Fáein orð um Bangladesh

Það er ljóta ástandið í Bangladesh. Í stuttu málið, þá lauk kjörtímabili Þjóðernissinnaflokks Bandladesh í haust, og bráðabirgðastjórn tók tímabundið við völdum til að skipuleggja kosningar, en þjóðernissinnarnir reyndust hafa búið þannig um hnútana að hún er rammhlutdræg. Awami-bandalagið, sem er veraldlega þenkjandi miðju-vinstrisinnað og einn stærsti flokkurinn, lýsti því yfir að það mundi sniðganga kosningarnar þar sem þær yrðu greinilega óréttlátar. Afsagnir, útgöngubönn, óeirðir og leiðindi hafa fylgt í kjölfarið.
Nú er ég ekki sérfræðingur í málefnum Bangladesh, en stenst það eiginlega ekki að tjá mig um málið: Ég hef efasemdir um heilindi Kommúnistaflokks Bangladesh, sem mun vera endurskoðunarsinnaður khrústsjofítaflokkur. Þá er spurningin, hvað annað stendur til boða? Öreigaflokkur Bangladesh (Purba Banglar Sarbahara Party) og Kommúnistaflokkur Bangladesh (marxistar-lenínistar) (Dutta) (Bangladesher Samyabadi Dal (Marxbadi-Leninbadi)) eiga báðir aðild að RIM (Byltingarsinnuðu alþjóðahreyfingunni) og CCOMPOSA (Samræmingarnefnd suðurasískra maóistaflokka og -hreyfinga). Ég tel það meðmæli, enda er RIM mikilvægur samstarfs- og samráðsvettvangur fyrir maóistaflokka frá jafn fjölbreyttum löndum og Indlandi, Íran, Sri Lanka, Kólumbíu, Nepal, Perú, Afghanistan, Tyrklandi, Haítí og víðar, en sem kunnugt er eiga þessi lönd það sameiginlegt, þótt ólík séu, að vera í brýnni þörf fyrir kommúníska byltingu.
Klofningshópurinn Maóista-bolsévíka-endurskipulagningarhreyfing Öreigaflokks Bangladesh er líka áhugaverð hreyfing, þar sem hún klauf sig út úr RIM árið 2004 eftir að hafa ályktað að RIM væri komin með gagnbyltingarsinnaða stefnu. Ég fellst hins vegar ekki á yfirlýsingu þeirra frá október 2004, og mundi því ekki styðja þá. Sama máli gegnir um Kommúnistaflokk Bangladesh (marxista-lenínista) (Umar), sem ég sé ekki ástæðu til að styðja.
Já, ég held að Öreigaflokkur Bangladesh sé sennilega málið. Lengi lifi Khalequzzaman formaður!

Ungir múslimar í Bretlandi eru "öfgasinnaðri en foreldrar þeirra" segir Morgunblaðið. Það þykir mér fréttnæmt, þegar ungmenni eru farin að vera róttækari en ráðsett fjölskyldufólk. Bretar þykjast vera hissa á því að "aðlögun" gangi illa. Miðað við eftirlitið, tortryggnina og áróðurinn sem veður uppi, þá er ég satt að segja ekki sérlega hissa. Hvernig er hægt að verða hluti af samfélagi þar sem maður upplifir að manni sé ekki treyst og maður fær það stöðugt á tilfinninguna að maður sé á bandi illskunnar, að áliti samborgara sinna?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
„Það rétta er að vopnum Fatah sé beitt gegn hernámsliðinu en ekki gegn Hamas,” segir talsmaður Íslamska jihad í Morgunblaðinu. Það eru orð að sönnu. Palestínumenn ættu að standa saman gegn kúgurum sínum. Sá sem sáir úlfúð í sínum eigin herbúðum vinnur sínu fólki ómælt tjón.
Ég heyri kjaftaskakórinn spyrja, Ha, styðurðu sjálfsmorðsárásir á ísraelska borgara? Mér til gamans ætla ég ekki að ómaka mig við að svara því.
Hér er frétt: Í þjóðarétti er fólki áskilinn réttur til að verja hendur sínar fyrir hernámsliði. Sá réttur á kannski ekki við þegar menn eru brúnir á litinn eða trúa á Mahómet, ég veit það ekki.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Alveg finnst mér dæmalaust hvernig farið er með Margréti Sverrisdóttur.

Andrea Ólafsdóttir skrifar á Eggina: Fréttastofa RÚV hlutdræg með ólíkindum;
~~~ ~~~ ~~~ ~~~



Merkisfrétt á Egginni: Stríðstæki ALCOA. Alcoa-menn lýsa því stoltir yfir að þeir hafi landað feitum samningi um hergagnaframleiðslu. Það er að segja, lýsa því yfir út um annað munnvikið. Út um hitt munnvikið eru þeir víst að sverja það af sér hér á Íslandi!

Lygarar.

Svo virðist sem FBI geti notað farsíma fyrir hlerunarbúnað jafnvel þótt það sé slökkt á þeim. Ég hef þá haft ákveðið fólk fyrir rangri sök þegar ég taldi það jaðra við vænisýki að telja að það væri hægt. Já, detti mér allar...
Takk, Gunnar, fyrir að benda á þessa frétt.

Fatah og Hamas

Fatah segir Hamas stríð á hendur.
Ekki með orðaðri stríðsyfirlýsingu, heldur með verkum sínum.
Það er kunnara en frá þurfi að segja, að verk vega þyngra en orð. Árás sem slík vegur þannig þyngra en stríðsyfirlýsing sem slík.

Þegar Fatah ræðst á Hamas má segja að þeir séu í raun að ráðast á Palestínumenn. Þeir ráðast á samstöðuna, sem er það eina sem Palestínumenn geta treyst á. Þeir kalla ómældar hörmungar yfir fólk sitt, með því að hefja hjaðningavíg. Þeir þjóna Ísraelum og Bandaríkjamönnum með því að veikja þrótt Palestínumanna. Þeir undirstrika sína eigin spillingu með því að ráðast á þá sem hafa gagnrýnt hana hvað harðast. Þeir vanvirða lýðræðið með því að ráðast á lýðræðislega kjörna stjórn -- og leika þar aftur sama leikinn og Ísraelar og Bandaríkjamenn.
Spillingin hjá Fatah er ömurleg byrði á palestínsku þjóðinni. Það er full ástæða að trega það, að Palestínumenn sitji uppi með stjórnmálastétt sem er rotin inn að merg af spillingu. Það mega Hamas eiga, að þeir munu ekki vera nærri því eins spilltir og Fatah. Ég er ekki hrifinn af trúarlegum stjórnmálaöflum, en Hamas er í fyrsta lagi díalektískt afsprengi aðstæðna sinna, og í öðru lagi vöndurinn sem þarf til að sópa og flengja út úr skúmaskotum landráðamanna. Hvað eru það annað en landráð, þegar sitjandi forsætisráðherra á sementsverksmiðju sem selur Ísraelum sement til að byggja aðskilnaðarmúrinn, eins og tilfellið var með Ahmed Qurei?
Palestínumenn geta ekki sett traust sitt á baráttu á borgaralegum forsendum. Það þýðir bara að þeir verða hlunnfarnir af sínum eigin leiðtogum. Baráttan þarf að eiga sér rætur meðal fólksins sjálfs, grasrótarinnar, í skipulagi og samstöðu meðal óbreytts almennings.

Takk, Grasagudda!

Grasagudda.is fær prik hjá mér. Þar eru í fyrsta lagi oft og tíðum góðar greinar, og auk þess datt ég í lukkupottinn um daginn. Ég skráði mig á póstlistann þeirra, nafn mitt var dregið úr potti, og ég vann þessa forláta fötu undir lífrænan úrgang úr eldhúsinu, sem ég á þá auðveldara með að fara með út í garð til jarðvegsgerðar, í stað þess að henda honum bara í ruslið. Ég byrjaði að búa síðasta sumar og hef alltaf hent lífrænum úrgangi með hálfum hug. Nú er málið leyst, takk Grasagudda!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er meira, að fylgjast með bitsfætinu sem er strax byrjað milli stjórnarandstöðuflokkanna. Ég spái því hér með að næsta ríkisstjórn verði Sjálfstæðisflokkurinn og Samfylkingin. Ég hristi hausinn yfir Samfylkingunni. Vinstri-grænir eru frekar spólandi líka að mínu mati, en þeir fá samt mitt atkvæði. Þar ráða för sjónarmið um umhverfismálm, fyrst og fremst. Það leiðinlega við íslenska pólitík er bara að það sér ekki fyrir endann á henni. Byltingu, takk, og sópa stjórnlyndi og þýlyndi út af borðinu. Við getum vel stjórnað þessu landi sjálf.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ætli Kaupþing, Toyota, Alcan og hin fyrirtækin hafi spurt starfsfólk sitt álits áður en þau sendu út nýjárskveðjur í nafni þess?

Enn um Saddam -- og Valgerði

Mér geðjaðist aldrei að Saddam, frekar en öðrum með álíka syndaregistur. Ég er undrandi á þeim merkilega árangri Bandaríkjastjórnar, að fá mig til að hafa samúð með honum. Sú var tíðin að ég gat ekki hugsað mér svo slæm örlög að mér fyndist hann ekki eiga þau skilin, en þegar réttlæti sigurvegarans hrósar sigri, þá er ég bara með óbragð í munninum.

Ég býst við að það þýði að ég sé betri, eða alla vega þroskaðri, manneskja en ég var einu sinni.

Staða mannréttinda sést af því hvernig farið er með verstu glæpamennina. Dauðarefsingar eru óréttlætanlegar. Að íslensk stjórnvöld "virði" niðurstöðuna [1] finnst mér næg ástæða í sjálfu sér til þess að fordæma þau. Að "virða" morð?? Ég er hræddur um að þetta sýni innri mann Valgerðar frænku minnar enn eina ferðina. Sveiattan. Lepjandi upp rassgatið á hvaða stórbokka sem getur veitt bitlinga eða vegtyllur. Ég eftirlæt lesendum mínum að giska á hvað ég kalla slíka hegðun.

Valgerður Sverrisdóttir sýndi það enn og aftur, hvað hún hefur fágætt lag á að spæla mig. Hitt er mér ljúft og skylt að taka fram, að ég varð fyrir vonbrigðum með leiðtoga stjórnarandstöðunnar líka. Hispurslaus fordæming er það eina sem á við í máli sem þessu. Sá sem ekki tekur eindregna afstöðu gegn svona morði -- og fordæmir það jafn eindregið og óheflað og við á -- missir einfaldlega marks.

Saddam dó eins og karlmenni. Það er meira en hægt er að segja um suma.

Sýndarréttlæti er ekki réttlæti

Saddam enn "í haldi Bandaríkjamanna" segir Moggi. Heyr á endemi, eins og hann sé ekki jafnraunverulega í haldi Bandaríkjamanna þegar hann er kominn í hendurnar á strengjabrúðum þeirra?? Og þessi kvislingur, al-Maliki, sem segir að "enginn" geti mótmælt þessari niðurstöðu þar sem dómstóll hafi komist að henni. Nú jæja, þá getum við víst í leiðinni hætt að nöldra yfir ýmsum öðrum réttarhöldum. Ég meina til dæmis, var það ekki dómstóll sem dæmdi Búkarín, Kamenev og Sinovév? Að píslarvottum Íraks sé sýnd vanvirðing með því að mótmæla dauðadómi yfir Saddam -- úff! Ef einhver er að sýna einhverjum vanvirðingu, þá eru það Bandaríkjastjórn og leppar hennar sem fjölga stöðugt umræddum píslarvottum!
Ég vona að írösku andspyrnunni auðnist það sem fyrst, að hrekja innrásarherinn af höndum sér og veita al-Maliki og hans líkum þá ráðningu sem þeir eiga skilið!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Svo er annað: Sómalía. Ég þoli ekki þegar menn geta ekki drullast til að kalla hlutina sínum réttum nöfnum. Svona er þetta í alvörunni: (1) Bandalag íslamskra dómstóla eru ekki uppreisnarmenn. Þeir eru aðeins ein fylking í borgarastríði sem hefur varað í mörg ár. Þeir hafa verið sigursælir upp á síðkastið, og það er gott. Ef það er eitthvað sem Sómalía þarfnast, fyrir utan góða maóistahreyfingu, þá er það friður og öryggi. Friður og öryggi koma innanfrá. Hreyfing sem sprettur upp meðal fólksins sjálfs, sem á í hlut, og nær yfirhöndinni, hlýtur það ekki að vera hreyfingin sem eðlilegast er að taki völdin? (2) Bráðabirgðastjórn Sómalíu er hlægileg strengjabrúða Eþíópíustjórnar og annarra útlendinga sem ásælast áhrif og völd í Sómalíu. Það er hreint og beint bjánalegt að kalla stríðsmenn hennar "stjórnarherinn", vegna þess einfaldlega að hún er engin ríkisstjórn! Stjórn sem er ekki stjórn, og hefur ekki stjórn, hefur eðlilega engan stjórnarher heldur. "Bráðabirgðastjórnin", spilaborg dubbuð upp af íhlutunarsömum útlendingum, er bara enn ein fylkingin í borgarastríðinu. (3) Eþíópíuher er innrásarher og ætti að drullast heim til sín. Réttast væri að bandalag íslömsku dómstólanna sparkaði þeim öfugum aftur til baka. Eþíópíustjórn gengur ekkert til annað en eigingirnin, og er í slagtogi við Bandaríkjastjórn, sem hefur lengi viljað koma böndum á Sómala, aðallega til að tryggja siglingaleiðina um Aden-flóa.

Alcan álítur Hafnfirðinga vera hórur

Alcan álítur að það sé hægt að kaupa Hafnfirðinga. Tónleikar með Björgvin Halldórssyni, konfektkassi og nú síðast geisladiskur. Getur verið að Hafnfirðingar séu svo ginnkeyptir að þeir láti bjóða sér þetta? Gefa þeim geisladisk og hvetja þá svo til að taka málefnalega afstöðu, einmitt það! Svona gjöf er ekki ætluð til þess að hvetja fólk til málefnaleika, heldur þveröfugt. Gjöf af þessu tagi plantar þakklæti í fólk, tilfinningunni um að þeir eigi eitthvað inni hja manni. Þetta er ekki einu sinni pent útfært. Kosningar um stækkunina eru fyrir dyrum, þvert á vilja álrisans sem vill bara að stjórnvaldið ákveði þetta, eins og venjan er í þessu mjög svo lýðræðislega landi. En ef pöbullinn á að fá að skemma þetta fyrir þeim, þá er best að kaupa hann bara, er það ekki? Kaupa pöbulinn eins og hóru, brauð og leikar, það er það sem þetta vill.
Þetta múv segir náttúrlega mest um hvaða álit Alcan hefur á Hafnfirðingum.

Málefni líðandi stundar

Ég held að í seinni tíð hafi ég tjáð mig eitthvað minna um ýmis málefni líðandi stundar en ég var kannski vanur, ef ég man rétt. Kompásmálið sem allir eru að tala um er til dæmis hít sem ég nenni ekki einu sinni að þykjast hafa einhverju í að bæta. Af hverju ætti ég að gera það? Af hverju ætti ég að segja það sem allir eru að segja, að ég er sammála öllum sem ég hef séð tjá sig um það? Ég veit ekki hvað er satt og hvað er logið í málinu. Ég hef ímugust á því að hjálparstarf sé rekið á trúarlegum grundvelli -- skil auðvitað vel að menn geri það -- en lít svo á að það eigi að koma til móts við t.d. þörf fyrir úrræði fyrir fíkla á samfélagslegum jafnréttisgrundvelli -- og það þarf að vera sekúlar, annars er jafnréttið í hættu.

Svo það komi fram: Jólin fara ekkert sérstaklega í taugarnar á mér nú á efri árum, ég sé ekki að Árni Johnsen hafi bætt ráð sitt hætishót, Eyþór Arnalds hefur sýnt að hann er efnilegur stjórnmálamaður ef satt er sem sýnist, að hann kunni ekki að skammast sín heldur. Færeyskir kynvillingar eiga mína samúð alla, en ég fann ekki hjá mér sérstaka þörf fyrir að tilkynna að ég samgleddist þeim yfir löngu tímabærri réttarbót. Ég held í fljótu bragði að tvöföldun Hellisheiðarvegar sé peningasóun, að 2+1 leið væri lógískt fyrsta skref og að menn hljóti að geta ekið nógu varlega til að drepa sig ekki.

Ég held ég hafi tjáð mig nógu mikið um nógu margt til þess að ekkert af ofangreindu þurfi að koma neinum á óvart, af þeim sem lesa þetta blogg eða þekkja mig að öðru leyti. Hvers vegna ætti ég þá að vera að segja þeim það? Hvers vegna að eyða tímanum í að vélrita texta sem 3000 bloggarar eru búnir að vélrita á undan mér? Og hver mundi nenna að lesa þetta blogg ef það innihéldi ekki annað en vísanir í önnur blogg?

En hafið ekki áhyggjur, einhverjum gæti virst þetta hljóma eins og formáli að tilkynningu um blogghlé, en sú er ekki raunin. Þið losnið ekki við mig alveg strax. Nema ég detti niður dauður eða gleymi af einhverjum ástæðum hvernig maður vélritar. Þetta á sér skýringar, sem ég ætla að vélrita frekar en að fara strax að sofa eins og skynsemin býður næturverðinum í síðdeginu.

Eggin.is er verkefni sem ég tel í alla staði verðugt tíma míns. Ég held að ég hafi skrifað meira þar en hér upp á síðkastið. Vantrú hefur líka fengið sinn skerf, og svo er ég snúinn aftur á Töfluna eftir rólegt tímabil. Þar við bætist skólinn og svo ýmislegt fleira. Þetta eru samt smærri skýringarnar. Aðalskýringin er þessi: Ég er ekki eins spenntur og ég var fyrir því að velta mér upp úr dægurmálum. Pólitík á hug minn allan, en ég held að ég líti í seinni tíð minna í hornin sem hinir eru að líta í. Annars vegar er þeoría mér mjög hugleikin, hins vegar eitt og annað mál sem ekki fær mikla athygli, sbr. ítarlega umfjöllun mína um Nepal á tímabili.

Jæja, þá vitið þið það, þið sem voruð að velta þessu fyrir ykkur. Ég er farinn í háttinn.

Kæri Einar...

Ég er að hugsa um að senda Einari K. Guðfinnssyni, sjávarútvegsráðherra, tölvupóst sem mundi byrja á þessa leið:

Kæri Einar,
ég er ósammála flestu sem stendur á heimasíðu þinni, þar á meðal aldri þínum.

Eini maður á Íslandi

Guðjón Arnar hlýtur að vera eini maður á Íslandi sem kveikir ekki á því hvað fólk er að bendla brottrekstur Margrétar við Jón og Magnús. Ég meina, varla er hann svo óheiðarlegur að hann þykist ekki skilja þetta. Hver heldur hann líka að trúi því að Margrét þurfi hjálp við að hætta sem framkvæmdastjóri ef það er fyrir hana sjálfa gert? Ef rasistar eru ekki búnir að hædjakka Frjálslynda flokknum með beinum hætti, þá eru þeir búnir að því með óbeinum. Það er erfitt fyrir lítinn flokk að venja sig af spena þegar hann er einu sinni kominn á bragðið af þjóðernis-lýðskrumi. Jón Magnússon er köttur í sekk.

Mér var farið að finnast linkasafnið mitt dálítið tómlegt, svo ég bætti nokkrum linkum við.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég hef látið lesendur bíða eftir Norður-Kóreugreininni sem ég lofaði hér um daginn, og enn verður nokkur bið á. Gefið samt ekki upp vonina!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jóhann Björnsson skrifaði um Kaupum-ekkert-daginn í gærmorgun.

Ég var að rekast á vefrit sem ekki hefur starfað lengi, Nýkrata. Virðist nú í fljótu bragði vera enn ein uppsuðan af gamaldags kratisma, sem ég hef aldrei gefið mikið fyrir. Sé ég þó ástæðu til að vísa á tvær greinar: Fordómalaus dómsmálaráðherra og Eins og jörðin hafi gleypt Illuga.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi um krata: Íhaldsmenn allra flokka geta étið það hver upp eftir öðrum að sósíalistar séu óraunsæir, sósíalismi sé gamaldags og að bylting séu draumórar -- en að ímynda sér að auðvaldshagkerfið sé nútímalegt eða að það sé hægt að "temja" það og beita því fyrir plóg almennrar velferðar -- það kalla ég óraunsæja draumóra!

Uppreisn á Tonga og hugleiðing út frá henni

Naumast eru það fréttirnar [I, II] frá eyríkinu Tonga: Uppreisn sem hefur kostað 8 manns lífið þegar þetta er ritað. Í september dó gamli kóngurinn eftir 41 ár á valdastóli og ráðgjafanefnd lagði til að "lýðræðislegar umbætur" yrðu gerðar. Svo ákvað stjórnin að fresta þeim. Íbúar höfuðborgarinnar Núkúalófa fara út á göturnar, brjóta rúður, velta bílum og allt er í hers höndum.

Ástralía og Nýja Sjáland búa sig undir íhlutun ef ríkisstjórnin fer þess á leit. Að senda hermenn og lögreglu. Til hvers? Jú: Til að tryggja valdastéttina í sessi í þessari hjálendu sinni. Tonga, eins og fleiri eyríki Kyrrahafsins, er tæpast sjálfstæð nema að nafninu til. Þegar íbúunum er nóg boðið og gera uppsteyt þá er hvíti maðurinn fljótur á vettvang með byssurnar sínar.

Hins vegar er þetta lærdómsríkt. Ef Tonga, með sína rúmlega 114.000 íbúa, logar í uppreisn, hvers vegna ætti Ísland þá ekki að geta gert það? Hver hefur heyrt um uppreisn á Íslandi fyrr? Enginn. En hver hefur heyrt um uppreisn á Tonga fyrr?

Það væri auðvitað fánýtt að reyna uppreisn á Íslandi. Fyrir nokkrum öldum síðan lagði heiðursmaður (hver var það aftur, Diðrik frá Minden?) Ísland undir sig með 6 hermönnum. Það þyrfti varla mikið meira í dag, held ég. Eða hvað? Í öllu falli, þá væri uppreisn á Íslandi eins og að gera uppreisn í fiskabúri. Erlent heimsveldi getur komið fram vilja sínum við okkur pólitísku dvergana þegar því dettur það í hug.

Það þýðir að okkar bylting mun ekki fara fram á Austurvelli heldur í Washington.

Það væri gaman að heyra hvað aðrir hafa um þetta að segja.

9. nóvember, Gúttóslagurinn

Í dag eru 74 ár frá sigri verkamanna í Gúttóslagnum. Fyrir þá sem ekki muna, var kreppan mikla í algleymingi á haustdögum 1932, og bæjarstjórn íhaldsins ákvað að fækka störfum í atvinnubótavinnu og lækka auk þess launin -- hjá sveltandi mönnum. Mannfjölda dreif að Gúttó, húsinu þar sem bæjarstjórn fundaði og stóð fyrir aftan Alþingishúsið, til að skora á bæjarstjórn að láta þetta ógæfuverk ógert. Lögreglulið með kylfur réðst á mannfjöldann. Í stað þess að tvístrast tóku verkamenn á móti, og eftir snörp átök lá meirihluti lögreglunnar óvígur. Bæjarstjórnin sá sitt óvænna og hætti við kjaraskerðinguna.
Að þessum sigri unnum blasti sú spurning við íslenskum byltingarsinnum hvort ætti að láta kné fylgja kviði og gera byltingu. Niðurstaðan varð sú að reyna það ekki, enda væri ekki byltingarástand í landinu; ekki forsendur til byltingar. Eftir slaginn sló valdstjórnin mjög í klárinn, og kom m.a. upp ríkislögreglu. Varnarsigur örvæntingarfullra verkamanna varð átylla til að stórauka valdstjórnina í landinu, tilhneiging sem gætti um öll Vesturlönd.

Вся власть советам!

Ég fór mikinn á ritvellinum í nótt, svo að eftir mig liggja tvær greinar á Egginni:
89 ár frá rússnesku byltingunni og
Hvaða stefnu eiga Íslendingar að taka í innflytjendamálum?

Ég held að auðvaldsríkisstjórn sé í eðli sínu ófær um að hafa framsækna og góða innflytjendastefnu. Hún lifir hú einu sinni á því að það sé mannamunur í þjóðfélaginu, hún deilir og drottnar.

Ég vil annars óska öllum byltingarsinnum til hamingju með daginn.

Skæruliðafréttir

Zapatistas í Chiapas búa sig undir að veita andspyrnumönnum í Oaxaca virkan stuðning með því að loka þjóðvegum og leggja drög að allsherjarverkfalli í Mexíkó 20. nóvember nk. "Enginn heiðvirður maður getur setið þegjandi hjá, án þess að aðhafast, á meðan fólkið, einkum innfætt, er myrt, barið og fangelsað" segir í yfirlýsingu frá EZLN og Subcommandante Marcos.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Naxalbari-skæruliðar í Andra Pradesh-héraði á Indlandi gera tilraunaskot með eldflaugar til þess að beita í baráttunni gegn yfirvöldum. Það er greinilegt að þeir eru alvarlegur þyrnir í síðu yfirvalda, því yfirvöld heita því að gera allt sem í þeirra valdi stendur til að brjóta þá á bak aftur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Nepalskir embættismenn segjast hafa náð samkomulagi við maóista um hvernig vopnum Hers fólksins verður ráðstafað meðan bráðabirgðastjórnin situr. Önnur stórfrétt frá Nepal: Prachanda formaður maóista hyggst ávarpa fjöldafund á föstudaginn kemur, 10. nóvember. Það verður í fyrsta skipti í 25 ár sem hann kemur fram og ávarpar fund. Já, nú langar mig sko til Nepal!

Formáli að skrifum um Norður-Kóreu

Á næstu dögum ætla ég mér að skrifa nánar um Norður-Kóreu.
Ég heyri sjaldan annað um Norður-Kóreu í vestrænum fjölmiðlum en illa dulbúin simpansaöskur um hvað Kim Jong-il sé klikkaður. Velkist einhver í vafa um að það er massíft áróðursstríð í gangi gegn Norður-Kóreu? Allavega, það er slagsíða og það hallar alvarlega á Kim og félaga. Áætlunarbúskapur og samhyggjulegt þjóðskipulag eru nefnilega eitur í beinum hins alþjóðlega auðvalds.
Allavega, ég hef það á tilfinningunni að einhverjir hafi aðrar hugmyndir um mínar hugmyndir um Norður-Kóreu en ég hef sjálfur. Það er að segja, ég held að einhverjir sem lesa bloggið mitt kunni að misskilja mig. Ég hef frekar dregið taum Norður-Kóreu hingað til, í aðra röndina vegna þess að ég er með ofnæmi fyrir pólitískri slagsíðu gegn löndum sem dirfast að standa gegn bandarískri (og annarri) heimsvaldastefnu, og í aðra röndina af einlægri samúð með kóresku þjóðinni.
Það er auðvelt fyrir okkur, pattaraleg dekurrassgöt á Íslandi, að gleyma Kóreustríðinu (öðru nafni Frelsisstríði föðurlandsins). Ég get hins vegar lofað ykkur því að við hefðum engu gleymt ef 2,5 milljónir Íslendinga hefðu farist í stríði fyrir 50 árum.
Meira um þetta fljótlega, hef ekki tíma til að skrifa meira að sinni...
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Fyrir þá sem þyrstir í lesefni, þá er hins vegar grein eftir mig á Vantrú í dag: Er í lagi að vera á móti hvalveiðum? En kristni?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Aukinheldur er ný grein eftir Jón Karl Stefánsson á Egginni, Örbirgð þjóðanna heitir hún. Hún er ansi hreint góð, drullist til að lesa hana.

Norður-Kórea gerir kjarnorkutilraun

Rússar fordæma Norður-Kóreustjórn fyrir vel heppnaða kjarnorkutilraun sína. Tala um að Norður-Kórea „hundsi einróma vilja alþjóðasamfélagsins“. Heyr á endemi! Rússar tala út um afturendann á sér. Það er auðvelt fyrir þá að rífa sig yfir því að fleiri vilji koma sér upp fælingarmætti, þeir hafa verið með kjarnorkuvopn áratugum saman. Sama með Bandaríkjastjórn, Kínastjórn og aðrar ríkisstjórnir sem ráða yfir kjarnorkuvopnum. Ríkisstjórn sem ræður sjálf yfir kjarnorkuvopnum hefur engan rétt til að æsa sig yfir því að Norður-Kórea vilji komast í hópinn. Engan rétt. Norður-Kórea hefur sama rétt til að verja hendur sínar og hvaða annað land sem er.
Og hvað viðvíkur „einróma vilja alþjóðasamfélagsins“ þá er hann ekki til. Almennur vilji alþjóðasamfélagsins er hins vegar til og hann er sá að Kóreustríðið verði ekki endurtekið. Öruggasta leiðin til þess að fyrirbyggja að það gerist er að Norður-Kórea sé ekki framar skotspónn fyrir heimsvaldasinna. Það fokkar enginn í þeim sem á kjarnorkusprengjur, sjáiði til. Þegar Kórea getur varið sig, þá er líka útséð um þreifingar bandarísku heimsvaldastefnunnar um frekari áhrif á Kóreuskaga.
Ég er ekki hrifinn af kjarnorkuvopnum né, ef út í það er farið, öðrum vígatólum. Hins vegar ber ég kennsl á rétt landa til að verja íbúa sína. Þegar eitt land er höfuðsetið af heimsvaldasinnum, hvað á það þá að gera? Hvað á Kim Jong-il að gera? Halda áfram að vera peð í valdatafli stórveldanna, halda áfram að láta Kínverja nota Kóreu fyrir tromp eða jafnvel að þeir fórni henni í einhverjum samningum? Nei, Kórea á ekki að vera leiksoppur neins. Hún ætti hvorki að vera háð Kínverjum né neinum öðrum um öryggi. Sá sem er háður öðru ríki um öryggi getur eins sleppt því að kalla sjálfan sig sjálfstæðan. Hvaða þjóðfrelsi er það, sem þrífst í skjóli erlends valds?
Já, það er leitt að til þessa hafi komið. Ég get hins vegar ekki með nokkru móti áfellst Kóreumenn. Hvernig á ríkisstjórn Norður-Kóreu að segja íbúum landsins að annað Kóreustríð sé hugsanlegt? Svarið er einfalt: Hún getur það ekki. Það er fullkomlega skiljanlegt að þjóð sem hefur einu sinni gengið í gegn um Kóreustríð geri allt -- ég endurtek: allt -- til þess að fyrirbyggja að það endurtaki sig. Það er leitt að Kóreumenn hafi neyðst til að ganga þetta langt, en um leið viss léttir yfir því að óvissan sé ekki lengur fyrir hendi.
Norður-Kórea ræður yfir kjarnorkuvopnum og nú skulu heimsvaldasinnar bara reyna að hræða hana.

Kjarnorkutilraunir í N-Kóreu gætu haft slæm áhrif á valdajafnvægi í NA-Asíu að sögn utanríkisráðherra Suður-Kóreu og Norður-Kóreumönnum verði gerð grein fyrir afleiðingum kjarnorkutilraunar, krefst forseti Suður-Kóreu. Er þetta grín eða hvað? Vefst það fyrir einhverjum hvað kjarnorkutilraun DPRK mundi breyta miklu? Breytingin yrði sú að enginn mundi framar dirfast að fokka í Norður-Kóreumönnum. Það fokkar nefnilega enginn í þeim sem á kjarnorkusprengjur. Hvað eiga Norður-Kóreumenn að gera, bugta sig og beygja fyrir heimsvaldastefnu Bandaríkjanna og bjóða vestrænum auðjöfrum að koma í heimsókn og slægja landið?