til eru margar og misjafnlega fagrar tegundir af mannverum.....

(Hmmm... ætli Hitler hefði annars talist sakhæfur skv. nútíma viðmiðum?)

Chechenía, Palestína, Nýtt afl og Kastljósið í fyrradag



Þar kom það, rússnesk yfirvöld munu nota hryðjuverkið í Beslan sem átyllu til að myrða chechenska aðskilnaðarsinna hvar sem til þeirra næst. Líka þá sem komu ekki nálægt þessu hryðjuverki, svo sem Mashkadov forseta. Með því að svipta chechensku þjóðina útlægri pólítískri forystu sinni er gengið milli bols og höfuðs á Chechenum pólítískt séð. Þegar leiðtogarnir eru felldir skapast auk þess hætta á að hreyfingar þeirra splundrist. Þegar tvenn eða þrenn samtök eru sannars vegar er hægt að semja við leiðtogana um að samtökin leggi niður vopn. Ef samtökins klofna upp og verða, þess vegna, margir tugir talsins, þá er um leið loku fyrir það skotið að hægt sé að semja við þau. Þá heldur stríðið áfram, rússnesku valdastéttinni til hagsbóta, en chechenska andspyrnan er veikluð og rússneskir pólítíkusar verða vinsælir meðal smáborgaralega þenkjandi fólk fyrir að miða vel í sínu „stríði gegn hryðjuverkum“ og hljóta endurkjör. Pottþétt plan, ekki satt?

~~~~~~~~~~~~~~~

Valdimar Jóhannsson frá Nýju afli var í viðtali hjá Arnþrúði Karlsdóttur á Útvarpi sögu í gær. Helvíti mæltist honum vel um margt. Takið eftir þessu: Fyrir nokkrum árum fór Valdimar í mál við ríkisstjórn Íslands og kærði fiskveiðistjórnunarkerfið fyrir að brjóta gegn jafnræðisrglu stjórnarskrárinnar. Hæstiréttur dæmdi honum í vil, það er að segja, að fiskveiðistjórnunarkerfið væri ólöglegt. Undir það tóku einir 105 af (alls um 150) prófessorum við HÍ. Hvernig brást ríkisstjórnin við? Halldór og Davíð sögðu að þessir menn hefðu bara ekkert vit á þessu, væru illa upplýstir og hefðu rangt fyrir sér. Hin ólöglegu lög voru auðvitað ekki numin úr gildi. Eindreginn brotavilji.

Með upptöku kvótakerfisins var íslenska þjóðin rænd dýrmætustu eign sinni, fiskimiðunum. Á þessu þýfi hefur fámenn elíta ræningjabaróna og þjófsnauta („kvótakónga“) fleytt sér síðan. Fyrir mitt leyti finnst mér að það ætti að hafa þetta að engu og að menn fari bara og sæki sjóinn eins og þeim sýnist þangað til almennilegt kerfi hefur verið tekið upp. Borgaraleg óhlýðni er svarið.

Valdimar talaði líka um framkvæmdirnar fyrir austan og deCode-svindlið, meðal annars. Margt áhugavert kom fram. Framkvæmdirnar fyrir austan eru lýðskrum til að kaupa Framsóknarflokknum vinsældir, en meintur væntanlegur ávinningur af þeim er líkast til mun minni en látið er líta út fyrir. Tap er vel hugsanlegt. Margur maðkur í þeirri mysu. Skuldir Landsvirkjunar eru ekki taldar með skuldum ríkisins. Hvers vegna ekki? Einhverja kann að ráma í deCode-svindlið, þar sem stór hluti þjóðarinnar lét ginna sig til að leggja stórfé í deCode ævintýrið mikla. Hvað varð af því máli öllu? Hvers vegna lét fólk sig bara hafa það að vera haft að féþúfu?



Hér er ein ráðlegging: Ef það virðist vera of gott til að geta verið satt, þá er það yfirleitt ekki satt!

~~~~~~~~~~~~~~~

Sjálfsmorðsárásirnar í Beersheba í Ísrael hafa, skiljanlega, fengið mikla umfjöllun fjölmiðla nýverið. Eins og við mátti búast hafa vestrænir fjölmiðlamenn hallað réttu máli. Tek nokkur dæmi:



CBS News segir: 16 Dead In Israel Bus Bombs (CBS/AP) Palestinian suicide bombers blew up two buses in this Israeli desert city on Tuesday, killing at least 16 passengers and wounding more than 80 in the deadliest attack in nearly a year. The blasts ended a six-month lull in attacks Israel had said was a result of its separation barrier, arrest sweeps and a widespread network of informers.

Fréttastofa CBS heldur því fram að það hafi verið 6 mánaða kyrrð. Á undanförnum mánuðum hafa næstum því 400 Palestínumenn verið drepnir! Er það kyrrð?? Annað: „Ísrael segir kyrrðina vera vegna múrsins“ - þetta er étið gagnrýnislaust upp eftir Ísraelum. Múrinn er eitt allsherjar hryðjuverk, og ekkert annað. Þeir sem hann skýlir fyrst og fremst eru glæpamennirnir sem ræna landinu undan fótum Palestínumanna, landtökumennirnir. Múrinn bitnar á palestínsku þjóðinni og hann er glæpur gegn mannkyni.



Í rökréttu framhaldi af því étur Washington Post gagnrýnislaust upp eftir Ísraelum: „"What we've learned in the last half year is that where there is a fence, there's no terror, and where there isn't a fence, there is terror," said Public Security Minister Tzachi Hanegbi. "That is the equation."“

Það mætti umorða þetta: Þar sem er veggur eru hryðjuverk, þar sem er ekki veggur eru stundum hryðjuverk. Veggurinn er hryðjuverk sjálfur.

(Hjá Washington Post rakst ég reyndar líka á þessa grein, þar sem hryðjuverk og önnur vígaferli af hálfu herskárra Palestínumanna eru fordæmd og sagt frá duldum hörmungum árása, svo sem hvernig sá sem er kallaður „særður“ er miklu meira en bara smávegis særður. Þessi grein er hlutdræg og það má gera athugasemdir við ýmislegt í henni, en eftir stendur spurningin: Hvers vegna sér maður ekki svona greinar um árásir Ísraela á Palestínumenn prentaðar í Washington Post? Svar: Vegna þess að í vestrænum fjölmiðlum eru Palestínumenn framandgerð ómenni sem skiptir ekki máli þótt drepist.)



Newsday.com segir: Bus attacks break calm BEERSHEBA, Israel - At least 16 Israelis were killed yesterday and almost 100 injured when two Palestinians aboard buses blew themselves up within seconds of each other. The explosions shattered five months of relative calm in Israel.

Er þetta sanngjarnt orðalag? Fyrirsögnin segir að ró undanfarinna mánaða hafi verið raskað. Undanfarna mánuði hefur ekki verið nein ró! Ísraelar hafa þjarmað illa að Palestínumönnum og drepið nokkur hundruð. Ég hef Newsday-menn sterklega grunaða um að hafa lagfært þessa frétt eftir að hafa fengið athugasemdir!

~~~~~~~~~~~~~~~

Í Kastljósinu 7. september (í fyrradag) voru gestir Jón Hákon Magnússon stjórnmálafræðingur og Davíð Logi Sigurðsson blaðamaður. Þeir voru að ræða bandarísku forsetakosningarnar. Ég skil ekkert í honum Davíð Loga. Hann er gott dæmi um blaðamann sem kemst til metorða með yfirborðslegri umfjöllun um mál sem gjarnan eru mjög merkileg í sjálfu sér. Barnaleg sýn á stjórnmál. Pólítísk barnatrú.

Bush hefur frumkvæðið í þessari kosningabaráttu. Það vopn sem best mundi bíta gegn honum notar Kerry ekki. Hvers vegna? Bush er harðsvíraður auðvaldsseggur og heimsvaldasinni af verstu gerð. Hann er óvæginn lurkur bandarísku valdastéttarinnar, hvort sem er gegn bandarískum almenningi eða öðrum þjóðum. Auk þess er hann nautheimskur. Ef Kerry reyndi að gagnrýna þetta væri það pólítískt sjálfsmorð fyrir hann sem borgaralegan stjórnmálamann. Demókrataflokkurinn er nefnilega líka heimsvaldasinnaður auðvaldsflokkur. John Kerry er líka heimsvaldasinnaður auðvaldsseggur. Hvassasta vopnið mundi bíta hann sjálfan og pólítíska bakhjarla hans ekki síður en þykjustu-andstæðinginn Bush. Þeir eru meira að segja fóstbræður í fóstbræðralaginu Skull and Bones!

Efasemdaraddirnar eru farnar að heyrast. Vladimír nokkur efast um að hin opinbera saga rússneskra stjórnvalda um gíslatökuna í Beslan. Aðrir segja að kannski hafi gíslatökumennirnir ekki einu sinni verið Chechenar, alla vega ekki nema fáir. Voru engir arabar og enginn blámaður í hópi gíslatökumannanna? Hvað ef þeir voru ekki? Hvað ef það er lygi sem er hluti af áróðursstríði? Lesið þessa grein líka. Rússar reyna að láta líta út fyrir að barátta þeirra gegn Chechenum eigi eitthvað skyld við það sem Bandaríkin eru að gera. Tengja aðskilnaðarsinna í Checheníu við al-Qaeda.

Said Ibrahayev spyr: Hvers vegna gera menn ekkert veður út af 250.000 Chechenum, þar af 42.000 börnum, sem hafa fallið fyrir morðingjahendi rússneska hersins á undanförnum árum?

Leiðari Morgunblaðsins í gær, um gíslatökuna, var annars óvenjulega góður. Blaðið skýtur kannski fastari skotum og er óvægnara þegar Rússar eiga í hlut?

Í kvöldfréttum sjónvarps sást hvernig Pútín notar þennan hrylling til að fyllkja þjóðinni í kring um sjálfan sig. 200.000 manns, ekki færri, mættu á mótmælafund. Auðvitað túlka yfirvöld svona fund sem stuðningsyfirlýsingu við áframhaldandi stríð í Checheníu og viðurkenningu á „frækilegri framgöngu“ forsetans. Vekur grunsemdir. Vitanlega er þetta ekkert endilega vísbending um að Pútín hafi haft hönd í bagga. Sá armur chechensku aðskilnaðarsinnanna sem aðhyllist þjóðernis- og trúarrembu er nefnilega nægilega reactionary til að gera svona grimmileg heimskupör upp á eigin spýtur. Er Basajev á mála hjá FSB (frv. KGB)? Ég efa það. Hins vegar eru áreiðanlega einhvejrir nánustu aðstoðarmanna hans það. FSB-menn geta áreiðanlega togað í spotta, eins og Mossad og Shin Bet gera í Palestínu, með því að infiltrera hópa vígamanna. Basajev klýfur fylkingu Chechena og er næg átylla fyrir frekara stríði.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

“We remember, honor and mourn the loss of all those who have made the ultimate sacrifice defending freedom, and we also remember those who lost their lives on Sept. 11,” [Scott] McClellan told reporters as Bush addressed a campaign rally

in Columbia, Mo. * (leturbr. mín)

Dóu fyrir frelsið. Fórnuðu lífinu til að „verja frelsið“. Ætli einhver sé nógu vitlaus til að gleypa ennþá við þessum fúla lyga/áróðursgraut?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Út er komið 55. bindi af Complete Collection of Kim Il Sung's Works í Norður-Kóreu. Langar mig í þá bók? Ekki sérstaklega.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Halldór Ásgrímsson er 57 ára í dag. Gott hjá honum.

Gíslataka, bylting, hómópatar og Kórea



1. Gíslatakan í Beslan

Á Propaganga Matrix eru menn tortryggnir á gíslatökuna í Beslan og opinberan fréttaflutning af henni. Ég verð nú að segja að ég er skeptískur á það sem þeir eru að segja. Eru rússnesk yfirvöld flækt í málið? Mér þykir það ólíklegt í þetta skipti. Sennilegasta skýringin er nefnilega mun einfaldari.

Chechenska þjóðin er kúguð og pínd og hefur verið beitt ótrúlegu harðræði, bæði af Yeltsín og Pútín og forvera þeirra Stalín. Þessi óskemmtilegu örlög setja vitanlega mark sitt á þjóðina og þjóðarsálina. Hörmungarnar síðan núverandi átök hófust hafa komið svo óþyrmilega við þjóðarkauninn á Chechenum, að engan skyldi undra að öfgamenn í þeirra hópi séu orðnir margir. Öfgamenn? Reactionary þjóðernis- og trúarofstæki hefur skotið djúpum rótum í chechensku andspyrnunni. Andspyrnan skiptist, má segja, í tvennt. Sekúlar arm sem er ívið jarðbundnari (Mashkadov forseti og Kameyev eru meðal leiðtoga hans) og þjóðernistrúararmur (Shamil Basayev sennilega frægasti leiðtoginn, og núna Magomed Jevloyev kannski líka). Quislinga á borð við Kadyrov heitinn tel ég ekki með.

Þjóðfrelsisstríð Chechena hefur goldið mjög fyrir það hvað þjóðernis- og trúarofstækið hefur orðið ríkur þáttur í því. Ekki hefur hjálpað að heittrúaðir vígamenn frá öðrum íslömskum löndum hafa slegist í hópinn, og þar með enn skekkt vogarskálarnar.

Án þess að ég þurfi svosem að taka það fram, þá var gíslatakan í Beslan hræðilegur og óafsakanlegur glæpur. Ennfremur virðast viðbrögð yfirvalda hafa farið meira og minna í handaskolun. Ég harma innilega þennan voveiflega atburð. Ég harma líka það sem sjaldnar er talað um, en það eru aðfarir rússneska hersins í Checheníu og hvernig níðst er á chechenum með morðum, nauðgunum og tortímingu. Ég spái því að næsta verk rússneska setuliðsins í Checheníu verði að fara til heimaþorpa hryðjuverkamannanna og leggja þau í rúst.

Þetta mál allt saman sýnir vel að hryðjuverk stuðla ekki að neinu sem kallast gæti framfarir, framsækið eða uppbyggilegt. Hryðjuverk koma beint í kollinn á óbreyttum borgurum og ekki einu sinni göfugasta málstað er unnið gagn með grimmd eða hrottaskap.

~~~~~~~~~~~~~~



2. Bylting

Þórarinn Hjartarson skrifar greinina „Byltingar og endurbætur. Svar.“ á Múrnum. Þetta er framhald af „Nokkrum atriðum í stefnuumræðu fyrir íslenska byltingarsinna“ (1., 2., 3. hluti), afar langri og áhugaverðri grein sem birtist fyrir skemmstu. (Lesið hana!) Sverrir Jakobsson svaraði henni og nú svarar Þórarinn semsagt Sverri. Þórarinn hefur margt gott og gilt til málanna að leggja og ég vona að ég sjái fleiri skrif frá honum á næstunni.

~~~~~~~~~~~~~~



3. Hómópatar

Skrifaði landlæknisembættinu áðan bréf og hvatti til þess að látið yrði til skarar skríða gegn hómópatíu og öðru skrumi sem gefur sig út fyrir að vera heilnæmt. Hvers á hrekklaus almúginn að gjalda, þegar loddarar með gerfivísindi og hjátrú að vopni eru ekki einu sinni gagnrýndir kröftuglega? Þar sem ég var að snuðra um netið í örvæntingarfullri leit að skjaldborg læknastéttarinnar um alvöru læknisfræði (fann enga slíka) fann ég þessa síðu. Fyrir áhugasama um hómópatíu bendi ég á þessa áhugaveðru frétt. Hópi Belga mistókst að fremja fjöldasjálfsmorð, enda þótt þeir hefðu tekið inn eitur sem skv. formúlum hómópata ætti að vera afar kröftugt.

~~~~~~~~~~~~~~



4. Kórea

Viti menn, bandamenn okkar í Suður-Kóreu viðurkenna að hafa fiktað við að auðga úran! (Grein WSWS um málið.) Hversu harkalega ætli Bandaríkjamenn taki á því? Hversu harkalega hefðu þeir tekið á sambærilegri játningu frá t.d. Íran? Talandi um Kóreu: [Kim Jong-il] was widely believed by the West to be insane until Madeleine Albright, the former American secretary of state, declared him to be "perfectly rational" after a summit in 2000.* Madeleine Albright sagði að sér þætti dauði 500.000 írasqra barna vera „ásættanlegur fórnarkostnaður“ fyrir viðskiptabannið gegn Íraq. Í ljósi þeirra ummæla, sem sýna hennar dómgreind og siðferðisstig, eru ummælin um Kim Jong-il áhugaverð.

Í gær opnaði Þjóðminjasafnið aftur, með pompi og prakt.

Ég var óboðinn gestur við opnunina.

Þar sem ég kom inn um nýjan aðalinngang kinkaði ég kolli til ríkisbánsersins Geirs Jóns Þórissonar og veislustjóri ríkisins, Júlíus Hafstein, vísaði mér til stæðis. Var ég í góðum félagsskap, með ráðherra til hvorrar handar en biskup fyrir framan mig. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir flutti ræðu sem að mínu mati var flatneskjuleg og gerði út á einhvers konar póst-þjóðernishyggju sem er bara asnaleg nú til dags.

„Þjóð sem gleymir uppruna sínum hættir að vera til“ sagði hún, og haft eftir henni í Mogganum í dag. Andvarpandi þjóta í gegn um huga mér hundrað hugsanir í einu. Hvaða uppruna? Uppruni þjóðarinnar er að miklu leyti tilbúningur, vaður snúinn saman úr ýmsum þáttum sögunnar og menningarinnar. Auðvitað á þjóðin sér uppruna. Vissulega er þjóðminjasafn í dag miklu nær því að endurspegla hann en þjóðminjasafn fyrir 60 árum, en engu að síður er þetta „opinber“ uppruni sem um ræðir. Uppruni sem er passlega fægður og færður í stílinn til að sýna útlendingum og til að ala nýjar kynslóðir fólks upp í hálfgerðri þjóðernishyggju. Eða hvað? Kannski er ég að ýkja? Alla vega örlaði á þessari tilhneigingu. Tilhneigingu ríkisvaldsins til að skapa þjóðina eins og það vill hafa hana. Best fannst mér samt sennilega þegar Þorgerður sagði að það væri vel við hæfi að „morgungjöf þjóaðrinnar til sjálfrar sín væri gerð upp og afhent á 60 ára lýðveldisafmælinu“. Það er hreinn skandall hvernig hefur verið staðið að þessu verki. 6 ára lokun! Hvað átti þetta að vera lokað lengi til að byrja með, 2 ár? 3 ár? Verktakar braskandi með kennitölur, farandi langt fram úr kostnaðaráætlunum, vitandi að ríkið borgar alltaf og svo framvegis. Vel bjargað fyrir horn að láta eins og margra ára tafir séu þess virði því þá sé dagsetning afhendingarinnar meira töff! Góð redding Þorgerður, góð redding.

Safnið er annars allt hið flottasta. Fastasýningin „Þjóð verður til“ er býsna töff. Ánægjulegt að uppsetningin skuli vera með sæmilega nútímalegu móti. Ég býst við að skipuleggjendurnir hafi lesið Hooper-Greenhill.

Ég var í góðu yfirlæti innan um fína og fræga fólkið. Mér leið eins og ég væri fínn og frægur en ekki bara lúsugur heilbrigðisstarfsmaður og horaður háskólanemi. Snitturnar voru ekki sérstaklega bragðgóðar, en vel var veitt af ódýru rauðvíni. Mér brá meira að segja fyrir í sjónvarpinu.

Semsagt, ánægjuleg heimsókn, flott sýning.

Mótmælin í New York eru kröftug yfirlýsing bandarískra borgara um að þeir hafi fengið nóg. Repúblíkanaflokkurinn og demókrataflokkurinn eru ekki annað en tvær hliðar á sama peningnum. John Kerry fylgir sömu stefnumálum og vitringurinn Bush, hann er bara með örlítið breyttar áherslur. Hann yrði sjálfsagt afleitur forseti og varla hótinu skárri en Bush. Jæja, hótinu kannski, en ekki meira.

Hvað með fólk sem vill ekki stríð? Hvað með fólk sem er andvígt þessari aðför að lífskjörum, réttaröryggi, friðhelgi einkalífs, mannréttindum og öðru? Hvað með fólk sem sér í gegn um lygavefinn og vill kjósa almennilega frambjóðendur? Hvert á það að snúa sér? Það fólk hefur í engin hús að venda í hinu núverandi tveggja-flokka kerfi!

Socialist Equality Party er einn þeirra flokka sem berst í bökkum og reynir að komast að með framsækna og sósíalíska stefnuskrá. Þegar Demókrataflokkurinn kærði stuðningsmannalista þeirra í aðdraganda kosninga til fylkislöggjafarþings Illinois var lögfræðingur að nafni Spiegel til þess að verja þá, sá sami og varði lista Naders í Illinois. Hann komst svo að orði: „Every time you go through an experience like this you realize the ballot access laws in the US must change. The American people are supposed to chose who represents them, but they can't if the power-brokers keep their choices off the ballot.“ (leturbreyting mín; lesið greinina)

Gott og vel, margt fólk má kannski kjósa. En hver ræður hvað kosið er um?

Repúblíkanaflokkurinn stal kosningunum 2000 með eftirminnilega óprúttnum hætti. Hann framdi valdarán. Demókrataflokkurinn sagði ekkert við því, en lét sér það lynda. Þegar hins vegar koma fram þriðju framboð hamast demókratar gegn þeim sem mest þeir mega. Hræsnarar.

~~~~~~~~~~~~~

Frá Íraq: Skoðanakönnun sýnir að um 60% landsmanna hefur velþóknun á al-Sadr og meira en 70% á al-Sistani. 63% landsmanna vilja frekar „modern“ stjórnmálamenn en „traditional“ og hvorki meira né minna en 80% hafa ekki enn valið sér stjórnmálaafl til að fylgja að málum. Ég er nú hræddur um að framsæknum öflum verði ekki gert hátt undir höfði. Framsæknum svo langt sem þjóðfrelsisbaráttan nær, en ég efast um að það nái mikið lengra. Ansi er ég t.d. hræddur um að hvorki Kommúnistaflokkur Íraqs né Kommúnistaflokkur írasqra verkamanna muni standa sig í stykkinu. Sá fyrrnefndi er meira að segja aðili að quislingastjórn Bandaríkjamanna*.

Talandi um Íraq, hversu róttækur er Muqtada al-Sadr? Það er umfjöllunarefni í góðri grein eftir Sharif Hikmat Nashashibi -- sem ég hvet fólk til að líta á.

~~~~~~~~~~~~~

Jæja, svo þeir geta ekki sigrað en ætla að sigra samt, hmm? Þetta „hryðjuverkastríð“ er ekki bara óvinnandi, heimskulegt og byggt á lygum blekkingu og yfirhylmingu, auk þess sem bandarískir ráðamenn tengjast sjálfir hryðjuverkum, heldur er það ofan í kaupið háð á einstaklega reaktífan hátt og óvænlegan til árangurs.

~~~~~~~~~~~~~

Hér þykir mér áhugaverð frétt: Half of New Yorkers Believe U.S. Leaders Had Foreknowledge of Impending 9/11 Attacks and "Consciously Failed" To Act. Það þýðir að starf efasemdarmanna á borð við Mike Ruppert hefur kannski verið að bera árangur?



~~~~~~~~~~~~~

Um daginn tók ég mig til og styrkti eitt af uppáhalds vefritunum mínum. Fékk svo í pósti í gær áritað eintak af Rogue State: A Guide to the World's Only Superpower eftir William Blum, í viðurkenningarskyni. Það þótti mér mjög ánægjulegt! Þeim sem hafa áhuga á að gera hið sama bendi ég hingað eftir upplýsingum.

Ég held niðri í mér andanum: Það eru stóratburðir að gerast í Najaf í Íraq. Stuðningsmenn al-Sistanis flykkjast þangað í tugþúsundatali en ekki hefur enn komið í ljós hvað al-Sistani ætlast fyrir. Kannski gengur honum það eitt til, að með tugþúsundir stuðningsmanna sinna á götum Najaf hefur hann geysimikið vald yfir borginni. Al-Sistani er friðsemdarmaður. Þótt hann hnykkli pólítíska vöðva sína er mjög ólíklegt að hann beiti þeim til ills. Það var skotið á stuðningsmenn hans og nokkrir féllu. Hver ætli hafi verið þar að verki? Hver hagnast á því að hleypa upp friðsamri göngu þessa valdamikla klerks og stuðningsmanna hans?

Eins og dr. Magnús Þorkell Bernharðsson rakti í góðum pistli sínum fyrir nokkru síðan, þá er al-Sistani sennilega mikilvægasti maður heims um þessar mundir. Í öllu falli með þeim allra merkilegustu. Hvers vegna? Hann þarf ekki annað en að gefa út yfirlýsingu og þá getur hann steypt Íraq í bál og brand - miklu meira en orðið er. Núna býður hann stuðningsmönnum sínum að safnast til Najaf. Hann er ólíklegur til valdbeitingar, en hann hefur feiknaleg völd í krafti áhrifa sinna. Skemmst er að minnast þess, þegar hann smalaði hundruðum þúsunda manna út á götur til friðsamlegra mótmæla, og með því að smella fingri kallaði hann þá aftur af götunum. Slíkt getur ekki hver sem er gert. Með öðrum orðum, Bandaríkjamenn komast ekki hjá því að taka tilliti til al-Sistanis. Allt sem þeir eru að reyna að gera í Íraq veltur á því hvort þeim tekst að halda al-Sistani góðum eða ekki. Hvernig þeim reiðir af í Íraq hefur svo skiljanlega mikil áhrif á margt annað.



Á sama tíma handtekur lögreglan í Najaf fréttamenn, hótar að drepa þá og rekur þá úr borginni. Það liggur í augum upp, hvað þeim gengur til: Fækka vitnunum að því sem þeir hyggjast fyrir. Hvað sem Bandaríkjamenn ætla að fara að gera af sér vilja þeir ekki að augu heimsins (fjölmiðlar) beinist að þeim. Ég efast um að þeir láti til skarar skríða núna þegar al-Sistani er kominn til baka, samt.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Annars vil ég benda fólki á þetta og þetta. Greinar eftir Sigurð Hólm á Skoðun.is, og umræður um þær, þar sem ég hef vaðið elginn í dag og í gær. Hressileg skoðanaskipti. Hvet fólk til að kíkja á það.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Stofnfundur „umbótamiðstöðvarinnar“ (í alvöru, það vantar almennilegt nafn!) í Garðastræti 2 í gærkvöldi var vel heppnaður, og betur sóttur en nokkur þorði að búast við. Voru þó margir sem ekki komust. Mér líst vel á þetta verkefni. Býsna vel.

Fyrir fáum vikum var allt í ólgu út af lýðræðismálum og hiti í mönnum. Þjóðarhreyfingin hefur ekki haft hátt upp á síðkastið. Varla hefur Ólafur Hannibalsson látur Hannes Dólgstein þagga niður í sér? Annars, hreyfingin segir á heimasíðu sinni: „Lýðræði: Þar sem flestir hafa sem mest áhrif á sem flest mál.“ Hvað á það að þýða?? Það er ekki lýðræði, það er meirihlutaræði. Lýðræði er það að fólk hafi sjálft áhrif á þær ákvarðanir sem koma því við. Hvað kemur það mér við hvort Húsvíkingar vilja byggja sér nýja sundlaug? Svo fremi að ég eigi ekki að borga fyrir hana, þá kemur það mér ekkert við og þá ætti ég heldur ekki að hafa áhrif á það!

~~~~~~~~~~~~~~~

Ef ég var ekki búinn að því, þá vil ég benda á þessa grein á Palestína.is, „Marie og draugarnir“ heitir hún og er eftir Uri Avnery, formanni friðarhreyfingarinnar Gush Shalom, en þýðingin er gerð af mér.

~~~~~~~~~~~~~~~

Ég held að vanmetnasta stétt Íslands séu kennarar. Það er erfitt verk og vandasamt að vera góður kennari, en góður kennari er þyngdar sinnar virði í gulli og gott betur. Er hægt að setja verðmiða á það, hvernig börnin manns eru úr garði gerð? Það er ætlast til mikils af kennurum, vinnuþjakaðir foreldrar ætlast til þess að skólinn ali upp börnin þeirra en eru sjálf vinnandi úti allan daginn og hafa ekki tíma fyrir gríslingana. Hendur kennaranna eru samt bundnar svo þeir geta ekki einu sinni gert það sem til er ætlast. Það er valdatóm í uppeldismálum. Þegar báðir foreldrar eru útivinnandi og kennaranum settar þröngar skorður, hver sér þá um að veita börnum aðhald og uppeldi og kenna þeim það sem þau læra ekki í skólanum? Ég held að þetta sé ekki bara svartagallsraus. Mér finnst að laun og neysla ættu að vera þannig, að laun einnar fullorðinnar útivinnandi manneskju gætu framfleytt einni meðalfjölskyldu. Alla vega, það skiptir miklu máli að vandað fólk sé laðað til kennslustarfa og að kennarar séu ánægðir í starfi. Það ku stefna í kennaraverkfall. Sumir fussa yfir því og tala um hvað það kosti mikið vesen að hafa öll þessi börn heima við og hvað þau verði nú heimsk af því að missa nokkrar vikur úr námi. Ég blæs á það. Það gerir krökkunum ekkert til þótt kennararnir fari í verkfall. Það eru bara foreldrar sem halda að tíma þeirra sé betur varið í launaþrældóm en uppeldi eigin barna. Það, eða alvöru en óþarfur ótti við afleiðingar verkfallsins. Sumir fussa yfir hvað þessir kennarar séu alltaf að færa sig upp á skaftið og eitthvað. Kennarar hafa bara fullan rétt til þess. Þeir eiga betra skilið. Þeir eiga mína samúð alla ef til verkfalls kemur.

Talandi um skólamál, ég er ennþá alveg bit yfir heimskunni í menntamálaráðuneytinu nú í vor, þegar kom í ljós að það var ekki pláss fyrir viðbúinn fjölda framhaldsskólanema. Ekki pláss? Eins og þessi kynslóð hafi dottið af himnum ofan? Kom hún ekki fram á sjónarsviðið fyrir rúmum hálfum öðrum áratug síðan?

~~~~~~~~~~~~~~~

Njósna Bandaríkjamenn um Íslendinga?

~~~~~~~~~~~~~~~

Ég vil benda á þessa grein Ögmundar Jónassonar um land/sjóflutninga og þessa, um Jón Baldvin og ekki-útilokaða endurkomu hans í íslens stjórnmál. Á heimasíðu Ögmundar er auk þess grein eftir Torfa Stefánsson, sem er þess virði að lesa hana...

~~~~~~~~~~~~~~~

Gagnauga.is er komið með nýtt útlit og fyrir höndum er formlegur stofnfundur hinnar róttæku umbótamiðstöðvar í Garðastræti, á miðvikudag klukkan 20. Áhugasamir eru hvattir til að mæta. Heitt á könnunni.

Þegar ég stal lögreglubíl

Fyrir nokkrum árum gekk ég einu sinni heiman frá mér og niður í miðbæ. Gekk niður Túngötuna, sem leið liggur. Á horni Túngötu og Suðurgötu er bílastæði, og þar var eitthvað á seyði. Myndatökulið, leikarar (Fóstbræður, held ég), leikmunir. Mest áberandi leikmunurinn var lögreglubíll sem þarna stóð. Mannlaus. Í gangi. Ólæstur.

Nei, ég stóðst freistinguna. Lét hann eiga sig. Ég hugsa samt ennþá til þess stundum, hvaða prakkarastrik ég lét mér úr greipum ganga þennan sumardag.

o~o~o~o~o~o~o~o~o~o~o



Minn bróðir á afmæli í dag og er tvítugur. Til hamingju með það!

o~o~o~o~o~o~o~o~o~o~o







Ég vil lýsa yfir ánægju minni með nýbyggingar í Aðalstræti. Hótelið sem verið er að byggja í Aðalstræti 14-18 er að verða að sannri prýði á miðbænum. Þegar það er tilbúið ætla ég að fara og gista þar.

Menn Sadrs verjast enn í moskunni, skv. síðustu fréttum sem ég hef heyrt. Hetjurnar í Bandaríkjaher geta víst hreykt sér af að hafa drepið marga menn, en misst fáa sjálfir, ef eitthvað er að marka fréttaflutning. Hetjuskapur, af þungvopnuðum úrvalshermönnum, að salla niður með vélum léttvopnaða menn Sadrs. Þess ber reyndar að geta, að það mun vera venja hjá Bandaríkjaher, að telja mann ekki fallinn í bardaga, ef hann særist og deyr svo af sárum sínum þegar honum hefur verið komið af vígvellinum. Það er því rétt að taka opinberum tölum frá þeim með fyrirvara.

Það er ekki hægt að segja annað, en að vörn Sadrs og manna hans er frækileg. Hvað svo sem líður pólítískri stefnuskrá þeirra, þá er barátta þeirra gegn innrásarhernum fyllilega réttmæt. Hún er mótspyrna gegn heimsvaldastefnu ofvaxins þrjótaríkis. Sjá hér, hér.

~~~~~~~~~~~~

Umsátur nepalskra maóista um Katmandú er í algleymingi. Lesið t.d. þetta og þetta.) Mér finnst eftirtektarvert hvað fréttamenn hafa eftir nepölskum yfirvöldum, en hins vegar minnist ég þess ekki að hafa heyrt vitnað í maóistana sjálfa. Miðað við að það eru tvær aðalfylkingar í þessum átökum, og að byltingarhreyfing maóista hefur mjög mikið umleikis í landinu, væri þá ekki eðlilegt að heyra þeirra hlið á málunum líka?

~~~~~~~~~~~~

Finnt fólki hrakfarir Teds Kennedy fyndnar? Öldungadeildarþingmaðurinum hefur þráfaldlega verið meinað að stíga um borð í farþegaflugvélag, vegna þess að hann á nafna á lista yfir meinta/ grunaða/ óæskilega menn/fólk í ónáð hjá bandarískum yfirvöldum. Þetta ristir dýpra. WSWS.org er með grein um þetta, sem vert er að lesa. Hversu fyndið er þetta eftir lestur hennar?

~~~~~~~~~~~~

Ég vil svo benda á grein hjá Venezulea Electronic News, um stjórnarandstöðu Venezuela og styrrinn sem hefur staðið um nýafstaðnar kosningar þar.

Skæruliðar maóista í Nepal halda uppi umsátri um sjálfa Katmandú, höfuðborg landsins. Það hlýtur að teljast til tíðinda. Konungdæmi Gyanendra konungs (tröll hirði þann hund) virðist vera valt í sessi, svo ekki sé meira sagt. Bandaríkin og Bretland hafa dælt í það vopnum til að berjast við maóistana, en þeir vinna hvern sigurinn á fætur öðrum. Ráða milli 40 og 70% af landinu eftir 8 ára borgarastríð og 9.600 manns fallna. Ætli þeir séu við það að taka öll völd í sínar hendur?

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Sadr virðist hafa dregið her sinn frá Imam Ali moskunni. Eins og er svo algengt í stríði, þá ber mönnum ekki saman, jafnvel ekki um stór mál. Hver stjórnar moskunni, lögregla írösqu leppstjórnarinnar eða menn ayatollah Sistani? Kannski Mahdi herinn ennþá? Það lítur helst út fyrir að Mahdi herinn sé að víkja fyrir Sistani og mönnum hans. Rök hafa verið leidd að því að Sistani sé einn mikilvægasti maður heims um þessar mundir, sem æðsti klerkur shí'íta í Íraq. Hann hefur frekar haldið sig til hlés, ekki viljað eiga saman við leppstjórnina að sælda, né heldur hernámsliðið. Hann hefur ekki hvatt til ofbeldis, en þó gæti hann fylkt geysilegu liði ef hann kysi það, enda hefur hann mikil og sterk ítök meðal shí'íta. Ef snert væri hár á höfði hans yrðu tugþúsundir manna til að rísa upp, honum til varnar, og það gæti gert útslagið um herför Bandaríkjamanna, hvorki meira né minna.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Það er eitt í opinberu málfari sem styggir mig meira en flest annað. Þegar menn eru teknir fastir fyrir „brot gegn valdstjórninni“ -- er hægt að orða þetta á berorðari hátt? Það sem ég meika ekki við þetta er einfaldlega það sem blasir við í þessum orðum. Ég veit vel af því þegar því er leynt með orðskrúði eða flækjum, en mér finnst „brot gegn valdstjórninni“ svo óforskammað hreinskilið að það setur að mér stugg. Þeir stjórna með valdi. Sá sem streitist gegn valdinu fremur afbrot. Sá sem neitar að láta stjórna sér er afbrotamaður.

Finnst einhverjum öðrum en mér þetta ógeðfellt orðalag?

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Halldór Ásgrímsson kom í sjónvarpi og sagði að menn mundu „sakna Siv“ þegar hún hætti sem umhverfisráðherra. Hvað hafa þau unnið lengi saman? Hvað er milli eyrnanna á manni sem kann ekki að beygja nafn náins samstarfsmanns síns? Þessi maður er krónprins Íslands og ríkiserfingi!

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Úr tilkynningu frá Háskóla Íslands [leturbreyting mín]:

Spekingar Vísindavefsins, örfyrirlestrar, leikur að ljósi og rafmagni,

furðuverk, farartæki og margt, margt fleira í Öskju,vísindaleikir og Qi gong í

Skeifunni, Spaðarnir í Norræna húsinu. Og loftbelgurinn hans Ara Ólafssonar

svífandi í 30 metra hæð!

Qi gong?? Hvað er Háskólinn að vasast í að boða hindurvitni?? (Lesið „Passaðu þig á qi'inu“.)

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Meiri ólánsmaðurinn er Bobby Fischer. Hlustaði á viðtal við hann á Útvarpi Sögu í gær. Það var ekki annað að heyra en manngreyið væri fárveikur. Á geðsmunum. Hugsa sér að bandarísk stjórnvöld skuli ekki telja sig yfir það hafin að níðast á sjúklingum eins og honum, að ofsækja mann sem er ofsóknaróður fyrir! Alla vega, hann kvaðst ekki mundu flytja til Íslands. Ekki meðan bandaríski herinn væri hérna. Þar er komin enn ein ástæðan til að losna við herinn!

Í tilefni af frekar líflegri umræðu um jafnréttismál og Framsóknarflokkinn á ýmsum af heldri vefritum (m.a. Sellunni, Vefþjóðviljanum, Deiglunni), þá ætla ég að gera grein fyrir afstöðu minni. Ég er heitur jafnréttissinni og mér finnst gjörsamlega ótækt að konur skuli ekki sitja við sama borð og karlar í þjóðfélaginu, hvað varðar laun, völd og annað. Á hinn bóginn er ég einnig heitur andstæðingur reaktífra og afturhaldssamra lausna („lausn“ er reyndar rangnefni í þessu sambandi), enda eðli þeirra að vera lélegar, tímabundnar og falskar. Glaður skal ég gangast við því að vera femínisti, en það er ekki þar með sagt að ég skrifi undir allt sem allir femínistar segja. Pólítískt séð er er ég, umfram annað, marxisti, og yfirleitt vantrúaður á hvernig borgaralegt afturhald tekur á málunum.

Ef við notum representasjón kynjanna í hinum ýmsu stjórnunarstöðum sem mælikvarða á stöðu kvenna almennt í þjóðfélaginu, og leitumst við að fjölga konum í stjórnunarstöðum handvirkt (t.d. með kynjakvótum), þá breytist útkoma reikningsdæmisins. Ekki vegna þess að staða kvenna hafi almennt batnað í alvörunni, heldur vegna þess að fiktað hefur verið við mælikvarðann. Ég efast um að Löggildingarstofan mundi samþykkja þetta mælitæki. Sem dæmi um þetta má nefna Ráðstjórnarríkin sálugu. Þar var jafnrétti kynjanna bundið í lög = reaktíf jafnréttisstefna. Þegar þau hrundu og lögbundið jafnrétti heyrði sögunni til var launamunur kynjanna heldur ekki lengi að verða mjög mikill aftur. Það var vitanlega vegna þess að jafnrétti kynjanna var haldið með handafli þar. Handafl breytir ekki náttúrulegri tilhneigingu. Þótt náttúran sé lamin með lurk, leitar hún út um síðir, eins og skáldið kvað. Umbæturnar verða að koma neðan frá. Raunverulegt jafnrétti næst ekki nema konur ryðji sér raunverulega til rúms í þjóðfélaginu, taki sjálfar það sem þeim ber og helst að karlaveldið hindri þær ekki í því. Nú gjalda konur vitanlega fyrir ýmsa þætti sem ekki verður hjá komist, s.s. meðgöngu. Ég er fyllilega fylgjandi löggjöf um jafnt fæðingarorlof karla og kvenna og fleira þvíumlíkt sem stuðlar að jafnri stöðu kynjanna. Kynjakvótar eru hins vegar afturhaldssöm nálgun á vandamálið. Það sem þjóðfélagið vantar eru ekki fleiri kvenkyns kapítalistar.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í Fort Myers á Flórída: Cops Use Taser Gun On Man Trying To Get Home - lítið á þetta, lögregluofbeldi í Bandaríkjunum færist í aukana. Það styttist í lögregluríkið, gott fólk. Vandsveinar ríkisvaldsins hafa nú þegar fengið óhugnanlega mikil völd yfir fólki. Borgaraleg réttindi eru stórskert og réttaröryggi, friðhelgi einkalífs og fleira horfin eins og dögg fyrir sólu. Það eru ekki lengur mannréttindi að njóta meðfæddra réttinda sinna: Það eru forréttindi. Sá sem nýtur réttinda sinna gerir það ekki vegna þess að hann hafi réttindi heldur vegna þess að yfirvaldinu þóknast að leyfa honum að njóta þeirra. Meðan hann er þægur.

Talandi um það, þá styttist í að tekin verði upp opinber umræða í Bandaríkjunum um national ID skilríki. Ég get varla til þess hugsað að Íslendingar -- hrekklausir sem við erum -- skuli hafa tekið upp kennitölukerfið þegjandi og hljóðalaust. Aðeins svo auðveldara sé að flokka okkur í spjaldskrá og hafa eftirlit með okkur og sortera okkur í andlegar og félagslegar réttir.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Raven Rock Mountain í Pennsylvaníu hýsir tröllaukið kerfið neðanjarðarbúnkera með leynilegri stjórnstöð fyrir leyniríkisstjórnina sem getur tekið við valdstjórninni í Bandaríkjunum ef eitthvað stórfenglegt kemur upp á. Þar földu Dick Cheney, Paul Wolfowitz og fleiri sig eftir 9/11. Tékkið á þessari síðu sem er tileinkuð þessu mikla fylgsni.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ögmundur Jónasson skrifar hreint ágæta grein um forsetakosningarnar í Venezuela, þar sem lýðræðið vann áfangasigur á afturhaldinu nú um helgina.

Er bankanum mínum sama um mig?

Þegar ég var lítill gerðist ég viðskiptavinur Búnaðarbankans. Undanfarin ár hefur bankinn tekið upp á því að „strjúka mér öfugt“ eins og það er kallað. Í viðleitni sinni til að vera sniðugur lætur hann mér líða illa. Ég er alveg að fá mig fullsaddan, en af einhverjum ástæðum hangi ég enn á horriminni. Líkast til eru það vanafestan og efinn um að ég finni skárri banka, sem ráða þar mestu um. Ef ég hefði haldið til haga öllu því sem hefur farið í taugarnar á mér við bankann minn væri sá listi eflaust orðinn vænn núna. Ég sé eftir því að hafa ekki gert það. Nokkur atriði sem ég man eftir:

·· Þegar ég frétti að pólskum kunningja mínum hefði verið neitað um lán vegna þjóðernis síns. Mér til undrunar fékk ég það staðfest seinna frá sjálfstæðri heimild, að þetta væri stefna bankans.

·· Þegar ég var, gegn vilja mínum, gerður að viðskiptavini „KB banka“. Mér fannst Búnaðarbankinn alltaf hlýlegur. „KB banki“ er ómanneskjulegt og fráhrindandi bákn og ég er með ofnæmi fyrir honum.

·· Þráfaldlegar útistöður mínar við bankann vegna hvers kyns „misskilnings“ varðandi hvers lags kort. Kort ekki tilbúin á tilsettum tíma, ekki staðið við að hafa þau tilbúin þegar gerð er athugasemd, einkennilegar rukkanir o.fl.

·· Einu sinni vantaði mig upplýsingar sem ég fann hvergi á heimasíðu bankans. Ég sendi því fyrirspurn og fékk ekkert svar. Ég ítrekaði fyrirspurnina og fékk ekkert svar. Sama í þriðja sinn. Þegar ég svo, í fjórða sinn, sendi samrit til milli 25 og 30 manns innan bankans, þar á meðal háttsettra stjórnenda, og lét það fylgja að þolinmæði minni væru takmörk sett, þá loksins fékk ég skjót svör og bljúg. Ég á ekki að þurfa að spyrja fjórum sinnum til að fá upplýsingar um debetkort, fjandakornið!

·· Mér geðjast ekki að afskiptum bankanna af atvinnulífinu, og þar er KB banki ekki barnanna bestur.

·· Sú var tíðin að mér datt í hug að færa viðskipti mín til Sparisjóðanna. Hvað gerist? KB banki kaupir SPRON.



Þá er ótalinn fjöldi ósmekklegra, leiðinlegra, ósannra eða á annan hátt hvimleiðra auglýsinga. Í þeirri nýjustu er fullyrt að allir Íslendingar séu í íslenska landsliðinu í handbolta, og útskýrt að það sé meint á þann hátt að við höldum öll með því. Getið hvað: Ég held ekki með því og ég kæri mig ekki um að vera borinn rógi og mér gerðar upp skoðanir! Ætti ég að sækja þá til saka? Er ég ósanngjarn við bankatetrið? Ef ég er það, þá örlar ekki á samviskubiti hjá mér. Ég hef fengið mig fullsaddan af þessum banka. Fyrir öll sín skammarstrik má Davíð Oddsson eiga eitt: Það var gott hjá honum á sínum tíma að hætta viðskiptum sínum við Búnaðarbankann. Verst hvað ég er framtakslaus og fastur í viðjum vanans.....



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

James Dresnok heitir maður sem gerðist liðhlaupi úr bandaríska setuliðinu í Suður-Kóreu 1962 og flúði til Norður-Kóreu. Þar hefur hann búið síðan og unað vel. Um þessar mundir er verið að gera mynd þar sem hann segir sögu sína og gerir grein fyrir Norður-Kóreumönnum og að þeir séu, þrátt fyrir allt, ekki með horn og hala heldur mennskir menn. Lesið þessa grein um myndina. Þessa langar mig að sjá.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

·· „Fighting in Najaf exposes an unpopular, isolated Iraqi regime“ eftir Peter Symonds er frábær grein!

·· Guðmundur Sigurfreyr skrifar býsna athyglisverða grein um vímuefnamál.

·· Grímur Atlason skrifar ágæta grein um strandsiglingar.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Hinrik Már Ásgeirsson segir réttilega: Stjórnmálamönnum er meinilla við ófyrirséðar afleiðingar frelsis því þeir telja sig ábyrga fyrir því hvernig fólk fer með sitt eigið líf, í grein sem að öðru leyti hefur ekki sérstaklega margt fram að færa. Mér finnst eftirtektarvert hvað ungir jafnaðarmenn minna um margt á unga sjálfstæðismenn í orðavali. Er einhvers konar frjálshyggja orðin að einhvejru normi, eða hvað?

Stjórnarandstaðan í Venezuela virðist ekki ætla að láta sér lynda að hafa tapað heiðarlegum kosningum. Hvern hefði órað fyrir því að Jimmy Carter kæmi út úr skápnum sem kommúnisti? Chavez er heimsvaldasinnuðu auðvaldinu einfaldlega óþægur ljár í þúfu. Út af fyrir sig er ekkert að því. Þegar við bætist að hann er rétt kjörinn forseti, þótt hann sé ekki hvítur á litinn. Úr umfjöllun fjölmiðla stendur kannski upp úr það sem Morgunblaðið orðar svona:

Bandaríska utanríkisráðuneytið var nú síðdegis varkárt í yfirlýsingum um atkvæðagreiðsluna en Tom Casey, talsmaður ráðuneytisins hrósaði íbúum Venesúela fyrir mikla kjörsókn og fyrir að atkvæðagreiðslan hefði farið vel fram.

Málið er einmitt, Chavez stendur uppi í hárinu á Bandaríkjastjórn. Man einhver eftir valdaráninu sem venezúelskir herforingjar, efnahagsstórlaxar og bandaríska leyniþjónustan gerðu í apríl 2002? Man einhver eftir vinnustöðvuninni sem venezúelskir atvinnurekendur stóðu fyrir í desember sama ár og létu sem það væri verkfall?

Bandaríska heimsveldinu og samverkamönnum þess í Venezuela var nú að mistakast í þriðja sinn að knésetja Chavez. Svo eru þeir „varkárir“ í yfirlýsingum sínum!

Þegar svipað stendur á og í Venezuela núna, hefur það oft gerst að vinnuveitendur hóta uppsögnum ef óæskilegi pólítíkusinn tapar ekki, og þvinga þannig fylgismenn hans meðal launamanna sinna til að kjósa gegn eigin samvisku. Þessi 41% atkvæða sem féllu gegn Chavez hafa örugglega að minnsta kosti að fjórðungi verið til komin með þeim hætti.

Sumir í frjálshyggjukreðsunni hrópa upp yfir sig að þessi forherti óvinur lýðræðisins, sem hatar sjálfsagt Bandaríkin og vill skemma allt það góða sem við eigum, skuli fótum troða hagsmuni þeirra ríkustu. Mér kemur í hug orðasamband sem reglulegir lesendur kunna að hafa rekið augun í áður. Þessi hópur manna sem í daglegu tali nefnist „þjóðin“ þarf alltaf að vera að ybba sig eitthvað, bara til að trufla elítuna í arðráni heiðarlegri auðsöfnun sinni. Hvers á elítan að gjalda? Hver gaf þessum óræða hópi vafasamra manna einhvern rétt til að ráðskast með þá ríku sem hafa ekkert af sér gert?







Í gær, 16. ágúst, birtir Palestine Monitor stutta en greinargóða umfjöllun um hungurverkfall palestínskra fanga í ísraelskum dýflissum. Ég hvet fólk að sjálfsögðu til að lesa hana!

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ansvíti góð grein eftir Sverri Jakobsson á Múrnum í gær: [F]agrar hugsjónir geta breyst í andhverfu sína í munni hræsnara.

~~~~~~~~~~~~~~~~~

Morgunblaðið greinir frá [leturbreyting mín]:

Alþjóðleg réttindagæslusamtök blaðamanna, Blaðamenn án landamæra (RSF), fordæmdu seint í gærkvöldi ákvörðun írösku stjórnarinnar að vísa blaðamönnum frá hinni helgu borg Najaf, þar sem hart hefur verið barist að undanförnu.

Þarna þykir mér einhver vera að gera alvarlega villu. Ekki í fyrsta sinn og alls ekki óskiljanlega, en grafalvarlega engu að síður. Þeir sem mynda hina svonefndu bráðabirgðastjórn Íraqs eru nefnilega ekki lögmæt stjórn Íraqs og þeir sækja ekki völd sín til Íraqa. Þeir eru leppar Bandaríkjastjórnar, sækja völd sín til Bandaríkjahers og eru og haga sér á allan hátt sem verstu quislingar. Aðal munurinn á Saddam Hussein og Ayad Allawi er sá að Saddam er skeggjaður en Allawi ekki, fyrir utan það að Saddam naut þrátt fyrir allt stuðnings þónokkurs hluta þjóðarinnar, en það er varla hægt að segja um Allawi. Hvað varðar hrottaskap eða pólítíska óskammfeilni er ekki marktækur munur á þeim tveim. Ég minni m.a. á nýlegar fréttir af því er hr. Allawi fór í eigin persónu á lögreglustöð og skaut þar sex fanga eigin hendi til að kenna þeim lexíu. Óskabarn lýðræðisins og réttaröryggisins, hmm?

Þegar farið er að reka blaðamenn út úr Najaf er ekki erfitt að gera sér í hugarlund hvað tekur næst við. Eitthvað sem gerendurnir hafa ekki áhuga á að fréttist út fyrir borgina. Húsbændur okkar, bandóðrísku heimsvaldasinnarnir, hafa undanfarið framið einn stóreflis stríðsglæp í Najaf. Þessari borg er nauðgað fyrir augunum á okkur. Ríkisvald íslenskra óþokka klappar saman lófunum, fróandi sér af þrælslund, kvalalosta og skeytingarleysi og sleikjandi út um við tilhugsunina um beinið sem húsbóndinn hendir í hana í verðlaunaskyni.

Írasqa andspyrnan berst gegn ólöglegu og níðingslegu hernámi. Bandóðríkjastjórn lætur sem við tóma glæpamenn, þrjóta og hryðjuverkamenn sé að etja, þegar sannleikurinn er sá að glæpamennirnir, þrjótarnir og hryðjuverkamennirnir eru Bandaríkjamenn sjálfir. Andspyrna er náttúrulegt viðbragð við hernámi. Írasqa andspyrnan er jafn réttmæt og andspyrna Frakka, Norðmanna, Júgóslava og annarra gegn ribböldum Þriðja ríkisins á sínum tíma. Núna eru ribbaldarnir bandarískir og þjóðfrelsismennirnir írasqir.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ég bíð spenntur eftir nánari fréttum að þjóðaratkvæðagreiðslunni í Venezuela. Skv. þessari frétt mun allt vera með felldu, meira og minna, við framkvæmdina, að sögn Jimmy Carter. Vitanlega með undantekningum, en meira og minna þó.

Í dag, laugardag, er sögulegur dagur í Venezuela. Þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort það verði haldnar nýjar forsetakosningar, þar sem Huga Chavez gæti tapað embættinu. Chavez greyið er eitur í beinum hinnar borgaralegu stjórnarandstöðu, sem getur ekki séð í friði viðleitni hans til endurbóta. Ekki það, að þótt Chavez sé kannski líklegur til að láta mikið gott af sér leiða ef hann fær að sitja á friðarstóli, þá er hann samt sem áður ólíklegur til að leiða til lykta vandamál Venezuela á framsækinn hátt. Umbætur já, bylting nei. Nú hefur hann ekki byltingarkennda stefnuskrá, og aðstæður í Venezuela eru varla hagstæðar fyrir alvöru verkalýðsbyltingu. Er hann þó lýðræðislega kjörinn og hefur hingað til haldið velli gagnvart hverri atlögu afturhaldsins á fætur annarri. Það er gott hjá honum, og gott hjá stuðningsmönnum hans, sem hafa stutt hann í gegn um þykkt og þunnt. Eins og einhvern kann að ráma í er ekki ýkja langt síðan CIA rændi völdum í Venezuela og Chavez, á pólítískum hrakhólum, flæmdist úr landi. Stuðningsmenn hans linntu ekki látum fyrr en hann var settur í embætti aftur. Sumir segja að CIA leggi nú á ráðin um annað valdarán. Megi afturhalds kúkalabbarnir, óvinir hans, bíða sögulegan ósigur í kosningunum á morgun.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ég býð Dodda annars velkominn til baka í bloggflór Íslands. Megi hans blogg verða mörg og góð.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ísraelar skutu á palestínska lækna, sjúkraflutningamenn og aðra heilbrigðisstarfsmenn sem voru að dreifa fyrstu-hjálpar pökkum til sárþjáðra íbúa Rafah, syðst á Gazaströndinni.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Man einhver eftir landi sem heitir Haiti? Málaliðar og hermenn Bandaríkjastjórnar rændu þar völdum í febrúar síðastliðnum. Suður-Afríka viðurkennir Jean-Bertrand Aristide ennþá sem réttkjörinn forseta landsins. Hann fékk enda 92% atkvæða í síðustu kosningum. Ég held að það séu væntanlegar aðrar forsetakosningar þar í nóvember. Það verður spennandi að fylgjast með. Sénsinn að þær verði lýðræðislegar er kannski ekki mikill. Síðan hvenær hafa þeir sem eru vitlausu megin við vald Bandaríkjanna þegið það vald (eða frelsi undan því) greiðlega og friðsamlega?



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í Time Magazine er býsna góð grein um Kárahnjúkavirkjun. Lesið hana. Meðal þess sem ég þoli ekki við Kárahnjúkavirkjun er þetta: Ríkisstjórnin og Landsvirkjun beita hreinni valdníðslu og gefa hreinan skít í sjónarmið annarra í þessu máli. Þessu skal komið í gegn hvað sem það kostar. Kúkalabbarnir í ríkisstjórn sjá auk þess ekkert óeðlilegt við að eiga innileg viðskipti við glæpamennina í Bechtel, Alcoa og Impregilo. Glæpamenn, segi ég og skrifa. Ótíndir slúbbertar. Af félagsskapnum getum við svo þekkt innræti „okkar eigin“ landsdrottna. Hvers vegna ættum við ekki að sökkva þessari fögru náttúru, drekkja lífríkinu, róta upp moldroki (eins og það sé á það bætandi!) og stunda önnur umhverfishryðjuverk? Hvers vegna ekki? Einfalt svar: Vegna þess að við þurfum þess ekki. Við erum ein ríkasta þjóð í heimi og höfum ekki þörf fyrir að beita þriðja heims vinnubrögðum til að kikkstarta efnahagnum hjá okkur. Ekki lengur. Það er kominn tími til að draga hausinn upp úr flórnum. Heyrið það, framsóknarmenn. Á að skapa störf? Ef það er málið eru fáar leiðir kostnaðarsamari en álver. Byggðastefna? Horfumst í augu við það: Ef byggðarlagi er ekki við bjargandi með náttúrulegum hætti er það vegna þess að tilvistargrundvellinum hefur verið kippt undan því. Fólksflutningar úr sveit í þorp, úr þorpi í kaupstað og kaupstað í borg og loks úr borg til útlanda er náttúruleg þróun. Þorpin urðu til á kostnað sveitanna og borgin á kostnað beggja. Ef það væri vilji fyrir heiðarlegri byggðarstefnu er eitt sem væri sterk byrjun: Afnema kvótakerfið og taka upp sanngjarna fiskveiðistjórn og sjá hvort landsbyggðin mundi ekki rétta eitthvað úr kútnum við það. Það er ekkert annað en feigðarflan að halda að reaktífar framsóknarlausnir virki í alvörunni í málum eins og landsbyggðarflótta. Ég er ekki búinn: Ef þessi verksmiðjudrusla er svona hagkvæm, hvers vegna reisa og reka Íslendingar hana þá ekki sjálfir? Það væri skömminni skárri búbót, ef heimamenn ættu sjálfir verksmiðjuna, ekki satt? Ég hlusta ekki á væl um að menn hafi ekki bolmagn til þess. Ef hún er svona arðbær hlýtur að vera hægt að fá lán fyrir henni. Hvers vegna svo að flytja álið óunnið úr landi? Væri ekki viturlegt að smíða flugvélar eða eitthvað úr því hér á landi líka, og skapa með því enn fleiri störf? Eitt enn í bili: Þessi aumi fyrirsláttur um að álverksmiðja á Íslandi sé umhverfisvæn er einmitt það: Aumur fyrirsláttur. Í fyrsta lagi er hún það ekki. Í öðru lagi er ein aðalástæðan fyrir byggingu álvers hér sú að á móti er hægt að loka álverum í Bandaríkjunum, sem eru of dýr í rekstri. Hvers vegna? Vegna þess að þar eru gerðar strangari kröfur til mengunarvarna en á Íslandi! Með öðrum orðum eru þeir hingað komnir til að menga ókeypis.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í Time sá ég annars aðra býsna góða grein, Where Do France's Jews Belong eftir Tony Karon:

Those who tell Jews like Cathy they don't belong in Israel are

quickly seen as anti-Semitic. But I apply the same label to any-

one who tells Uncle Adam that as a Jew he doesn't belong in

France, or says the same thing to any of my relatives elsewhere

in the Diaspora. "Go back to Israel" was a message I heard

occasionally growing up, both from Zionist emissaries promoting

immigration and from rightwing anti-Semites

...og þar liggur einmitt hundurinn grafinn. "Rightwing anti-Semites" eru nefnilega fyllilega sambærilegir við zíonista að flestu leyti öðru en því að aðrir eru óeðlilega andvígir gyðingum en hinir eru óeðlilega mikið fylgjandi þeim!

Um þessar mundir er hugur minn með íbúum Najaf í Íraq og þjóðfrelsishreyfingunni sem al Sadr leiðir. Það eru ekki öfundsverð örlög að bandaríski herinn hafi einsett sér að brytja mann niður til að kenna manni lexíu. Bandaríski herinn segist berjast að beiðni bráðabirgðastjórnarinnar og í umboði hennar. Bíðum við. Í umboði hvers ríkir bráðabirgðastjórnin? Bandaríkjahers! Einskis annars! Ég ítreka ábendinguna um að lesa grein Roberts Fisk úr The Independent um málefni Íraqs.



Það var að springa kúlupenni frá Sjálfstæðisflokknum í vasanum hjá mér. Það var nú það eina sem mig vantaði. Mér var nær að ganga með auðvaldspenna upp á vasann. Kennir mér lexíu. Hugsa sér að einu sinni lét ég glepjast af lýðskrumi og áróðri þessa íhaldsskröggaflokks.



Tom Mackaman er í framboði fyrir Socialist Equality Party á fylkisþing Illinois í BNA. Demókrataflokkurinn var búinn að reyna að spilla framboði hans en tókst ekki. Hér er bréf Mackamans til stuðningsmanna sinna. Gott hjá honum. Vonandi nær hann kjöri.



John Kerry: „I would still have voted for Iraq war“ -- sýnir hvað hann yrði góður forseti eða þannig.

Tilraunastofa í stjórnvaldsleysi

Það er til land þar sem er engin ríkisstjórn.  Það land heitir Sómalía.  13 ár eru liðin síðan stjórnkerfi landsins hrundi, með borgarastríði og hungursneyð, sem kostuðu tugþúsundir mannslífa, eins og sumir muna. 

Sviptivindar ættbálkaerja og stríðsherra hafa leikið landið grátt á þessum tíma.  Landið hefur ennfremur klofnað upp í tvö og hálft land.  Hin eiginlega Sómalía, klofningslandið Sómalíland, og sjálfstjórnarhéraðið Puntland, sem þó er hluti af hinni eiginlegu Sómalíu.  Sómalíland hefur ekki verið viðurkennt sem ríki af neinu öðru ríki, svo ég viti, en hefur reyndar miðað bærilega við að koma sér upp innviðum (infrastrúktúr), auk þess sem verslun um Sómalíland er allblómleg.

Það mun ekki hafa verið fyrr en um aldamótin 1900, að vísir að miðstýrðu ríkisvaldi lét fyrst á sér kræla í Sómalíu.  Þar var á ferð nýlendustjórn Breta og Ítala.  Sómalía varð sjálfstætt ríki 1960.

Hinir 8 milljón íbúar Sómalíu eru frekar einsleitir: Um 85% eru eþnískir Sómalar, en arabar, Bantumenn og fleiri eru samtals um 15%.  Landið býr yfir þónokkrum náttúruauðlindum.  Kol og landbúnaðarafurðir eru meðal helstu útflutningsvara.

Eftir hrun ríkisvaldsins má segja að hver hafi verið sjálfum sér næstur.  Allharður ættbálkarígur upphófst, en ættbálkskennd mun vera sterk meðal Sómala.  Þeir eru það einsleitir, eþnískt séð, að hefðbundinn rasismi og þjóðerniskennd ná ekki að kljúfa þjóðina.  Þá er gripið til ættbálkskenndarinnar í staðinn.  Auk ættbálkanna eru stríðsherrar fyrirferðarmiklir.  Þeirra frægastur var sennilega Mohammed Farrah Aidid (1934-1996).  Barist var/er um ítök eða völd, yfir allt frá góðum vatnsbrunnum upp í heilu landshlutana.  Eins og víðar eru völd stríðsherranna háð áframhaldandi ófriði.

SÞ sendu friðargæslulið til landsins og Bandaríkjamenn sendu hermenn.  Myndin Blackhawk Down fjallar einmitt um afdrifaríkan dag í Mogadishu, þegar Bandaríkjamenn misstu 18 Rangers fallna í árás (reyndar munu vera verulegar rangfærslur í myndinni).  Svo fór að bæði BNA og SÞ drógu lið sitt út úr Sómalíu, og hafa afskipti umheimsins af henni verið næsta lítil síðastliðin 7-8 ár.  Helst er það að nágrannalöndin, einkumEþíópía og Djibútí, láti sig varða málefni Sómala, gjarnan tengt eigin hagsmunapoti.



Hvers vegna vekur Sómalía áhuga minn, af öllum löndum?

Það var að renna upp fyrir mér, að vel má líta á Sómalíu sem tilraunastofu í stjórnvaldsleysi.  Hvernig bera menn sig að, þegar ekkert er ríkisvaldið?

Í Sómalíu binda mjög margir trúss sitt við ættbálkinn sem þeir tilheyra, eins og áður segir, og njóta vissrar verndar fyrir vikið.  Sumir gerast handgengnir stríðsherrum og undirgangast þannig vald þeirra.  Stríðsherrarnir taka verndartolla og vegatolla og eru því undirsátum sínum dýrir í rekstri.  Stærri fyrirtæki hafa, hins vegar, vopnaða menn á sínum snærum, sem gæta öryggis þeirra.  Það er dýrt fyrirkomulag, að hafa menn undir vopnum, svo sums staðar, einkum á stærri þéttbýlissvæðum, hafa umsvifamiklir bisnessmenn tekið sig saman og komið upp sveitum vopnaðra manna, eins konar lögreglu, til að verjast ágangi stríðsherranna.  Hefur það víða heppnast ágætlega, og þegar verndar- og vegatollum sleppir hafa tekjur stríðsherranna minnkað og þar með völd þeirra.  Þessir sömu aðilar, umsvifameiri bisnessmenn, eru aðalhvatamenn þess að á ný verði komið upp nýju miðstýrðu ríkisvaldi.  Í skjóli þess gætu þeir stundað sinn fyrirtækjarekstur óáreittir.  Þessi viðleitni gæti verið að skila árangri, ef eitthvað er að marka fréttir þaðan.  Hafa fulltrúar ættbálka og sumir stríðsherrarnir verið fengnir til fylgilags við nýja stjórn, og ríkisstjórnir Eþíópíu og Djibouti einnig.  Það vill svo til að í dag, 30. júlí, stendur til að bráðabirgðaþingfyrir Sómalíu  verði sett í Nairobi í Kenýa (sjá þessa frétt).

Nýja ríkisvaldinu verður trúlega falið að tryggja öryggi og reisa við innviði samfélagsins, en ólíklegt er að það fari seilist ofan í vasana hjá mönnunum sem setja það saman, valdaklíkum og viðskiptablokkum.  Þessi vísir að nýju ríkisvaldi er enn sem komið er mjög veikburða.  Stríðsherrarnir og ættbálkahöfðingjarnir sem eiga aðild að því eru margir hverjir, ef ekki flestir, stórtækir mannréttindabrjótar.  Amnesty International hefur því séð ástæðu til að hafa orð á hættunni, að hin nýja ríkisstjórn láti sér mannréttindi í léttu rúmi liggja (sjá frétt hér).



Fyrir hrunið 1991 var nokkur iðnaður í Sómalíu, sem einkum fékkst við að vinnslu landbúnaðarafurða.  Margra ára gripdeildir hafa skemmt mikið fyrir, en vélum hefur verið rænt úr verksmiðjum og verkstæðum og seldar sem brotajárn.  Landsframleiðsla á mann er með því lægsta sem þekkist í heiminum.

Þrátt fyrir afleitt ástand á mörgum sviðum hefur mönnum þó tekist sumt.  Viðskipti ganga t.d. ekki jafn illa og halda mætti.  Einn árangursríkur bisnessmaður ljóstraði upp um leyndarmál sitt og komst svo að orði: „Everything is possible in Mogadishu now, everything.  If you have the money and the knowledge, you can do whatever you want.“ (sjá þessa grein).  Meðal fyrirtækja sem hafa borið eftirtektarverðan árangur eru t.d. símfyrirtækja.

Þar sem ekkert er ríkisvaldið eru heldur enginn seðlabanki.  Stærri fyrirtæki gefa út sína eigin peningaseðla (vörupeninga) sem ganga sem gjaldmiðill vegna þess að fólk treystir þeim.  Það er jú, þegar öllu er á botninn hvolft, það sem sker úr um hvernig einum gjaldmiðli gengur, hvort fólk treystir honum eða ekki.

Þar sem ekkert er ríkisvaldið eru ennfremur hvorki lög né opinberir dómstólar.  Sum svæði hafa komið sér upp sínum eigin dómstólum, sums staðar með eigin lögum, annars staðar með gömlu lögunum, sums staðar með íslömsku shari'a-lögunum (langflestir Sómalar eru múslimar) og sums staðar með hefðbundnum reglum ættbálkanna.  Einnig er það algengt, þegar misklíð verður, að öldungar séu látnir miðla málum.



Í Sómalíu er menntun lítil, bæði akademísk menntun og iðnmenntun.  Alnæmi er alvarlegt vandamál þar eins og víðar, og eru vestrænar hjálparstofnanir litnar hornauga af mörgum þegar þær koma og dreifa ókeypis smokkum meðal fólks.  Sú skoðun er útbreidd að skírlífi og einkvæni séu besta vörnin við alnæmi, en smokkar ýti undir lauslæti, sem aftur auki útbreiðslu sjúkldómsins.

Íslam er sterkt afl í samfélaginu, þar sem langflestir eru súnní-múslimar.  Pólítísk umræða einkennist mjög af íslam, ættbálkaríg og þjóðernislegum eða borgaralegum afturhaldshugmyndum.  Á netinu eru sómalskir spjall-vettvangar á ensku, sem hægt er að skoða til að fá tilfinningu fyrir umræðunni, svosem spjall SomaliNet um stjórnmál eða Somalia Online.



~~~~~~~~~

Ég leik mér að hugmyndinnu um að það væri hægt að gera eitthvað reglulega róttækt og framsækið í Sómalíu.  Á 8. áratugnum var til hreyfing sem nefndist Somali Communist Revolutionary Party, en núna mun ekki vera til neinn róttækur, framsækinn vinstriflokkur í Sómalíu.  Minnugur orða bisnessmannsins, „Everything is possible in Mogadishu now, everything,“ velti ég vöngum yfir hvort ekki væri hægt að hlúa að sjálfsbjargarviðleitni fólks, boða meðal þess róttækan vinstriboðskap, en sameina það gegn afturhaldsöflunum sem ráða ferðinni.  Leiða því fyrir sjónir að ættbálkahöfðingjarnir, stríðsherrarnir, borgaralegu bisnessmennirnir og erlendu útsendararnir eru allir með tölu angar af meira og minna sömu valdastéttinni, og að þeir eru sameiginlegir óvinir undirstéttarinnar.  Klofningur undirstéttarinnar er henni til mikillar óþurftar og stendur framförum fyrir þrifum.  Með liðsinni framsækið þenkjandi athafnafólks mætti kannski koma í kring afrekum.

Ég er nú samt svartsýnn á að þessi draumur mundi rætast í alvörunni.  Ítök trúar og ættbálkskenndar eru mjög sterk.  Ég, fyrir mitt leyti, kem flestum Sómölum sennilega fyrir sjónir sem hvítur Vesturlandabúi, alinn á ofdekri og vínarbrauði, kann ekki að vinna og hef aldrei verið svangur.  Hvað ætti ég svosem að vita um hið raunverulega líf?  Auk þess sem hugmyndir mínar mundu líkast til falla í mjög grýttan jarðveg, þá yrði þeim sennilega veitt geysihörð mótspyrna líka, frá afturhaldsöflunum.  Í landi sem á ofgnótt af fáu öðru en Kalashnikov-rifflum getur slík staða verið varasöm.  Þá má ekki gleyma því að Sómalía er efnahagslega vanþróað land og, eins og áður sagði, menntun slæm og landsframleiðsla lítil.  Stétt verkamanna er fámenn, hvað þá iðnverkamanna.  Stór hluti landsmanna eru hirðingjar.



Ég geri mér semsagt engar grillur um að þessi hugmynd sé raunhæf.  En það er víst í lagi að láta sig dreyma.