Mér skilst að Ísland taki við færri flóttamönnum en nokkurt annað vestrænt ríki. Hverslags ræfilgangur er þetta, að þykjast ekki geta veitt hröktu og örvæntingarfullu fólki athvarf? Einhvern tímann var talað um hvað Íslendingar væru gestrisnir. Ætli þeim hafi fundist það, Böskunum sem Ari í Ögri drap hér um árið? Eða gyðingunum sem voru sendir aftur í klærnar á nasistum? Ætli við höfum lært eitthvað af þeim dýrkeyptu mistökum?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Réttindi kvenna hafa oft verið notuð sem átylla fyrir árásarstríðinu og hernáminu á Afganistan. Talibanar voru svo vondir en Ameríkanar eru svo góðir, nefnilega. Þess vegna er það víst kvenfjandsamlegt að vilja að Afganistan verði sjálfstætt ríki. Eða, það mætti halda það ef maður tryði áróðrinum. Stjórnarskrá landsins ku taka það fram að engin lög megi brjóta í bága við íslam. Þessi frétt segir líka sitt. Mér þykir lítið standa eftir af meintum ávinningi afganskra kvenna af hernáminu.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hvers vegna á Omar al-Bashir að sætta sig við að vera tekinn fastur vegna ódæða í Darfur, ef George Bush fær að leika lausum hala þrátt fyrir ódæði í Írak, Afganistan, Sómalíu, Kúbu, Bandaríkjunum og víðar?

Á ráðstefnunni sem við Rósa fórum á í Cairo í fyrra, talaði Rósa við konu frá Súdan. Sú hélt nú ekki að það væri neitt þjóðarmorð í gangi í Darfur. Seisei nei. Tryðum við öllu sem við læsum í fjölmiðlum? Við skyldum bara skella okkur þangað sjálf og sjá með eigin augum. Ættum við á hættu að verða myrt eða nauðgað eða eitthvað slíkt? Við ættum það líka á hættu ef við værum stödd í, segjum, New York, er það ekki?

Þetta dugði nú ekki alveg til að sannfæra okkur um að allt væri með felldu í Darfur, og við höfðum ekki tíma til að þekkjast heimboð konunnar góðu.

VG og sósíalisminn

Það er grein eftir mig á Egginni í dag -- VG og sósíalisminn:

Á landsfundi Vinstri-grænna var lögð fram ályktunartillaga, sem ég var meðflutningsmaður að, þess efnis að Vinstrihreyfingin-grænt framboð væri sósíalískur flokkur og skyldi kalla sig það. Flokkurinn væri nú þegar yfirlýstur feminískur og umhverfisverndarsinnaður, en verkalýðsmálin hefðu orðið útundan og því skyldi kippa í liðinn með þessari yfirlýsingu. Samþykkt var að vísa tillögunni, lítið breyttri, til flokksráðs til afgreiðslu. Þetta segir sitt.

Lesa restina: VG og sósíalisminn

Eldey Gígja dafnar vel. Hún sást fyrst brosa í mánaðarafmælinu sínu, og í fyrradag átti hún tveggja mánaða afmæli og sást þá brosa út í annað, í fyrsta sinn svo ég viti. Eftir nokkuð vesen með viðgerðir er barnavagninn kominn í nothæft ástand og hagt að fara út að ganga með hana í honum. Þetta er stórskemmtilegt, verð ég nú bara að segja.

Óánægja með landsfund VG

Ég lofaði því á mánudaginn að ég skyldi gera nánar grein fyrir óánægju minni með landsfund VG, nánar tiltekið óánægju með afgreiðslu ályktunar um bráðaaðgerðir í húsnæðismálum. Ég hef nú skrifa grein, sem birtist á Egginni í morgun, þar sem ég reifa málið. Gerið svo vel:

Af efnahagsmálum á landsfundi Vinstri-grænna.

Af landsfundi VG

Ég er mjög, mjög ánægður með ályktunina sem var samþykkt um að stefna bæri að aðskilnaði ríkis og kirkju, og að styrkja skyldi jafnrétti og frelsi í trúmálum til muna. Það var mjög góð niðurstaða og það þótt fyrr hefði verið.

Ég er hins vegar mjög vonsvikinn vegna meðferðar Steingríms J. á ályktun um bráðaaðgerðir vegna húsnæðisskulda. Svo óánægður að það skyggir á allt annað. Mér finnst ábyrgðarhlutur að þegja þegar manni er misboðið í svona málum, og mun ég því skrifa nánar um það í grein á morgun eða hinn. Ég ætla að spara yfirlýsingar þangað til. Fyrir utan smá kveðskap:

Lofa vil ég litlu um hvað leysa kratar,
formenn þeirra og flokkasnatar.

En bráðum kemur byltingin með blóm í haga:
og sósíalíska sumardaga.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Bretar læra viðbrögð við hryðjuverkum. Þvílík djöfulsins della. Þetta er hræðsluáróður og ekkert annað. "Hryðjuverk" eru einhver uppblásnasta ógn okkar tíma. Hræðsla fólks er notuð til að skerða persónufrelsi, kortleggja manneskjur, gera jaðarhópa tortryggilega og hækka valdbeitingarstig ríkisvaldsins. Já, og líka til að kyrkja Landsbankann í Englandi og bregða fæti fyrir flugfarþega. Djöfulsins della!

Hér á Íslandi er hvorki verið að hverfa aftur til einfalds kapítalisma né tvöfalds kapítalisma, heldur bara óldskúl pilsfalds kapítalisma.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég gekk í VG fyrir fjórum vikum, og í dag (s.s. föstudag) var á á landsfundi flokksins. Þessi fæddist þar:

Verður þess minnst, er hægri her
hrundi, með kynstrum sleginn.
Gæfan finnst þó: Grasið er
grænna vinstra megin.

"einfaldur kapítalismi"

Það er tómur hugarburður að það sé hægt að "hverfa frá villtum kapítalisma til einfalds kapítalisma". Það er ekki hægt frekar en að við getum horfið aftur til lénsveldisins. Leiðin frá villtum kapítalisma liggur ekki aftur á bak í tíma, til einhvers skáldaðs hagkerfis þar sem kapítalisminn var saklaus og tær, heldur liggur leiðin fram á við, til sósíalismans. Lausnin er að skipuleggja hagkerfið þannig að það uppfylli þarfir fólks og fari vel með fólk, náttúru og auðlindir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
"Ísraelar unnu voðaverk" -- svei mér fréttir það.

Prófkjörið og heimsmálin

Burtséð frá öðrum frambjóðendum í prófkjöri VG, er ég ánægður með að Lilja Mósesdóttir hafi náð langt og óánægður með að Þorvaldur Þorvaldsson hafi ekki komist lengra. Það lítur út fyrir að VG muni í vor, eins og fyrri daginn, bjóða fram lista sem verður fyrst og fremst borgaralegur eða vinstri-kratískur. Flokkurinn hefur gagnrýninn stuðning minn á meðan ekki er sósíalískt framboð í boði.

Svandís talar um vinstristjórn, eins og fleiri. Borgaraleg vinstrikratísk stjórn væri líklegust til þess að verða lyfleysa fyrir okkar sjúka þjóðfélag. Gæti látið okkur líða betur um stund, en ólíkleg til að láta okkur batna í alvörunni. Til þess dugir ekkert minna en nýtt þjóðskipulag, og því verður ekki komið á af flokkum sem hafa ekkert annað á stefnuskránni en umbætur á gamla þjóðskipulaginu. Hér vantar stjórnmálaafl sem stefnir á réttlátt og skynsamlegt þjóðskipulag -- sósíalískt stjórnmálaafl sem er með vel útfært, trúverðugt prógram og bjargirnar til að fylgja því eftir. Þangað til það stjórnmálaafl kemur fram, býst ég við að ég veiti VG gagnrýninn stuðning áfram.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Avigdor Lieberman, tilvonandi utanríkisráðherra Ísraels, er fasisti. Ekta fasisti. Fasisti á grófari og hreinskilnari hátt en Netanyahu, Sharon eða þessir karlar. Hann talar opinskátt um þjóðernishreinsanir og fjöldamorð eins og það séu sjálfsagðir hlutir. Hann hefur hvatt til þess opinberlega að friðarsinninn Uri Avnery verði myrtur. Ef hann kemst til verulegra áhrifa versnar staðan í Ísrael til muna; þetta gæti vel verið versti mögulegi kandídat í utanríkisráðuneyti Ísraels. Það er óhugnanlegt að svona skúrkar fái fylgi í kosningum.

Í samanburði við Avigdor Lieberman er Benyamin Netanyahu nokkuð vinstrisinnaður. Hægri og vinstri er afstætt. Ísraelsku flokkarnir eru vitanlega hægri og vinstri hver við annan, eins og þeir raðast á kvarðann, en ef borið er saman við einhver önnur lönd eru þeir meira og minna mjög hægrisinnaðir, nema ef til vill Kommúnistaflokkurinn. Þjóðernishyggja (zíonismi) þykir sjálfsögð, hernámið þykir sjálfsagt, það þykir sjálfsagt að halda áfram apartheid-stefnunni sem mismunar fólki eftir því hvort það er gyðingar, múslimar eða eitthvað annað.

Óréttlæti þykir sjálfsagt. Gæfulegt, eða þannig.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Skrítið að Norður-Kórea álíti það ögrun að erkióvinurinn sé með heræfingar á þröskuldinum hjá þeim.

Bandaríkin mundu örugglega bregðast allt öðru vísi við ef Norður-Kórea væri með heræfingar í norðanverðu Mexíkó.

Það getur verið að það fenni í spor Kóreustríðsins í vitund Bandaríkjamanna. Það gerir það ekki í vitund Kóreumanna. Það er erfiðara fyrir fórnarlömbin að gleyma. Það gæti engin ríkissjtórn haldið velli í Norður-Kóreu lengi ef hún legði ekki rækt við herinn. Hann er tryggingin fyrir því að Kóreustríðið endurtaki sig ekki. Lausnin á málinu er auðvitað að Bandaríkjaher hypji sig heim til Bandaríkjanna. Hann á hvort sem er ekkert með að vera á Kóreuskaga.

Opinn fundur um prófkjör VG

Rauður vettvangur stendur fyrir opnum fundi um prófkjör Vinstri-grænna.

Skorað er á frambjóðendur, kjósendur og aðra áhugasama að mæta.

Staður: Friðarhús, Njálsgötu 87

Stund: Þriðjudagur 3. mars kl. 20:00

Kosningastefnuskrá Rauðs vettvangs vegna Alþingiskosninga vorið 2009

Verkefnin fyrir kosningarnar í vor verða að skoðast í ljósi efnahagskreppu auðvaldsins sem valdið hefur algeru hruni efnahagslífsins á Íslandi. Afleiðingar kreppunnar eiga að mestu eftir að koma í ljós. Ef ekki verður brugist við á róttækan hátt er hætt við fjöldagjaldþrotum einstaklinga og fyrirtækja, gríðarlegu atvinnuleysi og landflótta. Þetta gæti leitt til upplausnar í samfélaginu sem langan tíma tæki að jafna sig á.

Fjöldi fólks sem jafnvel hefur fram að þessu ekki verið hlynnt sósíalisma hlýtur að horfast í augu við að til að þjóðin komist eins farsællega og hægt er út úr þessum vanda, verður að beita félagslegum lausnum í meiri mæli en hér hefur áður verið gert. Til að þjóðin gangist inn á að vinna upp það tjón sem fjármálaauðvaldið hefur unnið samfélaginu í skjóli ríkisvaldsins, verður hún að fá vissu fyrir því að ekki verði öllu rænt frá henni jafnóðum. Þess vegna verður að hverfa frá kreddum kapítalískra kenninga um að einkarekstur sé lykill að farsæld og að arðrán sé það eina sem geti drifið hagkerfið. Í ljósi þess er hægt að lífga við mörg gjaldþrota fyrirtæki undir forræði starfsfólks eða undir öðrum félagslegum formerkjum og leysa þannig úr læðingi möguleika þeirra á verðmætasköpun fyrir samfélagið og rjúfa vítahring kreppunnar.

LESA REST

Ég er í VG

Ég fór á skrifstofu VG á föstudaginn og skráði mig í flokkinn. Ástæðan er auðvitað yfirvofandi prófkjör. Þótt stefna flokksins hafi verið vinstri-kratísk og borgaraleg, og ég þar af leiðandi ekki viljað vera félagi, hef ég veitt skilyrtan stuðning hingað til. Ég veit nefnilega að talsverður fjöldi sósíalista er innan VG og að flokkurinn gæti verið staður fyrir sósíalista. Ég fullyrði ekkert um það að sinni. En ef það er einhvern tímann raunhæft að koma sósíalisma að, þá hlýtur það að vera í komandi prófkjöri. Eftir það sem gekk á í haust og vetur, heimtar þjóðin að fá val um eitthvað allt annað en kapítalisma. Það gæti oltið á prófkjöri VG hvort allt það fólk hefur eitthvað til að kjósa í vor eða ekki. Ég ætla að veita þeim brautargengi í prófkjörinu í Reykjavík, sem ég treysti best til að spyrna gegn áhrifum auðvaldsskipulagsins. Ég ætla að leggja mitt af mörkum og vona að aðrir geri hið sama.

4

Eldey Gígja varð fjögurra vikna í dag og dafnar vel. Þessar fjórar vikur hafa verið fljótar að líða. Ég hef lært það, meðal annars, að fæðingarorlof er ekki eins og frí. Það er margt sem ég sinni ekki eins og ég gerði fyrir nokkrum vikum síðan. En ég býst við að ég megi kallast forfallaður af gildum ástæðum.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Um daginn þurfti ég að fletta nokkrum símanúmerum upp í símaskránni, og opnaði hana á réttri blaðsíðu -- tvisvar sinnum. Mér leið eins og ég hefði farið holu í höggi tvisvar sama daginn.

Talandi um símaskrána, þá las ég hana loksins um daginn, þ.e.a.s. myndasöguna. Hún var ágæt.

Þjóðnýtum!

Katrín Jakobsdóttir vill að listaverk í eigu bankanna verði gerð að ríkiseign. Það er sjálfsagt að gera það, en það sem meira er, og ennþá sjálfsagðara, er að bankarnir verði áfram í ríkiseign. Í leiðinni á að þjóðnýta aðrar eignir auðmannanna sem stóðu að bankahruninu. Það er það minnsta sem hægt er að fara fram á, að eignir þeirra gangi upp í skuldirnar, fyrstra manna. Annað er einfaldlega ekki sanngjarnt. Það mætti hugsa sér að ríkið yfirtæki allar eignir þeirra á Íslandi (og erlendis, ef það er hægt), borgaði þeim sæmilega fyrir þær í formi skuldauppgjafar að hluta, og tæki síðan við rekstri t.d. Bónus, dagblaðanna o.s.frv. Tónlistarhúsið við Reykjavíkurhöfn ætti vitanlega að vera með í þessu. Í leiðinni ætti að bjóða öðrum fyrirtækjum svipuð kjör, að ríkið yfirtaki þau sem eru gjaldþrota og reki þau áfram eða eftirláti starfsfólkinu að reka þau áfram. Niðurstaðan ætti að verða sú að lykilatvinnugreinar í landinu, þar á meðal allt fjármálalíf, yrðu reknar á félagslegum forsendum.

Ég á barn

Það er mjög merkileg tilfinning að eignast sitt fyrsta barn, svona, ef þið vissuð það ekki. Ég bjóst þó við einhvers konar "vá, ég er orðinn pabbi"-sjokki, en það hefur ekki komið ennþá. Kannski kemur það, hver veit. Mér skildist líka að fólk yrði vanalega hissa á því hvað nýfædd börn væru krumpuð og fjólublá. Nú, Eldey Gígja Vésteinsdóttir var það ekki. Auk þess hélt hún haus þegar hún fæddist. Ég var mest hissa á því hvað hún var mannaleg frá fyrstu mínútu.

Eldey Gígja er frísk og spræk. Hún sefur samt misjafnlega vel á nóttunni.
Það þýðir að við Rósa sofum líka misjafnlega vel á nóttunni.

Ekki ríður spillingin við einteyminginn...

...þá komið er á Framsóknarþingin. Hvers vegna er ekki búið að þurrka þennan flokk út?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Pétur Tyrfingsson ætlar í framboð fyrir Samfylkingu. Er hann ekki flokksbundinn Vinstri-grænn?

Stefnuskrá Rauðs vettvangs

Rauður vettvangur er hreyfing sem setur sér það markmið að taka þátt í umsköpun þjóðfélagsins á Íslandi þannig að í stað kapítalismans rísi nýtt þjóðfélag þar sem lýðræði, jafnrétti, jöfnuður og mannréttindi allra verði í fyrirrúmi. Við viljum að hagkerfið og stofnanir þjóðfélagsins verði rekin á félagslegum forsendum, í þágu almennings í landinu, að allir njóti arðsins af vinnu sinni og taki þátt í að skipuleggja hana. Við viljum að framtak og frumkvæði verði leyst úr viðjum auðmagnsins, svo mannlíf og menning fái að blómstra.

Lesa framhaldið: Stefnuskrá Rauðs vettvangs

Stærstu fréttir af lífi mínu til þessa

Það hefur verið langt stórra högga á milli hér á þessu bloggi undanfarið. Ástæðan fyrir því fæddist fyrir hálfum mánuði síðan. Rósu konu minni og mér fæddist þetta líka myndarlega stúlkubarn, 17 merkur að þyngd, 53 cm að lengd, þann 24. janúar. Hún heitir ekkert ennþá, en úr því rætist áður en langt um líður.

Þetta er semsé skýringin á því hvað lítið hefur borið á mér á netinu að undanförnu. Það kemur með öðrum orðum til af góðu. Ég hef bara haft mikilvægari hnöppum að hneppa. Er það ekki annars til marks um að maður sé sannur byltingarsinni, að þegar byltingin kemur, þá sé maður á fæðingardeildinni?

Þessa dagana...

Mér finnst makalaust að sjá hvernig Sjálfstæðismenn klóra í bakkann og reyna að bjarga skinni síns aflóga flokks. Eins og að tala um "pólitísk afskipti" af Seðlabankanum -- hvað eru það annað en pólitísk afskipti af Seðlabankanum að skipa Davíð Oddsson seðlabankastjóra?

Og "pólitískar hreinsanir"? Hvað á að gera annað en að leggjast í pólitíska ormahreinsun, þegar heilt stjórnkerfi er sýkt af pólitískum hringormum? Og tal um "málefnaágreining" eða "hatur á einum manni"? Í augum Sjálfstæðismanna er heilagur Davíð náttúrlega ósnertanlegur. Gagnrýni á hann hlýtur að vera af vafasömum hvötum og persónuleg. Makalaus málflutningur.

Ég held að um þessar mundir megi skipta Sjálfstæðismönnum í nokkra hópa: Þeir sem skilja í alvörunni ekki, þeir sem vilja ekki skilja, þeir sem þykjast ekki skilja, þeir sem skilja en halda sig til hlés og svo þeir sem skilja og hafa þess vegna snúið baki við flokknum.

"Búsáhaldabyltingin" hafði pólitískt takmörkuð markmið, sem nú eru öll komin fram nema ormahreinsunin í Seðlabankanum. Hún er eftir, og ég trúi því nú ekki að árar verði lagðar í bát fyrr en Davíð er kominn út með skófar á rassinum.

"Búsáhaldabyltingin" steypti gömlu ríkisstjórninni. Úrtölumennirnir, sem gátu ekki séð neitt að gömlu ríkisstjórninni og höfðu meira á móti Herði Torfasyni heldur en Alþjóðagjaldeyrissjóðnum, töluðu oft um hvað það væri mikill VG-bragur á þessum mótmælum. Ég ætla ekki að eyða orðum í úrtölurnar, að öðru leyti en þessu: Eru þær að rætast núna? Er nýja ríkisstjórnin byltingarstjórn? Er hún það sem við stefndum öll eða flest að?

Mér finnst gott að núverandi ríkisstjórn sé komin til valda. Ég get veitt henni gagnrýninn stuðning að ýmsu leyti, en fyrst og fremst er gott að VG fái tækifæri til að spreyta sig og sýna hvað í þeim býr. En ég vil þreifa áður en ég trúi. Stefnuskrá VG er vinstri-kratísk og ég á von á að efndirnar verði samkvæmt því. Kannski koma VG mér skemmtilega á óvart. Kannski afhjúpa þau kratískt getu- og viljaleysi til að glíma við vandamálin. En þegar vandamálið er auðvaldið sjálft, þá er lausnin augljóslega ekki kratísk.

Vandamálin eru ekki farin neitt og þau fara ekkert á næstu 80 dögum, hvað þá ef kratar eiga að leysa þau. Það mun rísa upp ný mótmælaalda þegar ekkert bólar á lausnunum, og sú mótmælaalda mun setja fram róttækari kröfur og fylgja þeim betur eftir.

Byltingin á Kúbu 50 ára

Nú fagnar Kúba 50 ára byltingarafmæli. Það er að sönnu stór sigur. Mér leiðist einhliða umfjöllun um Kúbu. Mér leiðist þegar hægrimenn sjá Kúbu allt til foráttu og vinstrimenn ekkert. Þegar menn sjá bara aðra hliðina. Ég er ekki með ofbirtu í augunum af aðdáun á öllu í stjórnarfari á Kúbu. Þeir mega eiga það sem þeir eiga, sem er sumt gott og sumt slæmt. Bill Van Auken skrifar um Kúbu á WSWS: Cuba marks 50th anniversary of revolution in shadow of world crisis og mælir hann einnig með greininni Castroism and the politics of petty-bourgeois nationalism.

Af mótmælum og fleiru

Ég kalla það bölvun næturvarðarins, að sofa af sér mikilvæga atburði vegna þess að maður hafi verið á næturvakt. Það henti mig í gær, svo ég missti af mótmælunum á Austurvelli. Hafði asnalegar draumfarir í staðinn. Það gladdi mig að heyra, og kom mér ekki mikið á óvart, að mætingin hefði veirð mun meiri en fyrir viku. Nú sækja mótmælin í sig veðrið, og kemur ekki til af góðu. Við sem stöndum í andófinu verðum að passa okkur að splitta ekki hreyfingunni og vera ekki að fordæma hvert annað. Gagnrýni er sjálfsögð á meðan hún er uppbyggileg, en það þarf víst líka að átta sig á því að margvísleg taktík er notuð og hefur hver aðferð sína kosti og sína galla, sinn árangur og sínar takmarkanir.
Fyrir utan það, þá er vitað mál að óánægjualdan mun vaxa og þetta mun enda með ósköpum ef stjórnvöld fara ekki að bregðast við af viti og ábyrgð. Fólk sem hneykslast yfir skemmdarverkum ætti bara að bíða þangað til óvanari og reiðari mótmælendur fara að láta hnefa skipta. Ég efast um að margir muni kalla það ofbeldi að skemma sjónvarpskapla þegar fólk er farið að slasast alvarlega í átökum. Ábyrgðin er að fullu og öllu í höndum ríkisstjórnarinnar. Það er hún sem lætur þetta vaxa og stigmagnast með því að þumbast við og ímynda sér að þetta lægi bara af sjálfu sér. Það er leiðinlegt ef ráðamenn skilja ekki friðsamlegar, tiltölulega friðsamlegar eða ofbeldislausar aðgerðir. Það verður barist gegn þessari ríkisstjórn þangað til hún víkur með góðu eða illu og það verður öllum brögðum beitt til þess, líka þeim sem fólk mun sjá eftir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Mikið getur Moggabloggið verið tímafrekt og þreytandi. Mér líður auk þess illa þegar ég finn fyrir ritskoðun, á borð við þá að loka fyrir blogg um dólgslæti Klemenzbræðra á gamlársdag.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eyþór Árnason, upptökustjóri Stöðvar tvö, lýsir reynslu sinni af átökunum á gamlársdag: Kryddsíld - Bardaginn á Borginni. Trúverðug lýsing og virðist sanngjörn -- og sérdeilis lipurlega skrifuð.

Yfirveguð, vandlega undirbúin fjöldamorð í skjóli áróðursstríðs

Nú nálgast tala fallinna Gaza-búa fimmta hundraðið -- 430 skv. nýjustu tölum sem ég hef heyrt -- og Bandaríkjastjórn ver Ísraela fordæmingu. Þessi fjöldamorð eru í boði Bandaríkjastjórnar. Sigurður M. Grétarsson skorar á okkur hefja undirskriftasöfnun fyrir því að stjórnmálasambandi við Ísrael verði slitið. Ég held að ég taki undir það. Það er löngu tímabært. Ætli Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefði brugðist öðruvísi og eðlilegar við, ef þessir 430 væru allt saman Íslendingar og flokksbundnir Samfylkingarmenn?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ísraelski blaðamaðurinn Barak Ravid skrifar á Haaretz: Disinformation, secrecy and lies: How the Gaza offensive came about. Í grein sinni flettir hann ofan af því hvernig Ísraelar voru búnir að undirbúa fjöldamorð og stríðsglæpa undanfarinna daga á Gaza með margra mánaða fyrirvara en héldu því leyndu til þess að fyrirhuguð fórnarlömb ættu sér einskis ills von. Þetta er ekkert "viðbragð" við fljúgandi rörasprengjum, heldur vandlega undirbúið og kaldrifjað. Hver ætli hinn raunverulegi tilgangur sé? Það skyldi þó aldrei vera að dr. Mustafa Barhouti hitti naglann á höfuðið í sinni grein, Palestine's Guernica and the Myths of Israeli Victimhood? Þar setur hann árásina í samhengi við kosningarnar sem eiga að fara fram í Ísrael innan skamms, og hrekur um leið nokkrar af helstu mýtunum sem áróðursvél zíonismans dælir út úr sér. Þessar tvær greinar eru meira en þess virði að lesa.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Munið mótmælin á Austurvelli klukkan 15:00!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ólafur Klemensson, hagfræðingur og stjórnarmaður í Neytendasamtökunum, og Guðmundur Klemensson bróðir hans, svæfingalæknir á gjörgæsludeild, fóru heldur mikinn á Austurvelli á gamlársdag. Hvað gengur eiginlega að svona mönnum, að vilja eskalera ástandinu svona? Geta þeir ekki beðið eftir að götubardagarnir byrji og einhver slasist alvarlega? Það er sagt að Ólafur sé með "White Pride" húðflúrað á upphandlegginn. Nú hef ég ekki séð hann nakinn og veit ekkert hvað er hæft í þessu, en einhvern veginn passar það inn í myndina af Austurvallar-dólgslátunum í honum.

Ísrael er þrjótaríki

Undanfarnir dagar hafa verið einhverjir þeir svæsnustu í hernámssögu Ísraels í Palestínu. Þá er mikið sagt. Hefndirnar mörghundruðfaldar, níðingsskapurinn hryllilegur. Hvað á að þurfa mikið til, til að slíta stjórnmálasambandi við ríki sem viðhefur svona stefnu? Hvað er að marka delluhugmyndir íslenskra ráðamanna um "sérstakt samband" við Ísrael, þegar það sérstaka samband virðist aðallega virka í aðra áttina? Nei, ég er hræddur um að það verði að sniðganga Ísrael og slíta stjórnmálasambandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það var annars grein eftir mig á Vantrú á dögunum, Ýkt mikil kirkjusókn heitir hún.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það var líka grein eftir mig á Egginni á dögunum -- Virka mótmæli eða beinar aðgerðir? heitir hún.

Stöðvið blóðbaðið á Gaza: Útifundur í dag

Útifundur til að mótmæla blóðsúthellingum á Gaza fer fram á Lækjartorgi, þriðjudaginn 30. desember kl. 16.00.

Kröfur dagsins eru:
Stöðvið fjöldamorð Ísraelshers á Gaza
Slítum stjórnmálasambandi við Ísrael

Ræðumenn verða:
María S. Gunnarsdóttir, formaður Menningar- og friðarsamtaka íslenskra kvenna (MFÍK)
Ögmundur Jónasson, alþingismaður
Sr. Örn Bárður Jónsson, sóknarprestur

Fundarstjóri: Gylfi Arnbjörnsson, forseti Alþýðusambands Íslands

Fundurinn er undibúinn af Félaginu Ísland-Palestína með stuðningi fjölmargra félagasamtaka.

Andkristnihátíð var mjög vel heppnuð. Severed Crotch svíkja engan. Vantrú bjargaði meira en 30 manns úr klóm ríkiskirkjunnar.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Nokkrar ferskeytlur:

Hratt nú kjörin skerðast, sker
skulda-spennitreyja.
Samfylkingin aðeins er
auðvalds skítug bleyja.

Segi ég: Út með íhaldið
einnig 'fylkinguna,
gera upp við auðvaldið
og alla spillinguna.

Flýr nú Tryggvi, finnst ei náð,
fram skal múgur ræstur.
Lýður vaknar, drýgir dáð:
Davíð, þú ert næstur!

Loks ein hringhenda:

Ég er blankur, einnig þú,
okið sankast stóra.
Út á plankann ég vil nú
ýta bankastjóra.

Ofbeldi og skrílslæti

Sumir eru meira á móti mótmælum gegn spillingu og fáveldi heldur en þeir eru á móti spillingunni og fáveldinu sem mótmælin beinast gegn.

Sumir kalla það skrílslæti þegar fólk hendir eggjum í grjótvegg, og ofbeldi þegar einhver kastar snjóbolta í Jón Ásgeir. Hvað á að kalla það þegar verður farið að kasta grjóti eða handsprengjum? Eru hagkerfi og mannorð landsmanna ekki nóg, þarf að gjaldfella tungumálið líka? Ef hægrimönnum verður að ósk sinni, ríkisstjórnin heldur velli og spillingin ríkir áfram, eiga þeir sjálfir eftir að þurfa að nota þessi orð áður en veturinn er úti, gegn þeim sem gefast upp á að biðja valdið kurteislega um miskunn.

Úlfur, úlfur!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Löggan, með puttann á púlsinum: Fækka lögmönnum á efnahagsbrotadeild.

Mál dagsins

Á Egginni eru tvær góðar nýjar greinar:
"Leiðirnar tvær" eftir sjálfan mig, um valkostina sem Íslendingar eiga í stöðunni.
"Hvernig á að brjóta niður fjöldahreyfingar" eftir Jón Karl Stefánsson. Titillinn skýrir sig sjálfur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Skilgreiningin á "friðsamlegum mótmælum" eru mótmæli sem er auðvelt að hundsa.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eftir því sem ég les meira af Moggabloggi, þess meira þreytandi finnst mér vaðallinn á því, og tilgangslaust nöldur á lágu plani. Kemur ekki beint á óvart samt.

Vinsamlegast ekki misskilja þessi orð sem alhæfingu!

En það er svosem lítið hægt að gera í því þótt bjánar fái internetaðgang. Það eru nú einu sinni mannréttindi að vera bjáni, er það ekki? Sá sem ætlaði sér að leiðrétta allt sem er rangt á internetinu mundi varla gera margt fleira þann daginn. Auk þess er tuð ekki eins og rökræða. Það eru ekki bestu rökin sem vinna, heldur mesta þrjóskan.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Menn tala um að allt muni fara á annan endann í febrúar þegar ástandið versni til muna. Það er örugglega rétt. Ég held samt að sú umræða sé ein af ástæðunum fyrir því hvað mætingin á laugardagsmótmælin hefur minnkað. Annir jólanna og skortur á sýnilegum árangri spila þar inn í, og þetta líka, held ég. Er þetta "self fulfilling prophecy"?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Mér bregður fyrir bæði í Fréttablaðinu og Mogganum í dag.
Þetta ástand og viðbrögðin við því eru enginn leikur og ekkert grín, heldur alvarlegt mál.

Fimm ára afmæli

Í dag, áttunda desember 2008, eru fimm ár liðin síðan ég tók merkilega ákvörðun og hætti að éta kjúklinga og svínakjöt. Ástæðan er ógeð á illri meðferð á dýrum í verksmiðjubúskap og bruðli með land og vatn. Ég hugsaði með mér að ef ég gæti ekki hugsað mér að veita einhverju dýri einhverja meðferð, þá ætti ég ekki að borga öðrum fyrir að gera það. Eða, eins og vinur minn orðaði það, "Sá sem er ekki til í að drepa dýrið sjálfur á ekki skilið að éta það." Ég gæti alveg drepið dýr til að éta það eða klæða mig í það. En að loka það fyrst inni í pínulitlu búri í nokkur ár, þar sem það er þjakað af legusárum og sturlað af innilokunarkennd -- þar dreg ég mörkin.

Þann dag bloggaði ég þetta:

mánudagur, desember 08, 2003
Af stækum viðbjóði á meðferð sumra dýra er ég hættur að éta kjúklinga og svínakjöt nema ég hafi ástæðu til að ætla að viðkomandi skepna hafi sprottið úr grasi við viðunandi aðstæður.

Á þessum fimm árum hef ég haldið mig við þetta, og reyndar hefur þetta náð nokkur veginn yfir eldisfisk líka. Ég hef étið einn "free range" kjúkling og eitthvað smávegis af keti af "free range" svínum, sem ég hef þurft að fara til útlanda til að nálgast. Í tvö eða þrjú skipti hef ég í misgripum keypt svínakjöt á veitingastöðum erlendis. Þá hef ég hugsað að ég gæti nú eins étið þetta, fyrst ég var búinn að kaupa það hvort sem er. Í öll þessi tvö eða þrjú skipti hef ég fengið í magann. Iðrin í mér eru ekki spennt fyrir svínakjöti eftir að þau vöndust af því.

Ég veit að það er ekki allt í lagi í nautgripaeldi og meira að segja sauðfjárbúskap. Ég veit líka að loðdýr hafa það skítt í búrum. Ég held samt að svín og kjúklingar hafi það verst. Þar kreppir skórinn mest. Ég get ekki sagt að ég sakni þess að éta þau. Að vísu þætti mér ekki leiðinlegt að geta keypt beikon af "free range" svínum -- og reyndar líka "flæskesvær" -- en það er nú ekkert stórmál á móti því að éta með aðeins betri samvisku en áður.

Byltingu undan oki sérhagsmuna

Grein dagsins á Egginni er eftir sjálfan mig: Efnahagsleg kremja: Hvað skal taka til bragðs?

~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ef við viljum losna undan oki innlendra sérhagsmuna, hvor leiðin er þá betri til þess:

1. að undirgangast ok erlendra sérhagsmuna sem eru sterkari en þeir íslensku?
2. að steypa innlendu sérhagsmununum og láta almannahagsmuni ríkja hérna?

Innlenda valdastéttin er okið sem liggur á okkur og hefur gert frá því á söguöld. Hún hefur sjaldnast unnið ein síns liðs -- einu sinni vann hún með norsku valdastéttinni, lengst af með þeirri dönsku, á fyrri hluta 20. aldar mjög með hinni bresku og á síðari hluta 20. aldarinnar með bandarísk-evrópskri. Þeir vilja mynda bandalag við evrópsku auðstéttina núna.
Missum við fullveldið?
Í sannleika sagt, þá er fullveldið ofmetið. Íslendingar sem slíkir ráða minnstu í þessu landi. Þeir sem mestu ráða eru íslenska auðvaldið. Það er logið að okkur þegar okkur er sagt að við séum ein heild, að við sem þjóð stöndum saman í hagsmunabaráttunni. Það er ekki satt: Við erum stéttskipt. Stéttabaráttan hefur aldrei hætt, hún hefur bara verið á einn veginn undanfarna 2-3 áratugi.
Það er ekki lýðurinn sem ræður í þessu "lýðræði", það er yfirstéttin. Þannig hefur það verið frá landnámi og þannig mun það verða þangað til við steypum henni og tökum völdin í landinu í eigin hendur.
Það er valdastéttin sem fer með fullveldið, ekki almenningur.Það er valdastéttin sem stjórnar því hvort við göngum í Evrópusambandið, ekki almenningur.
Þangað til við steypum henni og tökum völdin í landinu í eigin hendur.

Það birtist grein eftir mig á Vantrú í gær: Það eru erfiðir tímar.

Gleðilegt 90 ára afmæli fullveldisins. Ætli árin verði mikið fleiri?

Í dag er Vargastefna við Stjórnarráðið kl. 13:30, trukkaganga frá Hlemmi á Lækjartorg kl. 14:00 og Þjóðfundur á Arnarhóli kl. 15:00. Klæðið ykkur eftir veðri og mætið með kreppta hnefa og slagorð á vörum. Það er mál manna að Davíð Oddsson verði borinn út úr virkinu sínu. Sjáum nú hvernig til tekst með það.

Hugleiðing um byltingu

Síðasta bloggi mínu svaraði Eva Hauksdóttir í kommenti. Í staðinn fyrir að svara kommentinu þar, ætla ég að svara því og leggja út af því hér, í sér bloggi.

Það eru orðalagshártoganir hvort byltingar verða eða koma eða hvort fólk gerir byltingu eða byltir. Merkingin er sú sama. Það sem kemur og fer er byltingarástand. Kapítalisminn gengur í bylgjum; það skiptast á vaxtarskeið og kreppur og þegar kreppurnar brenna upp afkomu fólks er það sem byltingar komast á dagskrá. Fólk gerir ekki byltingar fyrr en það á engar aðrar leiðir út úr stöðunni. Fólk vill ekki leggja sig í hættu eða vandræði og þess vegna gerir það ekki byltingar meðan einhverjar aðrar leiðir virðast færar. Umbæturnar trompa byltinguna alltaf í venjulegu árferði vegna þess að þær eru ekki eins eldfimar.

Byltingin er ekki spurning um hvort fólk nennir eða ekki, heldur hvort fólk neyðist til þess eða ekki að gera hana eða, réttara sagt, hvenær fólk skilur að það neyðist til þess. Byltingar verða ekki í flippi eða vegna þess að einhver "nenni" að gera þær. Þær eru nauðsyn og þær koma ekki til af góðu. Þegar kerfið hrynur og fólk missir viðurværið, þá opnast augu þess: Kerfið bregst því og það skuldar þessu kerfi ekki neitt. Kerfið er heimskulegt og ósanngjarnt og það verður að koma á nýju kerfi sem er skynsamlegra og sanngjarnara.

Það eru vissulega til byltingarsinnar sem vilja byltingu en hafa "ekki skýra hugmynd um hvað eigi að taka við" og fá ekki "nógu marga með sér fyrr en við förum að sjá hungurdauða" og það eru til byltingarsinnar sem vilja byltingu en eru svo hræddir "um að fá bara verra ástand" að þeir leggja "ekki í að bylta neinu" sjálfir. Eva skipar sjálfir sér í fyrri flokkinn en mér í þann síðari. Ég held að æði margir byltingarsinnar séu í fyrri flokknum. Hver veit hvað "á að taka við"? Ekki þykist ég geta hannað hið fullkomna þjóðfélag. Ég get lagt fram vissar forsendur sem það ætti að byggja á, en ég veit ekki hvort ég treysti mér til að útfæra það í smáatriðum. En það er heldur ekkert mitt hlutverk. Það eru ekki róttæklingarnir, hvorki sem hópur né sem einstaklingar, sem gera byltingar, það er bara venjulegt fólk. Byltingin stendur og fellur með alþýðunni.

Þar stendur nefnilega hnífurinn í kúnni. Ástæðan fyrir því að ég hef ekki gert byltingu er ekki sú að ég sé smeykur við hvernig málin gætu þróast. Ástandinu gæti alveg hrakað mjög mikið, en ef það væri gerð bylting þykir mér samt líklegra að það mundi skána. Málið er bara að hingað til, a.m.k. frá því í stríðinu, hefur íslensk alþýða ekki verið á byltingarbuxunum. Fyrr en kannski núna á allra seinustu vikum.

Eva svartsýna skrifar að "þeir sem á endanum munu gera byltingu eru þeir sem kæra sig því aðeins um byltingu að þeir fái völdin sjálfir" -- þessu játa ég bæði og neita. Ég neita því að litlar klíkur geri byltingar. Þær gera valdarán. Oftast vinna þær sig samt upp metorðastiga kerfisins án þess mikilla átaka; það er auðveldara og öruggara fyrir alla hlutaðeigandi. Hins vegar játa ég því að þeir sem á endanum geri byltinguna geri það til að fá völdin sjálfir. Skárra væri það nú. Það er nefnilega alþýðan sem gerir byltinguna þegar öllur er á botninn hvolft, alþýðan og alþýðan ein.

Hún hefur ekki gert það hingað til vegna þess að skilyrðin hafa ekki verið rétt. Það eru tvenns konar skilyrði sem þurfa að passa til þess að bylting geti orðið:

(A) Hlutlæg (objektíf) skilyrði eru efnahagsástandið. Á meðan flestir eru mettir, þá eru flestir latir og hafa engan áhuga á að gera byltingu. Þegar hin reglubundna kreppa kemur -- og hún kemur alltaf aftur og aftur -- þá byrjar fjöldinn að missa viðurværið eða hrapar í lífskjörum. Því verra sem ástandið verður -- og það verður verra og verra þangað til kreppan leysist (og til að leysa kreppur þarf vanalega annað hvort stríð eða byltingar) -- þess fleiri sjá að bylting er eina leiðin. Þegar hlutlæg skilyrði hafa opnað augu nógu margra, þá getur orðið bylting.

(B) Huglæg (súbjektíf) skilyrði eru vitundar- og skipulagsstig fjöldans, hin viljaða og/eða vitaða hlið á málinu. Það hefur til skamms tíma ekki verið hátt á Íslandi. Flest fólk hefur ekki áhuga á að velta fyrir sér stéttapólitík eða byltingu fyrr en það fer að leita að rótum vandamálanna, og það gerir það ekki fyrr en vandamálin reka það af stað til þess og lausnirnar láta á sér standa. Huglægu skilyrðin fela m.a. í sér hversu meðvitað fólk er um hvernig kapítalisminn virkar, hvort það skoðar samfélagið út frá þjóðerni, stéttum eða öðru og hvort það á sín eigin óháðu baráttusamtök.

Til skamms tíma hafa huglægu skilyrðin ekki verið til staðar og þau hlutlægu ekki heldur. Þegar hlutlægu skilyrðin byrja að breytast -- þ.e.a.s. þegar kreppan kemur -- þá snúast hjólin hins vegar hratt og breytingarnar geta orðið örari en við áttum okkur á. Fólk getur logað upp í skilningi, meðvitund og umfram allt hneykslun og reiði og baráttuanda á svipstundu. Það hefur verið að gerast hér á Íslandi undanfarnar vikur.

Spurningarnar er bara hvað þessi öldudalur verður djúpur og langvarandi og hversu fljótt fólk er að tileinka sér baráttuanda og skynsamlegar hugmyndir. Það eru atriðin sem skera úr um hvort það verður bylting eða ekki.

Ég er sæmilega bjartsýnn.

Má vera að þá lifi hana hvorugur okkar

Ég sat í gærkvöldi á tali við mann á níræðisaldri. Við vorum að ræða hvort það væri að skapast byltingarástand núna og hver sénsinn sé á því að á næstu misserum verði Byltingin loksins, sem gott fólk hefur verið að bíða eftir undanfarnar kynslóðir. Það hafa komið nokkur tímabil þegar hún virtist vera innan seilingar, og var það kannski, þótt hún hafi ekki orðið ennþá, hverju sem um er að kenna.

Allavega, þá sagði ég þessum manni, sem ég endurtek að er á níræðisaldri, að ef hún yrði ekki á næstu misserum þá mættum við líklega bíða lengi enn. Að annað hvort mundum við báðir lifa það að sjá hana verða, eða þá að hvorugur okkar mundi lifa það.

Ég held, svei mér þá, að þetta gæti verið rétt hjá mér.

En á hinn bóginn, þá gæti mér skjátlast líka.

Annað eins hefur víst gerst.

Piparúði, Taíland og Kosovo

Á laugardaginn lét löggan bara vaða með piparúðanum, fólkið var ekki varað við. (Fólk hefði hvort sem er varla heyrt það vegna hávaða og troðnings.) Úðinn fór bara af stað. Á myndbandsupptökum heyrist greinilega kallað "Gas gas" -- það eru mótmælendur sem kalla það til að vara aðra mótmælendur við, eftir að gasið er byrjað að sprautast.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er ekki allt sem sýnist í þessum mótmælum í Taílandi. Fólkið hefur auðvitað góða ástæðu til að mótmæla og vera reitt, en mótmælahreyfingin er leidd af annarri spilltri valdaklíku sem er engu betri en sú sem er við völd. Þessi mótmæli eru ekki byltingarsinnaðri en svo að konungurinn og herinn tilheyra klíkunni sem leiðir þau. Hver veit samt, þegar svona eldar eru einu sinni kviknaðir kann að vera að þeir njóti hans ekki síðastir sem fyrstir kveiktu þá. Kannski bera Taílendingar gæfu til að steypa öllu gamla draslinu og reisa betra ríki á rústum þess gamla. Það er samt ekki ýkja líklegt held ég. Lesið um málið á WSWS: Thailand’s political crisis intensifies amid economic slowdown.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Þrír Þjóðverjar í gæslu í Kosovo segir Mogginn.

Í stjórnkerfum heimsins vinna menn sem eru heiðarlegir og grandvarir og menn sem eru óheiðarlegir og svífast einskis. Þeir síðarnefndu eru hlutfallslega fleiri í leyniþjónustunum en öðrum stofnunum stjórnvalda. Stundum sjá þeir að óhæfuverk geti komið þeim vel ef það er hægt að kenna andstæðingunum um þau. Stundum komast þeir á snoðir um óhæfuverk sem andstæðingarnir eru að plana en sjá sér leik á borði með því að stöðva þau ekki heldur nýta sér þau. Dæmi um þetta er byssupúðursplottið í London árið 1605 og neðanjarðarlestasprengingarnar í sömu borg í júlí 2005. Þessi grófa taktík er stundum kölluð "LIHOP" (fyrir "Let it happen on purpose").

Nú, svo er það stundum að þessi krímínel element sjá að eitthvert óhæfuverk mundi hræða almenning til að sætta sig við útfærðar valdheimildir, eða jafnvel fagna þeim, án þess að andstæðingarnir séu með neitt slíkt á prjónunum. Þá er alltaf hægt að fremja bara sjálfur óhæfuverkin, gæta þess vandlega að enginn sjái í gegn um samsærið, kenna andstæðingunum strax um og hjóla beint í að þjarma að þeim. Sígilda dæmið um þetta er þinghúsbruninn í Berlín 1933. Önnur dæmi þar sem þetta er sennileg skýring er þegar USS Maine sprakk í höfninni í Havana árið 1898 og varð Bandaríkjamönnum tilefni til stríðs við Spánverja, þar sem þeir unnu Kúbu og Filippseyjar af þeim, -- og síðan 11. september 2001, sem varð Bandaríkjastjórn tilefni til að hjóla í mannréttindi bandarískra borgara og ráðast inn í a.m.k. tvö ríki, allt í nafni "stríðs gegn hryðjuverkum". Þessi grófa taktík er stundum kölluð "MIHOP" (fyrir "Made it happen on purpose").

En svo er það stundum að heiðarlegir menn, sem oft eru í lögreglunni, fletta ofan af svona plottum og ná jafnvel að stöðva þau. Þegar G8-fundurinn stóð yfir í Heiligendamm í Þýskalandi í fyrra, þá voru mjög mikil mótmæli gegn þeim í Rostock og víðar í nágrenni Heiligendamm. (Þorpið sjálft var girt af og gríðarlega öflug löggæsla hélt því einangruðu frá mótmælum.) Nú, á einum vegatálmanum fundu öryggisverðir þýsku lögreglunnar sprengiefni í bíl sem nokkrir bandarískir leyniþjónustumenn óku. Þeir sögðu lúpulegir að þeir hefðu nú bara verið að reyna hversu örugg öryggisgæslan væri. Einmitt.

En núna eru það þýskir leyniþjónustumenn sem böndin berast að, í Kosovo. Spurningin hlýtur að vakna, hvað gengur þeim til? Hvaða hagsmunir búa að baki? Ég veit það ekki. Kannski vilja þeir láta líta út fyrir að reiðir Kosovo-Serbar séu að hegna ESB fyrir að styðja sjálfstæði Kosovo.

En eitt er víst: Svona fréttum verður að halda til haga.

Götubardagi, hryðjuverkamenn, sjóræningjar og ráðherrar!

Laugardagurinn var einn af þeim viðburðaríkari sem ég man eftir nýlega. Útifundurinn á Austurvelli gríðarlega vel heppnaður í alla staði. Katrín Oddsdóttir og Sindri Viðarsson með fantagóðar ræður -- og tímabærir úrslitakostirnir sem Katrín setti ríkisstjórninni: Stjórnin fær viku til að boða til kosninga, annars fer illa. Tímamörk voru það sem vantaði (eða a.m.k. eitt af því). "Hingað og ekki lengra"-lína. Auðvitað á ríkisstjórnin að boða til kosninga strax og það á ekki að þurfa margra vikna mótmæli til að leiða þeim það fyrir sjónir.

Ég leyfi mér að segja að það vilja fáir að næstu valdaskipti fari fram með illu, en ef þau fara ekki fljótlega fram með góðu munu þau fara fljótlega fram með illu! Ríkisstjórnin mun ekki hanga mikið lengur á roðinu. Úff, ég vona að þau komi því inn í þykka hausinn á sér að þau eru að leika sér að eldi. Hvað halda þau að þau græði á því að hanga svona!?

Það er líklega skynsamlegt af þeim að hafa lífverði þessa dagana. Án gríns.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Það er hægt að finna einhverjar hryðjuverkanaglaþjalir eða of stórar kókómjólkurfernur með öryggisleit á flugvöllum, en öryggið eykst ekki af viti með reaktífu rugli rugli. Sá sem ætlar sér í alvörunni að fremja hryðjuverk í kring um flugsamgöngur og veit eitthvað hvað hann er að gera, verður ekki stoppaður með strípimyndavélum. Það er bara of auðvelt.

Það er til nóg af útsmognum aðferðum sem er ekki séns að verjast. Ef þetta er stríð og víglínan er dregin á flugvellinum, þá er stríðið þegar tapað. Eina leiðin til að hindra hryðjuverk gegn flugvöllum er að banna flugvelli.

Í fyrsta lagi, þá eru hin réttu viðbrögð við hryðjuverkum ekki að þjarma að almenningi heldur að ráðast að rótum vandans. Hvers vegna fremur einhver hryðjuverk? Getur verið að það sé eitthvað athugavert hérna megin við járnmúr Vesturlanda, sem mætti bæta? Hvað með t.d. utanríkisstefnu? Hvað ef það væri tekin upp ábyrg utanríkisstefna í staðinn fyrir heimsvaldastefnu? (Það verður auðvitað ekki breytt um stefnu sem er inngróin í auðvaldsskipulagið nema skipta um þjóðskipulag -- ég er auðvitað fylgjandi því, en það er önnur saga.)

Í öðru lagi, þá snúast "hryðjuverkalög" ekki um að vernda okkur, vestrænan almenning, fyrir hryðjuverkum. Nei. Þau eru samt réttnefni. Þau snúast nefnilega um að beita okkur hryðjuverkum. Og hver skyldi gera það? Jú: Þeir sem þykjast vera að passa okkur. Það eru þeir sem eru að byggja upp eftirlitssamfélag, svipta burtu mannréttindum heima fyrir og leggja línurnar fyrir hátæknivætt lögregluríki þegar stéttabaráttan fer að fara harðnandi. "Hryðjuverk" eru oft sviðsett til þess að réttlæta óeðlilega útfærslu á valdheimildum valdstjórnarinnar, til að hræða okkur í fangið á stóra bróður. Dæmi? Ríkisþinghúsbruninn í Berlín 1933.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Í Sómalíu er íslamistarnir eina aflið sem er fært um að koma á lögum og reglu. Allir aðrir kostir í stöðunni eru verri.

Sómalía hefur, sem kunnugt er, verið án ríkisstjórnar síðan stjórn Siad Barre hrundi árið 1991. Hún hefur, sem kunnugt er, verið í hers höndum, eða réttara sagt hers, stríðsherra, ættbálkahöfðingja og íslamista.

Í fyrstu réðu stríðsherrar lögum og lofum. Síðan klufu tvö héröð sig frá, Sómalíland og Puntland, bæði norðantil í landinu, og lýstu sig sjálfstæð. Ættbálkahöfðingjar réðu miklu um það. Ættbálkurinn er sterkasta samfélagsfestið í Sómalíu, og er einmitt það samfélagsfesti sem torveldar samstöðu hvað mest. Ættbálkurinn stendur svo þétt saman, sér um sína og stendur fólki svo nærri. Þótt klofningshéröðin tvö hafi verið í raun sjálfstæð árum saman, hafa stríðsherrarnir haldið áfram að deila restinni af landinu á milli sín.

Bandaríkjaher reyndi að bæla Sómala niður fyrir hálfum öðrum áratug en snýtti rauðu, eins og lýst er í Black Hawk Down. Fyrir tveim árum réðust Eþíópíumenn inn, sem leppar Bandaríkjamanna og með stuðningi þeirra, að sögn til að koma til valda einhverri "stjórn" sem Sameinuðu þjóðirnar hafa úthlutað Sómalíu en Sómalir virðast ekki kæra sig um. Allavega hefur hún ekki fest rætur. Raunverulegur tilgangur innrásarinnar er auðvitað að tryggja siglingaleiðina um Aden-flóa og þar með Rauðahaf og Súez-skurð, siglingaleið sem stór hluti olíuframleiðslu heimsins fer um. Sómalir eru herskáir og hugrakkir og hafa snýtt Eþíópíumönnum duglega líka.

Nú, eitt er það samfélagsfesti sem er til í Sómalíu og sker þvert á ættbálkana. Það er íslam. Í stjórnlausu landinu sættust menn á að láta íslamska dómstóla skera úr í mörgum deilumálum, og smám saman öðluðust þeir viðurkenningu og vald. Vopnaðir menn fóru að ganga þeim á hönd og hjálpa til við að framfylgja dómum og treysta vald þeirra í sessi. Þetta hélt áfram þangað til Bandalág íslamskra dómstóla sté fram sem sterkasti aðilinn meðal deilenda í Sómalíu, og vígi stríðsherranna féllu eitt af öðru. Það leit út fyrir að upp úr rjúkandi rústum landsins væri að rísa afl sem gæti orðið nýtt ríkisvald.

Þessu undu Vesturveldin ekki og gerðu Eþíópíuher út af örkinni til að ráðast inn. Þeir bættust s.s. við sem enn ein fylkingin, fylking sem er frekar auðvelt að sameina Sómalina um vegna þess að innrásarherinn er erlendur. Íslamistarnir eru sterkir. Þótt þeir eigi í vök að verjast gegn bandarískum loftárásum, þá njóta þeir baklands meðal fólksins og heyja árangursríkan skæruhernað. Innrásarherinn getur ekki sigrað þá.

Ríkisvald er framkvæmdanefnd ríkjandi afla, það vitum við. Ríkisvald er ekki stöðugt nema það njóti stuðnings ríkjandi afla í landinu. Ríkisvaldið sem SÞ reyna að koma að mun aldrei geta setið á friðarstóli á meðan fólk tengir það við Bandaríkin og innrásarher. Aldrei. Ekki frekar en í Írak eða Afganistan. Eina leiðin til þess að koma á relatífum friði í Sómalíu er að eftirláta hana öflunum sem ráðandi öfl í Sómalíu velja sjálf -- það er að segja, íslamistunum. Þeir eru þeir einu sem geta þetta.

Það eru líka þeir sem hafa náð mestum árangri í baráttunni við sjóræningjana hingað til.
Sjóránum snarfækkaði nefnilega á meðan þeir voru á hátindi valda sinna. Þegar þeim var bolað burt (í bili) snarjukust sjóránin aftur.

Svipað og með ópíumræktun í Afganistan.

Valið í Sómalíu stendur milli þess að hafa skálmöld stríðsherra og sjóræningja eða röð og reglu að hætti íslamista. Það eru ekki aðrir kostir í boði.

(Ég reikna með að af þessum ástæðum styðji saúdi-arabískir olíuflytjendur íslamistana rausnarlega.)

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Forysta Samfylkingarinnar er ekki að fara að rjúfa samstarfið, einfaldlega vegna þess að hún á engan valkost sem hentar henni jafn vel.

Það er aftur spurning hvað öfl innan Samfylkingarinnar, sem eru ekki ofan á í svipinn, eru að spá. Það er óneitanlega mikil spenna í einum flokki þegar annar endinn vill fyrir alla muni vera í stjórninni en hinn armurinn alls ekki.

Hvað eru kjósendur að segja með því að þyrpast frá Sjálfstæðisflokki til Samfylkingar skv. skoðanakönnunum? Að þeir styðji ríkisstjórnina? Hljómar það ekki afkáralega? Og á maður að trúa því að þingmenn Samfylkingarinnar séu allir svona ánægðir með ástandið? Og vilji halda áfram að hafa Davíð Oddsson í boði Samfylkingarinnar?

Á sama tíma stynur Sjálfstæðisflokkurinn og er við það að rifna líka. Munu einhver öfl innan hans gera miðsvetrarhreingerningu á landsfundinum í janúar?

Ég held að þetta sé "a game of dare" -- hvor hrekkur og hvor stekkur? Annar hvor flokkurinn á eftir að bresta innan frá, bara spurning hvor verður á undan. Báðir flokkarnir hljóta að hugsa hvort það sé ekki réttara að slíta samstarfinu áður en samstarfsaðilinn dettur í sundur. Forysta hvorugs vill slíta því, en bakland Samfylkingarinnar vill það greinilega og bakland Sjálfstæðisflokks er eitthvað að stokkast upp og spurning hvert það fer.

Um leið og annar flokkurinn springur, þá verður stjórnarkreppa og hún endar varla öðruvísi en með kosningum. Það er bara tímaspursmál. Því lengur sem það bíður, þess verr mun það líta út fyrir Sjálfstæðisflokkinn, og þetta nýja fylgi Samfylkingarinnar er varla traust heldur.

Væri þá ekki snyrtilegast að horfast bara í augu við það og boða strax nýjar kosningar, kannski í febrúar?

Limra um handtekinn Bónusflaggara

Í ríkinu eitthvað er rotið,
rækalli dýrt er smábrotið;
ef svo er ein flís
af fjármagnsins grís
þá gyltunnar dýrt mundi gotið!
(V.V.22/11)

Anarkisti tekinn úr umferð

Í gærkvöldi var ungur maður, aktífisti, handtekinn saklaus og verður haldið í fangelsi fram yfir helgi. Tilgangurinn? Að hindra hann í að fremja pólitísk prakkarastrik á almannafæri í síðdeginu í dag.
Lesið nánar um málið á bloggi Evu Hauksdóttur: Aktivisti úr umferð - valdníðsla í verki -- í alvörunni, lesið þetta, þetta er skandall dagsins og þótt víðar væri leitað.

Hvað ber að skera?

Ég vil segja fernt um niðurskurð og hagræðingu í heilbrigðiskerfinu:
1. Það er ekki hægt að skera mikið niður í grunnþjónustu, "á gólfinu". Þar er boginn nú þegar spenntur til hins ítrasta og nær að auka framlög þangað til muna. Lesið Ávarp Lárusar Páls frá 1. nóvember til að skilja hvað ég á við. Aukin framlög kosta ekki peninga heldur spara peninga. Betri mönnun þýðir betri aðhlynning, þar á meðal færri mistök. Betri aðhlynning þýðir að færri þurfa að leggjast aftur inn.
2. Það má hagræða talsvert innan heilbrigðiskerfisins! Svo ég taki dæmi af Landspítalanum, þar sem ég vinn, þá rogast hann með úr sér vaxna yfirbyggingu, mjög dýra og pilsmikla. Ég get ekki metið hvað væri hægt að skera niður mikið þar, en held að það sé talsvert meira en 10%!
3. Einkavæðing er ekki hagræðing. Hún er dýrari og verri. Lesið erindi dr. Allyson Pollock frá því í vor.
4. Nú er ekki tíminn til að lækka launin hjá heilbrigðisstarfsfólki eða segja því upp. Við erum láglaunastéttir sem bárum ekki of mikið úr býtum í þessu svokallaða góðæri. Það erum ekki við sem eigum að fjúka núna. Við erum saklaus af ástandinu og mér er til efs að við tökum stórfelldum niðurskurði þegjandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Mótmæli á Austurvelli klukkan 15.00 laugardag!
Raddir fólksins boða til mótmæla á Austurvelli á morgun, laugardag kl. 15:00.
Komum vanhæfum ráðamönnum úr embættum sem þeir ráða ekki við, stöndum saman!
Ræðumenn:Sindri Viðarsson, sagnfræðinemi; Katrín Oddsdóttir, laganemi og Gerður Pálma, atvinnurekandi frá Hollandi. Fundarstjóri: Hörður Torfason.
(Svona fundir kosta því miður peninga. Vinsamlegast styrkið: 1132-05-41500)
~~~ ~~~ ~~~ ~~~


Það var Malcolm X, ef ég man rétt, sem skipti svertingjum í tvo hópa, akurnegra og húsnegra (field negro og house negro). Þessi orð hafa nokkurn veginn sömu merkingu og í Íslandsklukkunni: Betra er að vera barinn þræll en feitur þjónn.
Barack Obama er karlkyns lögfræðingur miklu frekar en að vera svertingi. Já, málstaður svertingja sem slíkra á alveg eftir að hafa eitthvað gott af setu hans sem forseta, en málstaður karlkyns lögfræðinga sem slíkra á eftir að njóta hans ennþá betur. Að ég nú ekki tali um auðvaldið.
Já, Barack Obama er hvítahúsnegri. Er það ekki?

Skúli Thoroddsen

Skúli Thoroddsen, framkvæmdastjóri Starfsgreinssambandsins, talar réttilega um ábyrgð útrásardólganna og skuldadaga þeirra, og um óbærilega skuldabagga, sem eiga að sliga okkur það sem við eigum eftir ólifað, ef allt heldur áfram að fara á versta veg. Á sama tíma er erfitt að skilja annað af honum en að hann telji það vera okkur nauðsynlegt að fá lán hjá IMF ("brýnasta nauðsyn dagsins í dag").
Í áramótagrein Skúla varaði hann við útrásinni og hvernig fjármálaauðvaldið væri að fara með okkur (1. janúar 2008 - Um nýkapitalisma). Núna vill hann ganga bónarveg til IMF, sem er alþjóðlegt fjármálaauðvald holdi klætt. Það má bóka að undir forræði IMF verður ekkert "til hagsbóta í þágu þegnanna" eins og hann sagði um áramótin að markaðskerfið ætti að vinna. Það má bóka það.
Ég skrifaði grein í janúar þar sem ég mótmælti nýársgrein Skúla: Af ný-auðvaldi og ný-misskilningi. Lesið þær báðar.

Opinn fundur Rauðs vettvangs

Rauður vettvangur heldur opinn fund í kvöld, þriðjudagskvöld 11. nóvember, klukkan 20, í Friðarhúsi, Njálsgötu 87 (á horni Snorrabrautar).

Umræðuefnið er erindi sósíalismans inn í þjóðmálin á Íslandi í dag, hvert skal stefna, hvað skal gera, stofnun sósíalískrar hreyfingar og hvernig hún á að vera.

Allir áhugasamir eru hvattir til að mæta.

Þetta fundarboð má gjarnan fara lengra, með tölvupósti, bloggi eða á annan hátt.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Jón Karl Stefánsson ritar á Eggina: Hversdagslegar lausnir á efnahagskreppunni.

Margt á seyði

Það er í mörg horn að líta þessa dagana. Mótmæli, stíf fundahöld Rauðs vettvangs, ýmis önnur félagsstörf, skriftir -- og svo vinnan.
Það er kannski síðasti séns til að lyfta grettistaki í garðinum, og ég hef ekki tíma til þess.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hvað fær fólk til þess að skrifa moggablogg sem er ekkert annað en endursögn á fréttinni sem er bloggað við? Hvernig getur fólk fengið það af sér að ofnota leturbreytingar? Af hverju er til fólk sem ofnotar upphrópunar- og spurningarmerki? Hvers vegna ofnota sumir semikommur?
Hvers vegna hafa sumir andlag á undan umsögn, í upphafi setningar, þar sem það á ekki við? (Dæmi: Kosningar í Bandaríkjunum vann svertingi.)
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ætli Hvíta húsið verði núna málað svart?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það eru svo margir brandarar sem mig langar til að deila með heiminum en geri ekki vegna pólitískrar rétthugsunar. Og nei, þeir eru hvorki á kostnað svertingja, homma, gyðinga, kvenna né neinna slíkra hópa.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hvers vegna þurfa tækifærissinnar, ævintýramenn og æsingamenn að reyna að príla upp eftir mótmælahreyfingu venjulegs fólks?

Á döfinni

Það var grein eftir mig á Vantrú á dögunum: Guð blessi Ísland.

Það verður borgarafundur kl. 13 á laugardaginn í Iðnó.

Gleymið ekki útifundinum á Austurvelli kl. 15 á laugardag. Takið fleiri með ykkur, látið orðið ganga. Niður með vanhæfa bjána sem ráða landinu, lifi lýðræðið!

Burt með eftirlaunaósómann

Ég vil að einhver af góðu gæjunum á Alþingi leggi tafarlaust fram frumvarp um að eftirlaunaósóminn verði afnuminn. Ég vil að atkvæðagreiðsla fari fram með handauppréttingu. Sjáum hvort einhver er á því plani að andæfa.
Árni Páll Árnason, þingmaður Samfylkingar, sagði einhvers staðar um daginn að það ætti að afnema eftirlaunaósómann, og ef einhver hlutaðeigandi gæti ekki sætt sig við það gæti sá hinn sami bara farið í mál, fengið sér dæmd eftirlaunin sín og orðið sér um leið til skammar. Þetta er hárrétt hjá Árna. Hvers vegna leggur hann þetta þá ekki til?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég vil vekja athygli á opnum fundi Rauðs vettvangs í kvöld, fimmtudag 6. nóvember, kl. 20:00 í Friðarhúsi, Njálsgötu 87.
Til umræðu verða þjóðfélagsmálin og hin eilífa spurning: Hvað ber að gera?
Hvað hafa sósíalistar fram að færa í umræðuna, sem borgaraleg sjónarmið eygja ekki?
Hvernig getum við endurreist þjóðfélagið á manneskjuvænni, skynsamlegri og lýðræðislegri grundvelli en verið hefur?
Látið sjá ykkur, leggið orð í belg, verið með. Takið áhugasama með ykkur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Brósi ritar: Af forsetakosningum í Bandaríkjunum

Mótmæli, lýðræði og spilling

Einhver reyndi að segja okkur það einhvern tímann að kerfið á Íslandi væri hið "óspilltasta" í heimi. Ég trúði því nú aldrei, en núna hugsa ég að það séu ansi margir fleiri sem trúa því ekki. Ef mælingamennirnir voru ekki beinlínis að skrökva, þá eru mælikvarðarnir þeirra alvarlega gallaðir. Og ef mælikvarðarnir eru ekki gallaðir, þá er heimurinn í verri málum en ég hélt...

Það eru ekki lítil umbrot sem við getum séð fram á í stjórnmálaumhverfinu hér á Íslandi á næstunni. Það þarf svosem enga spádómsgáfu til að segja þetta. Ef það verður ekki beinlínis bylting, þá verða eflaust mjög miklar umbætur. Ef það verður ekki bylting, þá veit ég ekki nema ég finni óspilltasta land í heimi og flytji þangað. Og þó. Ef það verður ekki bylting, þá verður áfram þörf fyrir byltingarsinnana, er það ekki?

Enginn af stjórnmálaflokkunum er mér að skapi. Nei, ég er ekki vinstri-grænn. Ég er ekki spenntur fyrir borgaralegum stjórnmálum og hef engan áhuga á því að "bæta kapítalismann". Það þarf nýjan stjórnmálaflokk sem er ekki enn einn krataflokkurinn heldur stefnir beinlínis að því að taka hér upp nýtt þjóðskipulag sem meikar sens, er réttlátt og auk þess lýðræðislegt. Ef stefnan er á eitthvað minna, þá hef ég meiri áhuga á kartöflugarðinum mínum.

Mótmælin undanfarið hafa verið mjög áhugaverð. Mogginn dregur úr fjöldanum eins og alltaf. Mitt gisk er að það hafi verið rúmlega 2000 á Austurvelli á laugardag. Kannski 2500. Það er náttúrlega massamæting -- en hvers vegna var hún ekki tíföld það? Ég er kannski of óþolinmóður. Fólkið á eftir að vakna við vondan draum. Fleira og fleira. Það mun fjölga í mótmælunum og það kemur ekki til af góðu.

Það er til fólk sem er ennþá svo sofandi að það amast við því að það sé verið að mótmæla. Ég hreint og beint átta mig ekki á þessu. Það er pínulítill hópur óreiðumanna, klaufa og mafíósa sem er að kurla hagkerfið í smátt og leggja þrælahlekki á okkur sem tekur margar kynslóðir að losna úr. Látum það vera að einhverjum lítist vel á þær horfur. Hann um það. En að ætlast til þess að öðrum lítist líka á þær, kommon!?!

Það hefur ekki farið framhjá mörgum að það er klofningur í mótmælahreyfingunni. Hann skrifast á tækifærissinna sem reyna að hædjakka þessari óánægjuöldu. Ég veit ekki í hvaða tilgangi -- en mig grunar það. Þetta er óþolandi ástand, það verður að segjast eins og er.

Lýðræði er hugtak sem margir misskilja. Sumir halda að það þýði það sama og kapítalismi. Aðrir halda að það þýði að kjósa Sjálfstæðisflokkinn á fjögurra ára fresti og halda kjafti þess á milli. Hvort tveggja er langt úti á þekju.

Að því sögðu ... þá kann að vera kominn tími til að dusta rykið af lýðræðisfrumvarpinu.

Mótmæli á morgun

Á morgun, laugardag 1. nóvember, eru stór útimótmæli gegn ríkisstjórninni. Krefjumst afsagnar óhæfra stjórnmálamanna, brottrekstrar óhæfra embættismanna og afnáms óhæfs kerfis! Klukkan 15 á Austurvelli! Látið það berast!

Grein dagsins

Opinn fundur Rauðs vettvangs annað kvöld -- þangað eiga allir góðir sósíalistar erindi.
~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~

Ég vil benda á góða og merkilega grein eftir sjálfan mig:

Davíð Bónaparte
Undanfarin 20 ár, eða tæplega það, hefur stjórnmálaumræða á Íslandi að miklu leyti snúist um persónu Davíðs Oddssonar. Það er ekki að undra, hann hefur enda verið valdamesti maður í landinu mestan hluta þessa tíma. Þegar við héldum að hann hefði sest í helgan stein, fengið þægilega innivinnu og hætt að vera miðpunktur athyglinnar, þá dynur efnahagskreppan á og hann ryðst fram á sjónarsviðið aftur og hefur engu gleymt. Og andstæðingar hans hafa engu gleymt heldur.

Ég ætla ekki að bera blak af Davíð Oddssyni. Ég efast um að nokkur annar Íslendingur beri eins mikla ábyrgð á þessu ástandi eins og hann. En það er barnaskapur að tala eins og hann sé rót vandans og allt verði betra ef hann snúi sér að öðru. Hann gæti dottið niður dauður án þess að við yrðum miklu bættari fyrir vikið. Hann er nefnilega ekki aðalatriðið.

Það heitir Bónapartismi, þegar stjórnmál eins lands hverfast um einn valdamann. Nafngiftin er runnin frá Karli Marx og er dregin af Napóleon I og Napóleon III, sem hvor um sig hrifsaði völdin í Frakklandi með tilstyrk hersins á sínum tíma eftir byltingu (sjá nánar í Átjánda Brumaire Lúðvíks Napóleons eftir Karl Marx). Þeir komu báðir fram sem mjög valdamiklir menn og virtust fæddir í hlutverk hins mikla foringja. Síðar átti Trotskí eftir að kalla veldi Stalíns bónapartískt, og reyndar má segja sama um evrópska einvaldskonunga.

[LESA REST AF GREIN]
~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~ ~~

Önnur, sem er eftir sama höfund og mér ber eiginlega borgaraleg skylda til að vísa á:
Kreppan: Aðalatriðin og aukaatriðin -- hún birtist í Mogganum á föstudaginn var.

Valdatafl á Hallveigarstíg

Þetta er strategía Samfylkingarinnar:

Kenna Sjálfstæðisflokknum um kreppuna með því að tengja hana við nýfrjálshyggju og Davíð Oddsson. Láta stjórnarandstöðuarm flokksins leika lausum hala og hædjakka mótmælum þannig að Samfylkingin eigi trúverðugleika og talsmenn sem óánægðir taka mark á. Neyða Geir til að bola Davíð frá, en víkja ella og láta Þorgerði Katrínu taka það að sér, svo að alvarlegir brestir komi í Sjálfstæðisflokkinn, jafnvel klofningur. Láta þá eins og helsta ljónið sé úr veginum, rjúfa þá þing og boða til nýrra kosninga þar sem Samfylkingin kæmi út sem langstærsti flokkurinn og gæti deilt og drottnað. Leita þá á náðir Evrópusambandsins um inngöngu, í von um að það leysi vandamál hagkerfisins. Skrifa loks sögubækurnar upp á nýtt.

Hvernig veit ég þetta? Ja, satt að segja veit ég þetta ekki, ég held þetta bara.

Veturinn kominn degi of snemma

Vetur konungur kann greinilega ekki á dagatal, fyrstu vetrardagur er ekki fyrr en á morgun.
Ég á gríðarmikið verk eftir í garðinum. Ætli mér takist að vinna meira í honum fyrir alvöru vetur? Ég veit ekki hvað gefst mikill tími í mokstur þegar snjóa leysir; þá mun ég eiginlega hafa öðru að moka heldur en mold í garðinum.
- - - - - - - - - - -
Herrarnir stunduðu hagsmunapot,
heimsku og spilling' og lygar.
Íslenska krónan er komin í þrot
og kuldinn af vetrinum sligar.

Frelsi auðmagnsins => hringamyndun

Það er lögmál á kapítalískum markaði, að því meira frelsi sem fyrirtækin hafa, þess stærri verða þau. Hvert og eitt keppir eftir hámarksgróða, stækkar því við sig eins og hægt er með því að hlaða upp framleiðslugetu og/eða kaupa upp keppinauta. Þetta gildir um fjölmiðla eins og annað. Með nýjasta útspilinu, sameiningu 365 miðla og Árvakurs, er nú, þannig séð, bara einn alvöru fjölmiðill hérna, plús svo Ríkisútvarpið.
Þorsteini Pálssyni fannst, nóta bene, aðspurðum að Ríkisútvarpið væri aðalvandamálið á fjölmiðlamarkaðnum!
En þetta meikar alveg sens. Meira frelsi => meiri hringamyndun. Ef við viljum heyra önnur sjónarmið heldur en þeirra sem eiga 365-Árvakur og/eða halda þeim uppi með vþí að kaupa auglýsingar, þá verðum við að gera svo vel að stofna frjálsa fjölmiðla. Þegar maður reynir að gera það er maður fljótur að sjá eitt vandamál við það: Það kostar mikla vinnu, og ef maður er í annarri vinnu og hefur ekki efni á að ráða her manns til að sjá um þetta, þá tekur það einfaldlega gríðarlega mikla sjálfboðavinnu. En þetta er víst frelsið! Sumir eiga bara auðveldara með að nýta sér það heldur en aðrir!
Ég vil annars koma því að, að samtökin "Blaðamenn án landamæra" eiga ekkert skylt við þau ágætu samtök Lækna án landamæra. Blaðamenn án landamæra voru stofnuð af kúbönskum útlögum og samverkamönnum þeirra, í þeim tilgangi að grafa undan stjórnvöldum á Kúbu. Tilgangurinn er auðvitað að gera Kúbu aftur að áfangastað fjárhættuspilara og vændiskúnna frá Ameríku. Frelsið, með öðrum orðum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Ég vil líka minna á fund Rauðs vettvangs annað kvöld, fimmtudag, klukkan 20 í Friðarhúsi, Njálsgötu 87. Þið megið gjarnan láta þetta hvort tveggja berast áfram með tölvupósti, bloggi, fésbók eða öðrum leiðum, til fólks sem gæti haft áhuga á að mæta.
Sjá nánar:
* Lengri útgáfa af fundarboði
* Ályktun frá fundi 16. október
* 1. maí-ákall Rauðs vettvangs
* Ávarp til íslenskrar alþýðu

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Auðvald og sjálfstæði 2008
höfundur: Þórarinn Hjartarson

Sjálfstæði Íslands er 90 ára í ár. Lýðveldistíminn er 64 ár. Þetta er stuttur tími. Nú stendur sjálfstæðið tæpar en það hefur áður gert þessi 90 ár. Ef við lendum upp á náð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins verður sala þess innsigluð, jafnframt því sem íslenskum almenningi verður bundinn baggi á herðar til framtíðar.
Hver er staða Íslands meðal þjóða? Ísland er lítið auðvaldsland sem sýnir heimsvaldaásælni en verður jafnframt fyrir ásælni voldugri heimsvaldasinna. Borgarastéttinni er ekki trúandi fyrir sjálfstæði þjóðarinnar, síst af öllu heimsvaldasinnaðri borgarastétt, eins og allir mega sjá. Þjóðvarnarbaráttan er því verkefni alþýðunnar.

LESA RESTINA AF ÞESSARI GREIN

Nepalskir maóistar búa sig undir að lækka rostann í sjálfum sér

Kommúnistaflokkur Nepals (maóistar) er víst að undirbúa það að leggja niður maóisma-endinn í nafninu sínu. Óskandi að það væri vegna skuldaskila við maóisma, en það er ekki svo.

Prachanda formaður, sem núna er einnig forsætisráðherra í Lýðveldinu Nepal, hefur verið í Kína og tekið upp vinsamleg samskipti við Kínverja. Flokksforysta hins rangnefnda Kommúnistaflokks Kína mun hafa stungið upp á því við hann og Nepalina að þeir sameinuðu hina mörgu kommúnistaflokka sína í einn.

Næstráðandinn, dr. Baburam Bhattarai, benti á að viðskeytin væru til að aðgreina flokkana hvern frá öðrum, t.d. Kommúnistaflokkur Nepals (marxistar), Kommúnistaflokkur Nepals (sameinaðir marx-lenínistar) o.s.frv. Þar sem maóistaflokkurinn ber höfuð og herðar yfir hina, sé kannski eðlilegast að hann kalli sig einfaldlega Kommúnistaflokk Nepals. Nú þegar standa yfir viðræður við Kommúnistaflokk Nepals (sameining-miðja-Masal) um sameiningu. (Sjá Times of India.)

Hugmyndafræðileg skuldaskil eru einkum þau að Nepalirnir segjast munu halda tryggð við fjölflokkalýðræði og federalisma, en hvorugt mun hafa verið Maó gamla að skapi.

Það er engin vanþörf á að endurskoða arfleifð Maós. Sú endurskoðun er hins vegar vandmeðfarin, eins og önnur pólitísk endurskoðun. Ég þori ekki að leggja höfuðið að veði að Nepalirnir endurskoði það slæma og haldi því góða.

Hvað ber að gera og hvað ber ekki að gera?

Á Austurvelli eru dagleg mótmæli gegn efnahagsástandinu, klukkan tólf á hádegi. Mætið á morgun og takið vini og ættingja með. Sýnum ráðamönnum að okkur sé ekki sama, að við krefjumst breytinga. Rekum af okkur það slyðruorð, að við nennum aldrei að mótmæla neinu, þótt ekki sé nema í þetta eina skipti.

Ráðamenn þjóðarinnar spóla í sinni eigin for og á meðan sökkvum við dýpra og dýpra. Sumir þeirra tala um Evrópusambandið eins og einhvern Mahómet sem muni leysa málin. Aðrir tala um Alþjóðagjaldeyrissjóðinn, eins og hann muni redda okkur. Þeir sem þannig tala eru greinilega haldnir alvarlegum misskilningi. Þórarinn Hjartarson rekur það í grein dagsins á Egginni:

Náð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er dauði.

~~~ *** ~~~ *** ~~~

"Stefanía Óskarsdóttir ... segir að Íslendingar standi frammi fyrir því að ræða alvarlega, í hvers konar þjóðfélagi þeir vilja búa." (*) Það eru orð að sönnu. Það er kominn tími til að taka allt til endurskoðunar, ekki bara stýrivexti og krosseignatengsl, heldur líka lýðræðið, stjórnmálaflokkana, eðli hagkerfisins, stjórnarskrána og heilan helling af öðru. Við þurfum að taka allt þjóðfélagið til endurskoðunar, halda í það sem er þess virði að halda í en henda miskunnarlaust í burtu því sem spillir og finna nýtt í staðinn.

~~~ *** ~~~ *** ~~~

Ég er sammála Guðna Ágústssyni um að við eigum ekki að koma skríðandi til Evrópusambandsins. Ef Ísland hefur þörf fyrir meiri samninga við það, þá á að semja þegar samningsstaðan er sterk, ekki þegar við þurfum að koma eins og beiningamenn.

Hér er grein um málið, eftir sjálfan mig: Nokkrar ástæður fyrir andúð á Evrópusambandinu;

...einnig má benda á grein Ólafs Þórðarsonar: Hrædd og skjálfandi í pilsfaldi ESB.

~~~ *** ~~~ *** ~~~

Össur vill lífeyrissjóði í Kaupþing. Grétar hvetur til varkárni í þeim efnum. Ég sammála Grétari -- án þess að maður útiloki neitt, þá væri glapræði að hlaupa að neinu. Á þeim nótum er hér vísukorn:

Púkkar upp á auðvaldið
sem okkur hefur glapið.
Össur bindur vonir við
að við öll borgum tapið.

Mótmælum óstjórn í efnahagsmálum!

Finnst þér að seðlabankastjóri sé starfi sínu ekki vaxinn og eigi að víkja tafarlaust? Finnst þér krónan vera vonlaus gjaldmiðill? Finnst þér stýrivextir of háir? Finnst þér að Geir H. Haarde eigi að segja af sér? Finnst þér efnahagsástandið vera í einu orði sagt óþolandi?

Komdu þá á Austurvöll í hádeginu í dag. Mótmælum því að vera dregin með ofan í svaðið, sýnum þessum mönnum nú einu sinni að við látum ekki bjóða okkur hvað sem er!

- - - - - - - - - - - -

Meistari Jón Karl ritar á Eggina: "Gandreið nýfrjálshyggjunnar, 2. hluti" OG "Smjörklípan súra". Lesið það.

Fáum frekar gjaldeyri hjá Norður-Kóreu

Hið eina sanna föðurland verkalýðsins, Lýðræðisalþýðulýðveldið Kórea, hefur verið tekið af lista yfir hryðjuverkaríki. Þetta býður upp á tækifæri.

Opinber stefna Norður-Kóreu heitir "Juche-hugmyndin" og er þökkuð ástsæla og eilífa forseta Kim Il-sung. Nafnið þýðir "sjálfsþurft" og er nokkurt réttnefni. Hugmyndin krefst skilirðislauss fullveldis landsins, í bókstafstrúarlegum skilningi orðsins, m.a. að landið sé sjálfu sér nægt um allar nauðsynjar. Nú, það er það auðvitað ekki, en í samræmi við þessa stefnu þá hafa Norður-Kóreumenn átt það til að borga fyrir innfluttar vörur með dollaraseðlum sem þeir prenta sjálfir. Það kalla ég sjálfsbjargarviðleitni. Nú, ef þeir eru ekki á þessum hryðjuverkalista, þá ættum við að geta fengið dollara hjá þeim án þess að óhreinka á okkur hendurnar.

Reyndar held ég ekki að margir viti að það eru alveg diplómatísk tengsl milli Íslands og Norður-Kóreu. Ef þið skoðið opinberan fréttavef norður-kóresu ríkisstjórnarinnar, má sjá fréttir af samskiptum ríkjanna sem ég hef ekki séð fréttir um í íslenskum miðlum. Dæmi: Þingforseti Norður-Kóreu sendi Ólafi Ragnari Grímssyni og Íslensku þjóðinni hugheilar hamingjuóskir á þjóðhátíðardaginn árið 2000 (*). Ég man ekki eftir að Ólafur hafi fært okkur þá kveðju, en ég var reyndar erlendis þá, þannig að það hefur máske farið framhjá mér. Sams konar kveðja barst árið 2001, með heilla- og hamingjuóskum frá vinaþjóð okkar Norður-Kóreumönnum (*).

Nú, í júní 2004 tók Ólafur Ragnar Grímsson við trúnaðarbréfi Jon In Chan, sendiherra Norður-Kóreu gagnvart Íslandi, með aðsetur í Stokkhólmi. Við það tækifæri sagði Ólafur að Ísland óskaði þess að "styrkja tengslin við Norður-Kóreu og eiga samstarf á alþjóðavettvangi" (*). Ég minnist þess ekki heldur að Íslendingar hafi sýnt Kóreumönnum sérstaka samstöðu nýlega. Kannski að við getum byrjað á því með því að fá hjá þeim dollaraseðla. Getum borgað þeim með hvalkjöti frá Kristjáni Loftssyni og 550.000 óseljanlegum gæruskinnum hjá sláturfélagi Sauðárkróks.

Ólafur Ragnar er ekki sá eini sem hefur átt hlý samskipti við þessa heiðursmenn frá Kóreu. Pak Pong Ju, forsætisráðherra Norður-Kóreu, sendi Geir H. Haarde hamingjuóskir þegar sá síðarnefndi tók við embætti forsætisráðherra Íslands í hittifyrra, og árnaði honum heilla í þessu ábyrgðarfulla starfi. Kannski að þetta sé að koma fram þessa dagana, með norður-kóreskum formerkjum? Á sama tíma fékk Valgerður frænka mín Sverrisdóttir einnig hamingjuóskir frá utanríkisráðherra Norður-Kóreu, með að hafa orðið utanríkisráðherra Íslands (*).

Fyrst það er uppi á borðinu að fá lán hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum eða Rússlandi, þá sé ég ekki hvers vegna við ættum ekki líka að skoða þann möguleika að rækta vinskapinn við vinaþjóð forsetans og forsætisráðherrans, Norður-Kóreu.

Úr öskunni í eldinn?

Ef Ísland kemst á framfæri IMF, þá held ég nú að það muni harðna á dalnum. Úff.

--- --- --- ---

Í dag laugardag eru mótmæli á Austurvelli kl. 12. Krafa dagsins er: Burt með þá sem komu okkur í þetta klandur! Látið það berast.

Tilkynning og hugleiðingar dagsins

Það á víst að láta þetta berast áfram. Ekki stendur á mér að verða við því:

Við krefjumst þess að Seðlabankastjórar segi af sér á stundinni. Nú er nóg komið!

Safnast verður saman við styttuna af Ingólfi Arnarssyni

kl. 12, þann 10. október og rölt yfir að torginu fyrir framan Seðlabankann.

Nallinn verður sunginn og gjallarhorn til staðar fyrir þá sem taka vilja til máls.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Menn segja að eins og General Motors fer, svo fari Bandaríkjunum. Nú, í gær lækkuðu bréf GM um 31%. Miðað við hvernig reksturinn hjá þeim gengur, þá eiga þeir eftir að missa fleiri spóna úr aski sínum áður en langt um líður. Og svo fer Bandaríkjunum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Gærdagurinn bar þó a.m.k. eina gleðifrétt í skauti sér: SPRON og Kaupþing eru ekki að fara að sameinast! Guðlegt inngrip? Ég skal ekki segja – en ég er alla vega hress með það. Eins og ég rakti í bréfi til stjórnenda SPRON um daginn, nenni ég varla að hætta viðskiptum við Kaupþing í annað sinn, þótt fyrra skiptið hafi verið mjög ánægjulegt nú fyrr á árinu. En ég þarf kannski ekki að hafa áhyggjur af því þessa dagana. Hitt veit ég, að SPRON fær áframhaldandi séns.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Björgólfarnir bera ekki nafn með rentu. Ég spái því að þeir séu nú í Sviss og hafi látið breyta á sér andlitunum með skurðaðgerð. Nema þeir séu í felum í helli í ættbálkahéröðum í Norður-Pakistan, þar sem ég held reyndar líka að Elvis dyljist. Síðari tilgátan kann að vera sennilegri; ég sá það í fréttum að Pakistan er líka í björtu báli af efnahagserfiðleikum.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er ekkert annað en móðgun út í okkur öll, þegar Davíð Oddsson þykist enga ábyrgð bera á ástandinu. Það er móðgun að ætlast til þess að við séum nógu heimsk til að trúa því. Hann kennir auðvaldsdólgunum um að hafa „misnotað frelsið“ og það sé þeim sjálfum að kenna. Nei Davíð, þeir misnotuðu forréttindin. Það „frelsi“ sem Davíð innleiddi var ekki frelsi fyrir fólk heldur fyrir peninga – það er að segja, gegn fólki. Auðmagn fylgir einfaldri reglu: Að éta eða vera étinn. Við vorum étin. Verði okkur að góðu.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Talandi um snillinga og frjálshyggju (og menn í felum), þá hefur bloggið hans Friðbjörns Orra breytt um svip síðan ég sá það síðast. Er þetta nýskeð? Ég er mun ánægðari með það svona!

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Ég vil annars líka vekja athygli á þessu.

Tveir meistarar

Ég gat um það í síðustu færslu að Sævar Cieselsky væri maður dagsins. En ég held að Snorri Ásmundsson verði að kallast það líka: Seðlabankastjóra sagt upp. Úff, það þurfti einhver að gera þetta.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það er viðeigandi að nota hryðjuverkalöggjöf gegn alvöru hryðjuverkamönnum til tilbreytingar, en ekki gegn fólki sem er á móti Íraksstríði eða Sellafield-stöðinni. Ég er viss um að Ósama er grænn af öfund út í Björgólfsfeðga núna.

Ef út í það er farið, gæti ég alveg trúað því að Björgólfsfeðgar sitji núna í helli í löglausu ættbálkahéraði í Norður-Pakistan. Þeir, Ósama og Elvis saman í helli.

Bubbi með opna buxnaklauf

Ég mætti á "mótmælatónleika" Bubba Morthens, aðallega af forvitni. Að því leyti varð ég ekki fyrir vonbrigðum; þetta var talsvert forvitnilegt. Fyrstu mótmælin sem ég hef verið við, sem leysast upp í popptónleika. Minnti mig ekki mikið á mótmæli, meira sjómannadaginn, fyrir utan að það var minna rok. Þetta minnti kannski ennþá meira á fyrsta maí. Róttæknin var í það minnsta ekki meiri, þótt klisjurnar hafi verið ennþá yfirgengilegri. Þegar ég hélt að hafsjór brimskaflanna væri þurrausinn, þá kom Bubbi Morthens og sýndi fram á annað með slíkri skorpu að ég réð varla við mig af hryllingi. Bubbi sagði frá því hvað getur verið erfitt hjá fjölskyldum, og hvað það er núna erfitt hjá okkar fjölskyldu. Hann líkti því við sína eigin fjölskyldu. Einhvern tímann var hann með víst með deliríum tremens og það var bleikur fíll í stofunni hjá honum. Stofan fór í rúst áður en nokkur minntist á fílinn. Og núna er stofan hjá fjölskyldunni okkar allra komin í rúst. Skáldlegt.

Spádómur Stefáns Friðriks rættist næstum því; Bubbi flutti splunkunýtt lag. Það var að vísu hvorki samið gegn FL Group, Hannesi Smárasyni né öðrum kónum sem hafa farið illa með peningana hans og annarra, heldur var boðskapurinn í stuttu máli þessi: "Við erum fjölskylda, stöndum nú saman og þraukum í gegn um þessa erfiðleika eins og fjölskylda, því við erum ein stór fjölskylda." Hann bætti við, eitthvað á þessa leið: "Nú er ekki tíminn til að finna sökudólga eða benda fingri, heldur til að standa saman og bíða eftir að þetta líði hjá." Með öðrum orðum, þá benti hann engum fingrum og minntist ekki á neina sökudólga. Bubbi hefur semsé greinilega ekki dregið lærdóm af dæmisögunni sinni um bleika fílinn. Það er nefnilega bleikur fíll í stofunni hjá okkur og sá fíll heitir AUÐVALD. Það er sökudólgurinn sem kom okkur í þetta klandur og þarf að benda á og gera upp við í eitt skipti fyrir öll. Hann meinti kannski að þetta væri ein fjölskylda, hann og auðvaldið. Alla vega hefur eitthvað sljákkað í honum reiðin út í það í seinni tíð. Það er kannski eins og með fjölskyldur; þótt pabbi manns sé stundum leiðinlegur við mann þá er hann þó áfram pabbi manns?

Bubbi bað líka guð að blessa Ísland , nokkrum sinnum. Það hefði virst óviðeigandi, en í hópnum voru nokkrir með mótmælaskilti þar sem stóð "Guð blessi Ísland", svo kannski var það bara viðeigandi, þrátt fyrir allt.

Ég hef nú verið við ófá mótmælin um dagana, en af því fólki sem maður sér stundum þar, voru ekki ýkja margir á Austurvelli í dag. Bara löggurnar, rónarnir og svo ég og nokkur önnur. Þar á meðal var anti-bubba-herdeildin, sem hefur ekki áður komið fram opinberlega undir því nafni. Þau viðhöfðu viðbjóðslegan áróður gegn neyslumenningunni sem hefur gert okkur svo göfug og hamingjusöm. Siggi pönk var á svæðinu og seldi "Bankanum þínum er sama um þig"-boli. Hann er líklega einn af fáum Íslendingum geta geta séð fram á að efnast sæmilega á næstu vikum og mánuðum.

Þegar kristilegur rappari hafði lokið sér af og Bubbi var ennþá bíðandi baksviðs eftir að verða klappaður upp, sté maður dagsins á svið. Það var Sævar Cieselsky. Hann tók lagið, spann blús án nokkurs undirleiks eða tilgerðar og uppskar meira og einlægara lófatak en önnur númer. Ég mundi alveg mæta á tónleika með honum aftur. Bubbi kom svo aftur fram, bað guð að blessa lýðinn og minnti okkur á að við værum öll ein fjölskylda. Auðvaldið og við.

Enn af blessuðum efnahagsmálunum

Ætla ekki allir að mæta á Austurvöll klukkan 12 til að mótmæla með alþýðumanninum óbrotna, Bubba Morthens?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Í Markaðnum í dag var haft eftir Robert Zoellick, forstöðumanni Alþjóðabankans, að hann óttaðist að heimskreppa gæti verið að skella á.


Sá er skarpur. Er ekki til einhver orða sem er hægt að sæma svona snillinga?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Lesið grein Jóns Karls Stefánssonar á Egginni: Gandreið nýfrjálshyggjunnar, 1. hluti
~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Ef maður nennir ekki að lesa marga fjölmiðla á dag, eða hefur ekki tíma til þess, þá er til mjög fljótleg leið til að sjá aðalatriðin í hentingskasti. Það er nóg að tékka á kúrsinum á gulli, og þá veit maður hvernig er umhorfs í efnahagsmálum. Gullverð fyrir hagkerfið er eins og loftvog fyrir veðrið. Þegar verðið hækkar, þá eru markaðirnir óöruggir. Hér fyrir neðan sést þróun gullverðs undanfarna tvo mánuði:

...segir nokkurn veginn allt sem segja þarf, er það ekki?

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

"Ekki lengur hætta á þjóðargjaldþroti" segir Geir. Já, hann segir það. Hann getur talað um traust. Geir ætti að skipta um vinnu, hann er svona álíka fyndinn og Spaugstofan.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ég held ég verði gráhærður ef ég heyri fleiri klisjur úr sjómannamáli.

Kraftur og slen

Síðasta vika var mjög kraftmikil, en fór öll í garðvinnu á meðan veður leyfði, þ.e.a.s. þangað til snjór var kominn yfir allt. Ekki eltist ég jafnmikið við fréttir og umræðu alla dagana. Ég fór svo og sá Tý á laugardagskvöldið og einhvern veginn fór sunnudagurinn að miklu leyti í eitthvert slen. Ekki var það þó vegna þess að ég hefði tekið svona hraustlega á því kvöldið áður, meira vegna óreglulegs svefns, held ég.

Á gamals aldri er ég farinn að taka eftir þeirri ónáttúru hjá sjálfum mér, að verða syfjaður þegar fer að rökkva og vilja helst fara að sofa fyrir miðnætti, en vakna helst vel í tæka tíð fyrir morgunfréttir RÚV. Mjög hentugt fyrir næturvörð, hmm?

Ég lét loksins verða af því í vor, að ganga í Kvæðamannafélagið Iðunni. Hef nú farið á nokkra fundi, sett saman nokkrar vísur sem ég hef fleygt hér á blogginu, og legið yfir silfurplötunum líka. Þetta er hobbí sem ég kann að meta.

Örvæntingin, sem stór hluti þjóðarinnar var að sökkva í síðast þegar ég vissi, hefur farið nokkurn veginn fram hjá mér. Mikið er ég ánægður með reka hvorki bíl né skuldabagga.

Við hvað eru Ung vinstri-græn feimin?

Ef „Ung vinstri græn telja einsýnt að dagar þessa óhefta heimskapítalisma séu senn taldir“ og harma að „hrun hins óhefta og ómannúðlega heimskapítalisma skuli nú bitna á þeim sem síst skyldi“, hvað vilja þau þá að komi í staðinn? Í ályktun þeirra get ég ekki séð að þau stingi upp á nýju þjóðskipulagi í stað þess sem þau sjá að er að hrynja. Það er út af fyrir sig flest rétt sem kemur fram í þessari ályktun UVG, svo langt sem hún nær. En hvers vegna fara Vinstri-græn alltaf í kring um aðalatriðið eins og heitan graut?

Lausnin heitir sósíalismi. Hann hefur ekki verið á dagskrá Vinstri-grænna hingað til, og meira að segja verið bannorð þar á bæ. Hann er það greinilega ennþá. Djörfustu ályktanir ganga ekki svo langt að leggja til upptöku sósíalísks hagkerfis. Þarna sjáið þið ástæðuna fyrir því að ég er ekki félagi í VG. Þarna er ástæðan lifandi komin.

Sjá meira um málið:

* VG eru vinstrikratar

* Við þurfum öðruvísi flokk
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
"Smástirni á leið til jarðar" Það fyrsta sem mér datt í hug var að þetta smástirni væri íslenska hagkerfið.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Yrði það ekki kaldhæðnislegt ef Björgólfur Guðmundsson yrði höfuðpaurinn í nýju máli, þar sem Eimskip kæmu í stað Hafskips og Landsbankinn í stað Útvegsbankans?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Sá sem birti FL-Group myndböndin, með atbeina Jóns Geralds Sullenberger fyrir nokkrum vikum, hefur nú sett saman tvö afhjúpandi myndbönd til viðbótar, sem setja málefni líðandi stundar í samhengi: Glitnir 1 og Glitnir 2. Látið þetta ekki fram hjá ykkur fara. Í myndböndunum eru einfaldlega tekin saman atriði sem hafa komið fram í fréttum og túlkað og skýrt með trúverðugum og allsgáðum hætti hvernig óprúttnir fjármálamenn spiluðu með fólk og högnuðust sjálfir gríðarlega á því.

Lofkvæði um Ara sterka

Ari frændi var um daginn að hjálpa mér í garðinum og tók svo hraustlega á því að mér varð hugsað til sameiginlegs forföður okkar, Jóhanns Bessasonar bónda á Skarði í Dalsmynni, sem var annálað hraustmenni.

Það var kraftaverka von
víst í mínum garði --
Ari er dóttursonarson-
arsonur trölls á Skarði.

Það er aldeilis

84 milljarðar króna fyrir þjóðnýtingu Glitnis. Það er um það bil kvartmilljón á hvert mannsbarn á Íslandi, ef mér skjátlast ekki. Það verður fróðlegt að sjá hvað almenningur fær fyrir þessa aura.
Það verður líka fróðlegt að sjá hvernig greiðslan fer fram. Ætli ríkið borgi fyrir með hlutabréfum í sjálfu sér? Og hvers vegna er Lárus Welding beðinn um að vera bankastjóri áfram? Var það ekki hann sem sigldi bankanum í strand?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hrafn H. Malmquist ritar á Eggina um ævisögu Freyju Haraldsdóttur: Ævintýri Postulínu.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Svanur Sigurbjörnsson skrifar á blogg sitt: Hin frelsandi þjóð - þjóð Thomas Jeffersons. Hvar er hún?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Hugo Chavez segir Venezúela munu koma sér upp kjarnorkuverum í friðsamlegum tilgangi.

Kveðskapur

Hringhenda um veðrið:

Himnavatnavosbúð er,
vætir gatnabekki.
Víst ei batnar veðrið hér,
vonzkan sjatnar ekki.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Þar sem listaskáldið Þorsteinn Erlingsson hefði orðið 150 ára í dag, hefði hann lifað, langar mig til að pósta hér vísu sem annað listaskáld, Andrés Björnsson, orti til hans eftir að Þorsteinn hafði farið rangt með seinnipart í vísu eftir Andrés:

Drottnum illur, þrjóskur þræll,
Þorsteinn snilli-kjaftur
botnum spillir, sagnasæll
Sónar-fylliraftur.

Og hafiði það.

Heill hildi frá ... svona nokkur veginn

EFtir sex vikna ferðalag um Evrópu sneri ég heim rifbeinsbrotinn og hef verið á leyfi frá vinnu vegna þess. Undanfarnar vikur hafa ekki verið alveg viðburðasnauðar þótt ég hafi lítið bloggað. Ég fór ásamt Rósu austur í sumarbústað, þar sem ég tíndi kíló af krækiberjum og 5 kíló af bláberjum. Þá fór ég í berjaferð á Fáskrúðsfjörð/Reyðarfjörð (með viðkomu í Grímsnesi), þar sem ég tíndi allt í allt um 25 kíló af krækiberjum, 7 kíló af bláberjum og 5,5 kíló af aðalbláberjum. Fyrir utan þetta hef ég tínt eitt og hálft kílí af sólberjum og ellefu af rifsberjum og á eftir að tína eitthvað meira. En er s.s. kominn upp í um það bil 56 kíló allt í allt. Ekki slæm byrjun það, eða hvað?



Árið 2003 mætti til leiks á Töfluna notandinn Tanngnjóstur, sem því miður hefur verið tekinn af lífi núna. Í einum umræðum, þar sem spurt var hvað fólk mundi velja ef það mætti velja sér dauðdaga sjálft, þá sagðist Tanngnjóstur óska þess að vera étinn af villidýri. Þá orti ég til hans gagaraljóðið "Tanngnjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig" og póstaði því. Í fyrradag tók ég það ljóð, sem er löngu dottið út, og fínpússaði það aðeins. Hér er afraksturinn:

Tanngnjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig II
(Upphaflega ort 21. nóvember 2003, fínpússað 29. ágúst 2008)
Vésteinn Valgarðsson

Leggur hafís landi að.
Lítur út að sjónarrönd
ungur maður, þenkir það:
„Þetta er tími að fórna önd.“

Skíði bindur skóna á,
skellir á sig húfubút.
Hugsar: „Því að nesta ná?“
Næst frá hlaði rennur út.

Heldur út á hafsins þak,
hemin brakar undir fír.
Sér á hjarni hramma tak
- hér mun gott að elta dýr.

Fylgir Gnjóstur fóta slóð,
fæti veldur lagður sjór.
„Dreifast mun vort dýra blóð,
drekka skal það kaldur snjór.

Étinn trú'eg verði vel,
villidýr skal mettun fá.
Þar í iðrum dimmum dvel,
dauði væri flottur sá!“

Sígur rökkur austri úr
- ekki styttir skugga þá.
Úr lofti finnur skafla skúr.
Skata faðmar þoka grá.

Gegnum veður vont hann brýst,
vandfundin er skepnu leið.
Dýrið finnur seggur síst,
sárna gerist kulda neyð.

Gnjóstur fram á gengur dýr,
gleiðan hefur skolt og þjó.
Æpir, stappar borgarbýr,
björninn ekki vaknar þó.

Nemur af sér skati skíð.
Skepna verði á fætur ræst.
Sefur björninn sem í híð
sé og ekki vakna læst.

Af afli tekur halur hopp
- hygg eg lipurt væri mjög.
Lendir - brestur! - *skvúmp* og *skvopp*
- skvettist sjór á fannalög.

Dettur kappi kraps í vök,
köldum sjó hann dreypir á.
Sunds þó reynir rekkur tök
- rostungar hann etið fá.


Þegar þessari endurgerð var lokið hugsaði ég að það mætti nú gera betur en þetta. Svo ég ákvað að yrkja allt saman upp, undir dýrari bragarhætti. Mansöngserindið er sjöþætt braghenda, hinar skárímaðar, frumþrístiklaðar, síðhendar braghendur. Takið, með öðrum orðum, eftir innríminu:

Tanngnjóstur reynir að láta ísbjörn éta sig III
(Ort upp úr (II) þann 29. ágúst 2008)
Vésteinn Valgarðsson

Vil ég bjóða vænum fljóðum Vestra róður.
Vil eg hljóð að veitist óðum,
vil eg tróður hugi að ljóðum.

Lífs úr sút þá leit hann út, hann lagðahrútur,
breiðu ísa gefur gætur,
gjörði rísa strax á fætur.

Tækifæri telur hæru-Týr að væri
lífi að fórna, létt í spori
leika skórnir sem á vori.

Ísaröndu rekkur öndrum rann frá löndum.
Vetti bar á báðum mundum
- blástur var á frosnum grundum.

Lífs ei gjarn nú lýður hjarna- leitar -bjarnar.
Dauðaþrár hann dreymir ærnar,
dýrið fláa noti klærnar.

Veðrið lægir, lýðum vægir lagður Ægir.
Sporin hrammahunds er eygir
hraðar þrammar bogasveigir.

Laut var freðin, ljúft á beði lá þar héðinn.
Af sér losar skati skíðin,
í skottið tosar ekki kvíðinn.

Bersi ei gegnir Gnjósti er egnir gramur þegninn.
Áfram lúrir heimskauts högninn,
þótt hvetji búri raddar gögnin.

Æstum Gnjósti býr í brjósti bráðar þjóstur.
Röddu dátt hann brýnir byrstur,
belgja knátti dauðaþyrstur.

Gnjóstur klappar, knýr og stappar kuldahrappi.
Er í blundi bjarnarseppi,
brestur undan klaki greppi.

Sundtök drengur æfir, engist, illa gengur.
Veisla rostungs verður lungur
í vök við brostin ísaklungur.