Marxískt erfðaveldi? Suður-Kóreski fjölmiðlamaðurinn sem það er haft eftir, að Norður-Kórea sé "marxískt erfðaveldi" ætti að prófa að fletta upp á "marxisma" í orðabók. Norður-Kórea hefur lítið með marxisma að gera og þykist ekki einu sinni lengur hafa hann að leiðarljósi. 1977 vék marxismi formlega sem leiðarstjarna Hins lýðræðislega alþýðulýðveldis Kóreu og við tók opinber hugmyndafræði Kim Il-sungs, Juche. Juche-erfðaveldi er nafngift sem ég gæti vel fallist á, en að kalla Norður-Kóreu marxískt ríki er ekkert annað en dylgjur. Það er út af málflutningi sem þessum sem marxismi fær á sig slæmt orð. Þegar harðstjórar sveipa sig hinum rauða fána.

Öryggisráðið, Vestmannaeyjagöng, Palestína og "eiturlyf"

Í fyrradag bloggaði ég um íslensk stjórnmál en hef bloggað svo mikið síðan að ég ætla mér að linka á það sem ég skrifaði, ef það skyldi hafa farið fram hjá einhverjum.

~~~~~~~~~~~~



Svo ég tjái mig um tvö mál sem hafa verið til umræðu upp á síðkastið, þá er best að hafa það knappt:

* Íslendingar eiga ekkert erindi í öryggisráð SÞ. Fyrir utan hvað það er dýrt, þá yrðu þeir varla annað en taglhnýtingar Bandaríkjastjórnar þar eins og annarsstaðar. Halldór Ásgrímsson gerir nóg ógagn í Stjórnarráðinu og Davíð í utanríkisráðuneytinu þótt þeir séu ekki í öryggisráðinu líka.

* Þegar ég heyrði fyrst talað um göng til Vestmannaeyja fór ég að hlæja af því ég hélt að þetta væri brandari. Mér fannst brandarinn ágætur til að byrja með, en er orðinn þreyttur á honum núna.

~~~~~~~~~~~~



Palestínumenn sagðir munu taka við öryggisgæslu í fimm borgum bráðlega.

~~~~~~~~~~~~



Tveir menn handteknir með "lítilræði af hassi". Hassreykingar: Glæpur án fórnarlambs. Kannabis: Jurt sem vex villt úti í náttúrunni. Bann við hassreykingum: Rangt.

Íraq, Nepal, Palestína og meira um róttæka pólítík á Íslandi

1. Palestína

Abbas og Sharon ætla að funda 8. febrúar. Ég bíð með eftirvæntingu. Ekki mikilli bjartsýni, verð ég að viðurkenna, en áhuga. Ég hef nákvæmlega enga trú á friðarvilja Sharons, en hvernig sem þessi fundur fer, þá hlýtur hann að hafa eitthvað merkilegt í för með sér. Meistari Avnery skrifar grein um þetta þar sem hann lýsir tilfinningum manna þessa stundina.

~~~~~~~~~~~~~~~~

2. Meira um róttæka pólítík á Íslandi

Spurt var:

Hvað koma fyrir?

Fara allir vinstrimenn yfir á miðju með tímanum,

meðan hægri menn fara lengra og lengra til hægri?

Það er nú vel þekkt sú almenna tilhneiging til að fólk verði minna róttækt með aldrinum eða, réttara sagt, sé róttækt þegar það er ungt en hætti svo að nenna þessu. Ég hef ekki tæmandi svör á reiðum höndum en held að þarna séu a.m.k. þrír faktorar að verki: (a) Fólk verður þreytt á mjög miklu pólítísku starfi sem skilar yfirleitt frekar litlum árangri og (b) fólk sættir sig við að heimurinn sé eins og hann er - ófullkominn og ekki alltaf sanngjarn. Þar má bæta við (c) að stundum fylgir fólk einhverjum leiðtogum að málum, þeir bregðast vonum þess, og einhvers konar uppgjafartilfinning fyllir fólk. Án efa eru fleiri þættir sem spila stóra rullu, en þetta er þar á meðal.

Þáttur (a) er sá sem ég hef mest velt fyrir mér. Ef pólítískt starf ber ekki árangur hlýtur maður að kafa ofan í ástæðurnar fyrir því. Ástæðurnar geta verið býsna fjölbreyttar, og ekki allar sem hinn ungi róttæklingur hefur á valdi sínu. Byltingarsinnaður málflutningur á t.d. erfitt uppdráttar í á tímum hagsældar, þegar auðvelt er fyrir valdastéttina að friðþægja undirstéttina svo hún haldist nokkurn veginn ánægð. Þá er jarðvegurinn ekki frjór fyrir miklar breytingar. Annað getur verið að hreyfing sé annað hvort ekki nógu vel skipulögð, ellegar þá of innhverf, til að koma máli sínu til skila. Þá er líka vel þekkt hvernig hugsjónir og málamiðlanir fara illa saman og mikillar klofningstilhneigingar gætir oft meðal þeirra sem berjast af hugsjón.

Um þætti (b) og (c) er í sjálfu sér ekki svo mikið að segja. Auðvitað getur maður spurt sig hvers vegna fólk ætti að vera að sætta sig við að heimurinn sé ófullkominn og ósanngjarn og um leið hvort þetta - að fólk sætti sig við það - sé ekki einmitt attitjúdið sem veldur því að hann er það áfram. En það hlýtur líka að viðurkennast, til dæmis, að fólk verður ófúsara til að taka áhættu þegar það t.d. eignast börn eða er farið að vinna sig upp metorðastiga þjóðfélagsins. Því er ekki að neita. Um þátt (c) hefur verið komist svo að orði, að þegar heil hreyfing snúist um einn mann eða fáa menn, þá sé einfalt að spilla henni: Það þurfi bara að spilla þessum eina eða þessum fáu. Með öðrum orðum, í hreyfingu má enginn vera ómissandi og blind undirgefni eða trú á leiðtoga eða kennivald má ekki sjást.

~~~~~~~~~~~~~~~~

3. Íraq, Nepal

Af kosningum í Íraq. Talað um 60% kjörsókn og 27 fallna á kjördag. Súnní-arabar hafi tekið lítinn þátt. Það verður fróðlegt að fylgjast með næstu vikurnar og mánuðina. Í allri manns róttækni-bölsýni leynist þrátt fyrir allt óskhyggja um að nú fari góðir tímar í hönd. Nokkuð sem ég efast stórlega um, en get þó ekki neitað því að ég vona það. Nema hvað. Allavega, þá talar Styrmir Gunnarsson um það í Reykjavíkurbréfi dagsins, að þeir sem neiti að taka þátt í kosningunum og reyni með ofbeldi að hindra þær eigi "ekki skilið að kallast uppreisnarmenn" heldur séu bara morðingjar. Um leið og þetta má kannski segja um suma uppreisnarmennina (t.d. lið þessa svokallaða "Zarqawis"), að þeir séu umfram annað afturhaldssamir og ruddalegir asnar, þá verður það að sama skapi ekki sagt um andspyrnuna sem slíka, sem heyr réttmæta þjóðfrelsisbaráttu. Um leið er ósanngjarnt að segja að "þeir eigi ekki skilið að kallast uppreisnarmenn" sem eru á móti þessum kosningum ... því þrátt fyrir allt eru þessar kosningar bara sjónarspil. Tilvonandi ríkisstjórn Íraqs mun í fyrsta lagi ekki hafa alvöru umboð til að framfylgja vilja þjóðarinnar, að Bandaríkjaher fari úr landi, þar sem hún mun ekki hafa stjórn á landinu án hans. Auk þess mun hún ekki njóta stuðnings Bandaríkjahers til að vinna gegn hagsmunum bandarísku valdastéttarinnar, svo sem með því að halda áfram þjóðnýtingu olíulindanna.

Í Nepal standa líka kosningar fyrir dyrum. Þar þarf að rekja smá forsögu: Þegar konungsfjölskyldan var myrt (sumir segja af vestrænum sérsveitarmönnum) tók yngri bróðir konungs, Gyanendra, við krúnunni. Hann kvaðst verða að "tryggja stöðugleika í landinu" svo hann leysti um þjóðkjörið þingið, sem þó hafði ekki mikið vald. M.ö.o. sá hann það sem sjálfsagt hlutverk krúnunnar að fara einhliða með framkvæmdavaldið í krafti hersins. "Stríð fólksins" sem maóistar hófu 1996 var þá vel á veg komið, þótt enn ættu maóistar í vök að verjast. síðan hafa þeir sótt mjög á, og vantar nú bara herslumuninn að yfirtaka ríkisvaldið, kollsteypa einveldinu og reyna að setja á laggirnar alþýðulýðveldi.

Nú fyrir skemmstu skipaði Gyanendra konungur kanslara (hann er að vísu kallaður "forsætisráðherra" en ég kalla hann kanslara, sem er samsvarandi titill í einveldi), Deuba að nafni. Deuba kanslari hefur umboð konungsins til að leita sátta við maóista og til að undirbúa kosningar nýs þings, sem mun hafa takmarkað vald og vera háð konungi. Maóistarnir hafa ekki viljað tala við Deuba vegna þess að hann hefur aðeins umboð til að reyna að "semja frið" en ekki til að koma til móts við kröfur maóista, sem fela m.a. í sér að konungdæmið verði aflagt. Kosningarnar, sem brátt stendur til að verði haldnar, ætla maóistar að sniðganga, og er viðbúið að ofbeldi verði áberandi af þeirra hálfu og jafnvel að lítið verði varið í þær. Þess má reyndar geta að bandarískir ráðamenn hafa sagt að í Nepal "standi Bandaríkin við hlið lýðræðisins gegn hryðjuverkamönnunum" og meina þá að þau styðji einvaldskonunginn gegn maóistunum, sem njóta stuðnings meirihluta þjóðarinnar!

Kosningarnar í Nepal verða skrípaleikur svo maóistarnir neita að taka þátt í þeim, neita að viðurkenna þær, og munu sennilega reyna að hleypa þeim upp. Vegna þess að þessar kosningar verða einmitt ekki annað en skrípaleikur, þá þykir mér þessar ráðstafanir Prachanda & Co. hreint ekki óeðlilegar.

Þá er spurningin: Hvað með kosningarnar í Íraq? Getur framsækin pólítísk hreyfing í Íraq tekið þátt í þeim? En viðurkennt þær? Mitt svar er: Já, hún getur viðurkennt þær og tekið þátt, en hún getur líka sniðgengið þær og reynt að hindra þær. Það fer eftir atvikum. Hreyfing sem tekur ekki þátt á þeim forsendum að kosningarnar séu afskræming á lýðræði, andvana fæddur pólítískur ónytjungur og heimastjórnargríma fyrir nakta heimsvaldastefnu bandaríska auðvaldsins hefur út af fyrir sig rétt fyrir sér, og ef hún kýs að berjast gegn því að kosið verði innan þessa skrípa-ramma, þá er hún að berjast fyrir málstað sem er réttur, sem slíkur. En á hinn bóginn, þá má líka hugsa sér að framsækin hreyfing meti stöðuna þannig, að rétt sé að taka þátt í þessu, kosningum og, ef hún nær brautargengi, þá geti hún beitt sér fyrir framsæknum stefnumálum. Þegar málaliðar bandarísku heimsvaldastefnunnar ráðist gegn henni komist hreyfingin um leið í stöðu nokkurs konar fórnarlambs og verði séð sem sá aðili sem vondu heimsvaldsinnarnir réðust á og eignast samúð þjóðarinnar og umheimsins í næstu lotu þjóðfrelsisbaráttunnar.

Með öðrum orðum, framsækin hreyfing í Íraq hlýtur að gera það upp við sig sjálf hvaða afstöðu hún tekur og á hvaða forsendum. Því er hins vegar ekki að neita að "sunni supremacist" stríðsmenn sem kenna sig við þennan Zarqawi (sem ég veit ekkert hvort er til eða ekki) eru sannarlega ekkert annað en morðingjar - þeirra málstaður á líka lítið skylt við framsækni, þegar þeir eru aðallega að lumbra á öðrum Íröqum og leiðtogum shííta. Einmitt þess vegna spyr ég mig, hvort þeir séu í alvörunni það sem þeir segjast vera. Nú leikur enginn vafi á því að hrottafengnir afturhaldsseggir eru til í alvörunni og út af fyrir sig er mjög trúverðugt að þeir séu til í Íraq eins og annars staðar. En það er tortryggilegt hvað spjót þessara "Zarqawi" manna virðast einkum beinast að öðrum Íröqum og hvernig þeirra verk virðast aðallega vinna í þá átt að kljúfa samstöðu írösqu þjóðarinnar gegn bandarísku heimsvaldastefnunni. Já, ég spyr mig, en í rauninni þykir mér sennilegast að bakdyramegin hafi útsendarar Bandaríkjamanna sjálfra hönd í bagga til að veikja andspyrnuna og láta hana líta verr út í augum umheimsins. Þetta "power base" er of girnilegt fyrir ágjarna siðblindingja til að láta það ónotað.

~~~~~~~~~~~~~~~~

4. Að lokum:

Talandi um Íraq, þá er hérna stuttur mp3-fæll þar sem Condolezza Rice og Colin Powell lýsa því yfir, bæði tvö, að Saddam eigi engin gereyðingarvopn og hafi ekki burði til að koma sér þeim upp. Það sé vegna viðskiptabannsins góða. Sagt í febrúar og júlí 2001.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Grein um hina óhugnanlegu tölvukubba-ígræðslu sem verið er að hrinda af stokkunum í Bandaríkjunum í "öryggisskyni". Það verður hægt að fylgjast með öllum, allsstaðar. Auðvitað "bara notað á illmenni" - múslima og annan slíkan lýð. Síðan færast stjórnarandstæðingar inn í mengið "illmenni" og - ef grunur minn reynist réttur - einnig gyðingar innan ekki svo margra ára.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Grein um óþekktar jarðhræringar við Andaman- og Nicobar-eyjar. Sumir vilja meina að nýafstaðið tsunami hafi aðeins verið byrjunin á ennþá meiri og harkalegri náttúruhamförum.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Hvernig er eiginlega hægt að hitta með leysigeisla beint í augað á flugstjóra um borð í þotu á ferð, þegar sá sem heldur á leysigeislabendlinum stendur á jörðu niðri? Ég næ því ekki.

Vinstri-grænir, sósíalisminn og fleira í íslenskri pólítík: Sleggjan reidd til höggs

Þetta byrjaði sem andsvar mitt í kommentum, en er efni í sjálfstæða færslu:

Ég hef stundum spurt mig (og aðra): Hvað mundu VG gera ef þeir hefðu hreinan meirihluta? Hvað mundi gerast á fyrsta kjörtímabili? Hvað mundi gerast á 20 árum af hreinum VG-meirihluta?

Já, ég spyr mig að þessu. Hvað ef? Nú á ég ekki von á að til þess komi nokkurn tímann að VG verði með hreinan meirihluta í sveitarstjórnar- eða landsmálum. Spurningin er góð og gild fyrir því. Reyndar vildi ég sjá henni svarað formlega og ítarlega af landsfundi VG, hvorki meira né minna.



Ég hef borið þetta undir þónokkra VG-menn án þess að hafa fengið almennileg svör. Ég hef spurt ónefnda forystumenn í ungliðahreyfingunni og þeir hafa yfirleitt kinkað kolli og tekið undir að þetta væri góð spurning, án þess svosem að geta svarað henni sjálfir. Ég hef líka spurt ónefndan forystumann í VG að þessu einu sinni, nánar tiltekið með tilliti til þess hvort efnahagskerfið yrði áfram kapítalískt (að miklu leyti) eftir 20 ára hreina VG-stjórn og hvernig væri t.d. með stéttabaráttuna. Ég fékk þá þau svör að stéttabaráttan væri nú ekki á dagskrá hjá VG og að ekki yrði gerð nein aðför að kapítalisma sem slíkum þótt ríkisrekstri yrði gert mun hærra undir höfði og yrði líka fjölbreyttari.



VG er ekki kommúnistaflokkur, ekki marxískur flokkur og það er skilgreiningaratriði hversu mikinn sósíalistaflokk er hægt að kalla hann. Alþýðuflokkurinn var upp úr stríði vinstra megin við það sem VG er í dag. Upp úr stríði var Alþýðuflokkurinn að tala um þjóðnýtingu á ýmsum atvinnuvegum, nauðsyn ríkiseinokunar á utanríkisverslun og fleira, meðan Sósíalistaflokkurinn var með háleitar hugmyndir um lýðræðislega leið Íslands til austurevrópsks sósíalisma. Í þá daga var Alþýðuflokkurinn kallaður sósíaldemókrataflokkur og Gylfi Þ. Gíslason skrifaði bókina Jafnaðarstefnuna, þar sem hann hikaði ekki við að telja upp, meðal brautryðjenda, Marx, Luxemburg, Lenín og fleiri í sömu andrá og Stauning, Bernstein eða Jón Þorkelsson. Sósíaldemókratar ársins 1949 voru m.ö.o. vinstra megin við Vinstri-græna ársins 2005. Sósíalistaflokkurinn langt til vinstri. Í millitíðinni hefur miðjan færst langt til hægri.

Hvernig flokkur er Vinstrihreyfingin - grænt framboð? Sósíalistaflokkur? Ég er ekki viss. Alla vega má færa a.m.k. jafnsterk rök fyrir að þeir séu sósíaldemókratar. Og nei, Samfylkingin er ekki sósíaldemókratískur flokkur. Hún er smáborgaralegur hentistefnuflokkur málefnafátækra tækifærissinna (ath. "smáborgaralegur" í hinum marxíska skilningi orðsins). Ég hugsa reyndar að hún væri kannski gildandi sem frjálslyndasti flokkur Íslands, og út af fyrir sig er það ágætt. VG er að minnsta kosti ekki meðal þeirra flokka sem keppa um þann titil. Kannski að það mætti kalla hann smáborgaralegan græningjaflokk? Franskur kommúnisti spurði mig einu sinni hvort VG væru endurskoðunarsinnar -- og þegar ég gat ekki einu sinni sagt að þeir væru það varð ég hugsi.



Samfylkingin er frjálslyndur en málefnafátækur, tækifærissinnaður og smáborgaralegur hentistefnuflokkur sem styður meiri einkavæðingu og lifir samlífi við nýríka stórburgeisa, Baug og aðra. Ekki er hún að gagnrýna mikið gífurlega samþjöppun auðs og valda hér síðustu árin. Hún virðist samt standa m.a. fyrir mikið pólítískt frelsi, en efnahagslegum jöfnuði virðast ekki vera gerð góð skil. Hún boðar að með hennar ríkisstjórn við stýrisvöl þjóðarskútunnar verði tilberar auðvaldsins áfram aldir undir handarjaðri þjóðfélagsins, og gott ef hún boðar ekki sk. sósíalisma andskotans: Einkavæðum gróðann, þjóðnýtum tapið. Í öðrum málum er hún óljós eða sundurleit og ekki gott að festa fingur á neina hugsjón eða heildarstefnu.



Frjálslyndi flokkurinn byrjaði sem eins-máls-flokkur, sem var að hefna hrakfara Sverris Hermannssonar á pilsfaldakapítalistum íslenska auðvaldsins og sparka í rassgatið á kvóta-slúbbertunum. Nú er kvótakerfið að mínu mati stærsta einstaka vandamál Íslendinga og af einstökum innanríkismálum væri þjóðnýting kvótans efst á blaði hjá mér. Afnám kvótakerfisins og upptaka sanngjarns fiskveiðistjórnunarkerfis er því hið verðugasta innanríkismál til að láta flokk snúast um, og við hefur bæst stefna sem er að mörgu leyti ágæt.

Framsóknarflokkurinn er skólabókardæmi um hentistefnuflokk tækifærissinnaðra smáborgara, spilltra skriffinnsku-síð-SÍSara, ungs fólks sem vill komast til metorða í flokki sem hefur metorðin ein á dagskrá og er meira að segja með merki sem er líkast grænum kýrrassi. Flokkur sem hafði ýmislegt ágætt til málanna að leggja í frumbernsku en hefur allt frá millistríðsárunum farið mjög niður á við. Undantekningin er Steingrímur Hermannsson, sem er í sérklassa.

Um Sjálfstæðisflokkinn þarf ekki að fjölyrða, flokkinn sem er blanda af burgeisavaldi, kvótaspillingu, einkavinavæðingar-öfgamönnum, sýndarmennskulýðræði, heildsalavaldi, hermöngurum og stríðsæsingamönnum og virðist hafa þá stefnu í verkalýðsmálum að vinnandi fólk megi éta það sem úti frýs, ætti ekki að mega skipuleggja sig í verkalýðsfélög og að auðvaldið eigi að hafa skilyrðislausan rétt til að slógdraga það og loka inni í einangrunarklefum þá sem mögla. Þetta er búið grímu svokallaðs "lýðræðis" og "frelsis", sem er ekkert annað en nauðgun á þessum orðum og hugmyndunum sem þau standa fyrir. Þökk sé þróttmiklum áróðri og hugvitssamlegum umbunum gleypir þó stór hluti þjóðarinnar við þessu og veitir flokknum atkvæði og er jafnvel flokksbundið. Sjálfstæðisflokkurinn má samt kallast stéttvísasti flokkur Íslands, því hann gerir þó vel við sína.



Af þessari úttekt má sjá að ég er ekki ánægður með neinn af núverandi flokkum landsins. Ég hef andúð á stjórnarflokkunum og stjórnarandstöðuflokkarnir hafa allir eitthvað til síns ágætis þótt allir hafi þeir galla líka. Ef það væru kosningar á morgun mundi ég kjósa Vinstri-græna, því þótt forsjárhyggja og umburðarlyndi gagnvart stéttakúgun sé mér ekki að skapi, þá komast þeir næst því að eiga við mig.



Í stuttu máli sagt, þá tel ég vera brýna þörf fyrir nýtt vinstriafl í íslenskum stjórnmálum, vinstriafl sem væri framsækið og stéttvíst og væri ekki bara skjöldur heldur sverð í stéttabaráttunni. Ég vil sjá stjórnmálaafl sem er reiðubúið að taka ærlega til hendinni á Íslandi og er í senn raunverulega sósíalískt og raunverulega lýðræðislegt og lýðræðissinnað. Afl sem gæti fylkt lýðræðislega þenkjandi og frjálslyndum jafnaðarmönnum saman í hamalt sem mundi byggja upp samfélagshætti í anda pólítísks og efnahagslegs lýðræðis, mannréttinda, jafnaðar, mannlegrar reisnar og réttlætis. Afl sem skyti rótum meðal þeirra sem höllum fæti standa, afl sem gæti sameinað uppgefna og stórskulduga launaþræla í krepptum hnefa ef því væri að skipta. Framsækið þjóðfélagsafl fyrir fólk, hugumstóra pólítíska dráttarvél, með almannahagsmuni og framsýni við stýrið.



Ef einhver hefur áhuga á að vera með í að sjóða saman slíkt stjórnmálaafl, þá má hinn sami hafa samband: vangaveltur@yahoo.com.

Dick Cheney með ósmekklegt uppistand í Auschwitz.

~~~~~~~~~~

Hamassamtökin vinna sigur í sveitarstjórnarkosningum á Gaza. Öfugt við það sem margir halda eru Hamas meira en bara einhver samtök brjálæðinga með byssur. Hamas er stjórnmálaflokkur, og Hamas-menn sjá aðþrengdum fátæklingum á Gaza fyrir lífsnauðsynjum. Það má segja að pólítískir innviðir Gaza séu að miklu leyti Hamas að þakka. Svo er vopnaður armur Hamas, Izz'adin al-Qassam-herdeildirnar, sem annars vegar heldur uppi vörnum fyrir Palestínumenn gegn hernáminu, og hins vegar heldur uppi árásum á Ísraela, þar á meðal á óbreytta ísraelska borgara.

Ísraelar segjast draga úr viðbúnaði hersins á Gaza. Ég er skeptískur, en áhugasamur.

~~~~~~~~~~

Utankjörfundaratkvæðagreiðsla hafin í Íraq:

Yfirkjörstjórn í Írak segir að 14 miljónir af 27 geti komist á kjörstað á sunnudag.



George Bush Bandaríkjaforseti, gerir ráð fyrir því að þeir leiðtogar sem Írakar kjósa sér á sunnudag vilji að bandaríski herinn verði áfram í landinu. Bush segir í viðtali við blaðið New York Times að herinn verði kallaður heim fari nýkjörin stjórn fram á það. Verið sé að kjósa ríkisstjórn í sjálfstæðu ríki.

Einmitt. Sénsinn að Bandaríkjaher fari bara heim til sín án þess að mögla eftir að hafa kostað hátt á annað hundrað milljörðum dollara til þessa stríðs. Og sénsinn að þeir verði beðnir um það. Hvernig hefði Quisling farið að án þýskra hermanna? Ef stór hluti írösqu þjóðarinnar er andvígur því að leppstjórn Bandaríkjanna sé við stjórnvölinn, þá er hún vægast sagt óörugg í sessi -- á allt sitt undir áframhaldandi veru hernámsliðsins.

Össur Skarphéðinsson og Samfylkingin bauna ótæpilega á Halldór Ásgrímsson fyrir það hvernig ákvörðunin um að styðja Íraqsstríðið var tekin.

Hvers vegna bauna þau ekki á Davíð Oddsson?

Þau hljóta að vera að undirbúa það, að gera sér dælt við Sjálfstæðisflokkinn eftir næstu kosningar. Samfylkingin og Sjálfstæðisflokkurinn gætu myndað býsna sterka meirihlutastjórn. Ég sé varla fram á að með þessu áframhaldi verði vinstristjórn næsta kjörtímabil, heldur ný Viðeyjarstjórn. Jamm, það líst mér ekki vel á.



Það er annars annað sem margir virðast horfa framhjá: Það er rangt að ákvarðanir um stríðsrekstur, stuðning við stríðsrekstur eða efnahagsþvinganir séu teknar ólöglega eða ólýðræðislega. Það er forkastanlegt að svona ákvörðun sé tekin í trássi við skýra andstöðu ótvíræðs og yfirgnæfandi meirihluta þjóðarinnar. Það er líka rangt að einstök ríki taki einhliða að sér að "framfylgja" (ólöglega) samþykkt öryggisráðs SÞ, sem að öllu jöfnu þarf að taka sérstaka ákvörðun um að grípa til vopna, það gerist ekki átómatískt.

Það sem er rangt við þetta stríð er stríðið sjálft!

Það er nú það, þegar öllu er á botninn hvolft. Hvað er rangt við morð af ásetningi og í ábataskyni? Er það ánatinn? Skiptir máli hvort það er framið með snöru eða lurki eða rörtöng? Skiptir máli hvort fórnarlambið var dónalegt við pabba gerandans 12 árum áður?

(a) Það er rangt að fara í stríð við aðra.

(b) Það er rangt að ræna náttúruauðlindum af öðrum.

Hvað er flókið við þetta? Þarf að skera þetta út í pappa handa ónefndum þöngulhausum? Þarf fjólubláa risaeðlan Barney að dansa þetta fyrir þá?

Íraqsstríðið er skólabókardæmi um heimsvaldastríð. Valdastétt Bandaríkjanna ásælist það sem valdastétt Íraqs á og ræðst því á Íraq. Bandarískir skattborgarar borga vígtólin, bandarískir fátæklingar sjá um skítverkin, írasqir fátæklingar falla unnvörpum í valinn, fórnað á altari heimsvaldastefnunnar, írasqa valdastéttin makar krókinn eftir á með því að beygja sig fyrir Bandaríkjastjórn og spila með í að nýta olíulindirnar og halda heimamönnum í skefjum.

Kosningar? Bah! Þessar ksoningar verða hlægilegur, nei, sorglegur, tragikómískur skrípaleikur, sett á svið, til hvers?

Til þess að það verði til írösq ríkisstjórn (les: leppstjórn) sem getur "löglega" veitt bandarískum fyrirtækjum heimild til olíuvinnslu og annars starfs í landinu. Aðallega samt olíuvinnslu.

Mig dreymdi óvenjulega síðustu nótt

Í morgun - þ.e.a.s. að morgni fimmtudags 27. - vaknaði ég með orð klingjandi í kollinum. Ég mundi lítið af draumnum sem mig hafði verið að dreyma áður en ég vaknaði, en þetta eina orð. Í draumnum hafði ég endurtekið það, aftur og aftur, til þess að vera viss um að muna það. Ekki hvarflaði það að mér, reyndar, að reyna að muna það þegar ég vaknaði, enda vissi ég ekki í draumnum að ég væri sofandi, en af einhverjum ástæðum var mér mikið í mun að gleyma ekki þessu orði. Þessu nafni: Skanderbeg.



Ég vaknaði, og þetta var brakandi ferskt í huga mér. Skanderbeg. Skanderbeg. Mannsnafn. Það vill svo til að ég vissi hver Skanderbeg var: Hann var Albani, sem á miðöldum barðist frækilega fyrir frelsi Albana og gegn ásælni Tyrkja. Ég sá hans getið fyrir meira en ári í bókinni Heimsvaldastefnan og byltingin eftir Enver Hoxha, og var búinn að steingleyma honum.



Fyrst mig var nú að dreyma þetta hlaut ég að fara á Wikipedia og fletta Skanderbeg upp. Hér er grein um hann. Þetta var hinn merkilegasti maður og virðist alveg verðskulda þann sóma sem honum hefur verið sýndur. Að vísu var SS-sveit sem kenndi sig við hann í stríðinu, hann verðskuldaði það nú kannski ekki. Nafnið er víst ekki albanskt að uppruna, það er samansett úr Alexander -> Iskander -> Skander og bey, sem var aðalstitill hjá Ottómönum, og varð að beg í meðförum Albana. Skanderbeg þýðir þannig Alexander herra eða Alexander lávarður og vísar til Alexanders mikla, en réttu nafni hét Skanderbeg víst Gjergj Kastrioti.



Jamm, merkilegt þetta.

Olíuþurrð ... mannréttindi ... Palestína

Var að fá í hendurnar The Oil Age is Over - What to Expect as the World Runs Out of Cheap Oil, 205-2050 eftir Matt Savinar - sjá Life After the Oil Crash. Þessi bók mun ég lesa þegar ritgerðarmálin eru komin á þurrt.



Enn frekari aðför að mannréttindum boðuð í Bretlandi:

British officials proposed sweeping new powers yesterday to control and monitor suspected terrorists without charge or trial, including house arrests, electronic tagging and curfews.

...það eru arabar og múslimar í dag (hinir) - en það megið þið bóka, að stjórnarandstæðingar lenda í menginu "suspected terrorists" fyrr en varir.



Ég fylgist átekta með því sem lítur út fyrir að vera aðdragandi friðarviðræðna milli Ísraela og Palestínumanna. Spurningin er bara, ef Sharon segist vera ánægður með Abbas, hverjum er Abbas þá að gera gott? Sharon? Palestínsku þjóðinni? Er hugsanlegt að hann sé að gera báðum gott? Ég er efins. Ef Sharon er ánægður, þá er maður óneitanlega hugsi.

Merkisfrétt eða ósönn frétt?

Getur verið að þessi frétt sé sönn? Að Kínverjar hafi fundið risastórar olíulindir í Kína? Ég er mjög efins, þótt ég vildi alveg að þetta væri satt. Ef þetta væri satt, hvers vegna hefðum við þá ekki heyrt meira um það í fréttum? Og hvers vegna væri þá olíuverðið ekki orðið lægra? Undarleg frétt, samt. Ef sönn væri, þýddi þetta að Peak Oil færðist aftur um einhver ár.

King George, gíslataka í Íraq, um Nepal og eitthvað fleira

Lesið greinina „King George“ eftir Uri Avnery. Ansi hreint góð grein, eins og við mátti búast af honum.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Frétt: Bandaríski gíslinn Roy Hallams í haldi hjá írösqum andspyrnumönnum:

„I'm asking for help because my life is in danger because it's been proved that I work for American forces.“ ... [H]e says he wants help from Arab leaders but not from President Bush. ... „I'm not asking for any help from President Bush because I know of his selfishness and unconcern to those who've been pushed into this hellhole, ... I am asking for help from Arab rulers, especially (Libyan) President Muammar Gaddafi, because he is known for helping those who are suffering.“

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Í Nepal heldur þráteflið áfram. Kanslarinn (það er ekki hægt að kalla hann forsætisráðherra) Deuba hefur umboð konungsins til að halda kosningar (sem eiga að vera fljótlega) og til að reyna að ná sáttum við maóistana. Hann hefur hins vegar ekki umboð til að koma til móts við Prachanda og félaga, eins og með því að taka upp lýðræðislega stjórnarhætti, svo þeir vilja ekki tala við hann og hóta illu í kring um kosningarnar. Það kæmi manni ekki á óvart að það yrði mikið barist í kring um þær. Prachanda segir að maóistar muni samþykkja samningaviðræður við mann sem hafi umboð til þess að ganga að kröfum þeirra. Það segir nokkuð um stjórnmálahlutföllin í Nepal, að meðan maóistar hafa feiknamikið umleikis (ég hef ekki prósentutölur), þá er einn af stærstu flokkunum á þinginu flokkur sem kennir sig við marx-lenínisma. Prachanda kallar þá svikara, ég veit fyrir víst ekki hvað er hæft í því, en ég held að þeir séu beinn arftaki gamla stalínistaflokksins, ef það gefur nokkra vísbendingu... Maóistar taka ekki þátt í þinginu og varla að margir stuðningsmenn þeirra kjósi þá í kosningunum, en þó eru marxlenínistar, að mig minnir, með næst-stærsta þingflokkinn. Þingið er næsta valdalítið, og Deuba, sem er kallaður forsætisráðherra en er líkari gamaldags kanslara, sækir umboð sitt ekki til þess heldur beint til konungsins. Eftir morðin á konungsfjölskyldunni 2001 færði krúnan mjög út völd sín, framkvæmdavaldið, á kostnað þingsins. Það eru annars uppi samsæriskenningar um fjöldamorðin. Sagt að vestrænar sérsveitir hafi myrt konungsfjölskulduna og Birendra krónprinsi kennt um, til að koma Gyanendra að sem konungi, sem er þekktur fyrir óbilgirni (les: ruddaskap og harðfylgi) gagnvart uppreisnarmönnunum.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

„I was a bombadier in WW 2. When you are up 30,000 feet you do not hear the screams or smell the blood or see those without limbs or eyes. It was not til I read Hersey's Hiroshima that I realized what bomber pilots do.“
-- Howard Zinn

Í Fréttablaðinu í dag, bls. 30, er viðtal við okkur Davíð um Hið íslenska tröllavinafélag. Ágætlega heppnað, verð ég að segja.

Merkilegt er að sjá hvernig fylgismenn Íraqsstríðsins þræta fyrir að nokkuð hafi verið óeðlilegt við ákvörðunartökuna á Íslandi. Í fyrsta lagi er það í hæsta máta ólýðræðislegt að tveir menn ákveði að skuldbinda Ísland til stuðnings við stríð. Lýðræði er aðferð. Ef lýðræðislegri aðferð er ekki beitt til að taka ákvörðun getur hún varla kallast lýðræðisleg, eða hvað? Tveggja manna ákvörðun er ekki lýðræðisleg.



Jón Einarsson skrifar á Tímann:

„Á þeim tímum sem við lifum á ... er athyglisvert að menn skuli hafa til þess samvisku að sóa peningum í rándýrar pennavinaauglýsingar í útlendum stórblöðum. Þessir peningar hefðu getað dugað til að bora brunna í Afríku. Þessir peningar hefðu getað greitt fyrir lyf og læknishjálp til þurfandi í sunnanverðri Afríku. Þessir peningar hefðu getað gert gagn í hjálparstarfinu vegna flóðanna í suðaustur-Asíu.“

Þetta er nú góð spurning. Ef þessar milljónir sem auglýsingin í NYT kostaði hefðu getað bjargað mörgum mannslífum, hvað hefði þá mátt bjarga mörgum mannslífum með peningunum sem Íraqsstríðið hefur kostað? Eða, hvað hefði mátt þyrma mörgum mannslífum með því að verja þeim í annað en morð? Nei, ég bara spyr.



Á hinu pólítíska fótboltamóti halda menn með sínu liði. Sá sem er með manni í liði hefur alltaf rétt fyrir sér, sá sem er í hinu liðinu alltaf rangt. Hvernig getur Jón Einarsson annað en þverneitað því sem alþjóð sér, að Guðni Ágústsson sé tvísaga? Hvernig getur hann annað?

Mekilegast finnst mér samt hvernig það er eins og hægrimenn skilji ekki í því, að fólk geti verið á móti stríði. Íraqstríðið er ekki einhver boxhanski til að lumbra á pólítískum andstæðingum: Það er stríð. Það er verið að myrða fólk og Halldór Ásgrímsson og Davíð Oddsson veita þessu hroðaverki pólítískan stuðning. Þriðja særsta borg Íraqs var jöfnuð við jörðu fyrir skemmstu. Tugþúsundir liggja í valnum. Ztyrmir Gunnarsson ritaði í gær: „[Össur og Ingibjörg] leggja mikla áherzlu á að berja á stjórnarflokkunum út af Íraksstríðinu.“ Ég er enginn sérstakur aðdáandi Össurar eða Ingibjargar, en ég tek því sem hrienni og beinni móðgun ef því er haldið fram að andstæðingum stríðsins gangi það eitt til, að berja á stjórnarflokkunum. Þetta lýsir kannski innræti zumra betur en annarra.



Ég tek samt undir með Styrmi í Reykjavíkurbréfi gærdagsins, ef Samfylkingin kallar sig jafnaðarflokk, hvar er þá jafnaðarmennskan? Hvers vegna gerir Samfylkingin þá ekki athugasemdir við þá geysilegu auðsöfnun á fárra hendur sem undanfarið hefur tröllriðið Íslandi?



(Og sjáið bls. 30 í Fréttablaðinu í dag.)

Í Morgunblaðinu í dag (sunnudag) er viðtal við Magnús Þorkel Bernharðsson, um Íraq. Hið áhugaverðasta viðtal, verð ég að segja. Það er nýkomin út bók eftir hann, hana mun ég kaupa og lesa um leið og ég hef tækifæri til (eftir ca. tvær vikur).

Og talandi um Morgunblaðið í dag, þá segir Styrmir Gunnarsson í Reykjavíkurbréfi sínu:

Er ágreiningur milli [Össurar og Ingibjargar] um utanríkismál? Varla. Bæði leggja mikla áherzlu á að berja á stjórnarflokkunum út af Íraksstríðinu. Bæði eru gamlir herstöðvaandtæðingar og erfitt að taka mikið mark á þeim, þegar þau ræða um íslenzk öryggismál af þeim sökum.

Það er nefnilega það. Það er erfitt að taka mark á þeim sem eru ósammála Styrmi Gunnarssyni um að Íslendingum beri að sýna Bandaríkjastjórn fulla fylgispekt. Erfitt að taka mark á þeim sem vilja ekki hafa skotmark fyrir eldflaugaárásir á Miðnesheiði. Erfitt að taka mark á þeim sem vilja hvorki þekkja sverð né blóð. Ég held að kominn sé tími til þess, að Styrmir Gunnarsson komi upp í skotgröfinni. Kalda stríðinu er lokið. Stalín er dauður. Rauða hættan heyrir sögunni til. Það er hrein tímaskekkja, að Atlantshafsbandalagið sé eitthvað varnarbandalag (sem ég efast reyndar um að það hafi nokkurn tímann verið). Hafa Íslendingar ástæðu til að vera með í hernaðarbandalagi? Lengst af hafa Íslendingar ekki átt sökótt við neinn og enginn átt sökótt við okkur. Þannig vil ég hafa það. Kæri mig ekki um að vera tjóðraður við heimsvaldastríðsvagna erlendra ríkja.

~~~~~~~~~~~~



Ekki nóg með að Styrmir sjái ástæðu til að "skjóta sendiboðann" í afvopnunarmálum, heldur sér hann einnig sérstaka ástæðu til að ausa Hvítasunnusöfnuðinn lofi. Hvað er eiginlega í gangi? Hvaða sigurgöngu er þessi söfnuður eiginlega að ganga? Hvaða glígja er fyrir augunum á svona mörgum samborgurum mínum, að þeir gleypi öngla þessara nöttkeisa? Bókstafstrú ætti ekki að fyrirfinnast annars staðar en á forngripasafni. Sem bókstafstrúarvini er erfitt að taka mark á Styrmi Gunnarssyni þegar hann ræðir um Hvítasunnusöfnuðinn. Hin daglega Biblíutilvitnun í hausnum á Dagbókinni gleður mig heldur ekki sérstaklega. Tilvitnun dagsins í dag er reyndar ein af þeim betri, og tvímælalaust sú sem ég hef oftast vitnað í:

Trúin er fullvissa um það, sem menn vona, sannfæring um þá hluti, sem eigi er auðið að sjá. (Hebreabréfið, 11:1)

Páll postuli hefur þarna lög að mæla: Já, trú er órökstudd sannfæring. Það er ótrúlegt að fullorðið fólk sem hefur meira að segja gengið í skóla skuli aðhyllast þessa forneskju.

~~~~~~~~~~~~



Fyrst ég er að gera mér trú og bókstafstrú að umtalsefni, þá er einmitt góð hugvekja þess efnis á Vantrú í dag. Þetta er ekki meinlaus tískubylgja, þetta er skaðlegur faraldur og okkur sem erum ósmituð ber skylda til að róa gegn þessari óværu.

~~~~~~~~~~~~



Á bls. 39 ritar Indriði Aðalsteinsson á Skjaldfönn um veiðiþjófnað og utanvegaakstur. Byssubullur og ökuníðingar eru smánarblettur. Ölvaðir menn í torfæruakstri og hermannaleik, limlestandi rjúpur með ólöglegum skotvopnum og skiljandi þær eftir liggjandi í blóði sínu. Smánarblettur.

Auglýsing Þjóðarhreyfingarinnar birtist víst í New York Times í dag! Sjá frétt mbl.is ... spurning hvort maður getur orðið sér úti um eintak til minja um þennan merkisdag.

Pólítísk nátttröll og önnur tröll

Ég minni í síðasta sinn á stofnfund Hins íslenska tröllavinafélags sem verður haldinn í kvöld klukkan 20:00 í Snarrót, Garðastræti 2. Nánari upplýsingar hér.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Valgerði Sverrisdóttur ofbýður víst umræðan um Íraqsstríðið. Mér ofbýður hins vegar stríðið sjálft. Mér ofbýður að Halldór og Davíð skuli voga sér að bendla Íslendinga við stríð, og vera svo ekki einu sinni menn til að standa við það eftir á. Mér finnst með ólíkindum hvað hér á Íslandi er eins og menn í opinberum stöðum þurfi aldrei að standa reikningsskil gjörða sinna.



Svo Valgerði ofbýður Íraqsstríðið, já. Ég get ekki sagt að ég kenni mikið í brjósti um hana. Hún má kallast vel sloppin ef þetta eru allar afleiðingarnar af því að veita pólítískan stuðning árásarstríði.

Hvaða vitleysa er þetta annars með að það "sé enginn listi"?? Allir vita að þessi listi er ekki aðalatriðið. Þetta er sk. red herring (=athyglinni beint frá aðalatriðinu) hjá hinum svonefnda Framsóknarflokki, þar sem hver étur upp eftir öðrum að það "sé enginn listi" ... (a) auðvitað er listi, Ísland er á honum, (b) aðalatriðið er ekki að Ísland sé á listanum heldur hvernig Ísland komst á hann: Með því að styðja ólögmætt - og óréttlætanlegt - árásarstríð gegn Íraq.

Hver man nú sakirnar sem Ribbentropp og Göring voru dæmdir fyrir í Nürnberg?



Ég verð nú að viðurkenna að ég hálf hlakka til að sjá hinn svonefnda Framsóknarflokk, þetta nátttröll íslenskra stjórnmála, í næstu kosningum. Sjá hann bíða sögulegt afhroð og Halldór Ásgrímsson eins og geithafur í framan að segja að hann bara skilji þetta ekki. Hvað er eiginlega málið með þennan flokk? "Framsókn"? Sókn fram til hvers? Hvaða hugsjónir á þessi svonefndi Framsóknarflokkur? Að hverju stefnir hann? Hvers virði er hann?



Ráðamenn Íslands mundu gera vel með því að rifja upp að þeir eru ekki herrar íslensku þjóðarinnar, þeir eru þjónar hennar. Við erum vinnuveitendurnir. Af hverju erum við ekki búin að reka þetta lið?

Þetta verður massíft áhugaverður fundur. Ég kemst ekki á hann sjálfur en skora á aðra að gera það.



~~~~~~~~~~~~~~~

Þetta er ágæt byrjun.



~~~~~~~~~~~~~~~

Það eru fleiri en ein skýring á lofti varðandi atburðina 11. september 2001. Hin opinbera samsæriskenning stjórnvalda er ekki trúverðug, og sjálfstætt starfandi rannsóknaraðilar hafa fundið marga hnökra á henni, spurt margra spurninga sem ekki hefur verið svarað - og ekki verður séð að verði yfir höfuð svarað í samræmi við hina opinberu sögu - auk þess sem sennilegri tilgátur hafa verið settar fram, sumar allvel eða mjög vel rökstuddar. (Þessi hérna er ekki ein af þeim þótt hún sé sennilega með þeim frumlegri!)

Þessi Charles Graner, böðull frá Abu Ghraib, dæmdur í 10 ára fangelsi. Rumsfeld og Bush ættu að sitja með honum í klefa. Ef þetta væri tafl, þá væri bara verið að fórna peði.



Abu Mazen ætlar að funda með leiðtogum herskárra hreyfinga. Það er nú gott í sjálfu sér og ég óska honum alls hins besta. Hins vegar held ég að í planinu, sem Abu Mazen býður upp á, felust einkum friðkaupastefna gagnvart Ísrael, friðþæging við hernámsliðið. Mun Abu Mazen gangast undir það hlutverk sem Sharon vill að hann hafi, að berja niður palestínsku andspyrnuna? Ég vona ekki ... en það kemur víst í ljós.

Hið íslenska tröllavinafélag verður stofnað í Snarrót (Garðastræti 2) á föstudagskvöld klukkan 20. Þeir sem hafa áhuga eru velkomnir. Nánari upplýsingar má nálgast hér.



Lítið á erlendu linkana á heimasíðunni hjá Nýju afli. Þetta er svei mér undarlegur félagsskapur sem þeir bendla sig við. Tómir hægriflokkar og múslima- og innflytjendaandúðarflokkar. Þarna er kannski komið hið pólítíska sameiningartákn fyrir íslenska rasista? Einkennilegt, þykir mér.



Á Nizkor.org eru fullyrðingar helfararafneitara teknar fyrir og þeim svarað. Þarf verk og krefst þolinmæði, en heilbrigðari nálgun en hin ótrúlega afturhaldspólítík borgaralegra stjórnmálamanna í mörgum Evrópulöndum, að banna einfaldlega helfararafneitun og efa um helförina. Banna fólki með lögum að hafa skoðanir og tjá þær? Það er últra-afturhald og ekkert annað. Ef helfararafneitarar á annað borð hafa rangt fyrir sér hlýtur að vera hægt að hrekja það sem þeir segja. Það styrkir þá bara og gerir þá að píslarvottum að meina þeim málfrelsi. Nizkor.org vinna m.ö.o. þarft verk og gott.



Þið ættuð að líta á Kaffi Hljómalind við Laugaveg. Þar er búið að opna samvinnukaffihús. Ég ætti að líta þangað líka. Þetta virðist vera hið áhugaverðasta og lofsverðasta framtak. Samvinnurekstur er rekstrarform sem ég vildi sjá meira af. (Ég þarf samt varla að taka fram að ég hef lítinn áhuga á skrifræðislegri miðstýringu eins og í SÍS!) Nei, en samvinnuhugsjónin er ekki dauð úr öllum æðum.



Mér finnst að Siggi pönk ætti að koma sér upp kommentakerfi.

Mætið á föstudaginn!

Hið íslenska tröllavinafélag

Á föstudaginn verður stofnað Hið íslenska tröllavinafélag. Tröllavinir og aðrir áhugasamir eru velkomnir. Fundarboð er hér að neðan.

Fundarboð á stofnfund Hins íslenska tröllavinafélags



Stofnfundur Hins íslenska tröllavinafélags verður haldinn í

grasrótarbækistöðinni Snarrót í Garðastræti 2, föstudaginn

21. janúar klukkan 20:00.

Allir áhugasamir eru velkomnir meðan húsrúm leyfir. Ykkur

er velkomið að taka með ykkur gesti.



Þetta verður almennilegt félag, svo að hér er fundardagskrá:



1. Stofnfundur settur.

2. Hið tilvonandi félag kynnt lauslega fyrir fundargestum.

3. Drög að lögum og stofnskrá lögð fyrir fundinn.

4. Félagið stofnað af þeim sem vilja taka þátt.

5. Bráðabirgðastjórn kosin.

6. Bráðabirgðaritari tekur saman stofnfélagaskrá.

7. Stofnfundi slitið.



Þeir sem ekki vilja vera í félaginu víkja af fundi.



8. Fyrsti aðalfundur settur og fundarstjóri valinn.

9. Lög félagsins rædd og samþykkt.

10. Fyrsta stjórn kjörin og tekur við af bráðabirgðastjórn.

11. Ákveðið árgjald fyrir starfsárið 2005.

12. Kjörnar stjórnlaganefnd, árshátíðarnefnd, fréttabréfs-

nefnd og vettvangsferðanefnd.

13. Önnur mál.

14. Fundi slitið og tappar dregnir úr flöskum.



Fólk er beðið um að mæta allsgáð og tímanlega. Kaffi verður

á boðstólum, en aðra drykki (áfenga eða óáfenga) kemur fólk

með sjálft.



Fyrir hönd undirbúningsnefndar,



Vésteinn

Þá, sem ekki vita um hvað málið snýst þegar minnst er á Peak Oil, skora ég á að fara á þessa síðu og lesa sér til um það. Peak Oil er sennilega alvarlegasta vandamál mannkynsins, og eitt það alvarlegasta við það er að fyrirbyggjandi aðgerðir gera varla meira en að krafsa í yfirborðið.

~~~~~~~~~~~~~~~



Undur og stórmerki! Guðni Ágústsson skýrir frá því að ákvörðunin um stuðning Íslands við Íraqsstríð hafi verið tekin af Halldóri og Davíð og engum öðrum. Ekki að það hafi ekki allir vitað, en merkilegt að Guðni skuli láta hafa þetta eftir sér.

~~~~~~~~~~~~~~~



Eru Palestínumenn "bara arabar"? Önnur góð grein: "Bush's Cambodia: Syria in the Crosshairs" ... og skv. þessari frétt er verið að verðlauna menn sem bera ábyrgð á pyndingum í Abu Ghraib. Hið hnattræna pyndingagúlag Bandaríkjamanna - óhugnanleg sem sú tilhugsun er - er á leiðinni.