Prófkjörið og heimsmálin

Burtséð frá öðrum frambjóðendum í prófkjöri VG, er ég ánægður með að Lilja Mósesdóttir hafi náð langt og óánægður með að Þorvaldur Þorvaldsson hafi ekki komist lengra. Það lítur út fyrir að VG muni í vor, eins og fyrri daginn, bjóða fram lista sem verður fyrst og fremst borgaralegur eða vinstri-kratískur. Flokkurinn hefur gagnrýninn stuðning minn á meðan ekki er sósíalískt framboð í boði.

Svandís talar um vinstristjórn, eins og fleiri. Borgaraleg vinstrikratísk stjórn væri líklegust til þess að verða lyfleysa fyrir okkar sjúka þjóðfélag. Gæti látið okkur líða betur um stund, en ólíkleg til að láta okkur batna í alvörunni. Til þess dugir ekkert minna en nýtt þjóðskipulag, og því verður ekki komið á af flokkum sem hafa ekkert annað á stefnuskránni en umbætur á gamla þjóðskipulaginu. Hér vantar stjórnmálaafl sem stefnir á réttlátt og skynsamlegt þjóðskipulag -- sósíalískt stjórnmálaafl sem er með vel útfært, trúverðugt prógram og bjargirnar til að fylgja því eftir. Þangað til það stjórnmálaafl kemur fram, býst ég við að ég veiti VG gagnrýninn stuðning áfram.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Avigdor Lieberman, tilvonandi utanríkisráðherra Ísraels, er fasisti. Ekta fasisti. Fasisti á grófari og hreinskilnari hátt en Netanyahu, Sharon eða þessir karlar. Hann talar opinskátt um þjóðernishreinsanir og fjöldamorð eins og það séu sjálfsagðir hlutir. Hann hefur hvatt til þess opinberlega að friðarsinninn Uri Avnery verði myrtur. Ef hann kemst til verulegra áhrifa versnar staðan í Ísrael til muna; þetta gæti vel verið versti mögulegi kandídat í utanríkisráðuneyti Ísraels. Það er óhugnanlegt að svona skúrkar fái fylgi í kosningum.

Í samanburði við Avigdor Lieberman er Benyamin Netanyahu nokkuð vinstrisinnaður. Hægri og vinstri er afstætt. Ísraelsku flokkarnir eru vitanlega hægri og vinstri hver við annan, eins og þeir raðast á kvarðann, en ef borið er saman við einhver önnur lönd eru þeir meira og minna mjög hægrisinnaðir, nema ef til vill Kommúnistaflokkurinn. Þjóðernishyggja (zíonismi) þykir sjálfsögð, hernámið þykir sjálfsagt, það þykir sjálfsagt að halda áfram apartheid-stefnunni sem mismunar fólki eftir því hvort það er gyðingar, múslimar eða eitthvað annað.

Óréttlæti þykir sjálfsagt. Gæfulegt, eða þannig.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Skrítið að Norður-Kórea álíti það ögrun að erkióvinurinn sé með heræfingar á þröskuldinum hjá þeim.

Bandaríkin mundu örugglega bregðast allt öðru vísi við ef Norður-Kórea væri með heræfingar í norðanverðu Mexíkó.

Það getur verið að það fenni í spor Kóreustríðsins í vitund Bandaríkjamanna. Það gerir það ekki í vitund Kóreumanna. Það er erfiðara fyrir fórnarlömbin að gleyma. Það gæti engin ríkissjtórn haldið velli í Norður-Kóreu lengi ef hún legði ekki rækt við herinn. Hann er tryggingin fyrir því að Kóreustríðið endurtaki sig ekki. Lausnin á málinu er auðvitað að Bandaríkjaher hypji sig heim til Bandaríkjanna. Hann á hvort sem er ekkert með að vera á Kóreuskaga.

Opinn fundur um prófkjör VG

Rauður vettvangur stendur fyrir opnum fundi um prófkjör Vinstri-grænna.

Skorað er á frambjóðendur, kjósendur og aðra áhugasama að mæta.

Staður: Friðarhús, Njálsgötu 87

Stund: Þriðjudagur 3. mars kl. 20:00

Kosningastefnuskrá Rauðs vettvangs vegna Alþingiskosninga vorið 2009

Verkefnin fyrir kosningarnar í vor verða að skoðast í ljósi efnahagskreppu auðvaldsins sem valdið hefur algeru hruni efnahagslífsins á Íslandi. Afleiðingar kreppunnar eiga að mestu eftir að koma í ljós. Ef ekki verður brugist við á róttækan hátt er hætt við fjöldagjaldþrotum einstaklinga og fyrirtækja, gríðarlegu atvinnuleysi og landflótta. Þetta gæti leitt til upplausnar í samfélaginu sem langan tíma tæki að jafna sig á.

Fjöldi fólks sem jafnvel hefur fram að þessu ekki verið hlynnt sósíalisma hlýtur að horfast í augu við að til að þjóðin komist eins farsællega og hægt er út úr þessum vanda, verður að beita félagslegum lausnum í meiri mæli en hér hefur áður verið gert. Til að þjóðin gangist inn á að vinna upp það tjón sem fjármálaauðvaldið hefur unnið samfélaginu í skjóli ríkisvaldsins, verður hún að fá vissu fyrir því að ekki verði öllu rænt frá henni jafnóðum. Þess vegna verður að hverfa frá kreddum kapítalískra kenninga um að einkarekstur sé lykill að farsæld og að arðrán sé það eina sem geti drifið hagkerfið. Í ljósi þess er hægt að lífga við mörg gjaldþrota fyrirtæki undir forræði starfsfólks eða undir öðrum félagslegum formerkjum og leysa þannig úr læðingi möguleika þeirra á verðmætasköpun fyrir samfélagið og rjúfa vítahring kreppunnar.

LESA REST

Ég er í VG

Ég fór á skrifstofu VG á föstudaginn og skráði mig í flokkinn. Ástæðan er auðvitað yfirvofandi prófkjör. Þótt stefna flokksins hafi verið vinstri-kratísk og borgaraleg, og ég þar af leiðandi ekki viljað vera félagi, hef ég veitt skilyrtan stuðning hingað til. Ég veit nefnilega að talsverður fjöldi sósíalista er innan VG og að flokkurinn gæti verið staður fyrir sósíalista. Ég fullyrði ekkert um það að sinni. En ef það er einhvern tímann raunhæft að koma sósíalisma að, þá hlýtur það að vera í komandi prófkjöri. Eftir það sem gekk á í haust og vetur, heimtar þjóðin að fá val um eitthvað allt annað en kapítalisma. Það gæti oltið á prófkjöri VG hvort allt það fólk hefur eitthvað til að kjósa í vor eða ekki. Ég ætla að veita þeim brautargengi í prófkjörinu í Reykjavík, sem ég treysti best til að spyrna gegn áhrifum auðvaldsskipulagsins. Ég ætla að leggja mitt af mörkum og vona að aðrir geri hið sama.

4

Eldey Gígja varð fjögurra vikna í dag og dafnar vel. Þessar fjórar vikur hafa verið fljótar að líða. Ég hef lært það, meðal annars, að fæðingarorlof er ekki eins og frí. Það er margt sem ég sinni ekki eins og ég gerði fyrir nokkrum vikum síðan. En ég býst við að ég megi kallast forfallaður af gildum ástæðum.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Um daginn þurfti ég að fletta nokkrum símanúmerum upp í símaskránni, og opnaði hana á réttri blaðsíðu -- tvisvar sinnum. Mér leið eins og ég hefði farið holu í höggi tvisvar sama daginn.

Talandi um símaskrána, þá las ég hana loksins um daginn, þ.e.a.s. myndasöguna. Hún var ágæt.

Þjóðnýtum!

Katrín Jakobsdóttir vill að listaverk í eigu bankanna verði gerð að ríkiseign. Það er sjálfsagt að gera það, en það sem meira er, og ennþá sjálfsagðara, er að bankarnir verði áfram í ríkiseign. Í leiðinni á að þjóðnýta aðrar eignir auðmannanna sem stóðu að bankahruninu. Það er það minnsta sem hægt er að fara fram á, að eignir þeirra gangi upp í skuldirnar, fyrstra manna. Annað er einfaldlega ekki sanngjarnt. Það mætti hugsa sér að ríkið yfirtæki allar eignir þeirra á Íslandi (og erlendis, ef það er hægt), borgaði þeim sæmilega fyrir þær í formi skuldauppgjafar að hluta, og tæki síðan við rekstri t.d. Bónus, dagblaðanna o.s.frv. Tónlistarhúsið við Reykjavíkurhöfn ætti vitanlega að vera með í þessu. Í leiðinni ætti að bjóða öðrum fyrirtækjum svipuð kjör, að ríkið yfirtaki þau sem eru gjaldþrota og reki þau áfram eða eftirláti starfsfólkinu að reka þau áfram. Niðurstaðan ætti að verða sú að lykilatvinnugreinar í landinu, þar á meðal allt fjármálalíf, yrðu reknar á félagslegum forsendum.

Ég á barn

Það er mjög merkileg tilfinning að eignast sitt fyrsta barn, svona, ef þið vissuð það ekki. Ég bjóst þó við einhvers konar "vá, ég er orðinn pabbi"-sjokki, en það hefur ekki komið ennþá. Kannski kemur það, hver veit. Mér skildist líka að fólk yrði vanalega hissa á því hvað nýfædd börn væru krumpuð og fjólublá. Nú, Eldey Gígja Vésteinsdóttir var það ekki. Auk þess hélt hún haus þegar hún fæddist. Ég var mest hissa á því hvað hún var mannaleg frá fyrstu mínútu.

Eldey Gígja er frísk og spræk. Hún sefur samt misjafnlega vel á nóttunni.
Það þýðir að við Rósa sofum líka misjafnlega vel á nóttunni.

Ekki ríður spillingin við einteyminginn...

...þá komið er á Framsóknarþingin. Hvers vegna er ekki búið að þurrka þennan flokk út?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Pétur Tyrfingsson ætlar í framboð fyrir Samfylkingu. Er hann ekki flokksbundinn Vinstri-grænn?

Stefnuskrá Rauðs vettvangs

Rauður vettvangur er hreyfing sem setur sér það markmið að taka þátt í umsköpun þjóðfélagsins á Íslandi þannig að í stað kapítalismans rísi nýtt þjóðfélag þar sem lýðræði, jafnrétti, jöfnuður og mannréttindi allra verði í fyrirrúmi. Við viljum að hagkerfið og stofnanir þjóðfélagsins verði rekin á félagslegum forsendum, í þágu almennings í landinu, að allir njóti arðsins af vinnu sinni og taki þátt í að skipuleggja hana. Við viljum að framtak og frumkvæði verði leyst úr viðjum auðmagnsins, svo mannlíf og menning fái að blómstra.

Lesa framhaldið: Stefnuskrá Rauðs vettvangs

Stærstu fréttir af lífi mínu til þessa

Það hefur verið langt stórra högga á milli hér á þessu bloggi undanfarið. Ástæðan fyrir því fæddist fyrir hálfum mánuði síðan. Rósu konu minni og mér fæddist þetta líka myndarlega stúlkubarn, 17 merkur að þyngd, 53 cm að lengd, þann 24. janúar. Hún heitir ekkert ennþá, en úr því rætist áður en langt um líður.

Þetta er semsé skýringin á því hvað lítið hefur borið á mér á netinu að undanförnu. Það kemur með öðrum orðum til af góðu. Ég hef bara haft mikilvægari hnöppum að hneppa. Er það ekki annars til marks um að maður sé sannur byltingarsinni, að þegar byltingin kemur, þá sé maður á fæðingardeildinni?

Þessa dagana...

Mér finnst makalaust að sjá hvernig Sjálfstæðismenn klóra í bakkann og reyna að bjarga skinni síns aflóga flokks. Eins og að tala um "pólitísk afskipti" af Seðlabankanum -- hvað eru það annað en pólitísk afskipti af Seðlabankanum að skipa Davíð Oddsson seðlabankastjóra?

Og "pólitískar hreinsanir"? Hvað á að gera annað en að leggjast í pólitíska ormahreinsun, þegar heilt stjórnkerfi er sýkt af pólitískum hringormum? Og tal um "málefnaágreining" eða "hatur á einum manni"? Í augum Sjálfstæðismanna er heilagur Davíð náttúrlega ósnertanlegur. Gagnrýni á hann hlýtur að vera af vafasömum hvötum og persónuleg. Makalaus málflutningur.

Ég held að um þessar mundir megi skipta Sjálfstæðismönnum í nokkra hópa: Þeir sem skilja í alvörunni ekki, þeir sem vilja ekki skilja, þeir sem þykjast ekki skilja, þeir sem skilja en halda sig til hlés og svo þeir sem skilja og hafa þess vegna snúið baki við flokknum.

"Búsáhaldabyltingin" hafði pólitískt takmörkuð markmið, sem nú eru öll komin fram nema ormahreinsunin í Seðlabankanum. Hún er eftir, og ég trúi því nú ekki að árar verði lagðar í bát fyrr en Davíð er kominn út með skófar á rassinum.

"Búsáhaldabyltingin" steypti gömlu ríkisstjórninni. Úrtölumennirnir, sem gátu ekki séð neitt að gömlu ríkisstjórninni og höfðu meira á móti Herði Torfasyni heldur en Alþjóðagjaldeyrissjóðnum, töluðu oft um hvað það væri mikill VG-bragur á þessum mótmælum. Ég ætla ekki að eyða orðum í úrtölurnar, að öðru leyti en þessu: Eru þær að rætast núna? Er nýja ríkisstjórnin byltingarstjórn? Er hún það sem við stefndum öll eða flest að?

Mér finnst gott að núverandi ríkisstjórn sé komin til valda. Ég get veitt henni gagnrýninn stuðning að ýmsu leyti, en fyrst og fremst er gott að VG fái tækifæri til að spreyta sig og sýna hvað í þeim býr. En ég vil þreifa áður en ég trúi. Stefnuskrá VG er vinstri-kratísk og ég á von á að efndirnar verði samkvæmt því. Kannski koma VG mér skemmtilega á óvart. Kannski afhjúpa þau kratískt getu- og viljaleysi til að glíma við vandamálin. En þegar vandamálið er auðvaldið sjálft, þá er lausnin augljóslega ekki kratísk.

Vandamálin eru ekki farin neitt og þau fara ekkert á næstu 80 dögum, hvað þá ef kratar eiga að leysa þau. Það mun rísa upp ný mótmælaalda þegar ekkert bólar á lausnunum, og sú mótmælaalda mun setja fram róttækari kröfur og fylgja þeim betur eftir.

Byltingin á Kúbu 50 ára

Nú fagnar Kúba 50 ára byltingarafmæli. Það er að sönnu stór sigur. Mér leiðist einhliða umfjöllun um Kúbu. Mér leiðist þegar hægrimenn sjá Kúbu allt til foráttu og vinstrimenn ekkert. Þegar menn sjá bara aðra hliðina. Ég er ekki með ofbirtu í augunum af aðdáun á öllu í stjórnarfari á Kúbu. Þeir mega eiga það sem þeir eiga, sem er sumt gott og sumt slæmt. Bill Van Auken skrifar um Kúbu á WSWS: Cuba marks 50th anniversary of revolution in shadow of world crisis og mælir hann einnig með greininni Castroism and the politics of petty-bourgeois nationalism.

Af mótmælum og fleiru

Ég kalla það bölvun næturvarðarins, að sofa af sér mikilvæga atburði vegna þess að maður hafi verið á næturvakt. Það henti mig í gær, svo ég missti af mótmælunum á Austurvelli. Hafði asnalegar draumfarir í staðinn. Það gladdi mig að heyra, og kom mér ekki mikið á óvart, að mætingin hefði veirð mun meiri en fyrir viku. Nú sækja mótmælin í sig veðrið, og kemur ekki til af góðu. Við sem stöndum í andófinu verðum að passa okkur að splitta ekki hreyfingunni og vera ekki að fordæma hvert annað. Gagnrýni er sjálfsögð á meðan hún er uppbyggileg, en það þarf víst líka að átta sig á því að margvísleg taktík er notuð og hefur hver aðferð sína kosti og sína galla, sinn árangur og sínar takmarkanir.
Fyrir utan það, þá er vitað mál að óánægjualdan mun vaxa og þetta mun enda með ósköpum ef stjórnvöld fara ekki að bregðast við af viti og ábyrgð. Fólk sem hneykslast yfir skemmdarverkum ætti bara að bíða þangað til óvanari og reiðari mótmælendur fara að láta hnefa skipta. Ég efast um að margir muni kalla það ofbeldi að skemma sjónvarpskapla þegar fólk er farið að slasast alvarlega í átökum. Ábyrgðin er að fullu og öllu í höndum ríkisstjórnarinnar. Það er hún sem lætur þetta vaxa og stigmagnast með því að þumbast við og ímynda sér að þetta lægi bara af sjálfu sér. Það er leiðinlegt ef ráðamenn skilja ekki friðsamlegar, tiltölulega friðsamlegar eða ofbeldislausar aðgerðir. Það verður barist gegn þessari ríkisstjórn þangað til hún víkur með góðu eða illu og það verður öllum brögðum beitt til þess, líka þeim sem fólk mun sjá eftir.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Mikið getur Moggabloggið verið tímafrekt og þreytandi. Mér líður auk þess illa þegar ég finn fyrir ritskoðun, á borð við þá að loka fyrir blogg um dólgslæti Klemenzbræðra á gamlársdag.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eyþór Árnason, upptökustjóri Stöðvar tvö, lýsir reynslu sinni af átökunum á gamlársdag: Kryddsíld - Bardaginn á Borginni. Trúverðug lýsing og virðist sanngjörn -- og sérdeilis lipurlega skrifuð.

Yfirveguð, vandlega undirbúin fjöldamorð í skjóli áróðursstríðs

Nú nálgast tala fallinna Gaza-búa fimmta hundraðið -- 430 skv. nýjustu tölum sem ég hef heyrt -- og Bandaríkjastjórn ver Ísraela fordæmingu. Þessi fjöldamorð eru í boði Bandaríkjastjórnar. Sigurður M. Grétarsson skorar á okkur hefja undirskriftasöfnun fyrir því að stjórnmálasambandi við Ísrael verði slitið. Ég held að ég taki undir það. Það er löngu tímabært. Ætli Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefði brugðist öðruvísi og eðlilegar við, ef þessir 430 væru allt saman Íslendingar og flokksbundnir Samfylkingarmenn?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ísraelski blaðamaðurinn Barak Ravid skrifar á Haaretz: Disinformation, secrecy and lies: How the Gaza offensive came about. Í grein sinni flettir hann ofan af því hvernig Ísraelar voru búnir að undirbúa fjöldamorð og stríðsglæpa undanfarinna daga á Gaza með margra mánaða fyrirvara en héldu því leyndu til þess að fyrirhuguð fórnarlömb ættu sér einskis ills von. Þetta er ekkert "viðbragð" við fljúgandi rörasprengjum, heldur vandlega undirbúið og kaldrifjað. Hver ætli hinn raunverulegi tilgangur sé? Það skyldi þó aldrei vera að dr. Mustafa Barhouti hitti naglann á höfuðið í sinni grein, Palestine's Guernica and the Myths of Israeli Victimhood? Þar setur hann árásina í samhengi við kosningarnar sem eiga að fara fram í Ísrael innan skamms, og hrekur um leið nokkrar af helstu mýtunum sem áróðursvél zíonismans dælir út úr sér. Þessar tvær greinar eru meira en þess virði að lesa.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Munið mótmælin á Austurvelli klukkan 15:00!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Ólafur Klemensson, hagfræðingur og stjórnarmaður í Neytendasamtökunum, og Guðmundur Klemensson bróðir hans, svæfingalæknir á gjörgæsludeild, fóru heldur mikinn á Austurvelli á gamlársdag. Hvað gengur eiginlega að svona mönnum, að vilja eskalera ástandinu svona? Geta þeir ekki beðið eftir að götubardagarnir byrji og einhver slasist alvarlega? Það er sagt að Ólafur sé með "White Pride" húðflúrað á upphandlegginn. Nú hef ég ekki séð hann nakinn og veit ekkert hvað er hæft í þessu, en einhvern veginn passar það inn í myndina af Austurvallar-dólgslátunum í honum.

Ísrael er þrjótaríki

Undanfarnir dagar hafa verið einhverjir þeir svæsnustu í hernámssögu Ísraels í Palestínu. Þá er mikið sagt. Hefndirnar mörghundruðfaldar, níðingsskapurinn hryllilegur. Hvað á að þurfa mikið til, til að slíta stjórnmálasambandi við ríki sem viðhefur svona stefnu? Hvað er að marka delluhugmyndir íslenskra ráðamanna um "sérstakt samband" við Ísrael, þegar það sérstaka samband virðist aðallega virka í aðra áttina? Nei, ég er hræddur um að það verði að sniðganga Ísrael og slíta stjórnmálasambandi.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það var annars grein eftir mig á Vantrú á dögunum, Ýkt mikil kirkjusókn heitir hún.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Það var líka grein eftir mig á Egginni á dögunum -- Virka mótmæli eða beinar aðgerðir? heitir hún.

Stöðvið blóðbaðið á Gaza: Útifundur í dag

Útifundur til að mótmæla blóðsúthellingum á Gaza fer fram á Lækjartorgi, þriðjudaginn 30. desember kl. 16.00.

Kröfur dagsins eru:
Stöðvið fjöldamorð Ísraelshers á Gaza
Slítum stjórnmálasambandi við Ísrael

Ræðumenn verða:
María S. Gunnarsdóttir, formaður Menningar- og friðarsamtaka íslenskra kvenna (MFÍK)
Ögmundur Jónasson, alþingismaður
Sr. Örn Bárður Jónsson, sóknarprestur

Fundarstjóri: Gylfi Arnbjörnsson, forseti Alþýðusambands Íslands

Fundurinn er undibúinn af Félaginu Ísland-Palestína með stuðningi fjölmargra félagasamtaka.

Andkristnihátíð var mjög vel heppnuð. Severed Crotch svíkja engan. Vantrú bjargaði meira en 30 manns úr klóm ríkiskirkjunnar.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Nokkrar ferskeytlur:

Hratt nú kjörin skerðast, sker
skulda-spennitreyja.
Samfylkingin aðeins er
auðvalds skítug bleyja.

Segi ég: Út með íhaldið
einnig 'fylkinguna,
gera upp við auðvaldið
og alla spillinguna.

Flýr nú Tryggvi, finnst ei náð,
fram skal múgur ræstur.
Lýður vaknar, drýgir dáð:
Davíð, þú ert næstur!

Loks ein hringhenda:

Ég er blankur, einnig þú,
okið sankast stóra.
Út á plankann ég vil nú
ýta bankastjóra.

Ofbeldi og skrílslæti

Sumir eru meira á móti mótmælum gegn spillingu og fáveldi heldur en þeir eru á móti spillingunni og fáveldinu sem mótmælin beinast gegn.

Sumir kalla það skrílslæti þegar fólk hendir eggjum í grjótvegg, og ofbeldi þegar einhver kastar snjóbolta í Jón Ásgeir. Hvað á að kalla það þegar verður farið að kasta grjóti eða handsprengjum? Eru hagkerfi og mannorð landsmanna ekki nóg, þarf að gjaldfella tungumálið líka? Ef hægrimönnum verður að ósk sinni, ríkisstjórnin heldur velli og spillingin ríkir áfram, eiga þeir sjálfir eftir að þurfa að nota þessi orð áður en veturinn er úti, gegn þeim sem gefast upp á að biðja valdið kurteislega um miskunn.

Úlfur, úlfur!
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Löggan, með puttann á púlsinum: Fækka lögmönnum á efnahagsbrotadeild.

Mál dagsins

Á Egginni eru tvær góðar nýjar greinar:
"Leiðirnar tvær" eftir sjálfan mig, um valkostina sem Íslendingar eiga í stöðunni.
"Hvernig á að brjóta niður fjöldahreyfingar" eftir Jón Karl Stefánsson. Titillinn skýrir sig sjálfur.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Skilgreiningin á "friðsamlegum mótmælum" eru mótmæli sem er auðvelt að hundsa.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Eftir því sem ég les meira af Moggabloggi, þess meira þreytandi finnst mér vaðallinn á því, og tilgangslaust nöldur á lágu plani. Kemur ekki beint á óvart samt.

Vinsamlegast ekki misskilja þessi orð sem alhæfingu!

En það er svosem lítið hægt að gera í því þótt bjánar fái internetaðgang. Það eru nú einu sinni mannréttindi að vera bjáni, er það ekki? Sá sem ætlaði sér að leiðrétta allt sem er rangt á internetinu mundi varla gera margt fleira þann daginn. Auk þess er tuð ekki eins og rökræða. Það eru ekki bestu rökin sem vinna, heldur mesta þrjóskan.
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Menn tala um að allt muni fara á annan endann í febrúar þegar ástandið versni til muna. Það er örugglega rétt. Ég held samt að sú umræða sé ein af ástæðunum fyrir því hvað mætingin á laugardagsmótmælin hefur minnkað. Annir jólanna og skortur á sýnilegum árangri spila þar inn í, og þetta líka, held ég. Er þetta "self fulfilling prophecy"?
~~~ ~~~ ~~~ ~~~
Mér bregður fyrir bæði í Fréttablaðinu og Mogganum í dag.
Þetta ástand og viðbrögðin við því eru enginn leikur og ekkert grín, heldur alvarlegt mál.

Fimm ára afmæli

Í dag, áttunda desember 2008, eru fimm ár liðin síðan ég tók merkilega ákvörðun og hætti að éta kjúklinga og svínakjöt. Ástæðan er ógeð á illri meðferð á dýrum í verksmiðjubúskap og bruðli með land og vatn. Ég hugsaði með mér að ef ég gæti ekki hugsað mér að veita einhverju dýri einhverja meðferð, þá ætti ég ekki að borga öðrum fyrir að gera það. Eða, eins og vinur minn orðaði það, "Sá sem er ekki til í að drepa dýrið sjálfur á ekki skilið að éta það." Ég gæti alveg drepið dýr til að éta það eða klæða mig í það. En að loka það fyrst inni í pínulitlu búri í nokkur ár, þar sem það er þjakað af legusárum og sturlað af innilokunarkennd -- þar dreg ég mörkin.

Þann dag bloggaði ég þetta:

mánudagur, desember 08, 2003
Af stækum viðbjóði á meðferð sumra dýra er ég hættur að éta kjúklinga og svínakjöt nema ég hafi ástæðu til að ætla að viðkomandi skepna hafi sprottið úr grasi við viðunandi aðstæður.

Á þessum fimm árum hef ég haldið mig við þetta, og reyndar hefur þetta náð nokkur veginn yfir eldisfisk líka. Ég hef étið einn "free range" kjúkling og eitthvað smávegis af keti af "free range" svínum, sem ég hef þurft að fara til útlanda til að nálgast. Í tvö eða þrjú skipti hef ég í misgripum keypt svínakjöt á veitingastöðum erlendis. Þá hef ég hugsað að ég gæti nú eins étið þetta, fyrst ég var búinn að kaupa það hvort sem er. Í öll þessi tvö eða þrjú skipti hef ég fengið í magann. Iðrin í mér eru ekki spennt fyrir svínakjöti eftir að þau vöndust af því.

Ég veit að það er ekki allt í lagi í nautgripaeldi og meira að segja sauðfjárbúskap. Ég veit líka að loðdýr hafa það skítt í búrum. Ég held samt að svín og kjúklingar hafi það verst. Þar kreppir skórinn mest. Ég get ekki sagt að ég sakni þess að éta þau. Að vísu þætti mér ekki leiðinlegt að geta keypt beikon af "free range" svínum -- og reyndar líka "flæskesvær" -- en það er nú ekkert stórmál á móti því að éta með aðeins betri samvisku en áður.